Жаңа Германия: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

2023 жылдың 1 желтоқсанына дейін Жаңа Германиядағы көлік құралдарының тіркеу нөмірлері NU (Натал үшін N, Жоғарғы тас жол үшін U) әріптерімен басталды; әйтсе де, Жаңа Германия географиялық жағынан Kloof пен Botha’s Hill арасында орналасқан Жоғарғы тас жол аймағының құрамына кірмейді.

Тарих

Натальдің алғашқы неміс қауымының құрылуы 1843 жылы Натальға келген және үш жылдан кейін Наталь мақта компаниясын құрған ағылшын еврейі Джонас Бергтейлдің иммиграциялық жоспарының нәтижесі болды. Бергтейл жағалау бойында еуропалықтардың қоныстануына зор мүмкіндік бар екенін көріп, иммигранттар алу үшін британдық колониялық кеңсеге жүгінді. Бірінші британдық, содан кейін бавариялық үкіметтер оның жоспарларын қабылдамаған соң, ол қолдау үшін Ганновер Корольдігіне жүгінді. Оснабрюк-Бремен аймағынан келген отыз бес шаруа отбасы (шамамен 188 адам) оның ұсынысын қабылдап, 1848 жылдың 23 наурызында Натальға келді. Олар Порт-Наталдан шамамен 10 км ішке қарай орналасқан екі жақын жердегі аймаққа қоныстанды және жаңа мекендерін «Жаңа Германия» (Neu Deutschland) және Уэствуилль (Westville) деп атады. Бергтейлдің мақта жоспары алғашқы екі өнімді мақта құртының зардап шегуінен кейін сәтсіз аяқталды. Сонымен қатар, ол Англиядан тапсырыс берген мақта тазартатын машиналар ешқашан келмеді. Қоныс аударушылар көп ұзамай мақта өсіруден бас тартып, бақша шаруалығымен айналыса бастады, ал Бергтейлмен жасасқан бес жылдық келісімдері аяқталғанда көптегендер оларды жаңартпады. Иммигранттар Германиямен байланыс күйінде ұстамағандықтан және ерекше неміс қауымы туралы көзқарасы болмағандықтан, жаңадан құрылған қауым бір ұрпақ ішінде күйреуі мүмкін еді. Берлин миссионерінің келуі тіл мен діннің осы уақытқа дейін сақталуын қамтамасыз етті. Пастор Карл Вильгельм Поссельт (1815–1885) Жаңа Германиядағы қауымға қамқорлық етуге келісіп, 1848 жылдың 19 қарашасында Оңтүстік Африкада Берлин миссионерлік қоғамының алғашқы шіркеуін осрады. Ол зулу шаруалары арасында және Мың төбе аңғарында миссионерлік жұмыстар жүргізді, ал 1854 жылы осы мақсат үшін екінші станция – Кристианенбергті құрды. Ол сондай-ақ қоныс аударушылар құрған неміс мектебінде Киелі кітапты оқытты. 1852 жылы жағалауда ашаршылық болғандықтан және қоныс аударушылардың саны азайғандықтан қауым қысқа мерзімге Эммаусқа көшірілді. Бергтейл немістердің ішкі аймаққа ағылуын тоқтатуға жетістікке қол жеткізді, ал 1854 жылы Поссельт Жаңа Германияға оралды, онда ол 1885 жылы қайтыс болғанға дейін миссионер және пастор болып қызмет етті.

Natal's first German community owed its existence to the immigration scheme of an English Jew, Jonas Bergtheil, who arrived in Natal in 1843 and established the Natal Cotton Company three years later. Bergtheil saw the potential of European settlement along the coast and approached the British colonial office for immigrants. When first the British and then the Bavarian governments rejected his plans, he turned to the Kingdom of Hanover for support. Thirty five peasant families (about 188 people) from the Osnabrück Bremen district accepted his offer and arrived in Natal on 23 March 1848. They were settled in two adjacent areas roughly 10 km inland from Port Natal and called their new homes Neu Deutschland (New Germany) and Westville. Bergtheil's cotton scheme failed after the first two crops were ravaged by bollworm. Furthermore, the ginning machinery he had ordered from England never arrived. The settlers soon abandoned cotton in favour of market gardening, and when their five year contracts with Bergtheil ended many did not renew them. The fledgling community may well have foundered within a generation since the immigrants did not maintain contact with Germany and had no vision of a distinctly German community. The arrival of a Berlin missionary ensured that the language and religion would continue for the time being. Pastor Carl Wilhelm Posselt (1815–85) agreed to care for the congregation in New Germany, where he consecrated the first chapel of the Berlin Missionary Society in South Africa on 19 November 1848. He conducted mission work among the Zulu farm labourers and in the Valley of a Thousand Hills, and in 1854 established a second station, Christianenberg, for this purpose. He also taught Scripture in the little German school which the settlers had established. In 1852 the congregation was briefly moved to Emmaus because of famine on the coast and declining numbers of settlers. Bergtheil succeeded in stemming the flow of Germans into the interior, and in 1854 Posselt returned to New Germany where he continued as missionary and pastor until his death in 1885.

География

Қала екі жағынан Отто Волек жолы мен Шепстон жолымен шектелген өнеркәсіптік аймақтан, сондай-ақ негізгі көлік артериялары Сандер жолы мен Гламис даңғылы (шығыс шекарасы) және Бомер жолы мен Боссе көшесі (батыс шекарасы) болатын үлкен төбелі тұрғын үй аймағынан құралған. Іргелес елді мекендер – Пэдфилд Парк, Мэнорс, Уайбэнк және Клермонт.