Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазушысы және суфражистка (1863–1946)
English writer and suffragist (1863–1946)
Мей Синклер – Мэри Амелия Сент-Клэрдің (24 тамыз 1863 – 14 қараша 1946) псевдонимі, екі ондаған роман, әңгіме және өлең жазған танымал британдық жазушы. Ол белсенді суфражист және Әйел жазушылардың сайлау құқығы лигасының мүшесі болды. Бірде ол сайлау құқығын қолдау үшін өткізілген іс-шараға, инабатты, көтерілісшіл Джейн Остин кейпінде келді. Синклер сонымен қатар модернистік поэзия және проза саласындағы маңызды сыншы болды, ал ол "Дороти Ричардсонның" "Көшпенділік" (1915–1967) романдық циклінің алғашқы томдарын рецензиялағанда әдеби контексте "ішкі сана ағыны" терминін алғаш рет қолданды, бұл туралы 1918 жылғы сәуір айында "The Egoist" журналында жариялады.
May Sinclair was the pseudonym of Mary Amelia St. Clair (24 August 1863 – 14 November 1946), a popular British writer who wrote about two dozen novels, short stories and poetry. She was an active suffragist, and member of the Woman Writers' Suffrage League. She once dressed up as a demure, rebel Jane Austen for a suffrage fundraising event. Sinclair was also a significant critic in the area of modernist poetry and prose, and she is attributed with first using the term 'stream of consciousness' in a literary context, when reviewing the first volumes of Dorothy Richardson's novel sequence Pilgrimage (1915–1967), in The Egoist, April 1918.
Ерте өмір
Синклер Чеширдегі Рок-Ферриде дүниеге келген. Оның анасы Амелия Синклер қатаң және діншіл болған; ал әкесі Уильям Синклер Ливерпульде кеме иеленген, бірақ банкротқа ұшырап, араққұмар болып, Синклер бала кезінде қайтыс болды. Отбасы Лондонның шетіндегі Ильфордқа көшіп өтті. Челтенхэм әйелдер колледжінде бір жыл оқығаннан кейін, Синклер өзінен үлкен төрт ағасын күтуге мәжбүр болды, себебі бесінің төртеуі туа біткен, өлімге алып келетін жүрек ауруынан зардап шегіп жүрген.
Sinclair was born in Rock Ferry, Cheshire. Her mother, Amelia Sinclair, was strict and religious; her father, William Sinclair, was a Liverpool shipowner, who went bankrupt, became an alcoholic, and died when Sinclair was still a child. The family moved to Ilford on the edge of London. After one year of education at Cheltenham Ladies College, Sinclair was obliged to look after her brothers, as four of the five, all older than she, were suffering from fatal congenital heart disease.
Мансап
1896 жылдан бастап Синклер өзін және 1901 жылы қайтыс болған анасын асырау үшін кәсіби жазушы болып жұмыс істеді. Белсенді феминист болғандықтан, Синклер әйелдердің мәртебесі мен некеге қатысты түрлі тақырыптарды зерттеді. Оның туындылары АҚШ-та жақсы сатылымда болды. Синклердің сайлау құқығы үшін күресін Сильвия Панкхерст еске алды. Фотосуреттерде («Мэри Синклер» атымен) оны Кенсингтондағы WSPU кеңселері маңында көруге болады. 1912 жылы Әйелдер-жазушылардың сайлау құқығы лигасы оның феминизм жөніндегі ойларын жариялады. Ол сэр Альморт Райттың суфражистердің сексуалдық наразылығынан, ер адамдардың жетіспеуінен күш алғаны туралы теориясын жоққа шығарды. Ол сайлау құқығы мен таптық күрес ұқсас мақсаттар екенін, ал жұмысшы әйелдің ер жұмысшы табының мүдделерімен бәсекелеспеуі керектігін айтты. 1913 жыл шамасында ол доктор Джесси Мюррей басқарған Лондонның Медико-психологиялық клиникасын құруға белсенді түрде қатысты. Гари Кроуфорд Синклердің үлкен болмаса да, көзге түсетін үлес қосқанын айтты. Брайан Стейблфорд Синклердің «табиғаттан тыс әңгімелері ерекше нәзіктік пен дәлдікпен жазылған, және олар осы сияқты әңгімелердің ең тиімді мысалдарының бірі» деді. Эндрю Смит «Жұмбақ әңгімелерді» «әуесқойларға арналған әңгімелерге маңызды үлес» деп сипаттады. 1920 жылдардың соңынан бастап ол Паркинсон ауруының алғашқы белгілерін сезіне бастады және жазуын тоқтатты. 1932 жылы ол Букингемширде серігімен бірге қоныстанды. Ол Лондонның Хэмпстед шіркеуінің қорымда жерленген.
From 1896 Sinclair wrote professionally to support herself and her mother, who died in 1901. An active feminist, Sinclair treated a number of themes relating to the position of women and marriage. Her works sold well in the United States. Sinclair's suffrage activities were remembered by Sylvia Pankhurst. Photographs (as "Mary Sinclair" show her around the WSPU offices in Kensington. In 1912 the Women Writers' Suffrage League published her ideas on feminism. Here she de bunked theories put forward by Sir Almroth Wright that the suffragists were powered by their sexual frustration because of the shortage of men. She said that suffrage and the class struggle were similar aspirations and the working woman should not be in competition with the ambitions of the male working class. Around 1913, she was a founding supporter of the Medico Psychological Clinic in London which was run by Dr Jessie Murray. Gary Crawford has stated Sinclair's contribution to the supernatural fiction genre, "small as it is, is notable". Brian Stableford has stated that Sinclair's "supernatural tales are written with uncommon delicacy and precision, and they are among the most effective examples of their fugitive kind". Andrew Smith has described Uncanny Stories as "an important contribution to the ghost story". From the late 1920s, she was suffering from the early signs of Parkinson's disease, and ceased writing. She settled with a companion in Buckinghamshire in 1932. She is buried at St John at Hampstead's churchyard, London.
Философия
Синклер сонымен қатар философияны, әсіресе идеализмді зерттеуге негізделген ғылыми еңбектер жазды. Ол өзінің "Идеализмді қорғау" (1917) кітабында идеалистік монизмнің бір түрін қорғады. Синклер парапсихология және спиритизмге қызығушылық танытты, ол 1914 жылдан бері Психикалық зерттеулер қоғамының мүшесі болды.
Sinclair also wrote non fiction based on studies of philosophy, particularly idealism. She defended a form of idealistic monism in her book A Defence of Idealism (1917). Sinclair was interested in parapsychology and spiritualism, she was a member of the Society for Psychical Research from 1914.