Берово (Солтүстік Македония) туралы ақпарат: халқы, географиясы, этникалық құрамы. Тарихы Осман империясымен байланысты. Саяхат және туризм үшін пайдалы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Берово (Берово) Солтүстік Македониядағы Малешево тауларының жанындағы шағын қала. Ол Скопьеден шамамен 89 км, Струмицадан 62 км және Кочаниден 28 км қашықтықта орналасқан. Берово муниципалитетінің орталығы болып табылады.
Berovo (, ) is a small town near the Maleševo Mountains, from Skopje, from Strumica and from Kočani, in North Macedonia. It is the seat of Berovo Municipality.
Демография
2002 жылғы халық санауы бойынша қалада барлығы 7 002 тұрғын болған. Саны % БАРЛЫҒЫ 7 002 100 Македониялықтар 6 404 91,45% Рома халқы 459 6,55% Басқалары 139 1,98%
According to the 2002 census, the town had a total of 7,002 inhabitants. Number % TOTAL 7,002 100 Macedonians 6,404 91.45 Roma 459 6.55 Other 139 1.98
Тарих
19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Берово Осман империясының Косово вилайетінің құрамына кірді. Болгар этнографы Васил Канчовтың 1900 жылғы статистикалық мәліметтері бойынша, Беровода 2940 адам тұрды, оның ішінде 2300 болгар экзархисі, 600 болгар мұсылмани және 40 рома болды. Балқан соғыстарының нәтижесінде қала 1913 жылы Сербия Корольдігіне өткен аумаққа қосылды, ол 1918 жылы Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігіне бірікті (1929 жылы Югославия Корольдігі деп аталды). 1929 жылдан 1941 жылға дейін Берово Югославия Корольдігінің Вардар Бановинасының бір бөлігі болды. 1941 жылдан 1944 жылға дейін, Югославияның Оккупациялық әскерлері басып алған кезеңде, Берово, Вардар Македониясының көп бөлігі сияқты, Болгария Корольдігіне қосылды.
In the late 19th and early 20th century, Berovo was part of the Kosovo Vilayet of the Ottoman Empire. According to the statistics of Bulgarian ethnographer Vasil Kanchov from 1900, 2940 inhabitants lived in Berovo, 2300 Bulgarian Exarchists, 600 Bulgarian Muslims and 40 Romani. As a result of the Balkan Wars, the town was included in the area ceded in 1913 to the Kingdom of Serbia, which in 1918 joined the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (renamed Kingdom of Yugoslavia in 1929). From 1929 to 1941, Berovo was part of the Vardar Banovina of the Kingdom of Yugoslavia. From 1941 to 1944, during the Axis occupation of Yugoslavia, Berovo, as most of Vardar Macedonia, was annexed by the Kingdom of Bulgaria.
Атауы
Бірінші нұсқаға сәйкес, Берово өзінің атын Бэро есімді мал өсірушіден алған. Бұл пікірді қолдайтын дәлел – Мачево және Робово ауылдары арасындағы аймақтағы Берово шалғыны, ол осы мал өсірушіге тиесілі деп есептеледі. Екінші, ықтималрақ нұсқа бойынша, Берово атауы сол жерде адамдар жиналатын болғандықтан пайда болды, яғни македон тіліндегі «жиналау» сөзінің әріптерінен құралған. Бұл тұрғындардың қайдан келгені туралы сұрақ туындайды. Олардың Түртела, Селка, Рибница, Раздоло, Клепало, Добри Лаки және басқа да ауылдардағы ежелгі қоныстардан, содан кейін Малешевоның басқа ауылдарынан келгені айтылады. Бұл елді мекендер Македонияның шығыс бөлігінде, Малешево аймағында, атап айтқанда Малешево аңғарында орналасқан. Жергілікті жұртшылық осы аймақтың шырша, емен және қарағай ормандарына толы екендігін «Малеш тауы» деп атаған. Берово қаласы мен ауылдық елді мекендер аңғардың шетінде жайғасқан. Қаңтардан тамызға дейін салыстырмалы ылғалдылық төмендеп, желтоқсаннан бастап артады, ал орташа ылғалдылық 76% құрайды. Күн сәулесінің орташа жылдық ұзақтығы 2347 сағатқа немесе күніне 6,4 сағатқа жетеді, шілде айында күніне 10,2 сағатқа дейін, ал желтоқсан айында күніне 3 сағатқа төмендейді. Берово аңғарында тұман сирек болады, орташа есеппен жылына 8,4 күн тұманды болады. Ақжайын да сирек кездеседі, орташа есеппен жылына 2,9 күн ақжайын жауады. Мұз шығу жиілігі төмен, жылына 70 күн қыркүйектен мамырға дейін мұз шығады. Берово аңғарында барлық 8 тараптан жел соғады, бірақ солтүстік жел басым, оның жиілігі 147% және жылдамдығы 2,4 м/с, ол қаңтар, ақпан және наурыз айларында ең көп кездеседі.
According to the first version, Berovo got its name from a cattle breeder called Bero. An argument for this is the existence of the so called Berovo meadow, in the area between the villages Mačevo and Robovo, which is considered to belong to this breeder. According to the second version, which is more probable, the name Berovo came from the fact that people rallied at that place, i. e. got its name from the syllables оf the word rally in Macedonian. The question arises where the population came from. It is believed they came from the old settlements in the area of Turtela, Selca, Ribnica, Razdolo, Klepalo, Dobri Laki and others, and later from other Maleshevo villages. These are located in the eastern part of Macedonia in the area of Maleshevo, i. e. the Maleshevo Valley. A wealth of beech, pine, oak forests was determined by its local name "Malesh mountain". The municipal center Berovo and the rural settlements are located on the outskirts of the valley. The relative humidity decreases from January to August, then increases from December, and the average humidity is 76%. The average annual duration of solar radiation is 2.347 hours or 6.4 hours per day, with a maximum in July of 10.2 hours per day, and a minimum in December of 3 hours per day. In the Berovo Valley fog is rare, only about 8.4 foggy days on average. The appearance of hail is rare, on average 2.9 days occur with hail. Frostbite is less frequent and occurs 70 days a year, from September to May. Winds from all 8 world directions appear in the Berovo Valley, but the northern one prevails, with a frequency of 147% and a speed of 2.4 m / sec., which is most present in January, February and March.
Мәдениет
Берово муниципалитеті Мәдениет министрлігінің Мәдени мұра ретінде тағайындаған үш нысанға орналасқан, олардың барлығы Берово қаласының ішінде. Бұл Кочо Рацин көшесі, 11-үй, Маршал Тито көшесі, 127-үй және Архангел Михаил монастыры.
Berovo Municipality is home to three sites designated as Cultural Heritage by the Ministry of Culture, all of which are within the town of Berovo. This includes the home at no. 11 Kočo Racin street, the home at no. 127 Maršal Tito street, and the Monastery of Saint Michael the Archangel.
Киелі Михаил бас періштелер монастыры
Бероводағы алғашқы монастырь 1815 жылы салына бастап, 1818 жылы қасиеттіленген. Ағартушы Иоахим Крковский қасиеттеу рәсіміне қатысқандардың арасында болды. Шіркеу мен монастырь құрылысына қатысты тарихи мәліметтер толық емес, бірақ жағдайдың өте қиын болғаны белгілі. 19-шы ғасырдың басында Берово шамамен екі жүз үйі мен бұрынғыдан зардап шеккен бір кішкентай шіркеуі бар ауылдық елді мекен болды. Сол кездегі тұрғындар Могила деп аталатын жерге жаңа шіркеу салуға бекінді. Қауымның діни қызметкері, Пеко бауырлас, Радовиштегі түрік билігінен құрылысқа рұқсат алуды міндеттелді. Түрік губернаторы Вали құрылыс салуға рұқсат берді, бірақ шіркеу құрылысын мүмкіндігінше қиындатуға тырысты. Шіркеу жол деңгейінен төмен, көрінбейтіндей етіп салынуы керек еді, құрылыс қырық күнде аяқталуы тиіс еді, сондай-ақ Пеко бауырластың кіші қызы Султананы гаремге беруі керек еді. Алайда, қала тұрғындары жеңіске жетіп, шіркеу ғимаратын 40 күн ішінде аяқтады және оны тас блоктармен, күлмен және әкпен (көрінбеу үшін) жапты. Шіркеудің салынып біткенін көрген Вали дереу шіркеу алдында үш ақсақалды өлтіруге бұйырды, ал Султана Кюстендилге қашқандықтан, Пеко бауырлас үш жылға түрмеге қамалды. Султана Валинің комитастар тарапынан өлтірілгенін естіген соң дереу Беровоға оралды.
The first monastery in Berovo was built between 1815 until it was consecrated in 1818. Enlightener Joachim Krcovski was among those present at the consecration. Historical data concerning the construction of the church and the monastery is inconclusive, but it is known that circumstances were very difficult. In the early 19th century Berovo was a rural settlement with around two hundred houses and one small church that had fallen into decay. The inhabitants at the time decided to have a new church built at the site known as Mogila. The parish priest, Friar Peco, was assigned to obtain a building permit from the Turkish authorities in Radoviš. The Turkish governor Vali gave a building permit but made sure to set conditions for construction of the church as difficult as possible. The church was to be built low, below the road level and not to be seen, construction was to end in forty days, and Fr Peco was to give his youngest daughter, Sultana, to the harem. The people of the town prevailed and the church building was finished and covered with stone blocks, soot, and lime (so as not to be noticed) in 40 days. Seeing that the church had been completed, Vali immediately ordered the deaths of three church elders in front of the church, and since Sultana had fled to Kyustendil, Friar Peco was imprisoned for three years. When Sultana found out that Vali had been murdered by komitas, she promptly returned to Berovo.
Монастырь
Бероводан бөгетке және көлге қарайтын шығыс жағында орналасқан алғашқы монастырь 1940 жылы, қасиетті Архангел Михаил монастыры салынғаннан кейін жиырма жыл өткен соң, 19 ғасыр сәулетінің үлгісімен салынды. Алғашқы монахтар – монах Пеконың күйеу баласы Ристоның қызы мен күйеу баласының қызы болды. Олар Рила монастырының игуменінің батасымен шаштарын қырқып, монахқа тон соқтырды. Евгения I монастырьдің алғашқы игумені, екіншісі – Евгения II, үшіншісі – Евгения III, ал 1958 жылы Охридтің бірінші архиепископы Досифей қолдарынан төртінші игумені Евлампия болды. 20 ғасырдың бірінші жартысындағы өркендеген кезеңінде монастырьда алпысқа дейін монах болды, бай және дамыған экономикасы, дінтану семинариясы, тоқыма фабрикасы болды, сондай-ақ осы аймақтағы алғашқы бір фазалы гидроэлектр станциясы да осы монастырьда орналасқан. Шіркеудің үш қақпасы қалаға, өзенге және қарағайлы орманға қарап тұрады. Монастырь ауласын үлкен терраса алып жатыр, ал оның ішкі жағының қараңғылығында май шамдары Византия канондарына қайшы келетін ерекше стильде суреттелген қасиеттілердің бейнелерін жарықтандырады. Тек бір ғана икона – 1818 жылы Струмицалық Георгий Вельянов салған Нұх иконасы бар. 1897 жылдан 1920 жылға дейін суретші Гавриль Атанасов та монастырьда жұмыс істеді. 1878 жылы Струмицалық Григорий Пеканов Богородицаның ұйықтауы иконасын салды. Тұрғын үйлер еркін стильде салынған. Олар 19 ғасырдың ескі қалалық стилінде жасалған, қолданылған ағаштың жылуымен қызықтырады. Вельюза монастырынан келген төрт қарындас бұрынғы әулеттің соңғы монахымен бірге тұрады. Монастырьдағы әйелдер Византия стилінде иконалар салумен айналысады. Македония монастырларындағы фрескалардың жаңаруының бастамасын осы әйелдер қауымы берді. Хесихастик (14 ғасырғы грек христиан сектасы) монастырь типоны дұға оқу орны, қасиетті хесихастерион ретінде тамаша қызмет етеді. Шіркеудің жоғарғы қабаты жақында киелі Григорий Паламаға арналған шағын шіркеуге айналдырылды.
The first convent, located at the exit from Berovo leading to the dam and the lake, was built in 1940 in a 19th century architectural opus, twenty years after the construction of the Monastery of the Holy Archangel Michael, and the first nuns were the daughter in law and the daughter of Friar Risto, a son in law of Friar Peco. They had their monastic tonsure (removal of the hair of the head) with a blessing from the Rila Monastery's abbott. Eugenia I was the first abbess of the convent, the second – Eugenia II, the third – Eugenia III, and the fourth abbess was Eulampia in 1958 by the first Archbishop of Ohrid, Dositheus. At its peak, in the first half of the twentieth century, the convent numbered up to sixty nuns, with a rich and developed economy, a theological seminary, a weaving mill, and the first single phase hydro power plant in this area was in the convent. The three gates of the church face the town, the river and the pine forest. A large porch dominates the convent yard and in the dimness of its interior oil lamps lighten images of saints, painted in a characteristic style that is antonymic to Byzantine canons. Only one icon, that of Noah, painted by George Veljanov from Strumica in 1818. From 1897 to 1920 the painter Gavril Atanasov also worked in the convent. The icon of the Dormition of the Theotokos was painted by Gregory Pecanov from Strumica in 1878. The residential quarters are of a free style construction. They attract with the warmth of the wood used, shaped in a 19th century old urban style. Four sisters who came from the Veljusa monastery live together with the last nun of the previous lineage. The sisterhood of the convent is active in Byzantine style icon painting. The beginnings of the renewal of fresco painting in Macedonian monasteries was started by the sisterhood. The Hesychastic (14th century Greek sect of Christianity) monastery typikon functions as a place of prayer, a holy hesychasterion. The upper floor of the church was recently turned into a small chapel dedicated to St. Gregory Palamas.
Жергілікті саясат
2017 жылғы қалалық сайлаудан бастап Берово қаласының жаңа әкімі – Звонко Пекевский.
As of the municipal elections 2017, the new mayor of Berovo is Zvonko Pekevski.
Спорт
Жергілікті футбол клубы FK Maleš Македонияның үшінші лигасының (Оңтүстік-Шығыс дивизионында) құрамында ойнайды.
Local football club FK Maleš play in the Macedonian Third League (Southeast Division).