Екінші дүниежүзілік соғыстағы қылмыстары үшін жазаланған Данцигтің гауляйтері
Albert Forster
Альберт Форстер: нацистский преступник, гауляйтер Данцига, казнен за военные преступления и геноцид поляков и евреев во Второй мировой войне. История и суд.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Данцигтің гаулейтері соғыс қылмыстары үшін жазаланды. Альберт Мария Форстер (26 шілде 1902 – 28 ақпан 1952) – нацистік Германия саясаткері, СС мүшесі және соғыс қылмыскері. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс Пруссияның (Вартегаудан басқа, оккупацияланған Польшаның Германияға қосылған бөлігі) гаулейтері және рейхстатхальтері ретіндегі басқаруы кезінде, жергілікті поляктар мен еврейлердің неміс емес халқы «адам емес» деп жіктеліп, этникалық тазалау, жаппай қырғынға ұшырады, ал кейбір неміс текті поляктар күштеп германизацияланды. Форстер неміс еместерді жоюға тікелей жауапты болды және соғыстан бұрын жақтаған поляк геноцидінің белсенді қолдаушысы болды. Германия жеңілгеннен кейін Форстер Варшавада сотталып, айыпталды және қылмыстары үшін дарға асылды.
Gauleiter of Danzig during WW2 executed for war crimes. Albert Maria Forster (26 July 1902 – 28 February 1952) was a Nazi German politician, member of the SS and war criminal. Under his administration as the Gauleiter and Reichsstatthalter of Danzig West Prussia (the other German annexed section of occupied Poland aside from the Warthegau) during the Second World War, the local non German populations of Poles and Jews were classified as sub human and subjected to extermination campaigns involving ethnic cleansing, mass murder, and in the case of some Poles with German ancestry, forceful Germanisation. Forster was directly responsible for the extermination of non Germans and was a strong supporter of Polish genocide, which he had advocated before the war. Forster was tried, convicted and hanged in Warsaw for his crimes, after Germany was defeated.
Ерте өмір
Форстер Фюрт қаласында дүниеге келді, ол 1908 жылдан 1920 жылға дейін халық мектебінде (volksschule) және Гуманистикалық гимназияда оқыды. Содан кейін ол екі жыл бойы банк ісін үйренді және 1922 жылы Фюрт банкінде жұмыс істей бастады. 1923 жылы қарашада ол нацистік партияға қосылып, Фюрттағы жергілікті бөлімшесінің жетекшісі болды; сол кезде ол СА қатарына да қосылды. 1924 жылы мамыр айында ол ұлттық-социалистік қызметі, оның ішінде антисемиттік үгіт-насихат салдарынан банк қызметінен босатылды. Нацистік партия тыйым салынғаннан кейін, «Пивохана төңкерісінен» соң, ол нацистік фронт ұйымының мүшесі болды, «Үлкен неміс халық қауымдастығы» және оның жергілікті жетекшісі қызметін атқарды. Осы кезеңде ол Солтүстік Бавария партиясының басшысы Юлиус Штрейхермен танысып, оның апталық антисемиттік газеті «Der Stürmer» үшін жартылай штаттан тыс тілші болып жұмыс істеді. Ол 1924 жылғы 26 ақпан мен 1 сәуір аралығында Мюнхенде өткен Эрих Людендорф, Адольф Гитлер және тағы сегіз төңкерушінің мемлекеттік қасақана сатқындық ісі бойынша сотта бақылаушы ретінде болды.
Forster was born in Fürth, where he attended volksschule and the Humanistisches Gymnasium from 1908 to 1920. He then trained in banking for two years and began working at a Fürth bank in 1922. In November 1923, he joined the Nazi Party, becoming the leader of its local branch in Fürth; he also became a member of the SA at that time. In May 1924 he was dismissed from the bank for his National Socialist activities, including anti Semitic agitation. Following the Beer Hall Putsch when the Nazi Party was outlawed, he became a member of a Nazi front organization, the Greater German People's Community, and served as its local leader. During this time he was befriended by Julius Streicher, the Party leader of northern Bavaria, and became a part time journalist for Streicher's weekly anti Semitic paper Der Stürmer. He was an observer at the trial for high treason of Erich Ludendorff, Adolf Hitler and eight others putschists, which took place between 26 February and 1 April 1924 in the court at Munich.
Франкония
Форстер 1925 жылғы 27 ақпанда Гитлердің нацистік партияны қайта құрған кезде Мюнхенде болды және ол Фюрттегі Ortsgruppenleiter (жергілікті топ жетекшісі) қызметін қайта иеленді. Ол 1925 жылғы 5 сәуірде партияға ресми түрде қайта қосылды (мүшелік нөмірі 1924); партияның ерте мүшесі болғандықтан, ол Alter Kämpfer деп есептелді және кейіннен Алтын партия белгісімен марапатталды. Біраз уақыттан соң ол бүкіл аймақ бойынша сөз сөйлейтін, Parteiredner (партия ораторы) атанды. 1926 жылғы 12 мамырда ол Schutzstaffel (SS) қатарына қосылып, 1926 жылғы шілдеде "Нюрнберг-Фюрт" СС тобын құрып, оған жетекшілік етті. 1928 жылдың ақпанынан бастап Форстер Германияның Ұлттық сауда қызметкерлерінің қауымдастығында (Deutschnationaler Handlungsgehilfen Verband, DHV) төлем кеңсесінің қызметкері болып жұмыс істеді, бұл ұлтшыл және антисемиттік кәсіби одақ еді. Форстер 1928 жылғы 20 мамырда өткен сайлауда Рейхстагқа өтуге тырысты, бірақ сәтті болмады. Алайда, сол жылы ол Орта Франкония айманы үшін партиялық Bezirksleiter (аудандық басшы) болып тағайындалды, сонымен қатар Фюрттегі басшылығын сақтап қалды; ол осы лауазымдарда 1929 жылдың желтоқсанына дейін қызмет етті. 1930 жылғы 14 қыркүйекте өткен сайлауда Форстер Франконияның 26-шы сайлау округінен Рейхстаг депутаты болып сайланды және нацистік Рейхстаг фракциясының еңбек және кеңсе қызметкерлері мәселелері жөніндегі сарапшысы болып тағайындалды. Сайланған кезде ол Рейхстагтағы ең жас депутат еді.
Forster was in attendance in Munich when the Nazi Party was refounded by Hitler on 27 February 1925, and he again became the Ortsgruppenleiter (Local Group Leader) in Fürth. He officially rejoined the Party on 5 April 1925 (membership number 1,924); as an early Party member he was considered an Alter Kämpfer and would later be awarded the Golden Party Badge. He soon became a Parteiredner (Party orator) giving speeches throughout the area. On 12 May 1926, he joined the Schutzstaffel (SS), forming and leading the SS Group "Nurnberg Fürth" in July 1926. From February 1928, Forster was employed as a payment office official by the German National Association of Commercial Employees (Deutschnationaler Handlungsgehilfen Verband, DHV), a nationalist and anti Semitic trade union. Forster unsuccessfully sought a seat in the Reichstag at the 20 May 1928 election. However, that year he advanced to Party Bezirksleiter (District Leader) for Middle Franconia, while also retaining his leadership in Fürth; he would continue to hold these positions through December 1929. At the 14 September 1930 election, Forster was elected to the Reichstag from electoral constituency 26, Franconia, and was made the expert advisor on labor and clerical employee issues to the Nazi Reichstag faction. When elected, he was the youngest deputy in the Reichstag.
Данциг еркін қаласы
1930 жылдың 15 қазанында Форстер нацистік партияның Гданьск еркін қаласының гауляйтері болды (қазіргі Польшаның Гданьск қаласы), Артур Грайзерді алмастырып, ол кейін гауляйтердің орынбасары болды. Бұл олардың арасындағы алауыздықты тудырды және Грайзер Форстердің өмір бойына қарсыласы болып қалды. Көптеген тұрғындар Форстерді, Грайзердің орнына келген сырттан келген адам ретінде жақтырмады. Форстер бірден агрессивті үгіт-насихат науқанын және мүшелікке қабылдау жұмыстарын бастады. 1930 жылдың қараша айында ол «Danziger Beobachter» («Данциг бақылаушысы») газетін құрып, оның баспагері болды. 1930 жылдың желтоқсанынан 1932 жылдың желтоқсанына дейін партия мүшелерінің санын 1310-нан 9519-ға дейін арттырды. Данцигтегі SA қатары да 150-ден 1500-ге дейін өсті. Нацистер билікке келгеннен кейін Форстер 1933 жылдың көктемінде Данцигті нацистердің бақылауына алуға жетекшілік етті, Данциг Сенатында нацистік партияның абсолютті көпшілігін қамтамасыз етті. 1933 жылдың 10 мамырында Гитлер оны DHV басшылығымен марапаттады, осымен ол неміс Еңбек фронтының барлық кеңсе қызметкерлері ұйымдарының басшысы болды. 15 қыркүйекте ол Пруссияның Мемлекеттік кеңесіне тағайындалды, ал 1934 жылдың қаңтарында Данцигтегі 36-шы SS штандартының құрметті фюрері атанды. 1935 жылдың қаңтарында ол «Nordische Gesellschaft» («Солтүстік қоғамы») Данциг бөлімшесінің төрағасы болып тағайындалды, ол неміс-солтүстік мәдени және саяси ынтымақтастықты күшейтумен айналысты. 1936 жылдың 23 қаңтарында ол рейхсфюрер СС Генрих Гиммлердің жеке штабына мүше болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Форстер 1920 жылы Версаль шарты бойынша құрылған Польша дәлізіндегі, сондай-ақ көршілес еркін Данциг қаласындағы этникалық неміс халқының ирредентистік қозғалысын ұйымдастыруға тырысып, сәтсіз аяқтады. Оның орнына, SS бақылауындағы «Volksdeutsche Mittelstelle» бақылауды иеленді. Форстер мен Гиммлердің билік үшін күресіне байланысты этникалық немістер Форстерге күдікпен қарады. Польшаға шабуылдан кейін бұл аумақтар аннексияланып, Рейхсгау Данциг – Батыс Пруссия құрылғанда, Форстердің жергілікті нацистік басшыларға деген сенімсіздігі оларды саяси биліктен шеттетуіне әкелді. Форстер соғысқа дейінгі Данциг еркін қаласының одақтастарын маңызды лауазымдарға тағайындады. Бұл әрекет жергілікті немістер арасында наразылық тудырды, сонымен қатар Форстердің немісшелендіру саясаты оларды жергілікті поляктардан жоғары мәртебеге ие болудан айырды. 1934 жылдың мамырында Фурт және Данцигтің құрметті азаматы атанған Форстер Гертруд Детцке үйленді. Той Берлин канцлерінде өтті, Гитлер мен Рудольф Гесс куәгерлер және қонақтар ретінде қатысты. Алайда, 1943-44 жылдарға жасалған психоаналитик Уолтер К. Лангердің «Адольф Гитлердің тұлғасын талдау» атты есебінде Форстердің «гомосексуал екені белгілі» және оны көбінесе «Буби» деп атаған, бұл дәуірдегі неміс гомосексуалдары арасындағы сүйіспеншілік атауы екені айтылады. 1937 жылы Форстер коммунистермен және басқа да «адам емес» деп санайтын адамдармен күрескенін мақтан етті. 1939 жылы Берлиннен келген бұйрыққа сәйкес Форстер Данцигте нацистік Германияға қосылу үшін қысымды күшейту мақсатында агитация жүргізді және болашақта «Польша тек арман ғана болады» деп мәлімдеді. 23 тамызда Форстер Грайзерді Данцигтің мемлекет басшысы лауазымынан алмастырды. Данциг мәселесі 1939 жылы Польшаға нацистік Германияның басып кіруіне алғышарт болды. Ол еврейлерді жек көріп, оларды «ластанған және сырғалған нәсіл» деп атады және поляктар қуып шығарылғаннан кейін Польшаның бір бөлігін бақылауға ниеттенгенін білдірді.
On 15 October 1930, Forster became the Nazi Party's Gauleiter of the Free City of Danzig (now Gdańsk, Poland), replacing Arthur Greiser who then became the Deputy Gauleiter. This touched off a feud between them and Greiser was to remain Forster's lifelong nemesis. Many residents resented Forster as an interloper who had replaced Greiser, a native Danziger. Forster immediately embarked on an aggressive propaganda campaign and membership drive. In November 1930, he became the founder and publisher of the Danziger Beobachter (Danzig Observer). From December 1930 to December 1932, he increased the Party member ship from 1,310 to 9,519. The Danzig SA likewise expanded from 150 to 1,500 members. After the Nazi seizure of power, Forster spearheaded the Nazi take over of Danzig in the spring of 1933, attaining an absolute majority for the Nazi Party in the Danzig Senate. Hitler rewarded him with the leadership of the DHV on 10 May 1933, making him the head of all clerical employee organizations within the German Labor Front. On 15 September he was appointed to the Prussian State Council and in January 1934, he was made honorary Führer of the 36th SS Standarte in Danzig. In January 1935, he was named chairman of the Danzig branch of the Nordische Gesellschaft (Nordic Society) that was charged with strengthening German Nordic cultural and political cooperation. On 23 January 1936, he became a member of the personal staff of Reichsführer SS Heinrich Himmler. Before World War II, Forster had tried and failed to gain control over the organisation of the irredentist activities of the ethnic German population in the Polish Corridor, neighbouring Freie Stadt Danzig, which was created in 1920 by the Treaty of Versailles; rather it was the SS dominated Volksdeutsche Mittelstelle that won control. With Forster and Himmler engaged in a power struggle, this rendered the (ethnic) Germans suspicious of Forster. When these territories were annexed after the Invasion of Poland and they became Reichsgau Danzig – West Prussia, Forster's distrust of the local Nazi leaders led him to deny them political power. Forster filled all the significant positions with his allies from the pre war Free City of Danzig. This snub created a great bitterness among the local Germans in addition to Forster's Germanisation policies, which denied them a higher status than local Poles. In May 1934 Forster, who had been made an Honorary Citizen of Fürth and of Danzig, married Gertrud Deetz. The wedding took place in the Berlin chancellory, with Hitler and Rudolf Hess as witnesses and wedding guests. However, a 1943 44 report on Hitler titled Analysis of the Personality of Adolph Hitler by psychoanalyst Walter C. Langer asserts that Forster "is known to be a homosexual" and was often addressed as "Bubi," a common term of affection among German homosexuals of the era. In 1937 Forster boasted about his fight against communists and other "subhumans". In 1939, following orders from Berlin, Forster led the agitation in Danzig to step up pressure for annexation by Nazi Germany and proclaimed that in future "Poland will be only a dream". On 23 August Forster replaced Greiser as Danzig's head of state. The Danzig issue was one of the pretexts used for the Nazi invasion of Poland in 1939. He was hateful of Jews whom he called "dirty and slippery race" and he expressed his desire to control parts of Poland after Poles would be expelled from them.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Польшаға неміс шабуылынан кейін, Форстер 8 қыркүйекте Данциг және Батыс Пруссия әскери округінің азаматтық басқарушысы болып тағайындалды, ол кейіннен 8 қазанда Германия Рейхының құрамына қосылды. Әскери басқару аяқталды, және 21 қазанда ол жаңадан құрылған Рейхсгау Данциг-Батыс Пруссияның гаулейтері болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол жаңа аумақтың рейхстатхальтері (рейх губернаторы) атанды, осылайша оның құзырындағы жоғары партиялық және мемлекеттік органдарды біріктірді. Ол сондай-ақ, жаңа құрылған Wehrkreis (Әскери округ) XX-тың, жаңа Рейхсгаудан құралған, Рейх қорғаныс комиссары болып тағайындалды. 1940 жылдың 7 шілдесінде ол Данциг-Батыс Пруссиядан Рейхстагқа сайланды және нацистік режимнің соңына дейін оның құрамында болды. 1926 жылдан бері СС мүшесі болған Форстер 1941 жылдың 31 желтоқсанында СС обергруппенфюрері шеніне көтерілді. 1944 жылдың қыркүйегінде оған Рейхсгаудағы халықтық жасақ (Volkssturm) күштерінің басшылығы тапсырылды. Ол осы лауазымдарда 1945 жылдың 27 наурызында, Кеңес әскерлерінің шабуылынан бұрын Данцигтен қашып шыққанға дейін қалды.
Immediately following the German invasion of Poland, Forster on 8 September was appointed Chief of Civil Administration in the military district of Danzig West Prussia, which subsequently was annexed to the German Reich on 8 October 1939. The military administration ended and he was then appointed Gauleiter of the newly created Reichsgau Danzig West Prussia on 21 October. At the same time, he was also named Reichsstatthalter (Reich Governor) of the new territory, thereby uniting under his control the highest party and governmental offices in his jurisdiction. Additionally, he was appointed Reich Defense Commissioner of the newly established Wehrkreis (Military District) XX, consisting of the new Reichsgau. On 7 July 1940 he was elected to the Reichstag for Danzig West Prussia and would remain a member until the end of the Nazi regime. A member of the SS since 1926, Forster was promoted to SS Obergruppenführer on 31 December 1941. In September 1944, he was given command of the Volkssturm forces in hie Reichsgau. He would retain these posts until fleeing Danzig on 27 March 1945 ahead of the invading Soviet forces.
Құрту және этникалық тазалау
Адольф Гитлер гаулейтерлерге, атап айтқанда Форстерге және оның бәсекелесі Артур Грейзерге, Вартегаудағы гаулейтерге, осы аймақты германизациялауды тапсырды, бұл "германизация" қалай жүзеге асырылатыны туралы "ешқандай сұрақ қойылмайды" деп уәде берді. Форстердің мақсаты он жыл ішінде аймақты толық германизациялау болды және ол аймақтағы жою саясатына тікелей жауапты болды. Форстер Батыс Пруссияның Данциг қаласында неміс емес тұрғындарды жоюға тікелей жауапты болды. Ол поляктарды геноцидке тарту қажеттілігіне сенді және "Біз осы ұлтты бесіктен бастап жоюымыз керек" деп мәлімдеді, сондай-ақ поляктар мен еврейлер адам емес екенін айтты. Померанияда поляк халқы үшін 70-ке жуық лагерь құрылды, онда олар өлтірілді, азапталды, ал әйелдер мен қыздар өлім жазасына кесілгенге дейін зорлық-зомбылыққа ұшырады. 10-15 қыркүйек аралығында Форстер өзінің аймағындағы жоғары нацистік шенеуніктердің кездесуін ұйымдастырып, барлық "қауіпті" поляктарды, барлық еврейлерді және барлық поляк дін қызметкерлерін дереу шығарып жіберуге бұйрық берді. Кейбір жағдайларда Форстер өзі өлім жазасын кесті. 19 қазанда ол Грудзядж қаласындағы нацистік шенеуніктерді "поляк қанын жеткілікті төкпегені" үшін сөккен. Кристофер Браунинг "өлтіру мен депортацияның ойсырауы" деп атаған оқиғаның құрбандарының жалпы санын нақты анықтау мүмкін емес. Форстердің мәліметінше, 1940 жылдың ақпан айына дейін аймақтан 87 000 адам "эвакуацияланды".
Adolf Hitler instructed the Gauleiters, namely Forster and his rival Arthur Greiser, Gauleiter in the Warthegau, to Germanise the area, promising that "There would be no questions asked" about how this "Germanisation" was to be accomplished. Forster's goal was to make the area fully Germanised within ten years, and he was directly responsible for extermination policy in the region. Forster was directly responsible for the extermination of non Germans in Danzig West Prussia. He personally believed in the need to engage in genocide of Poles and stated that, "We have to exterminate this nation, starting from the cradle" and declared that Poles and Jews were not human. Around 70 camps were set up for Polish people in Pomerania where they were subjected to murder, torture and, in the case of women and girls, rape before being executed. Between the 10th and 15th of September, Forster organised a meeting of top Nazi officials in his region and ordered the immediate removal of all "dangerous" Poles, all Jews, and all Polish clergy. In some cases Forster ordered executions himself. On the 19th of October he reprimanded Nazi officials in the city of Grudziadz for not "spilling enough Polish blood." The total number of victims of what Christopher Browning calls an "orgy of murder and deportation" cannot be precisely estimated. Forster reported that 87,000 people had been "evacuated" from the region by February 1940.
Пиащина
Форстер Пьясницадағы жаппай қырғындарға жауапты адамдардың бірі болды, онда 1939-1940 жылдардың қысында шамамен 12 000-16 000 поляк, еврей, чех, кашуб және тіпті немістер қаза тапты. Форстер мұндай зорлық-зомбылықты жекелеген жағдайларда қолдады; Вейхероводағы Прусинский қонақ үйінде сөйлеген сөзінде ол этникалық немістерді поляктарға шабуыл жасауға үндеді, айтып: "Біз тынышсыз поляктарды жоюымыз керек, алдымен бесіктен бастап. Поляктардың тағдырын сіздердің қолыңызға беремін, олармен қалағаныңызды жасай аласыздар". Қонақ үйдің алдына жиналған халық "Поляк иттерін өлтіріңдер!" және "Поляктарға өлім!" деп ұран салды. "Зельбтшуц" кейін Пьясницадағы қырғындарға қатысты. Яһудилер сол жерде өлтірілді немесе Бас үкіметке жер аударылды. 1939 жылдың қарашасында Данциг және Батыс Пруссия "Judenfrei" деп жарияланды. Соғыс жылдарында нацистік Германияның Помераниядағы және Данцигке қосылған Польша аймақтарынан 30 000-ға жуық яһуди өлтірілген деп есептеледі.
Forster was one of those responsible for the mass murders in Piaśnica, where approximately 12,000 to 16,000 Poles, Jews, Czechs, Kashubians and even Germans were killed in the winter of 1939 1940. Forster personally encouraged such violence; in a speech at the Prusinski Hotel in Wejherowo he incited ethnic Germans to attack Poles by saying "We have to eliminate the lice ridden Poles, starting with those in the cradle. In your hands I give the fate of the Poles; you can do with them what you want". The crowd gathered before the hotel chanted "Kill the Polish dogs!" and "Death to the Poles". The Selbstschutz later participated in the massacres as Piaśnica. Jews were killed locally or deported to the General Government. By November 1939 Danzig West Prussia was declared "Judenfrei". It is estimated that up to 30,000 Jews from Polish areas annexed by Nazi Germany in Pomerania and attached to Danzig West Prussia were murdered during the war.
Немісшелендіру саясаты
Форстердің нацистік саясаты мен терроры поляк халқына екі ғана мүмкіндік ұсынды: жою немесе германизациялау. Форстер өзінің жауапкершілігіндегі аумақтағы халықты геноцидке салу және күштеп ассимиляциялау саясатын жүргізді. Соғыс басталғанда Форстер 1940 жылдың ақпанына дейін Конгресс Польшасынан шыққан барлық поляктар мен оның Гау-ына келген барлық еврейлерді этникалық тазартуды жоспарлады, бірақ ауыл шаруашылығы жұмыскерлерімен күтпеген қиындықтар мен неміс қоныс аударушыларының жеткіліксіздігі оны саясатын қайта қарауға мәжбүр етті. Форстер "неміс қаны" бар деп мәлімдеген кез келген полякты неміс деп қабылдауға дайын болды. Германияланудан бас тарту генерал-губернаторлыққа жер аударумен немесе концлагерьге қамаумен жазаланды. Кейбір жағдайларда Форстер белгілеген нормаларды орындау үшін толық елді мекендерді неміс халқы деп жариялады. Тамақ өндірісі сияқты практикалық мәселелер Форстердің кімді қуу туралы шешімдеріне әсер ете алатын. Форстер, "Германдық ұлтты күшейту жөніндегі рейх комиссары" Генрих Гиммлерге Форстердің ассимиляциялық саясаты нацистік нәсілдік теорияға қайшы екені туралы шағымданған Артур Грайзермен келіспеді. Гиммлер бұл мәселе бойынша Форстерге жүгінгенде, Форстер Гитлердің әр гауляйтерге өз аймағын қалағанынша басқаруға рұқсат бергенін түсінгендіктен, оған жауап бермеді. Грейзер де, Гиммлер де Гитлерге Форстердің мыңдаған поляктарды неміс деп санауға рұқсат бергеніне шағымданды, бірақ Гитлер мәселені оларға қайтарды, Форстермен өздерінің мәселелерін өздері шешуге бұйырды. Бұл қиын міндет болды; Гиммлер Форстерді өз пікірін қабылдауға көндіруге тырысқанда, ол наразылық пен жеккөрушілікпен кездесті. Рихард Хильдебрандтпен болған әңгімесінде Форстер: "Егер мен Гиммлер сияқты болсам, нәсіл туралы сөйлемес едім" деп қысым жасады. Бұл саясаттың нәтижесінде Форстердің Гау-ындағы поляк халқының үштен екісі Неміс халық тізіміне сәйкес неміс деп есептелді. Соғыс аяқталған кезде аймақта 60 мыңға дейін адам өлтірілген және 170 мыңға дейін адам жер аударылған деп есептеледі. Басқа бағалаулар бойынша, қуылғандардың саны шамамен 35 мың адамды құрады. Форстердің өзі 1940 жылдың ақпан айына дейін аймақтан 87 мың адам "эвакуацияланғанын" хабарлады.
The Nazi policy and terror instituted by Forster offered only two possibilities to the Polish population: extermination or Germanisation. Forster pursued a policy of genocide and forced assimilation of the population in his area of responsibility. At the start of the war Forster planned ethnic cleansing of all Poles originating from Congress Poland and all Jews by February 1940 from his Gau, but unforeseen problems with agriculture workers and the inadequate character of German settlers forced him to revise his policies. Forster was willing to accept any and all Poles who claimed to have "German blood" as Germans. Refusal to become Germanised was punishable by deportation to the General Government or imprisonment in a concentration camp. In some cases whole settlements were classed as populated by Germans in order to meet quotas Forster laid down. Practical issues like food production could influence Forster's decisions on whom to expel. Forster was at odds with Arthur Greiser, who had complained to Heinrich Himmler, the 'Reich Commissioner for the Strengthening of Germandom', that Forster's assimilation policy was against Nazi racial theory. When Himmler approached Forster over this issue, Forster simply ignored him, realizing that Hitler allowed each Gauleiter to run his area as he saw fit. Both Greiser and Himmler complained to Hitler that Forster was allowing thousands of Poles to be classified as Germans, but Hitler merely bounced the problem back to them, telling them to go sort out their problems with Forster on their own. This was a difficult task; Himmler's attempts to cajole Forster to see matters his way met with resentment and contempt. In a discussion with Richard Hildebrandt Forster scoffed, "if I looked like Himmler, I wouldn't talk about race". The outcome of these policies was that two thirds of the ethnic Polish population of Forster's Gau would be classed as German under the Deutsche Volksliste. it is estimated that by the end of the war, up to 60,000 people had been murdered in the region and up to 170,000 expelled. Other estimates place the expulsion figure at around 35,000 people. Forster himself reported that 87,000 people had been "evacuated" from the region by February 1940.
СС-пен және отарлау саясатымен қақтығыстар
Форстердің СС-пен қақтығысы этникалық немістер үшін тікелей және зиянды салдарларға әкелді. Соғыс кезінде жүздеген мың этникалық немістер нацистік-кеңес келісімі бойынша Кеңес Одағынан Польшаға көшіріліп, нацистік оккупацияланған Польшада отарлаушылар ретінде пайдаланылды. Грейзер оларды өзінің рейхсгауында орналастыруға бар күшін салса, Форстер оларға жаулықпен қарады, өзінің аймағына жас шаруалар қажет екенін, ал босқындардың көбі қартайған, қалалық тұрғындар екенін мәлімдеді. Ол бастапқыда олардың ешқайсысын рейхсгауына қабылдаудан бас тартты. Балтық елдерінен бірнеше мың этникалық неміс әкелген кеме Данцигке келгенде, Форстер бастапқыда оларға кіруге рұқсат бермеді, Гиммлер оларды Данциг және Батыс Пруссияға емес, бірден басқа жерге жіберетін болса ғана кіре алады деді. Тек үмітсіз Гиммлермен ұзақ телефон арқылы кеңескеннен кейін Форстер жолаушыларға кемеден түсуге рұқсат берді, рейхсгаудағы тұрулары уақытша болатыны туралы түсіндірді, бірақ көпшілігі ақырында аймақтан шықпады. Уақыт өте келе ол мәжбүр болып, жеңілді, 1944 жылдың маусымына қарай 53 258 отаршыл Данциг және Батыс Пруссияда қоныстанды, бұл Вартагаудағы 421 780 адамнан әлдеқайда аз. Форстердің германизация саясаты Грейзердің жаппай қуғын-сүргіндеріне қарағанда азырақ бос жер мен тұрғын үй қалдырды, алайда Форстердің этникалық неміс босқындарын СС-тің қарауындағы адамдар деп қарауы оның көзқарасын қалыптастыруда маңызды рөл атқарғаны анық.
Forster's conflict with the SS also had direct and injurious consequences for ethnic Germans. During the war, hundreds of thousands of ethnic Germans were moved by Nazi Soviet agreement from the Soviet Union into Poland and used as colonists in Nazi occupied Poland. While Greiser did all he could to accommodate them in his Reichsgau, Forster viewed them with hostility, claiming that his region needed young farmers while the refugees were old and urbanised. He initially refused to admit any of them into his Reichsgau. When a ship bearing several thousands of ethnic Germans from the Baltic states arrived at Danzig he initially refused them entry unless Himmler promised that they would not be settled in Danzig West Prussia but proceed immediately elsewhere, an assurance that Himmler could not provide. It was only following a lengthy telephone consultation with the desperate Himmler that Forster allowed the passengers to disembark, on the understanding that their residence in the Reichsgau would be temporary, though most did not, ultimately, leave the region. In time he had to relent, and by June 1944, 53,258 colonists had settled in Danzig West Prussia, a far cry from the 421,780 settled in the Warthegau. Forster's Germanization policies left less free land and housing than Greiser's mass expulsions, although it is evident that Forster's perception of the ethnic German refugees as wards of the SS played its role in determining his attitude.
Сот және өлім
Соғыс аяқталғаннан кейін Форстер Германияның британдық оккупациялық аймағында пана тапты. Британдықтар оны Польша Халық Республикасына өткізді. 1948 жылы Форстер Польша сотында (Жоғарғы Ұлттық Трибунал) соғыс қылмыстары және адамзатқа қарсы қылмыстар жасағаны үшін өлім жазасына кесілді. Ол қамауда ұсталды, жазасы кейінге шегерілді. Польша президенті Август Залески 1952 жылғы 21 ақпанда оған кешірім беруден бас тартты, және Форстер Гданьск қаласынан Варшавадағы Мокотов түрмесіне ауыстырылды, онда 1952 жылғы 28 ақпанда дарға асылды. 1949 жылдан бері одан хабар алмаған әйеліне 1954 жылы оның өлімі туралы хабарланды.
At the end of the war, Forster took refuge in the British Occupation Zone of Germany. The British handed him over to the People's Republic of Poland. In 1948, Forster was condemned to death by the Polish court for war crimes (the Supreme National Tribunal) and crimes against humanity. He was held and had his sentence deferred. Polish president August Zaleski denied clemency on 21 February 1952, and Forster was moved from Gdańsk to Mokotów Prison in Warsaw, where he was hanged on 28 February 1952. His wife, who had not heard from him since 1949, was informed of his death in 1954.