Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Олдбери лагері (сонымен қатар Олдбери төбелік қамалы деп те аталады) – Англияның оңтүстік-шығысындағы Темір дәуіріндегі ең ірі төбелік қамалы. Қамал ортасына жақын жерде бұлақ орналасқан, ол қамалдың қорғаушыларына тұрақты таза сумен қамтамасыз еткен. Қамалдың шығыс жағындағы тастардағы шатқалдар мен ойыстар Орта палеолит дәуірінде пайда болған және қазір Олдбери тас паналары деп белгілі.
Oldbury Camp (also known as Oldbury hill fort) is the largest Iron Age hill fort in south eastern England. A spring is located near the centre of the site and would have ensured a constant supply of fresh water for the hill fort's defenders. Overhangs and hollows in the rocks on the eastern side of the hill fort were occupied as long ago as the Middle Palaeolithic period and are now known as the Oldbury rock shelters.
Тарих
Тау бекінісі б.з.б. бірінші ғасырында салынған, бұл жоба үлкен ауқымда және жедел түрде орындалған болуы мүмкін. Шығыс жағындағы жартастың үстінде тек ағаш қоршаумен қорғалған болуы ықтимал, себебі жартастар жағалауды жалғастыруды және жартас бойындағы орларды қазуды қажетсіз еткен. Қорғау кейіннен жағаға қосымша материал қосылып, мұздық құру арқылы күшейтілген. Ор қазандығы кең, тегіс түбі бар Fécamp типінде болған, бұл атау Нормандиядағы сол аттас қаланың жанындағы галлдық бекінісінен (oppidum) алынған. Солтүстік-шығыс кіреберісінде, ағаштан жасалған қоршаумен және қорғаныс құрылысымен қорғалған, ауыр ағаш қақпаның үстінен және жанынан тас қалау салынған. Қақпа өртеліп қиратылған, ал жанынан көптеген тас дөңгелектер (жарма тастар) табылған. Оңтүстік кіреберісінде де қақпа салынған, бірақ қазіргі заманғы жолдың салынуы салдарынан зардап шеккен. Тау бекінісінің ішінде ғимараттар болған-болмағаны белгісіз, алайда онда көптеген керамикалық ыдыстар табылды. Рим кезеңінде бұл жердің бір бөлігі қайтадан тас карьері ретінде пайдаланылған сияқты.
The hill fort was constructed during the first century BC, likely in a rapidly executed project carried out on a massive scale. The eastern side above the cliffs was probably defended only by a wooden pallisade, as the cliffs there made it unnecessary to continue the bank and ditch along the escarpment. The defences were subsequently strengthened by adding further material to the bank to create a glacis. The ditch was widened to give it a wide, flat bottom of the Fécamp type, named after a Gaulish oppidum near the eponymous town in Normandy. A stone revetment was constructed at the north east entrance, probably with a wooden breastwork, above and beside a heavy wooden gate protected by a defensive outwork. The gate was destroyed by burning and a large quantity of sling stones was found nearby. Another gate was constructed at the south entrance but has been badly damaged by the construction of a modern road. It is not clear whether buildings existed in the hill fort's interior, although large quantities of pottery have been discovered there. Parts of the site appear to have been reused for quarrying during the Roman period.