Кіріспе

1931 жылы туған) – Үндістанның ежелгі және ортағасырлық тарихын зерттеуші тарихшы. Экономикалық тарих саласына қосқан үлесінде марксистік тарихнама әдістемесін қолданады. Ол индуизм ұлтшылдығы мен ислами фундаментализмге қарсы қатаң ұстанымымен белгілі. Оның авторлық құралындағы маңызды еңбектердің қатарында «Моғол Үндістанының аграрлық жүйесі, 1556–1707 жылдар», «Моғол империясының атласы: толық түсіндірмелермен саяси және экономикалық карталар» және «Ежелгі Үндістан тарихының атласы» (Файз Хабибпен бірлесіп жазылған) кітаптары бар. Бас редактор ретінде ол «Үндістан халқының тарихы» сериясын дамытушы және оның жаңа томдары үздіксіз жарық көріп тұрады.

Ерте және жеке өмір

Хабиб үнді мұсылман отбасында дүниеге келген. Ол Мұхаммед Хабиб пен Сохайла Хабибтің (құрметті аты – Тябжи) ұлы. Оның әкесінің әкесі Мұхаммед Насим, бай адвокат және Конгресс партиясының мүшесі болса, анасының әкесі Аббас Тябжи Барода княздығының Жоғарғы сотының бас судьясы қызметін атқарған және Махатма Гандидің белгілі жақтасы болды. Хабибтің әйелі Сайера Хабиб (құрметті аты – Сиддики) Алигарх мұсылман университетінде (АМУ) экономика профессоры болды. Олардың үш ұлы мен бір қызы бар.

Академиялық

Оксфордтан оралғаннан кейін Хабиб АМУ-ға факультет мүшесі ретінде қосылды; ол 1969 жылдан 1991 жылға дейін Алигархта тарих профессоры болды және қазір зейнеткер профессор. Ол 1991 жылы Оксфордта Радхакришнан лекциясын оқыды. Хабиб 1997 жылдан бері Ұлыбритания Корольдік тарихи қоғамының сайланған корреспондент мүшесі.

Міндеттер

1975-1977 және 1984-1994 жылдары АМУ-дың Дамыған зерттеулер орталығының үйлестірушісі/төрағасы болды. 1986-1990 жылдары Үндістан тарихи зерттеулер кеңесінің төрағасы болды. Ол Үндістан тарихы конгресінің бас хатшысы, секциялық президенті, содан кейін бас президенті (1981) болды. Хабиб сондай-ақ Ведалар мен Веда дәуірі туралы кітаптар жазды және Ведаларды адалдықты бағалайтын рухани мәдениетте берілуді сипаттайтын маңызды тарихи дереккөз деп санайды. Ол осы мәтіндердің жүздеген жылдар бойы ауызша таратылып, кейін жазылған себептерін түсіндіреді. Хабиб секуляризмге берілгендігімен белгілі. 1998 жылы өткен Үндістан тарихы конгресінде тарихшыларға басшылық етіп, тарихты "сары түске бояу" (saffronisation) мәселесіне қарсы резолюция қабылдады. Оның сөзіне göre, 1998-2004 жылдары билікте болған БЖД үкіметі, әсіресе Білім министрі, Үндістан тарихын өздерінің түсініктеріне сәйкес келтіру үшін фактілер мен күндерді ойлап тапқан. Мұрали Манохар Жоши Хабибті және оның жақтастарын сынап, олардың тарихын жоққа шығаратын кітап жариялады.