Чжэн Цзин: Тайвань Королінің билеушісі және соңғы күресі
Zheng Jing
Чжэн Цзин (1642-1681) – Тайвань Корольдігінің екінші билеушісі, Квоксінга ұлы. Әскери басшы, мұрагерлік титул иегері, отбасылық даулар мен билік күресінен өтті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытайлық соғыс бастығы (1642–1681)
Chinese warlord (1642–1681)
Чжэн Цзин, Янпин патшасы (25 қазан 1642 – 17 наурыз 1681), әдепті есімдері Сянчжи және Юаньчжи, псевдоним Шитиан, бастапқыда Оңтүстік Мин әскери генералы болды, кейін Тайвань Туннин Мемлекетінің екінші билеушісі атанды. Ол әкесі Косинганың "Янпин патшасы" деген мұрагерлік атағын алғаннан кейін 1662 жылдан 1681 жылға дейін мемлекеттің династиялық монархы ретінде билік етті.
Zheng Jing, Prince of Yanping (; 25 October 1642 – 17 March 1681), courtesy names Xianzhi and Yuanzhi , pseudonym Shitian , was initially a Southern Ming military general who later became the second ruler of the Tungning Kingdom of Taiwan by succeeding his father Koxinga's hereditary title of "Prince of Yanping", reigned as a dynastic monarch of the kingdom from 1662 to 1681.
Өмірбаян
1642 жылғы 25 қазанда дүниеге келген ол Косинганың (Чжэн Чэнгун) үлкен ұлы және қаракшы саудагер Чжэн Чжилунның немересі болды. 1662 жылы әкесі Зеландия бекінісін басып алғаннан кейін, Чжэн Цзин әкесінің тапсыруымен Амой мен Кэмойдағы әскери күштерді басқарды, бірақ оның әкесімен арасындағы шиеленіс кейіннен үй ішіндегі жанжалға ұласты, себебі ол құпия түрде ағасының бала күтімімен (емшегімен) заңсыз қарым-қатынас жасады, нәтижесінде ұлы (Чжэн Кэзаң) дүниеге келді, тіпті ол үйленгеніне қарамастан. Коксинга ұлының осы әрекетіне ұялғандықтан және ашуланғандықтан Цзиннің өлімін бұйырды, бірақ Амой күштерінің қарсылығы мен Коксинганың 1662 жылғы маусымда безгекке шалдығып кенеттен қайтыс болуына байланысты бұл орындалмады. Алты айдан кейін әкесі қайтыс болғаннан кейін, Чжэн Цзин өзінің ағасы Чжэн Шисимен Туннин патшалығының тағына таласты. Азамат соғысы Чжэн Цзиньнің Тайваньдағы ағасының әскерлерін сәтті басып, Зеландия бекінісін басып алғаннан кейін жеңіспен аяқталды. Содан кейін Чжэн Шиси өз талабынан бас тартып, келесі жылы Цин әулетіне бағынды. Ол үлкен қаракшылар флотымен және Туннин тағымен бірге, испандық билікте болған Лусонға шабуыл жасау жоспарын әкесінен жалғастыруды ниеттенді, бірақ маньчжур-голландиялық одақтың қаупіне тап болғандықтан бұл жобадан бас тартуға мәжбүр болды. 1664 жылы Хан баннерінің генералы Ма Дэгун басқарған Цин-голландиялық біріккен флотын жеңгені осы одақтың қысқа мерзімді болуына себеп болды. Ма Дэгун шайқаста Чжэннің флотынан қаза тапты, бірақ Амой және Кэмой аралдары Цин күштеріне түсті, бұл оны барлық әскерлері мен ресурстарын Тайваньға қайтаруға мәжбүр етті. Голландиялықтар 1665 жылы Чжушан аралдарындағы Путуошань буддалық кешеніне шабуыл жасағанда қасиетті заттарды тонады және монахтарды өлтірді. Чжэн Цзиньнің теңіз флоты 1672 жылы Тайваньның солтүстік-шығысында голландтық флют кемесін – Cuylenburg-ты тонап, тұтқынға алып, батырып жіберді, нәтижесінде отыз төрт голландтық теңізші қаза тапты және сегіз теңізші суға батып қайтыс болды. Тек жиырма бір голландтық теңізші Жапонияға қашып үлкерді. Кеме саудалық миссиямен Нагасакиден Батавияға бағыт алған еді. Келесі 19 жыл бойы ол жергілікті тұрғындарды жеткілікті түрде қамтамасыз етуге және Тайваньдағы әскери күштерін қайта ұйымдастыруға тырысты. Ол Канси императорымен үнемі елшілер алмастырып тұрды. Ол әкесі үшін күресін жалғастырғанымен, 1676 жылы Фуцзяньға шабуыл жасаған кезде Мин әулетін қалпына келтіру туралы әңгімелерден бас тартты. Чжэннің әскерлері У Сангуидің басшылығымен Үш феодалдық көтеріліске қосылған Гэн Цзиньчжунның бұйрығымен Симинге келді. Ол провинцияның маңызды қалаларын бір жыл бойы басып алып, 1677 жылдың соңында маньчжурлықтарға қайтарып берді. Фуцзяньға тағы бір рет басып кірген ол 30 000 сарбазбен Хайченгті басып алып, провинциялық қолбасшыны тұтқынға алды. 1680 жылы Чжэн Цзин қытайлық Цин әміршісі Ши Ланға қарсы өткен үлкен теңіз шайқасында жеңілгеннен кейін Амой, Кэмой және Тан Соаңнан кетуге мәжбүр болды. Маньчжурлықтар құрлықтан қуғаннан кейін ол қазіргі Тайнаньға шегініп, 1681 жылғы 17 наурызда қайтыс болды. Чжэн өзінің үлкен ұлы Чжэн Кэзаңды мұрагері етіп тағайындады, бірақ Чжэн Кэзаң тез арада Чжэн Кэшуанның пайдасына тақтан түсірілді.
Born on 25 October 1642, he was the eldest son of Koxinga (Zheng Chenggong) and a grandson of the pirate merchant Zheng Zhilong. After the conquest of Fort Zeelandia in 1662 by his father, Zheng Jing controlled the military forces in Amoy and Quemoy on his father's behalf, but the friction between him and his father was later provoked by a domestic dispute, as he secretly had an incestuous relationship with his brother's wet nurse, with whom he had a new born son (Zheng Kezang), despite having been married. Koxinga was ashamed and resentful by his son's behaviour and ordered Jing's execution, but this was never implemented due to the opposition by Amoy's forces and Koxinga's sudden death of malaria in June 1662. Upon the death of his father six months later, Zheng Jing contested throne as the King of Tungning with his uncle, Zheng Shixi. The civil war was end in Zheng Jing's victory after he successfully quelled the hostile forces of his uncle in Taiwan and captured Fort Zeelandia. This was followed by Zheng Shixi withdrawing his claim and his surrender to the Qing dynasty in next year. With both the vast pirate fleet and the throne of Tungning, he intended to continue his father's plans to invade Luzon which was under Spanish rule; however, he was forced to abandon this venture when faced with the threat of a Manchu Dutch alliance. His defeat of a combined Qing Dutch fleet commanded by Han Banner General Ma Degong in 1664 resulted in ending the brief alliance. Ma Degong was killed in the battle by Zheng's fleet, but the islands of Amoy and Quemoy fell to the Qing forces, forcing him to withdraw all his troops and resources to Taiwan. The Dutch looted relics and killed monks after attacking a Buddhist complex at Putuoshan on the Zhoushan islands in 1665 during their war against Zheng Chenggong's son Zheng Jing. Zheng Jing's navy executed thirty four Dutch sailors and drowned eight Dutch sailors after looting, ambushing and sinking the Dutch fluyt ship Cuylenburg in 1672 on northeastern Taiwan. Only twenty one Dutch sailors escaped to Japan. The ship was going from Nagasaki to Batavia on a trade mission. For the next 19 years, he tried to provide sufficiently for the local inhabitants and reorganizing their military forces in Taiwan. He frequently exchanged ambassadors with the Kangxi Emperor from the mainland. Although he continued to fight for the cause his father died for, he had largely abandoned any pretense of restoring the Ming dynasty by the time he invaded Fujian in 1676. Zheng's forces land in Siming at the behest of Geng Jingzhong, who has joined the Revolt of the Three Feudatories, following the lead of Wu Sangui. He occupied key cities in the province for a year before losing them back to the Manchus by the end of 1677. Invading Fujian once more, he led a force of 30,000 men to capture Haicheng as well as taking the provincial commander prisoner. In 1680, Zheng Jing was forced to abandon Amoy, Quemoy and Tang soaⁿ after losing a major naval battle to Chinese Qing admiral Shi Lang. Driven off the mainland by the Manchus, he retreated to modern day Tainan where he died on 17 March 1681. Zheng named as his successor his oldest son, Zheng Kezang; however, Zheng Kezang was quickly toppled in favor of Zheng Keshuang.