Кіріспе
HMS Sans Pareil – Виктория дәуіріндегі Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз флотының «Виктория» класындағы броненосец. Оның жалғыз бауырласы болғандықтан, оның дизайны туралы шешім қабылдағанда Адмиралтейство Кеңесі тарихтың көрсеткеніндей, кері қадам жасады, негізгі қаруларын барбеттерден мұнараларға қайтаруды сұрады. Ол бауырласынан сәл кейінірек аяқталды, сондықтан бір мұнарада орнатылған негізгі қару-жарағымен жабдықталған соңғы британдық броненосец атанды. Калибрді таңдау, мүмкіндігінше ауыр қаруларды орнатуға деген ниетпен қатар, Вулвичтің кеме жасау орындарында алдыңғы «Адмирал» класындағы көптеген кемелерге орнатылған калибрлі қарулардың өндірісінің баяудығымен де байланысты болды. Осы кластың кемелері де сол себепті ауыр калибрлі қаруларды орнатты. Осы шешімге байланысты, мұнара барбеттен ауыр болғандықтан, екі зеңбірекке алдыңғы және артқы жақтарда бөлек орналастыру мүмкін болмады, сонымен бірге кеменің Басқарма белгілеген суыру мөлшерінде ұстап тұру да қиын болды. Сондықтан екеуі де бір мұнараға орнатылды, ол суперструктураның алдына қойылды. Артқы жақтан ату үшін суперструктураның артында, жеңіл бронялық қалқанның артында зеңбірек орнатылды. Бұл қару 500 фунт салмақты снарядты, ал теория бойынша, 900 мм қалыңдығындағы темір пластинаны тесіп өте алатын болды. Элсвик кеме жасау орындарында да калибрлі зеңбіректің өндірісінде кешігулер болды, сондықтан «Адмиралдар» мен «Санс-Парель» кемелерінің құрылысын бастау және аяқтау арасындағы уақыт шамалас болды. «Санс-Парель» – Натаниел Барнаби жобалаған соңғы броненосец.
In deciding upon her design configuration the Board of Admiralty took what history shows was a retrograde step by requesting the reversion from barbettes to turrets for her main armament. She was completed slightly later than her sister ship and was hence the last British battleship ever to be equipped with her main armament mounted in a single turret. The choice of calibre, while influenced by the desire to mount as heavy guns as possible, was also influenced by the slow rate of production in the Woolwich yards of the calibre guns mounted in most of the preceding Admiral class. , of that class, mounted the heavier calibre guns for the same reason. Following on from this decision, and given that a turret is heavier than a barbette, it was not possible to mount the two guns separately in fore and aft positions and at the same time keep the ship within the displacement stipulated by the Board. Hence both were mounted in a single turret, placed forward of the superstructure. To provide a nominal fire to stern, a gun was mounted aft of the superstructure, behind a light armour shield. This weapon fired a shell weighing 500 pounds with a muzzle velocity of , and could in theory penetrate an iron plate of thickness of at a range of
The Elswick yards also experienced delays in producing the gun of calibre, so in fact the times between laying down and completion of the Admirals and of Sans Pareil were closely comparable. Sans Pareil was the last battleship to be designed by Nathaniel Barnaby.
Қызмет тарихы
1891 жылы 8 шілдеде Чатэмде маневрлерге қатысу үшін тапсырылды, содан кейін резервке жіберілді. 1892 жылы ақпанда Жерорта теңіз флотына жіберілді және 1895 жылдың сәуіріне дейін осы аймақта қызмет етті, содан кейін қызметтен босатылып, Шернесте портовый күзет кемесі болып тағайындалды. 1899 жылдың сәуірінен бастап қайта жөндеуден өтіп, 19 қаңтарда Шернесс күзет кемесі қызметін қайта бастады, 1904 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті. Осы жылдары ол Үй флотының үш басқа портовый күзет кемесімен бірге Үй эскадрильясының құрамында болды. 1901 жылдың 1 қазанында контр-адмирал сэр Болдуин Уокер резервтік эскадрильяның басқарушысы ретінде өзінің туын көтерді. 1902 жылдың маусымында ол Медуэйдегі Жаңа Бермуда жүзбелі догының сынағы кезінде докқа қойылды. 1902 жылдың 16 тамызында король Эдуард VII-нің тәж киюіне арналған Спитхедте өткен флот парадына қатысты, ал келесі айда қысқа мерзімді жөндеуге Чатем кемежайына барды, екі аптадан кейін қызметке оралды. Бірінші теңіз лорды адмирал Фишер бастаған флотты жаңғырту бағдарламасының аясында 1907 жылы металл тескісіне сатылды. Кеме металл тескісіне сатылып, Ланкаширдегі Престон қаласындағы Риббл өзеніндегі кемежайда бөлшектелді. Сол кезде кемеден кеме моделі алынып, ол құрылысшының моделі немесе кеме экипажы жасаған болуы мүмкін деп есептеледі. 3 метрлік модельге қалпына келтіру жұмыстары қажет болды және қазір Престонның Харрис мұражайы мен кітапханасындағы «Престон тарихы» көрмесінде қойылған.