Кіріспе

Жапон актері (1931–1969)

Ичикава Раидзо VIII (八代目 市川 雷蔵) – жапон кино және кабуки актері. Оның туған аты Акио Камезаки (亀崎 章雄) болды, ал оның есімі бірнеше рет заңды түрде өзгертілді, бірінші Йошио Такеучи (武内 嘉男), кейін Йошия Ота (太田 吉哉), оның сахналық есімінен бөлек. Киотода туғаннан кейін алты ай өткен соң Ичикава Куданжи III (三代目 市川 九團次) оны асырап алды. Ол 15 жасында Ичикава Эндзо (市川延蔵) деген атпен кабукидегі алғашқы рөлін ойнады. 1951 жылы Ичикава Джукай III (三代目 市川 壽海) оны асырап алып, Ичикава Раидзо VIII деп атады. 1954 жылы ол киноактер ретінде мансабын бастады. «Энджо» фильміндегі рөлі үшін ол үлкен даңққа ие болды және «Көк лента» (Blue Ribbon) және «Кинема Джунпо» (Kinema Junpo) сыйлықтарын, соның ішінде Басты рөлдегі ең үздік актерлік өнер сыйлығын алды. Жанкүйерлері арасында оны мейіріммен «Раи-сама» деп атады. 1968 жылдың маусымында оған тік ішек рагы диагнозы қойылып, операция жасалды, бірақ ол бауырға метастаз берді және келесі жылы қайтыс болды. Ичикава Раидзо көбінесе тарихи драмаларда (джидайгеки) ойнады. Ол «Ұйықтайтын көздер» (Nemuri Kyoshirō), «Ниндзя» (Shinobi no Mono) және «Накано тыңшылар мектебі» (Rikugun Nakano Gakkō) (Накано мектебі негізінде) сериалдарымен ең танымал. Раидзо режиссер Кенджи Мисумимен көптеген жобалар бойынша жұмыс істеді. Олардың бірлескен туындыларының ішінде Юкио Мишиманың кітабынан алынған «Қылыш» (Ken) және «Тағдыр ұлы» (Kill!) бар. Басқа да маңызды туындыларына «Актердің кек алуы» (Yukinojo henge) кіреді. Оның әдемілігі мен шеберлігі соншалықты жоғары бағаланды, өмірінде оны «денесімен ойлайтын гений» деп атады.

Ичикава Куданжи III-нің тууы және асырап алуы

Ичикава Райдзо 1931 жылғы 29 тамызда Киото қаласының Накагио ауданында дүниеге келді. Туған кезде оның аты Акио Камезаки еді. Алты айлық шағында Ичикава Куданжи III оны асырап алды және Ёсио Такеучи деп атады. Киносыншы Рикия Таяманың сөзіне сәйкес, оның асырап алуының мән-жайы мынадай: Райдзоның анасы жүкті болғанда, Райдзоның әкесі Жапон императорлық армиясындағы басшылыққа дайындалып жатқан офицер (幹部候補生) ретінде Нараға жіберілді, ал оны отбасының үйінде қалдырды. Ол отбасы мүшелері тарапынан мазақталды, көмек сұрады, бірақ оған жауап берілмеді. Бұл жағдайды көтере алмай, Райдзо туған жеріне қашып келді. Әйелі мен күйеуінің арақатынасы нашарлағандықтан, Райдзоның анасы оны өзі тәрбиелеуді ниеттенді. Осы кезде күйеуінің інісі Ичикава Куданжи III баласын өсіруге рұқсат беру туралы бірнеше рет өтініш жасады. Ол бастапқыда бұл ұсыныстан бас тартты, бірақ соңында келісіп, Райдзо алты айлық шағында Куданжи ресми түрде асырап алды.

Кабуки дебюті (1934 1949 мамыр)

1934 жылы, Ичикава Куданжи III оны асырап алғаннан кейін шамамен екі жыл өткен соң, Райдзо Киотодан Осакаға көшіп келді. Куданжи оның бала кезінде кабуки актері болуына оқытпады, бірақ 1946 жылы, Осака префектурасының Теннодзи орта мектебінде үшінші және соңғы курста оқып жүргенде, Райдзо актерлік мансабын қуу үшін мектептен шығуды шешті. 1946 жылдың қараша айында, 15 жасқа толған Райдзо Осака Кабукиза театрында Ичикава Эндзо III (Куданжи бұрын Ичикава Эндзо II есімін қолданған) деген атпен кабукидегі тұңғыш рет сахнаға шықты. Оның алғашқы рөлі – Накаямашичири пьесасындағы Леди Охана (Мусуме Охана) рөлі. 1949 жылдың мамыр айында, алғашқы өнер көрсеткенінен екі жылдан астам соң, Райдзо тағы екі жас кабуки актерімен бірге оқу тобын құрды. Олар – Ришо Араши (кейін кабуки сахнасында VIII Араши Кичисабуро, ал актерлік карьерасында Китагами Ятаро ретінде танылды) және Накамура Таро II. Олар бұл топты "Цукушикай" (つくし会) деп атады, оны "жайлы жиналыс" деп аударуға болады, және олар бірлесіп жаттығулармен айналысты. Алайда, Райдзо қаншалықты жаттыққанмен, Куданжидің ұлы болып қала бергенше, кенмон актері ретінде көзге түсетін рөлдер алуы қиын болды.

Ичикава Джукай III-нің қабылдауы (1949 жылдың маусымынан 1951 жылдың маусымына дейін)

1949 жылы, Райзо Цукусикайды құрған кезеңде, Тецудзи Такечи есімді кабуки театрының директоры өзінің дәстүрлі труппасы Тецудзи Кабукиге жас, дарынды кабуки әртістерін қосылу үшін іздестірді. Осы мақсатта Тецудзи Райзоға ширек ғасыр бойы қолданылмаған Накамура Якуемон (中村 雀右衛門) есімін беруді жоспарлады, бірақ Накамура Якуемон III, енді сахнада өнер көрсетпесе де, әлі тірі болған ол, Райзоның осы уақытқа дейін нағыз танымалдыққа ие бола алмағанына наразылық білдіріп, атауды пайдалануға рұқсат бермеді. 1950 жылдың желтоқсан айында Ичикава Юкай III Цукусикайдың отырысына бақылаушы ретінде қатысты. Ол "Шузендзи Моногатари" пьесасындағы Минамото но Ёрие рөліндегі Райзоның өнеріне қатты әсерленді. Сонымен қатар, "Джукай" есімі бұрынғы Ичикава Джанжуро VII және Ичикава Джанжуро IX есімді екі актерден Ичикава Юкай III-ке сыйланған еді. Ол сонымен қатар Ичикава әулетінің басшысы дәстүрлі түрде қолданған "Наритая" (成田屋) және "Котобуки Эби" (Kotobuki Ebi) yagō және камонды да пайдалануға ие болды. Бірнеше ортақ достарының көмегімен Тецудзи өз мақсатына жете алды және Юкай Райзоны ресми түрде асырап алуға келісті. Осы кезде Юкай Райзоға 1600 жылдарға дейін тамырлары тереңге бойлаған Ичикава Шиндзо (市川 新蔵) есімін беруді қалаған, бірақ Ичикава әулетінің бас хатшысы Ичикава Эн'о II бұл тілекке қарсы күресіп, "Біз белгісіз әулеттен шыққан белгісіз әртіске осындай терең тамырлары бар есімді бере алмаймыз" деді. Ұзақ келіссөздерден кейін олар "Ичикава Райзо" есімінде тоқтасты. Асырап алу 1951 жылдың сәуір айында ресімделді, ал "Ичикава Райзо" есімін беру рәсімі сол жылдың маусым айында өтті. Фильм режиссері Кадзуо Икехироның айтуынша, осы шаралар кезінде Ичикава Юкай III-нің Райзоның биологиялық әкесі болғаны туралы әңгімелер тарады. Райзо екінші рет асырап алынғаннан кейін оның заңды аты да өзгертіліп, Йошия Ота болып тіркелді. Дайэ Киото студиясының президенті Акинари Судзукидің сөзіне сүйенсек, Райзо айналасындағы адамдарға аттарын өзгертуді жиі кеңес берген, және киностудиямен байланысты 20-30 шамасында адам Райзоның ұсынысымен аттарын өзгергендігі айтылады.

Кинодағы актерлік қызметке көшу (1951 жылдың шілдесі - 1957 жыл)

1951 жылы Райдзо Юкайдың асырап алған ұлы болды, бірақ Юкай 20 жасар Райдзоның үлкен рөлдерді ойнауға әлі ерте деп есептеді және оған уақытша тек екінші рөлдерді берді. Осыдан кейін 1954 жылы Райдзо кинодағы мансабын жалғастыруды шешіп, Дайэй киностудиясына қосылды. Киноға ауысуы туралы Райдзо бұл мүмкіндік оған тиімді көрінгендіктен және оны сынап көргісі келгендіктен жасағанын айтты. Рикия Таяманың айтуынша, шын себеп Райдзоның жылдар бойы алған қарым-қатынасына наразы болғаны және 1954 жылғы маусымда Осака Кабукисаның «Коя Хиджири» қойылымында бір сөз де айтпайтын ақымақ рөліне тағайындалғанда қатты ренжіді, содан кейін кабуки әлемінен түгелдей кетуге шешім қабылдады. Сәтімен, Дайэй фильмдерінен оны өзінің «дзидайгэки» – тарихи драмаларында жұлдыз ретінде көрсету ниетімен ұсыныс алды және кино үшін кабуки әлемін тастап кетті. Сол кезден бастап Райдзо тек бір кабуки пьесасында ойнады: 1964 жылғы қаңтарда Тецудзи Такечидің режиссерлігімен жаңадан аяқталған Ниссай театрында қойылған «Кандзинчо» пьесасында Ясуи Тогаши рөлін сомдады. Сол кезде Райдзо: «Кабукиде ескі болмасаң, жақсы бола алмайсың. Кинода ескіргеннен кейін жақсы бола алмайсың. Жас кезімде кинода жұмыс істеймін, қартайған соң кабукиге қайтам» деді. Кинодағы мансабын жалғастыруға бел буған соң, Райдзо Тоэйдің «дзидайгэки» фильмдеріндегі Ёродзуя Кинносуке рөлін зерттеу үшін кинотеатрға жиі бара бастады. Райдзо өзінің кинодағы дебютін 1954 жылғы 25 тамызда «Ақ жолбарыстың жасағы» («Хана но Бякотай») фильмінде жасады. Райдзо кабуки әлемінде әкесінің жағдайына байланысты шектелген болса, кино әлемінде Канто кабуки гильдиясының президенті Ичикава Джукай III-тің ұлы ретінде үлкен құрметпен қаралды. Дайэйдің басшылығы Райдзоны танымал Кадзуо Хасегаваның мұрагері ретінде көрсетуді көздеді және Райдзоға оның бесінші және алтыншы фильмдеріндегі басты рөлді берді. 1955 жылы, кинодағы дебютінен екі жыл өткен соң, Райдзо сол жылдың 21 қыркүйегінде шыққан режиссер Кенджи Мизогучидің «Шин Хэйке Моногатари» фильмінде Тайра но Киёмори рөлін сомдағаны үшін үлкен назар аударды. Райдзоның 16 фильмінің режиссері Токудзо Танака бастапқыда Райдзоны үлкен табысқа жеткізу қиын сияқты көрінді, бірақ бұл әсер бірден «Шин Хэйке Моногатаримен» өзгерді. Райдзоның тағы 16 фильмін түсірген Кадзуо Икехиро, осы уақытқа дейін Райдзо Кадзуо Хасегаваға еліктеп жүрген сияқты көрінді, бірақ біртіндеп оның туа біткен актерлік таланты жарқырай бастады. Фильм сыншысы Тадао Сато Райдзоның осы уақытқа дейін «Қазуо Хасегаваның ізімен жүргендей, жас, әдемі самурайлар мен якудзаларды ғана бейнелегенін» жазды, бірақ қазір ол «әрекетке бағытталған шанбара – самурай фильмдерінде ғана ойнамай, сәнді драмаларда жаңаша өнер көрсетіп, жоғары мақтауға лайық көрнекті актер болып шықты». «Шин Хэйке Моногатари» фильмінен кейін, Райдзо бір жылдың ішінде жарық көрген 10-нан астам фильмде өнер көрсетті. Ол киноға түсіру үшін демалыс күндерін де, мерекелерді де аямай, аянбай жұмыс істеді. Райдзоның аяқтары әлсіз болғандықтан, ол тұрып немесе жүргенде жиі әлсіреп қалады. Дайэйдің сол кездегі жоспарлау бөлімінің басшысы Масаёши Цучида физикалық жағынан әлсіз Райдзо үшін «Киёмори, аспанды тесіп өткен жас» рөлін ойнау керемет оқиға болған болуы керек деді. Райдзо аяғының әлсіздігін сезінген және оларды жаттықтыру және нығайту үшін Дошиша университетінің сумо клубына қосылған. Райдзоның 18 фильмінің режиссері Кенжи Мисумидің айтуынша, Райдзо өзінің денесінің физикалық әлсіздігін қатты жек көретін, бірақ ол ақыры осы жек көруді жеңіп, өзін қабылдауға қол жеткізген кезде ол керемет сабырлылыққа ие болды. Студияда қарсылық болды, өйткені ол жаңадан келген актер студиямен екінші фильмінде үлкен рөлді алмауы керек деп ойлады, бірақ ақыр соңында оған «жас актер Ичикава Райдзоға сәттілік тілесек, оған мүмкіндік беру керек» деп бөлісті. Райдзо бұл жағдайға сай келіп, керемет өнер көрсетті. Ичикава Райдзоның актерлік шеберлігін мақтап: «Мен оған 100 баллдан 100 балл беремін. Енді ештеңе айта алмаймын». Райдзоның «Энджо»дағы рөлі оның балалық шағын бейнелейді. Ичикава: «Ол өзінің шынайы болмысын өзінің өнер көрсетуі арқылы білдіреді» және «Ол өзінің актерлік өнерін арқылы бір нәрседен, өзі көтеріп жүрген ауыр жүктен арылды; оның сөзбен айтып жеткізбейтін өмірін оның мінез-құлқынан көруге болады». Токудзо Танака Райдзоның күрделі балалық шағы оның жүрегінің төменгі бөлігінен бір нәрсені шығарғанын, оның өнеріне бірігіп, тереңдік бергенін айтты. Кадзуо Икехиро Райдзоның осы «жасырын балалық шағының бөлігі» немесе «жүрегінің төменгі бөлігі» болғандықтан, ол осы рөлді ойнауға толыққанды дайын болды деді. Бірде Дайэй жоспарлау бөлімінің қызметкері Хисаказу Цуджи «Энджо»дағы оның рөлі Райдзоның балалық шағын еске салады деп ойлап, жоғары дауыспен айтқанда, Райдзо оған қарсы шықпады. «Энджо»дағы рөлі үшін Райдзо «Кинема Дзюнпо» сыйлығын ең үздік ер адам рөлі үшін және «Көк лента» сыйлығын ең үздік актер үшін алды, соның ішінде. Райдзоның жұлдыз ретіндегі орны бекітілді. 1963 жылы басталып, Батыста «Өлімнің ұйықтайтын көздері» деп белгілі «Немури Кёсиро» фильмдері Райдзоның кейінгі жылдарындағы ең көрнекті туындылары саналады. Токудзо Танаканың айтуынша, Кёсиро рөлін ойнау Райдзо үшін өте қиын міндет болды. Серияның алғашқы фильмі «Саппочо» туралы айтқанда, тіпті Райдзо өзі де Кёсироның ерекше «босдығы» шықпағанын айтты және фильмді сәтсіз деп санады. Тек төртінші фильм «Дзёёкэн» Райдзоға кейіпкердің босдығын, тартымдылығын және нигилизмін жандандыруға мүмкіндік берді. Актер Синтаро Кацу «Немури Кёсиро» фильмдеріндегі Райдзоның рөлін сипаттап: «Ол Кёсироны ойнағанда шынайы жануарлық тартымдылыққа ие болды, солай емес пе? Мүмкін, бұл оның үстінен төніп тұрған өлімнің көлеңкесінен туды. Бұл адамдар өлгенде жасайтын мінез-құлқы еді». «Ол қасыңыздан өткенде, Рай-чан сізді бетімен кесіп тастайтын еді. Қылышпен емес, бетімен», - деп еске алады ол, «Рай-чан Кёсироға шайқас сахналарымен немесе сөздерімен емес, бетімен айналды; менің ойымша, солай». Кадзуо Икехиро: «Ешқандай сөз айтпастан, ешқандай бет әлпетін көрсетпей, тек өзінің өткенін арқасында алып жүргендей жүріп» деді. Акира Иноуэ, серияның жетінші фильмінің – «Тадзёкэн» режиссері, Райдзоны ойнаған басқа актерлердің де болғанын, бірақ Кёсироның жанын бейнелеуде ешкім Райдзоға теңесе алмағанын айтты. Райдзо осы сериядағы 12 фильмде басты рөлде ойнады, бұл Райдзоның ойнаған басты рөлдерінің көп бөлігін құрайды. Кадзуо Икехироның айтуынша, Райдзо актер ретінде тәжірибесі жиналған сайын фильм жасау процесіне көбірек қатысуды қалады, режиссерлік емес, продюсерлік рөлін таңдауға кеңес берді, өйткені ол режиссерлікпен қатар тақырыптар, сценарийлер және актерлерді таңдау туралы шешімдер қабылдай алатын еді. 1968 жылдың қаңтарында Райдзо «Бұрын-соңды көрілмеген жаңа драмалық қойылымды құруға ниеттенемін» деді және «Театоро Кабурая» атты жаңа театрлық компания құру процесін бастады, онда ол продюсер рөлін атқаратын еді, бірақ ол құрылғаннан кейін ауырып қалды және компания ешқашан жұмыс істемеді...

Соңғы жылдары және 37 жасында ерте өлім (1968 жылдың маусым айынан 1969 жылдың 17 шілдесіне дейін)

1968 жылдың маусым айында "Секки но Ятаппе" фильмін түсіру кезінде Раидзо қанды нәжіс болғандықтан дәрігерге қаралып, жақын арада ауруханаға жатты. Зерттеулердің нәтижесі тікелей ішек рагын көрсетті, бірақ Раидзоға диагнозды жасырды. 10 тамызда Раидзо операция жасап, ауруханадан шықты. Ал бұрын, 1961 жылғы қаңтарда "Куцукаке Токидзиро" фильмін түсіргеннен кейін де осы симптомдармен дәрігерге барған болатын. Сол кезде оған қарап, "ішекте жара бар" деген жауапты ғана берді. Ауруханадан шыққан соң Раидзо "Немури Кёширо: Акуджо гари" (1969 жылдың 11 қаңтарында көрсетілді) және "Бакуто Ичидай: Чиматсури Фудо" (1969 жылдың 12 ақпанында көрсетілді) фильмдерінде түсті, бірақ оның физикалық күші тез әлсіреп, жүріп-тұру және қозғалыс көрінетін барлық сахналарда дененің көмегімен түсірілуіне және дауысымен алмастырылуына тура келді. 1969 жылдың ақпан айында денсаулығы нашарлағанын айтқан Раидзо тағы да ауруханаға жатты. Екінші операциядан кейін Раидзо соншалықты әлсіз болды, тіпті сорпа іше алмады, бірақ "Аа, Кайгун" фильмінде теңіз офицерінің рөлін ойнауға өте құштарлық танытып, фильм тобымен келіссөздер жүргізді. Оның жазылуы түсірілім басталғанға дейін толыққанды болған жоқ, сондықтан Дайей түсірілімді бастау үшін Накамура Кичиемон II-ні қосымша актер ретінде таңдады. Газеттен осы жаңалықты білгеннен кейін Раидзо жұмыс туралы ешқашан сөйлемеді. Оның әйелі Масако Ота бұл мәлімдемені қатаң түрде жоққа шығарып, "Раидзо соңына дейін жазылудан үмітін үзген жоқ, тіпті өсиет те жасамады" деді. Дегенмен, оның қайтыс болғаннан кейін Раидзоның беті екі қабат ақ матамен жабылды, тіпті кремация кезінде де осылай қалды. Масаконың айтуынша, Раидзо тек "Мен қаншалықты арық болғанымды ешкімге көрсеткім жоқ" деген, сондықтан ол оның асырап алған әкесі Жукай және компания президенті Нагатадан басқа ешкімге оның қайтыс болғаннан кейін оның бетін көруге рұқсат бермеді.

Раидзо мұрасы (1969 жылдың 17 шілдесі - қазіргі уақыт)

1974 жылы, Раидзо қайтыс болғаннан кейін бес жыл өткен соң, “Раидзо кай” атты жанкүйерлер клубы құрылды. Бұл клуб 2012 жылы осы мәтін жазылған кезде де әрекет етуде. Daiei Kyoto Studios-тың бұрынғы президенті Масаки Мацубараның айтуынша, Раидзоның жанкүйерлерін оның актерлік шеберлігі мен адамдық қасиеттері тартып алған. Сондықтан, сол заманғы көптеген жұлдыздардың айырмасында, оның жанкүйерлерінің арасында көптеген зиялы және білімді әйелдер болған. “Ол кезде тек айқайлап, дүркіретіп жатқан жанкүйерлерді көруге болмады”, – деді ол. Раидзоның фильмдері көрсетілетін “Ичикава Раидзо кинофестивалі” оның қайтыс болған күні – 17 шілдеде жыл сайын өткізілетін дәстүрлі шараға айналды. 2009 жылдың желтоқсанынан 2011 жылдың мамырына дейін оның өлімінің 40 жылдығына арналған ерекше ірі шара өткізіліп, оның ойнаған рөлдері көрсетілді. 2000 жылы Kinema Junpō “20 ғасырдың киножұлдыздары: ер адамдар” деген мақала жариялады. Раидзо бұл тізімде 6-орынды иеленді. Осы номердің “Оқырман таңдауы: 20 ғасырдың киножұлдыздары (ер адамдар)” рейтингінде ол 7-орынға таңылды. 2014 жылғы “Барлық уақыттағы ең үздік жапон киножұлдыздары” тізімінде ер адамдардың арасында 3-орын алды. 2014 жылғы блог жазбасында Ичикава Эбизо XI Ичикава Раидзо есімін өзінің қамқорлығында ұстап отырғанын мәлімдеді, осылайша Раидзо қайтыс болғаннан кейін бұл құрметті лауазым Ичикава әулетіне қайтарылған деп есептеуге болады.

Отбасы

1962 жылы Райдзо Масаичи Нагатаның қызы Масако Нагатаға жеке отбасылық тойда үйленді. Ол оның тегін алып, Масако Ота атанды және олардың үш баласы болды. Райдзо тірі кезінде Масакоға "Мен ешқашан [өзімнің отбасымды] көпшілікке жария еткім келмейді" деген еді, ол оның өлімінен кейін де 40 жылға дейін осы тілегін сақтап келді. 2009 жылы "Бунгеишунжу" журналының арнайы санында Масако Отаның "Менің күйеуім Ичикава Райдзоға 40 жылдан кейін жазған махаббат хаты" атты естеліктері жарияланды.

Актерлік өнер

Сценарист Фудзи Яхиро Раидзоның мінез-құлқы туралы былай деді: "Кіммен сөйлескеніне қарамастан, ол әрқашан әдепті және дұрыс, мақтаншылық пен шамадан тыс эмоциясыз болды" және бұл оның актерлік стилінен көрінді. Яхироның айтуынша, "Джидаигеки актерлерінің көп санының арасында да оның қадірлі мінезіне тең келген ешкім болған жоқ – және мен мұны жақсы мағынада айтамын – тағы бір актер оның сияқты нағыз буши, қылышкер сезімтал болған жоқ".

Кадзуо Икехиро Раидзоның балалық шағы оған "жүрексіздіктің көлеңкесін" тастағанын айтты, және соның салдарынан оның өмірінің "көлеңкелі жағы" мен "шынайы түбірі" ашылды. Одан әрі, олар жай ғана ашылған ғана емес, Икехироның пікірінше, қасақана көрсетілді. Мори мен кино сыншысы Садао Ямане арасындағы әңгімеде екеуі Раидзоның өзінде "жаңартушы қайғы" бар екеніне келісті. Ямане бұл туралы былай түсіндірді: "Шындығында, ол көптеген трагедиялық рөлдерді ойнады, бірақ бұл қараңғы депрессиямен немесе мұңмен емес, өте айқын бейнелеумен болды. Раидзо сияқты қайғы мен салқындық, тазалықты бірге ұстаған актер болған жоқ". Кино сыншысы Сабуро Кавамото Раидзоның актерлігі туралы: "Ол осында болса да, осында емес" деді және "Осы лас әлемде де оның тазалығына ұқсас сезім болды, шалқары алысқа қарағандай" деп түсіндірді. "Кейбір адамдар менің 'тазалық сезімі' дегенімді көрсету ретінде қабылдауы мүмкін, бірақ бұл солай емес".

Раидзоның замандастарының екеуі, Саката Тōдзӯро IV және Накамура Дзякуэмон IV, кабукиден киноға өтуге тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады және кабуки сахнасына оралды. Осыған қатысты Акинари Судзуки Раидзоның кинода табысқа жеткен себебінің кішкентай кезінде кабукиге толыққанды берілмегендігінде және осылайша оның толығымен бұзылмауында деп ойлағанын айтты.

Сыртқы келбеті

Раидзо әдетте қарапайым көрінетін, көзге түспейтін адам еді, бірақ түсірілім үшін макияж жасалғанда толығымен өзгеріп кететін. Кино индустриясындағы көптеген адамдар осы ерекшелік туралы әңгімелесетін. Араши Ичикаваның айтуынша, Раидзоның мәні – "қатаңдық пен қарапайымдықтың арақатынасы", ал басқа жұлдыздар танымал рөлдерді ойнағанда, Раидзоның макияжсыз қарапайым келбеті "макияжбен толығымен өзгеріп кететін" еді, осы ерекшелік туралы ол осылай айтқан. Акира Иноуэнің сөзіне қарағанда, макияж жасағанда Раидзоның әдеттегі сымбаты мүлдем басқаша, әдемі болып көрінер еді. Токуо Танака: "Бұл жігіт, өзінің әдемі жылылығымен және тазалық аурасымен, жұмыс басталғанда бірден актерге айналып, иығын қатайтып, дереу құлшындырарлық, бекем, қадірлі және керемет көрінетін. Оның әдеттегі бетін білетін мен үшін бұл осыншалықты таңғажайып болды, тіпті көздерімді жоғары көтеріп қарадым."

Кошоку Ичидай Отоко (Бірінші буынның құмарлық танытушысы) сценарийін жазған Йосио Ширасаки Раидзоның өзгеруі туралы былай деді: ол әдетте кеңсе қызметкеріне ұқсайтын, бірақ экранға шыққанда толығымен өзгеріп кететін, ал барлық жарықтың арасында босқындық пен жалғыздыққа қарсы күресіп жүрген жас жұлдыз тұратын. Иноуэ Раидзоның көптеген фильм плакаттарында оның артынан, басын камераға бұрып тұрған бейнесі бейнеленген себебін көптеген режиссерлер оның "қызықты босқындығын" осы көрініс арқылы жақсы көрсетеді деп санайды.

Пайдаланылған әдебиеттер

(Raizō, Raizō ga Kataru) Ичикава Раизо, Асука Шинша, 1995; Асахи Бунко 2003. Алғы сөз: Юкио Мисима, сөздік: Ота Коки (ұлы), түйіндеме: Хироаки Фудзи. (Raizō no Iro) Томоми Мурамацу, Каваде Шобо Шинша баспасы, 2009. (Raizō Konomi) Томоми Мурамацу, Shueisha Inc, 2002; Shueisha Bunko, 2006. (Ичикава Райдзо) Йошико Ишикава (редактор), Сан-ичи баспасы, 1995 ж. (Watashi no Raizō) Йошико Ишикава (ред.), Кокушоканкокай Inc, 2008. (Ичикава Райдзо Шутсуен Эайга Сакухин Посутаа шу) Мунега Авата (ред.), Wides Publishing, 1999. (Шашин шу Ичикава Райдзо) Wides Publishing, 1999 жыл. Түсіндірмелер: Таданори Йокоо (Ичикава Райдзо но Рейки), Миэко Канай (Ичикава Райдзо но Тоши). (Самурай Ичикава Райдзо Соно Хито то Гей – Ноберу Шобо), Ноберу Шобо, 1991. (Ичикава Райдзо то Оно Джидайға) Масару Муро'ока (сұхбаттасушы, макеттеуші), Токума Шотен Publishing Co., Ltd., 1993. (Kanpon Ichikawa Raizō) Садо Яманэ (ред.), Асахи Граф, 1994; Wides Publishing, 1999. (Кошу Ичикава Райдзо Шашин шу) MAGAZINE HOUSE, Ltd., 1991 жыл. (Оянған! Ичикава Райдзо Ғажайып Басылым) Kindaieigasha Co., Ltd, 1992 ж. (Ичикава Райдзоның Фильмі мен Заманы) Жексенбі Майничи, Майничи газеттері Co., Ltd., 1990. (Ичикава Райдзо RAIZO Ғажайып Туындылар Спираль Сунаппу) Victor Books, JVCKENWOOD Victor Entertainment Corp., 1992, 1992. (Ичикава Райдзо Күміс Тарихы – Мәңгілікке) RoRaiKai (Райдзо Фан-клубы), Хагашотен, 1983. (RAIZO "Nemuri Kyoshirō" әлемі) <Тарих анықтамасының арнайы басылымы, 1994>, Шинжин Буцуо Раиша. Ичикава Райдзоның қайтыс болғаннан кейін 25 жыл толуына арналған естелік басылым.