Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уорстершир және Уорвикширдегі өзен, Англия.
River in Worcestershire and Warwickshire, England
Алн өзені Ароу өзенінің саласы болып табылады және оның бастауы Вутон-Вавеннің солтүстігінде жатыр.
The River Alne is a tributary of the Arrow and has its headwaters to the north of Wootton Wawen.
Курс
Оның бастауы Вуд-Энд жанындағы Пинк-Гринде (Ворчестерширдің ішінде) орналасқан; содан кейін ол шығысқа қарай Уорвикширге ағып, Ардендегі Танвортқа жақын және Ардендегі Хенлиге жетеді, онда бұрын су тасқынының алдын алу үшін өзеннің бастапқы бағытына бірнеше өзгерістер енгізілген. Оңтүстікке қарай, Вуттон-Уовенге жақын жерде, ол Вуттон-Пулды негізгі сумен қамтамасыз етеді. Өзен негізгі бағытта оңтүстікке қарай ағып, Алсестерде Ароу өзенімен бірігеді, ол өз кезегінде Салфорд Приорс жанында Авон өзеніне құяды.
Its source is at Pink Green (just inside Worcestershire) near Wood End; it then flows east into Warwickshire, close to Tanworth in Arden and on to Henley in Arden, where several changes to the original course of the river have been made in the past to prevent flooding. To the south near Wootton Wawen it is the main feeder for Wootton Pool. The river continues to flow generally southwards before joining with the River Arrow at Alcester, which itself joins the River Avon near Salford Priors.
Су диірмендері
Алғашқы су диірмені ертедегі О.С. карталарында Танворт ұн диірмені деп аталған, бірақ ол Дэнзи Гриннен оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 3/4 миль жерде орналасқан. Жақын жерде жел тегершігі де болған, ол бұзылып, Авонкрофт мұражайында қайта орнатылды. Екі диірмен де 20 ғасырда қолданыста болды, бірақ екеуі де соғыстан кейінгі карталарда қолданылмай қалған деп көрсетілген. Келесі ағыс бойында Танворт-Лейннен тыс орналасқан Ботли диірмені болды. Бұл алғашқы О.С. карталарында көрсетілген, бірақ 19-ғасырдың ортасында қолданыстан шыққан сияқты. Хенли жүгері диірмені Хенли-ин-Ардендегі ескі стансаның, кейіннен жүк ауласының және Бас көшенің арасында, қаланың солтүстік жағында орналасқан. Ол 20 ғасырға дейін сақталған және жаз айларында диірмен тоғанын жүзу бассейні ретінде пайдаланған ескі тұрғындардың естелігінде қалған, бірақ екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де қолданыстан шыққан сияқты. Келесі диірмен – Блэкфорд жүгері диірмені, Хенлиден оңтүстікке қарай шамамен 1 миль жерде. Бұл диірмен 20 ғасырға дейін болған, тіпті 1960 жылдардың соңында диірмен машиналарынң көп бөлігі сақталған, бірақ шлюз қақпалары зақымдалған және ағаштан жасалған диірмен машиналарынң бір бөлігі тозуға ұшыраған. Уоттон-Уовенде үлкен жүгері диірмені болған, ол ауылдың басты жолы бойында орналасқан төрт қабатты үлкен ғимарат еді. Ол дөңгелек емес, турбинамен жаңартылған және иелері Спенсер отбасы, кең аумақта жоғары сапалы ұнмен қамтамасыз еткен. 20 ғасырдың ортасына қарай ол қолданыстан шығып, көп жылдар бойы газон шабу машинасы қоймасы ретінде пайдаланылды, бірақ соңғы кезде сәнді пәтерлерге айналдырылды. Одан шамамен 1 миль төмен ағысында Пеннифорд диірмені орналасқан, ол бұрандалар мен гайкалар жасауға пайдаланылған. Оған жақын Грей жүгері диірмені болды, ал содан шамамен бір шақырымдай жерде Астон Кантлоу диірмені орналасқан, ол кішкентай велосипед шеберханасын қуатпен қамтамасыз еткен. Бұлардың барлығы қазір жоқ, бірақ су жолдарының іздерін көруге болады. Келесі ірі диірмен – әлі де бар Ұлы Алн жүгері диірмені. Хазелордағы Ху-Милл де Ұлы Алн мен Алсестер арасындағы өзенмен қуаттандырылады және бұл аймақтағы ең толық сақталған дәстүрлі су диірмені болып саналады. Ол әлі де ішкі су дөңгелегін сақтайды, ол толық, бірақ қолданылмайтын жүгері ұнтақтау машиналарынң жиынтығымен, соның ішінде ерекше қап көтергіш жүйесімен жұмыс істейді. 1810 жылы салынған бұл диірмен инемен тігу үшін де пайдаланылған. Соңғы иесі турбинаны пайдаланып, өз гидроэлектр қуатын өндірген. Ақпарат операциялық карталар мен жеке естеліктерден алынған (NLS карталарына жүгіну ұсынылады).
The first water mill was named on the early O. S. Maps as Tanworth Flour Mill although it is approximately 3/4 mile south east of Danzey Green. There was also a windmill nearby which was dismantled and re erected at Avoncroft Museum. Both mills continued to exist in the 20th century although they were both shown as disused on the immediate postwar maps. Next downstream was Botley Mill off Tanworth Lane. This is shown on the first O. S. maps but appears to have become disused in the mid 19th century. Henley Corn Mill was at the north end of the Henley in Arden between the old station, later the goods yard, and the High Street. Again this existed into the 20th century and is fondly remembered by older residents who used the mill pond as a swimming pool in summer, but again seems to have become disused by the second world war. The next mill is Blackford Corn Mill approximately 1 mile south of Henley. This mill existed into the 20th century and even in the late 1960s the mill machinery was largely intact, but the sluice gates had been damaged and some of the timber mill machinery was deteriorating. There was a large corn mill in Wootton Wawen, a large four storey building in the village alongside the main road. It is stated that it was modernised with a turbine rather than a wheel and the Spencer family, the owners, supplied high class flour over a large area. By the mid 20th century it was out of use and utilised for many years as a lawnmower warehouse, but more recently has been converted to luxury flats. Approximately 1 mile further downstream was Pennyford Mill, which was used to make screws and bolts. Almost adjacent was the Gray Corn Mill, and then a mile or so away was Aston Cantlow Mill which is shown as powering of a small cycle works. All of these no longer exist although traces of the water courses can be seen. The next large mill was Great Alne Corn Mill, which still exists. Hoo Mill in Haselor is also powered by the river between Great Alne and Alcester and is considered to be the most complete traditional water mill in the area. It still retains an internal waterwheel, which is still operational with a complete, but a disused set of corn milling machinery, including an unusual sack hoist system. Constructed in 1810, the mill was also used for needle pointing. The last owner generated his own hydroelectricity using a turbine. information from o/s maps and personal memory (suggest refer to NLS maps)