Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Coup de Torchon (таза тақташа деп те аталады) — 1981 жылы түсірілген француз криминал фильмі, режиссері — Бертран Тавернье. Фильм Джим Томпсонның 1964 жылғы «Pop. 1280» романы негізінде түсірілген. Фильмдегі оқиғалар романдағы американдық оңтүстік қаласынан француздық Батыс Африкадағы шағын қалаға көшірілген. Францияда фильмді 2 199 309 адам тамашалап, ол жылдың ең көп көрілген 16-шы фильмі болды. «Coup de Torchon» француз киносыншыларының Мелиес сыйлығымен 1981 жылғы ең үздік француз фильмі ретінде марапатталды. Сондай-ақ, фильм 55-ші «Оскар» сыйлығының «Үздік шетелдік фильм» номинациясына ұсынылды.
Coup de Torchon (also known as Clean Slate) is a 1981 French crime film directed by Bertrand Tavernier and adapted from Jim Thompson's 1964 novel Pop. 1280. The film changes the novel's setting from an American Southern town to a small town in French West Africa. The film had 2,199,309 admissions in France and was the 16th most attended film of the year. It received the Prix Méliès from the French Syndicate of Cinema Critics as the best French film of 1981. Coup de Torchon was nominated for the Best Foreign Language Film at the 55th Academy Awards
Сюжет
1938 жылы Батыс Африканың француз жерінде орналасқан шағын қалада Люсьен Кордье жалғыз полиция қызметкері. Ол билігін қолдана алмайтындықтан немесе қолдана алмайтындықтан, оны бәрі жек көреді. Оның сүйкімді әйелі Гугетта сүйіктісі Нономен бірге тұрып, оны өзінің ағасы деп танытады. Кордье ойыншықты жас қалыңдық Розаға қызығады, бірақ оның қатыгез күйеуі оны көшеде араласпай-ақ ұрып-соғады. Ағаш өндіруші компанияның басшысы Вандербрук оны күнделікті жұрт алдында қорлайды. Оның қиындықтарын тағы да қозғайтын бір жұп алдамшы қоян-қолтықтар бар. Олар заңды ашық елемей, оны масқаралаудан рақат табады. Осы марионеткалар оны шектен шығарып, өзінің басшысымен, Шавассонмен кеңеске шақырады, ол оған қатаң әрекет жасауға кеңес береді. Пойызда ол жаңа келген қызықты мұғалім Аннемен танысады. Қайтып оралғаннан кейін ол екі суицидке қарсы тұрып, оларды өлтіріп, денелерін өзенге тастайды. Шавасон мұны білгенде, Кордье оны қылмысқа ілеседі. Басшысын алдап, басты азаптаушыларын жойған Кордье өмірін қиынға соққан басқаларға көз тіреді. Розаның күйеуі де сойқышылардың қазасына ұшырады, ал Вандербрукты да жәшікке тастайды. Розаның күйеуінің қызметшісі қожайынының денесімен оралғанда, Кордье оны да өлтіреді. Нононы душқа түскенде аңдып жүргенін байқаған Кордье оны көшеде ұрып-соғады. Содан кейін ол Гугетттің оны тастап кету үшін жинаған ақшасын ұрлап, Розаға барады. Гугетт пен Ноно, оның Роза мен ақшамен қашуды жоспарлап отырғанын күдіктеніп, оларға қарсы шығады. Бір-бірімен күрескенде Роза екеуін де өзін-өзі қорғап өлтіреді. Кордье оған ақшаны береді және қашуға шақырады. Өмірінде тек Анна ғана қалған кезде, ол өзінің жалпы үмітсіздігін және нақты қылмыстарын мойындайды. Әйел оны қабылдауға дайын болса да, ол енді сүйе алмайды деп санайды. Соңғы сахнада ол ағаш астында жалғыз өзі револьверді қолға ұстап отыр.
In a small town in French West Africa in 1938, Lucien Cordier is the sole policeman. Unable or unwilling to assert his authority, he is scorned by everyone. His alluring wife, Huguette, openly lives with her lover, Nono, passing him off as her brother. Cordier is attracted to the playful young bride Rose but allows her abusive husband to beat her in the street without intervention. The head of the timber company, Vanderbrouck, daily insults him in public. Adding to his woes are a pair of deceitful pimps who openly flout the law and relish in humiliating him. It's these pimps who push him over the edge, prompting him to consult his superior, Chavasson, who advises him to take decisive action. On the train back, he meets the attractive new teacher, Anne, whom he immediately warms to. Upon his return, he confronts the two pimps alone, shooting them dead and disposing of their bodies in the river. When Chavasson discovers this, Cordier implicates him in the act. Having outsmarted his boss and eliminated his main tormentors, Cordier sets his sights on others who have made his life miserable. Rose's husband meets the same fate as the pimps, and Vanderbrouck is dumped in a privy. When Rose's husband's servant returns with his master's body, Cordier kills him as well. Upon catching Nono spying on Anne in the shower, Cordier beats him in the street. He then steals the money Huguette had been saving to leave him and visits Rose. Huguette and Nono, suspecting he plans to flee with Rose and the money, confront them. In a struggle, Rose shoots them both in self defense. Cordier gives her the money and urges her to flee. With only Anne left in his life, he confesses his general despair and specific crimes to her. Though she's willing to accept him, he believes he's now incapable of love. In the closing scene, he's alone under a tree, caressing a revolver.
Кассалық жинақ
Фильм Францияда 2,199,309 көрерменге көрсетілді және жылдың ең көп тамашаланған 16-шы фильмі болды. "Нью-Йорк Таймс" газеті актерлік шеберлікті және "мұндағы ұқыптылық пен берілгендікті" жоғары бағалады, бірақ фильмнің "жалпы серпілісі мен бағытының ерекше жетіспейтіні байқалады" деп қосты. Time Out журналы "Бұл ерекше, қараңғы комедиялық түрде бейнеленген қатарлас қылмыстар стилді, сапалы жасалған және қатты қызықтырады" деді және "қара юмормен және талғамды көркемдік сезіммен әсемделген" деп сипаттады. "TV Guide" журналы оны "экранда бұрын ешкім көрсетпеген, шаршаған, көңілсіз шалғынды еске түсіретін, сәнді, бұрмаланған қара комедия" деп атады.
The film had 2,199,309 admissions in France and was the 16th most attended film of the year. The New York Times praised the performances and "the meticulousness and conviction on display here" but also added that the film "seems strangely lacking in overall momentum and direction." Time Out said "this eccentric, darkly comic look at a series of bizarre murders is stylishly well crafted, and thoroughly entertaining" and "embellished with black wit and an elegant visual sense." TV Guide called it a "stylish, twisted black comedy with as dead on an evocation of a torpid, seedy backwater as anyone has achieved on screen."