Солтүстік Англияның сырнайшысы: Билли Пигг өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Билли Пигг (1902 – 1968) – ағылшын музыканты, Нортумбриялық кішкентай сырнайлар (smallpipes) орындаушысы. Ол 1930 жылдан өмірінің соңына дейін Нортумбриялық сырнайшылар қоғамының вице-президенті және белгілі бір ықпалы бар мүшесі болды.

Өмір және музыка

Ол 1902 жылғы қаңтарда Нортумберлендтің Корбридж қаласына жақын, Дилстон Парк ауданында дүниеге келді және 1968 жылғы қарашада қайтыс болды. Аспапты Том мен Генри Клау, сондай-ақ Ричард Моват сияқты бірнеше сазгерлерден үйренді, бірақ Томми Брексонның айтуынша, оның бас мұғалімі Станингтондық Бэти болған. Томми кейін Биллидің Клаугс және басқалармен өткізген бейресми кештері туралы естеліктерін айтты: Блэгдонға көшкеннен кейін ол Клаугсқа велосипедпен баратын. Сол аймақта он төрт немесе он бес сазгер тұрды, олар бір-бірінің үйлерінде, Биллидің үйінде де кезекпен ойнайтын. Билли алғашқы рет осы кештерінің біріне барғанда үйде он төрт сазгер болғанын, және олардың барлығы менен жақсы болғанын айтты! Құдайға шүкір, керемет сазгерлер болды. Бірақ мен тек жаттығу жасап, олардың қатарына қосылуым керек еді. Ол сол кезде құлақпен үйренді, ал 1923 жылы өткен жаңадан бастаушылар сайысында жеңіске жеткенде, ол Баррингтон мүйізқұмырасын орындағаны, бірақ нотадағыдай емес екені айтылды. 1924 жылғы оның жаңа құбырлары бар суреті Вудхорн мұражайының сайтында сақталған. Ол сол жылы Уильям Кокс ұйымдастырған жаңадан бастаушылар сайысында жеңіске жеткен, ол үш жарым жылдан бері ойнап келген еді. Суреттегі құбырлар Кокс жасаған, және сайыстың жүлдесі ретінде ұсынылған. Билли 1927 жылы осы құбырларды толыққанды жеңіп алды. 1928 жылы Беллингэмде өткен көрмеде Спенсер кубогын жеңгеннен кейін Кокс, «басқа сазгерлерге мүмкіндік беру үшін» оны көптеген сайыстардан шеттетуге мәжбүр болғанын жазды. Ол сол кезде аспаптың ерекшелігіне сай, дәстүрлі стаккато стилінде ойнаған болуы керек, бірақ кейінгі жылдары оның стилі көбірек еркін болды. 1930 жылы ол ата-анасымен бірге округтің солтүстігіндегі Кокетдейлге көшті. Кейіннен ол осы аймақтағы басқа музыканттармен, әсіресе Джон Армстронг пен Энни Снайтпен, содан кейін Арчи Даггпен бірге ойнай бастады – бұл топ «Шекаралық миндрельдер» деп аталды. 1950 жылдары ол тек Нортумбриялық ғана емес, сонымен қатар шотландтық және ирландтық күйлерді де кішкентай құбырларда орындағаны үшін белгілі болды. Ол сондай-ақ аспап үшін көптеген әсем күйлер жазды. А. Д. Скофилд пен Джулия Сей 1997 жылы Нортумбриялық сазгерлер қоғамы басып шығарған «Шекаралық миндрель» атты өмірбаяндық кітап пен күйлер жинағын жариялады. Бұл кітапта оның барлық белгілі шығармалары қамтылған. Оларға «Циганның тырнауылы» және «Шекара рухы» сияқты баяу әуендер, «Бонни Вудсайд» және «Ескі Дроув жолы» сияқты 6/8 және 4/4 өлшемдеріндегі марштар, «Каррик мүйізқұмырасы» және «Биддлстон мүйізқұмырасы» сияқты көптеген мүйізқұмыралар, «Кофе көпірі» сияқты джигтер және «Кот Уоллз» және «Хиндхоуп Аннасы» сияқты роликтер кіреді. Оның ең таңғажайып шығармаларының бірі – 6/8 вариациялық жиынтығы бар Билл Чарлтонның «Fancy» шығармасы. Оның дәстүрлі «Ваннидің жабайы төбелері» әуеніне өзінің вариацияларын қосып орындауы ерекше болды және оның жоғарғы таулы аймақтарға тән стилінің жақсы үлгісі болды. 1950 жылдары Форстер Чарлтон оның ойнауын көптеген реттерде жаздырды; олардың кейбіреулерін FARNE радиосынан тыңдауға болады. 1958 жылы Ньюкасл-апон-Тайнда жұмыс істейтін америкалық Ройс Уилсон магнитофон сатып алып, оның ойнауын жаздырды. Басқа жазбаларды BBC және Шотландия зерттеулер мектебі жасады. Форстер Чарлтонның таңдамалы жазбаларынан құралған альбом 1971 жылы Leader лейблінде «Billy Pigg, the Border Minstrel» деген атпен шығарылды және 2004 жылы CD форматында қайта басылды. Пиггтің өзінің шығармалары мен дәстүрлі күйлердің репертуары арқылы Пигг бүкіл әлемдегі құбырмен ойнаушыларға үлкен әсер етті. Көптеген музыканттардың репертуарында Пиггтің бірнеше шығармалары бар. Жақында Нортумбриялық сазгерлер қоғамы оның музыкасының кеңейтілген екінші басылымын шығарды, екі томдық жинақта оның өзінің шығармалары мен басқа күйлердің ерекше нұсқалары қамтылған. Сондай-ақ, олар оның ойнау стилінің сипаттамасын, сондай-ақ сақталған жазбалардың көпшілігінің егжей-тегжейлі транскрипцияларын қамтиды.

He was born at Dilston Park, near Corbridge, Northumberland, in January 1902 and died in November 1968. He learned the instrument from several pipers including Tom and Henry Clough as well as Richard Mowat, but, according to Tommy Breckons, Batey of Stannington was his main teacher. Tommy later quoted Billy's reminiscences of the informal sessions at the Cloughs' and others: When he lived at Blagdon, he used to bike down to Clough's. There were fourteen or fifteen pipers all living in that area, and they took turns to play at each other's houses, including Billy's. Billy told him that when he first went to one of these sessions there were fourteen pipers in the house, , and everyone was better than me! By God , there were some good pipers. But all I had to dee was practice and get up alongside them. He learned by ear at this stage, and when he won a learners' competition in 1923, it was noted that he played the Barrington Hornpipe, but not quite as it is written. An early photograph of him from 1924, with a new set of pipes, is at the Woodhorn Museum website he had won a Learners' Competition organised by William Cocks in this year, when he had been playing for three and a half years. The pipes in the photograph are the set made by Cocks, and offered as a trophy in the Competition. Billy went on to win these pipes outright in 1927. After he won the Spencer Cup at Bellingham Show in 1928, Cocks recorded that he was debarred from most contests, 'to give other pipers a chance'. At this time he must certainly have been playing in the traditional staccato style characteristic of the instrument, though in later years his style was much freer. In 1930 he moved with his parents to a farm in Coquetdale, in the north of the county. He subsequently began playing with other musicians in this area, particularly John Armstrong and Annie Snaith, and later Archie Dagg – together the band were known as the Border Minstrels. In the 1950s he was noted for playing not only Northumbrian, but also Scottish and Irish tunes on the smallpipes. He also wrote many fine tunes for the instrument. A. D. Schofield and Julia Say produced a biography and tune book, The Border Minstrel, published by the Northumbrian Pipers' Society in 1997. This includes all his known compositions. These include the slow airs The Gypsy's Lullaby and Border Spirit, marches in 6/8 and 4/4 such as Bonny Woodside and The Old Drove Road, many hornpipes, including The Carrick Hornpipe and The Biddlestone Hornpipe, jigs such as Coffee Bridge and reels such as Cote Walls and Anne of Hindhope. One of his most spectacular pieces is Bill Charlton's Fancy, a 6/8 variation set. His version of the traditional tune, The Wild Hills of Wannies with his own variations, was entirely distinctive, and a good example of his Highland influenced style. During the 1950s Forster Charlton recorded his playing on many occasions; some of these can be heard on Radio FARNE. In 1958 Royce Wilson, an American working in Newcastle upon Tyne, acquired a tape recorder and made some recordings of him. Other recordings were made by the BBC and by the School of Scottish Studies. An album of selected recordings made by Forster Charlton was issued as Billy Pigg, the Border Minstrel on the Leader label in 1971, and re released on CD in 2004. Through these recordings of Pigg's own compositions and his repertoire of traditional tunes, Pigg became influential throughout the world of bagpiping. Most players of the instrument will have several of Pigg's compositions in their repertoire. Recently the Northumbrian Pipers' Society issued an expanded second edition of his music, the two volumes respectively covering his own compositions and his distinctive versions of other tunes. They also include a description of his playing style as well as transcriptions, some in great detail, of most of the surviving recordings.

Ойын стилі

Пиггтің ойнау стилінің ерекшелігі – ирланд және таулы суыраулардың үлгісімен күрделі, ашық саусақпен орындалатын әшекейлерді қолдану. Оның әкесі таулы суыраушы болса, Биллидің өзі ирланд музыкасына қызығушылық танытқан. Ал одан бұрынғы беделді суыраушылар көбінесе дерлік толық стаккато стилінде ойнаған. Том Клауг пікірінше, әншінің екі нота арасында жабық және үнсіз болатын стильден кез келген ауытқу – «кішкентай суыраудағы қателік». Оның стилін Том Клаугпен салыстыруға болады. Солтүстік Англия суырауы үшін танымал «Holey Ha'penny» вариациясы, Ұлыбритания мен Ирландияда «The Chorus Jig» деп белгілі қарапайым күйге негізделген. Бұл күйді Пигг пен Том Клауг 1920 жылдары жазған. Осы жазбаларда екі стильдің айырмашылығын анық естіуге болады. Ашық саусақпен ойнау стилі Пиггтің музыкасы үшін өте тиімді болды, ол дәстүрлі стильге қарағанда оған кеңірек өрнек беруге мүмкіндік берді. Оның темпі өте жылдам болды, ол би үшін емес, тыңдау үшін ойнады. Өкінішке орай, ол 1950-1960 жылдары, барлық жазбалар жасалған кезде денсаулығының нашарлауынан көп қиналды, бұл оның ойнауына әсер етті. Дегенмен, оның ең жақсы жазбаларындағы құштарлық пен жігер шабыттандырады және ерекшеленеді. Ол үлкен ықпал етті, көптеген суыраушылар оның стилін үлгі етіп алды, атап айтқанда Адриан Скофилд.