Келісімшарт бойынша төлемдер жоспары

Кіріспе

Келісім арқылы жасалған қаржылық немесе сақтандыру шарты

Құрылымдық келісім – бұл келісім арқылы жасалған қаржылық немесе сақтандыру шарты, оның аясында талапкер жеке зиян келтіру салдарынан туындаған талапты біржолғы төлем түрінде емес, келісілген кесте бойынша белгілі бір мерзімде төлемдер түрінде толық немесе ішінара өтеу алу арқылы шешуге келіседі. Келіссөздер барысында құрылымдық келісімді кінәлі тарап ұсынуы немесе талапкер сұрауы мүмкін. Нәтижесінде, екі тарап та келісім шарттарын келісуі керек. Келісім сот процесін болдырмау арқылы тараптарға сот және басқа да шығыстарды азайтуға мүмкіндік береді. Құрылымдық келісімдер ең көп АҚШ-та қолданылады, сондай-ақ Канадада, Англияда және Австралияда да қолданылады. Құрылымдық келісімдер алғаш рет жүкті әйелдердің талидомид препараттын қабылдауынан туындаған туа біткен ақаулар бойынша талаптарды реттеу кезінде Канадада қолданылды. Құрылымдық келісімдер қазір авиация, құрылыс, автокөлік, медициналық қателік және өнім үшін жауапкершілік сияқты түрлі сот дауларында қолданылады. Құрылымдық келісімдерге табыс салығы және ысыраптан қорғау шаралары кіруі мүмкін. Көбінесе мерзімді төлемдер болашақ төлемдерді қамтамасыз ететін бір немесе бірнеше аннуитеттерді сатып алу арқылы қаржыландырылады. Құрылымдық келісім төлемдері кейде мерзімді төлемдер деп аталады, ал сот шешіміне енгізілген жағдайда «құрылымдық шешім» деп аталуы мүмкін.

Америка Құрама Штаттары

Құрылымдық келісімдер 1970 жылдары АҚШ-та біржолғы төлемдерге балама ретінде кеңінен танымал болды. Бұл танымал болуының себебі Салық қызметінің (IRS) бірнеше шешімдері, жеке жарақаттар бойынша өтемақылардың артуы және жоғары пайыздық ставкалар болды. IRS шешімдерінде белгілі бір талаптар орындалған жағдайда, талапкерлер алған сомаларға федералды табыс салығын төлемейтіні айтылды. Жоғары пайыздық ставкалар болашақ мерзімдік төлемдерді қаржыландырудың ағымдағы құнын төмендетіп, оның құнын арзандатады. АҚШ-та құрылымдық келісімдерге қатысты заңдар мен ережелер федералды және штаттық деңгейде қабылданды. Федералды құрылымдық келісімдер заңдары Ішкі кіріс кодексінің әртүрлі ережелерін қамтиды. Штаттық құрылымдық келісімдер заңдары құрылымдық келісімдерді қорғау туралы заңдар мен сот үкімдерін мерзімдік төлемдермен жүзеге асыру туралы заңдарды қамтиды. Ұлттық Сақтандыру Заңнамалық Конференциясы ("NCOIL") ұсынған үлгі бойынша құрылған құрылымдық келісімдерді қорғау актілері 47 штатта бар. Бұл 47 штаттың 37-сі толығымен немесе ішінара NCOIL үлгілік актісіне негізделген. Medicaid және Medicare заңдары мен ережелері құрылымдық келісімдерге әсер етеді. Құрылымдық келісімдер талапкердің Medicare жәрдемақысын сақтауға көмектесетін келісімді жоспарлау құралдарымен бірге қолданылуы мүмкін. Medicare-ге бөлінген құрылымдық төлем (MSA) әдетте, талапкердің өмір сүру ұзақтығына байланысты болашақ ақша ағынының амортизациясының арқасында, болашақтағы барлық төлемдерді бірден, ешқандай жеңілдіксіз сомада қаржыландыруға қарағанда арзанға түседі. Құрылымдық келісімдер елдегі ең ірі мүгедектер құқығын қорғау ұйымдары, соның ішінде Америка Мүгедектер Қауымдастығы тарапынан қолдауға ие болды, және бір кезде Конгресте құрылымдық келісімдер жөніндегі топтар құрылған болатын.

Құқықтық құрылым

Кәдімгі құрылымдалған келісім мынадай жолмен туындайды және құрылымдалады: Зардап шеккен тарап (талапкер) жауапкермен (немесе оның сақтандыру компаниясымен) сот ісін шешу бойынша келіссөздер нәтижесінде келісімге келеді. Бұл келісім талапкердің сотқа шағымдануын тоқтату шарты ретінде, жауапкердің (немесе, көбінесе, оның сақтандырушысының) белгілі бір мерзімде төлемдер жасауға міндеттенуін қамтиды. Егер мерзімді төлемдердің кез келгені өмірге байланысты болса (яғни төлем жасау міндеттемесі біреудің тірі болуына байланысты болса), онда талапкер (немесе өлшемді өмір деп белгіленген адам) аннуитет бойынша аннуитант немесе өлшемді өмір ретінде тағайындалады. Кейбір жағдайларда сатып алушы компания келісімді ауыстыру кезінде қайтыс болған жағдайда қорғану үшін өмір сақтандыру полисін сатып алуы мүмкін.

Тағайындалған істер

Қарсы тарап немесе мүліктік/азарттық сақтандыру компаниясы, әдетте, өзінің мерзімді төлем міндеттемесін үшінші тарапқа білікті тапсыру арқылы жүзеге асырады ("тапсырылған іс"). Тапсыру, егер ол Ішкі Кірістер Кодексінің 130-бабында белгіленген талаптарға сәйкес келсе, "білікті" деп есептеледі. Тапсырудың біліктілігі тапсыру компаниялары үшін маңызды, себебі осылай болмаған жағдайда, олар мерзімді төлем міндеттемелерін қабылдауға ынталандыру үшін алған сома федералды табыс салығы мақсатында табыс ретінде қарастырылатын болады. Алайда, егер тапсыру 130-бап бойынша талаптарға сай келсе, алынған сома тапсыру компаниясының табысынан шығарылады. Салық кодексінің осы ережесі тапсырылған істерді ынталандыру үшін қабылданды; әйтпесе, тапсыру компаниялары федералды табыс салығын төлеуге міндетті болар еді, бірақ әдетте төлемдерді жасауға көздері болмас еді. Білікті тапсыру компаниясы қарсы тараптан немесе мүліктік/азарттық сақтандырушыдан ақша алады және өз кезегінде тапсырылған мерзімді төлем міндеттемелерін қаржыландыру үшін "білікті қаржыландыру активін" сатып алады. IRC 130(d) бойынша "білікті қаржыландыру активі" аннуитет немесе АҚШ үкіметінің міндеттемесі болуы мүмкін. Тапсырылған істе қарсы тарап немесе мүліктік/азарттық сақтандыру компаниясы өзінің кітаптарында ұзақ мерзімді мерзімді төлем міндеттемесін сақтағысы келмейді. Сәйкесінше, қарсы тарап немесе мүліктік/азарттық сақтандырушы міндеттемені "білікті тапсыру" деп аталатын заңды құрал арқылы үшінші тарапқа ауыстырады. Үшінші тарап, яғни тапсыру компаниясы, қарсы тараптан немесе мүліктік/азарттық сақтандыру компаниясынан оған жаңадан қабылданған мерзімді төлем міндеттемелерін қаржыландыру үшін аннуитет сатып алуға жеткілікті сома төлеуді талап етеді. Егер талапкер мерзімді төлем міндеттемесін ауыстыруға келісім берсе (бірлескен келісімде немесе, егер ол болмаса, "білікті тапсыру және босату" деп белгілі бір түріндегі білікті тапсыру арқылы), қарсы тарап және/немесе оның мүліктік/азарттық сақтандыру компаниясы енді мерзімді төлемдерді жасауға міндетті емес. Міндетті тұлғаны ауыстырудың осы әдісі қарсы тараптарға немесе мүліктік/азарттық сақтандыру компанияларына қолайлы, олар өз кітаптарында мерзімді төлем міндеттемесін сақтағысы келмейді. Бұл талапкер үшін де тиімді, себебі олар қарсы тараптың немесе мүліктік/азарттық сақтандыру компаниясының жалпы кредиторы ретінде оның кредитіне сенуге міндетті болмайды. Әдетте, тапсыру компаниясы аннуитет сатып алынған өмірді сақтандыру компаниясының еншілес компаниясы болып табылады.

The defendant, or the property/casualty insurance company, generally assigns its periodic payment obligation to a third party by way of a qualified assignment ("assigned case"). An assignment is said to be "qualified" if it satisfies the criteria set forth in Internal Revenue Code Section 130. Qualification of the assignment is important to assignment companies because without it the amount they receive to induce them to accept periodic payment obligations would be considered income for federal income tax purposes. If an assignment qualifies under Section 130, however, the amount received is excluded from the income of the assignment company. This provision of the tax code was enacted to encourage assigned cases; without it, assignment companies would owe federal income taxes but would typically have no source from which to make the payments. The qualified assignment company receives money from the defendant or property/casualty insurer, and in turn purchases a "qualified funding asset" to finance the assigned periodic payment obligation. Pursuant to IRC 130(d) a "qualified funding asset" may be an annuity or an obligation of the United States government. In an assigned case, the defendant or property/casualty company does not wish to retain the long term periodic payment obligation on its books. Accordingly, the defendant or property/casualty insurer transfers the obligation, through a legal device called a qualified assignment, to a third party. The third party, called an assignment company, will require the defendant or property/casualty company to pay it an amount sufficient to enable it to buy an annuity that will fund its newly accepted periodic payment obligation. If the claimant consents to the transfer of the periodic payment obligation (either in the settlement agreement or, failing that, in a special form of qualified assignment known as a qualified assignment and release), the defendant and/or its property/casualty company has no further liability to make the periodic payments. This method of substituting the obligor is desirable for defendants or property/casualty companies that do not want to retain the periodic payment obligation on their books. A qualified assignment is also advantageous for the claimant as it will not have to rely on the continued credit of the defendant or property/casualty company as a general creditor. Typically, an assignment company is an affiliate of the life insurance company from which the annuity is purchased.

Тағайындалмаған істер

Сирек кездесетін, тағайындалмаған жағдайда, жауапкер немесе мүлік/қаза тапсырушы сақтандырушы мерзімді төлем міндеттемесін өз күшінде қалдырады және оны өмірді сақтандыру компаниясынан аннуитет сатып алу арқылы қаржыландырады, осылайша өзінің міндеттемесін сәйкес активпен өтейді. Аннуитет арқылы сатып алынған төлемдер ағыны уақыты мен сомасы жағынан есептесу келісімінде келiсiлген мерзімді төлемдерге дәл сәйкес келедi. Жауапкер немесе мүлік/қаза тапсырушы сақтандыру компаниясы аннуитетке иеленеді және талапкерді аннуитет бойынша төлем алушы ретінде белгілейді, осылайша аннуитет берушіге талапкерге тікелей төлемдер жіберуді тапсырады. Тағайындалмаған жағдайдың аз танымал болуының себебі – міндеттеме толыққанды түрде есептен шығарылмайды, және жауапкер немесе қаза тапсырушы сақтандырушы шартты жауапкершілікті сақтайды. Төлемді жүзеге асыру сирек болғанымен, шартты жауапкершілік Нью-Йорктегі Executive Life Insurance Company компаниясының таратылуы кезінде орын алды. Кейбір аннуитет иелері шығынға ұшырады, ал тағайындалмаған істерде дұрыс емес жағында болған көптеген борышкерлер осы айырмашылықты өтеді.

Салық мәселелері

1982 жылы Конгресс ауыр жарақат алған зардап шегушілер мен олардың отбасыларын ұзақ мерзімді қаржылық тұрақтылықпен қамтамасыз ету үшін құрылымдалған төлемдерді пайдалануға ынталандыру мақсатында арнайы салық ережелерін қабылдады. Бұл құрылымдалған төлемдер ережелері, 1982 жылғы Мерзімді төлемдер туралы заңның қабылдануымен, ол 1986 жылғы Ішкі кіріс кодексінің (ІКК) 130-бабын және Кодекстің 104(a)(2) тармағына енгізілген өзгерістерді орнатып, сол кезден бері тиімді жұмыс істеп келеді. 1997 жылғы Салық төлеушілерге жеңілдік беру туралы заңда Конгресс жұмыс орындарында дене жарақатын алған жұмыскерлерге жұмысшылардың өтемақысын құрылымдалған төлемдерге кеңейтті. Салық кодексінің талаптарына сәйкес, «құрылымдалған төлем» – бұл келесі талаптарға жауап келетін «келісім». Жеке тұлғаның дене жарақаты, денсаулығының нашарлауы және жұмыскерлердің өтемақысы бойынша зиян өтеуі ІКК-нің 104-бабында көзделген ерекшеліктерге сәйкес табыс салығынан босатылады. Конгресс қабылдаған құрылымдалған төлемдерге қатысты салық ережелері құрылымдалған төлемдерге қатысты нақты талаптарды белгілейді. Егер талапкер мен қорғау тарапы жауапкердің (немесе оның сақтандырушысының) жасаған мерзімді төлемдеріне балама ретінде талапты реттесе, мерзімді төлемдердің толық сомасы зардап шегуші үшін салықтан босатылған зиян өтеуі болып табылады. Жауапкер немесе оның сақтандырушысы өзінің мерзімді төлем міндеттемесін білікті тапсыру компаниясына (әдетте өмірді сақтандырушының еншілес компаниясына) беруге құқылы, ол өз міндеттемесін өмірді сақтандырушыдан сатып алынған аннуитетпен қаржыландырады. Ережелер иеленушіге құрылымдалған төлем бойынша мерзімді төлем міндеттемесін АҚШ Қазынашылық облигациялары арқылы қаржыландыруға да мүмкіндік береді. Алайда, төменгі кірістілік және Қазынашылық облигациялары бойынша төлем кестелерінің салыстырмалы икемсіздігіне байланысты бұл тәсіл сирек қолданылады. Осылайша, білікті тапсыру арқылы заңды құқықтар ауыстырылады, жауапкер немесе сақтандырушы міндеттеме бойынша есепті жаба алады және талапкер бір немесе бірнеше қаржылық тұрақты өмірді сақтандыру компаниялары шығарған аннуитет(тер) арқылы ұзақ мерзімді қаржылық тұрақтылыққа ие болады. Бұл жүйенің жұмыс істеуіне ІКК-нің 130-бабында қарастырылған білікті тапсыру компаниясына берілген салық жеңілдігі ықпал етеді. Осы мерзімді төлем міндеттемелерін қабылдайтын өмірді сақтандыру компаниялары және білікті тапсыру компаниялары Ішкі кіріс кодексінің 130-бабына сәйкес болуы тиіс. Құрылымдалған төлем құқықтарын сату және сатып алу операциясы құрылымдалған төлемдерді факторлау операциясы деп аталады. 2015 жылдың 25 тамызында «Вашингтон пост» газетінде Балтимор қаласындағы қорғасын бояуына байланысты істер бойынша құрылымдалған төлемдер алған аннуитанттардың тобына қатысты зәбірлену туралы жарияланғаннан кейін, құрылымдалған төлемдерді қорғау жүйесіне қатысты мемлекеттік актілерді күшпен орындауға қатысты қысым күшті болды. Бұл Мэриленд штатының құрылымдалған төлемдерді қорғау туралы заңының жедел реформасына және Мэриленд штатының Бас прокуроры, Тұтынушылардың қаржылық қорғау бюросы және талапкерлер тобы тарапынан Chevy Chase MD компаниясына және оның бірқатар басшыларына қарсы сот процесіне әкелді. 2017 жылдың 14 қыркүйегінде Пенсильвания штатының Шығыс округінде Портсмут Вирджиния округтік сотының судьялары «Аннуитет алаяқтығы» схемасына қатысқан деген айыппен сотқа шағым түсірілді, онда Вирджиния штатының заңгері және 79-шы округ депутаты Стив Херетик JG Wentworth, Seneca One, 321 Henderson Receivables және басқа да төлем сатып алушыларды ұсынып, мыңдаған құрылымдалған төлемдерді алған аннуитанттардың құқықтарын бұзды. Айыпталушылар бірнеше айыпталушыларға қатысты RICO заңдарын бұзу, процессуалдық құқықтарды бұзу және барлық айыпталушыларға, соның ішінде аннуитеттерді шығаратын бірнеше өмірді сақтандыру компанияларына қарсы сенімділік құруды талап етті.

In 1982, Congress adopted special tax rules to encourage the use of structured settlements to provide long term financial security to seriously injured victims and their families. These structured settlement rules, as codified in the enactment of the Periodic Payment Settlement Act of 1982, which established Section 130 of the Internal Revenue Code of 1986 (IRC) and in amendments to section 104(a)(2) of the Code, have been in place working effectively since then. In the Taxpayer Relief Act of 1997, Congress extended the structured settlements to worker's compensation to cover physical injuries suffered in the workplace. A "structured settlement" under the tax code's terms is an "arrangement" that meets the following requirements. Damages on the account of personal physical injury, physical sickness and workers compensation are income tax free due to exclusions provided in IRC section 104. The structured settlement tax rules enacted by Congress lay down a bright line path for a structured settlement. Once the plaintiff and defense have settled the tort claim in exchange for periodic payments to be made by the defendant (or the defendant's insurer), the full amount of the periodic payments constitutes tax free damages to the victim. The defendant, or its insurer, may assign its periodic payment obligation to a qualified assignment company (typically a single purpose affiliate of a life insurer) that funds its assumed obligation with an annuity purchased from its affiliated life insurer. The rules also permit the assignee to fund its periodic payment obligation under the structured settlement via U. S. Treasury obligations. However, this U. S. Treasury obligation approach is used much less frequently because of lower returns and the relative inflexibility of payment schedules available under Treasury obligations. In this way, with a qualified assignment, there is a legal novation, the defendant or insurer can close its books on the liability, and the claimant can receive the long term financial security of an annuity (or annuities) issued by one or more financially strong life insurance companies. What makes this work is the tax exclusion to the qualified assignment company afforded by IRC section 130. The life insurance companies who underwrite these periodic payment obligations and the associated qualified assignment companies, must comply with the Internal Revenue Code 130,

The act of the sale and purchase of structured settlement payment rights is known as a structured settlement factoring transaction. Enforcement of the state system of structured settlement protection acts has come under heavy scrutiny after a highly publicized story of alleged abuse of a cluster of annuitants who received structured settlements as part of lead paint settlements in Baltimore City appeared in the Washington Post on August 25, 2015. leading to rapidly passed reform of the Maryland Structured Settlement Protection Act and lawsuits brought against the Chevy Chase MD company that originated the deals and a number of its executives by the Maryland Attorney General, The Consumer Financial Protection Bureau and a plaintiff's class action. On September 14, 2017 a class action lawsuit filed in the Eastern District of Pennsylvania, alleging Portsmouth Virginia Circuit Court judges were complicit in an "Annuity Fraud Enterprise" scheme, in which a Virginia lawyer and 79th District delegate Steve Heretick was the central figure, representing JG Wentworth, Seneca One, 321 Henderson Receivables and other settlement purchasers, that allegedly violated the rights of thousands of structured settlement annuitants. Plaintiffs allege violations of RICO statutes against multiple defendants, violations of right to due process an seek a constructive trust. against all defendants and all nominal defendants which include several life insurers who issue the annuities.