Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корнуоллдағы темір дәуіріндегі төбелік бекініс, Ұлыбритания. Доре қамалы – Ұлыбританиядағы Корнуоллдағы Голанттың жанында орналасқан темір дәуіріндегі төбелік бекініс (шеңберлі бекініс). Бұл бекініс б.з.б. 5-ші немесе 4-ші ғасырлардан бастап б.з.б. 1-ші ғасырға дейін қоныстанған болуы мүмкін. Ол диаметрі бар дөңгелек аумақты қоршап тұрған екі шабудан тұрады. 1930 жылдары қазба жұмыстары жүргізілгендіктен, бұл Корнуоллдағы ең көп зерттелген темір дәуіріндегі төбелік бекіністердің бірі болып табылады.
Iron Age hillfort in Cornwall, UK
Castle Dore is an Iron Age hill fort (ringfort) near Golant in Cornwall, in the United Kingdom located at It was probably occupied from the 5th or 4th centuries BC until the 1st century BC. It consists of two ditches surrounding a circular area in diameter. Excavated in the 1930s, it is one of the most intensively investigated Iron Age hillforts in Cornwall.
Сипаттама және тарих
Доре қамалының периметрі екі арықтан тұрады (биваллат). Ішкі арық дөңгелек пішіндес, ішкі диаметрі өлшенген, ал сыртқы арық солтүстіктен оңтүстік-шығысқа дейін иіліп, солтүстік-шығыста кеңейіп кіреберіс құрайды. Қоршаулар (арықтың ішкі жағындағы жер үйінділері) қамал тарихында кейінірек салынды – – орналасуы көбінесе өзгермеді, тек кіреберіс күрделенді. Археолог Ралег Радфорд 1936 және 1937 жылдары Доре қамалында қазба жұмыстарын жүргізді. Бес онжылдықтан кейін, бұл жұмыс Корнуоллдағы төбедегі қамалдың ең жан-жақты зерттелуін көрсетті. Радфорд жұмыс істеген кезде археологтар төбедегі қамалдарды зерттегенде қорғаныс құрылыстарына көбірек назар аударатын; алайда, Радфорд ішкі кеңістікті зерттеді және кем дегенде екі түрлі кезеңге жататын бағана тіреулерін (постшоулдарды) тапты. Радфордтың алғашқы түсіндірмесі бойынша, қамал біздің заманымыздың 5-ші және 6-шы ғасырларында қайтадан пайдаланылған; бірақ, кейінірек, римнен кейінгі археологияны жақсы түсінуге негіделген қайта қарастырулар Доре қамалындағы қоныс темір ғасырымен шектелген деген қорытындыға келді. Басқа жерлерде радиокөміртектік талдаудың қолданылуы темір ғасырына тән керамикалық бұйымдардың табылу контексін жақсырақ түсінуге көмектесті. Доре қамалындағы алғашқы қызмет кезеңінің мерзімі б.з.д. 2-ші ғасырынан б.з.д. 5-ші немесе 4-ші ғасырларға түзетілді. Ағылшыл азамат соғысы кезінде осы жерде Эссекс армиясының соңғы жеңілісі куә болды. 1644 жылдың 31 тамызында, Лотсвитиелден Фууиге шегінуге тырысқан Эссекс өзінің жүктік пойызын және қалған қаруларын қамал ішінде орналастыруға мәжбүр болды. Түнге дейін бір полк тәртіпсіздікке ұшырап, жеңілуге немесе өлімге дайын екенін көрсетті. Таңертең оның рухсыз әскерлеріне сенуге болмайтыны анық болды, сондықтан Эссекс қашуды жөн көрді.
The perimeter of Castle Dore consists of two ditches (bivallate). The inner ditch is circular, measuring in diameter internally, and the outer ditch arced round it from the north to the south east before widening in the north east to form an entrance. The ramparts (earth banks just inside the ditch) were raised later in the fort's history – from – the layout remained mostly the same aside from the entrance which was made more complex. Archaeologist Ralegh Radford led excavations at Castle Dore between 1936 and 1937. Five decades later, the work still represented the most intensive investigation of a hillfort in Cornwall. At the time of Radford's work, archaeologists tended to concentrate on the defences in the course of examining hillforts; Radford, however, investigated the interior and found postholes belonging to huts of at least two distinct phases of occupation. Radford's initial interpretation was that the fort had been reoccupied in the 5th and 6th centuries AD; however, later reinterpretation based on a greater understanding of post Roman archaeology concluded that the occupation at Castle Dore was restricted to the Iron Age. The use of radiocarbon dating at other sites lead to greater understanding of the contexts within which Iron Age pottery was found. The dating of the first phase of activity at Castle Dore was revised from the 2nd century BC to the 5th or 4th centuries BC. During the English Civil War, the final defeat of Essex's army was witnessed at the site. On 31 August 1644, whilst attempting a retreat from Lostwithiel to Fowey, Essex was forced to draw up his baggage train and remaining guns within the fort. Just before nightfall one regiment disbanded in disorder signalling impending surrender or death. By morning it was clear that his demoralised soldiers could not be trusted and Essex chose to flee.