Плуто суы – 20 ғасыр басында танымал болған, табиғи құрамындағы минералды тұздардың (магний, натрий сульфаты) арқасында ішек тазалайтын су. Жылдам әсер етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Минералды судың слабителі
Mineral water laxative
Плутон суы – 20 ғасырдың басында АҚШ-та сатылған, күшті слабителдік қасиеттері бар табиғи су өнімінің тауарлық белгісі. Судың слабителдік қасиеттері оның табиғи минералды тұздарының жоғары мөлшерімен байланысты болды, ал белсенді компоненттері натрий және магний сульфаты ретінде тіркелген, олар табиғи слабительдер есебінде танымал. Судың минералды тұздарының жоғары құрамы оны ішкеннен кейін бір сағат ішінде тиімді ететін, және компания бұл фактіні өзінің жарнамалық материалдарында ерекше атап көрсеткен. Компания жарнамаларында слабительдің әсері ішкеннен кейін жарты сағаттан екі сағатқа дейін байқалатыны айтылған. 1919 жылы суды бөтелкеге құюшы компанияның өнімдерін тасымалдау үшін 450 теміржол вагоны қажет болды.
Pluto Water was a trademark for a strongly laxative natural water product which was marketed in the United States in the early 20th century. The water's laxative properties were from its high native content of mineral salts, with the active ingredient listed as sodium and magnesium sulfate, which are known as natural laxatives. The water's high native content of mineral salts generally made it effective within one hour of ingestion, a fact the company emphasized in their promotional literature. Company advertisements stated the laxative was effective from a half hour to two hours after ingestion. In 1919, it took 450 railroad cars to transport the bottler’s output.
Тарату
Су Индиана штатының Френч Лик қаласындағы French Lick Springs-те бөтелкеге құйылған. Бұл орын табиғи минералды бұлақтарымен белгілі және бәсекелес Sprudel Water-дің де бастау көзі болған.
The water was bottled at the French Lick Springs, in French Lick, Indiana, a location with natural mineral springs that was also the source of the competing Sprudel Water.
Суықтыру қасиеті
Судың жоғары табиғи минералды тұздар құрамы оны ішкеннен кейін бір сағат ішінде дәрілік лаксатив ретінде тиімді етті, бұл компанияның жарнамалық материалдарында ерекше атап көрсетілген. Компания жарнамаларында лаксативтің әсері ішкеннен кейін жарты сағаттан екі сағатқа дейін байқалатыны айтылған. Плутон суының белсенді құрамы натрий және магний сульфаты деп тізілген, олар табиғи лаксативтер ретінде белгілі. Суда тағы да бірнеше минералдар бар, олардың ең маңыздысы – литий тұздары. 1971 жылы литий бақыланатын зат ретінде танылғаннан кейін Плутон суын сату тоқтатылды. "Санфорд пен Ұлы" сериалының 3-маусымы, 7-бөлімінде Грейди (Уитман Майо) Хулиоға (Грегори Сьерра) Плутон суы туралы айтады. Сондай-ақ 1-маусымда Фред Лэмонтқа Плутон суы туралы еске салады. Луи Армстронг өзінің "Сатчмо, менің Нью-Орлеандағы өмірім" атты автобиографиясының бірінші тарауында анасы оған жауырынды емдеу үшін Плутон суын бергенін жазады. Курт Воннегут өзінің алғашқы романы "Пианино ойнаушы" 28-тарауында Плутон суына сілтеме жасайды, дистопиялық "Голландиялық" тавернасының көрінісін суреттей келе: «Көптеген қолдарда сол маусымда танымал болған сусын – бенедиктин мен Плутон суы, жалбыз бұтағымен бірге» делінген.
The water's high native content of mineral salts generally made it effective as a laxative within one hour of ingestion, a point emphasized in the company's promotional literature. Company advertisements stated the laxative was effective from a half hour to two hours after ingestion. The active ingredient of Pluto water was listed as sodium and magnesium sulfate, which are known as natural laxatives. The water also contains a number of other minerals, most notably lithium salts. The sale of Pluto water was halted in 1971 when lithium became a controlled substance. In Sanford and Son season 3, episode 7, Grady (Whitman Mayo) mentions Pluto Water to Julio (Gregory Sierra). Also in season 1 Fred mentions Pluto Water to Lamont. Louis Armstrong writes about his mother giving him Pluto Water to help cure lockjaw in the first chapter of his autobiography, "Satchmo, My Life in New Orleans". Kurt Vonnegut references Pluto water in his first novel, “Player Piano,” in chapter 28, while setting the scene of the dystopian tavern ‘The Dutch,’ where: “in almost every hand was the drink fashionable that season, benedictine and Pluto water, with a sprig of mint.”