Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік Германияның Гестапо басшысы (1913–1991)
Nazi German Gestapo leader (1913–1991)
Николаус Барби (25 қазан 1913 – 25 қыркүйек 1991) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виши Франциясында қызмет еткен СС және СД офицері. Ол Лиондағы Гестапо басшысы ретінде тұтқындарды – негізінен еврейлерді және француз қарсыластарын – жеке өзі азаптап, «Лион қасабы» деген лақап атымен танылды. Соғыстан кейін АҚШ барлау қызметтері оны антикоммунистік қызметі үшін жұмысқа алды және Боливияға қашуына көмектесті, онда ол диктаторлық режимге оппозицияны азаптау арқылы қалай басуға болатыны туралы кеңес берді. 1983 жылы АҚШ, АҚШ қарсыбарлау корпусының оған Боливияға қашуына көмектескені үшін Франциядан кешірім сұрады, соның арқасында Барбиге қамау ордерінен қашуға мүмкіндік болды. 1933 жылдың маусым айында Барбидің кіші інісі Курт 18 жасында созылмалы аурудан қайтыс болды. Сол жылы олардың әкесі де дүниеден озды. Әкесінің қазасы 20 жасар Барбидің теологияны оқып немесе ғалым болу жоспарларын қиындатты, осылай оның құрбылары күткен болатын. Жұмыссыз болған кезде Барби Рейх еңбек қызметіне шақырылды. 1935 жылдың 26 қыркүйегінде 22 жасында СС-ке (272,284 нөмір) қосылып, СС қауіпсіздік қызметі Sicherheitsdienst (SD) -де жұмыс істеуге кірісті, ол нацистік партияның барлау бөлімі болып табылды. 1937 жылдың 1 мамырында ол нацистік партияның 4,583,085 мүшесі атанды.
Nikolaus Barbie (25 October 1913 – 25 September 1991) was a German officer of the SS and SD who worked in Vichy France during World War II. He became known as the "Butcher of Lyon" for having personally tortured prisoners—primarily Jews and members of the French Resistance—as the head of the Gestapo in Lyon. After the war, United States intelligence services employed him for his anti communist efforts and aided his escape to Bolivia, where he advised the dictatorial regime on how to repress opposition through torture. In 1983, the United States apologised to France for the U. S. Counterintelligence Corps helping him escape to Bolivia, aiding Barbie's escape from an outstanding arrest warrant. In June 1933, Barbie's younger brother Kurt died, at the age of 18, of a chronic illness. Later that year, their father also died. The death of his father derailed plans for the 20 year old Barbie to study theology, or otherwise become an academic, as his peers had expected. While unemployed, Barbie was conscripted into the Reich Labour Service. On 26 September 1935, aged 22, he joined the SS (member 272,284), and began working in the Sicherheitsdienst (SD), the SS security service, which acted as the intelligence gathering arm of the Nazi Party. On 1 May 1937, he became member 4,583,085 of the Nazi Party.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Неміс Нидерландыны жаулап алып, басып алғаннан кейін Барби Амстердамға тағайындалды. Ол бұрыннан Адольф Айхманның IV/B 4-ші бөліміне бекітілген болатын. Бұл бөлім голланд коммунистерін, еврейлерді және масондарды анықтау, ұстау және депортациялауға жауапты болды. 1940 жылдың 11 қазанында Барби Нидерландының Ұлы Шығысының Ұлы шебері, лейтенант Херманнус ван Тонгеренге қамау шарасын қолданды. 1941 жылдың наурыз айында ван Тонгерен Заксенхаузен концлагеріне жіберілді, онда ол екі аптадан кейін суықтан қайтыс болды. 1 сәуірде Барби Ван Тонгереннің қызы Шарлоттаны SD штаб-пәтеріне шақырып, оның әкесі екі құлағының жұқпасынан қайтыс болғанын және кремацияланғанын хабарлады. 1942 жылы ол Францияның оккупацияланған аймағындағы Дижон қаласына жіберілді. Сол жылдың қараша айында, 29 жасында, ол Лион қаласындағы жергілікті гестапо басшысы болып тағайындалды. Ол Лиондағы «Терминус» қонақ үйін бас штабы етіп алды, онда ол ересектер мен балаларды жеке өзі азаптады. Ол «Лион қасабы» деген атпен танылды. Лиондағы француз қарсылық қозғалысының жетекшісінің қызы әкесінің ұрып-сапаланғанын, терісінің жыртылғанын, басын аммиак пен мұз суға батырғанын айтты; ол отыра да, тұра да алмады және үш күннен кейін терісі күйіп қайтыс болды. Тарихшылар Барбидің тікелей 14 000-ға дейін адамның өліміне жауапты екенін және Rue Sainte Catherine ұстауы сияқты ұстау операцияларына жеке қатысқанын, оның барысында бір күні 84 адам ұсталғанын болжайды. Ол француз қарсылық қозғалысының жоғары лауазымды мүшесі Жан Муленді ұстады. 1943 жылы Адольф Гитлер француз қарсылық қозғалысына қарсы күресі мен Муленді ұстауы үшін оған Темір крест орденін (бірінші дәреже) берді. 1944 жылдың сәуір айында Барби Изиеудегі жетімдер үйінен 44 еврей баласын Аушвицке депортациялауға бұйрық берді. Содан кейін ол Лионның SiPo SD бөліміне қосылып, Брюерге шегіну кезінде, 1944 жылдың қыркүйегінде Рехаупалда партизанға қарсы шабуылға жетекшілік етті.
After the German conquest and occupation of the Netherlands, Barbie was assigned to Amsterdam. He had been pre assigned to Adolf Eichmann's Amt (Department) IV/B 4. This department was responsible for identification, roundup and deportation of Dutch Communists, Jews and Freemasons. On 11 October 1940, Barbie arrested lt=Hermannus van Tongeren, Grand Master of the Grand Orient of the Netherlands. In March 1941, van Tongeren was transported to Sachsenhausen concentration camp where, in freezing conditions, he died two weeks later. On 1 April, Barbie summoned Van Tongeren's daughter, Charlotte, to SD headquarters and informed her that her father had died of an infection in both ears and had been cremated. In 1942, he was sent to Dijon, in the Occupied Zone of France. In November of the same year, at the age of 29, he was assigned to Lyon as the head of the local Gestapo. He established his headquarters at the Hôtel Terminus in Lyon, where he personally tortured adult and child prisoners. He became known as the "Butcher of Lyon". The daughter of a French Resistance leader based in Lyon said her father was beaten and his skin torn, and that his head was immersed in buckets of ammonia and cold water; he could not sit or stand and died three days later from burns to his skin. Historians estimate that Barbie was directly responsible for the deaths of up to 14,000 people, personally participating in roundups such as the Rue Sainte Catherine Roundup which saw 84 people arrested in a single day. He arrested Jean Moulin, a high ranking member of the French Resistance and his most prominent captive. In 1943, he was awarded the Iron Cross (First Class) by Adolf Hitler for his campaign against the French Resistance and the capture of Moulin. In April 1944, Barbie ordered the deportation to Auschwitz of a group of 44 Jewish children from an orphanage at Izieu. He then rejoined the SiPo SD of Lyon in its retreat to Bruyères, where he led an anti partisan attack in Rehaupal in September 1944.
Боливия
Барби 1951 жылы Боливияға көшіп келді, онда ол 30 жыл бойы Кочабамбада Клаус Альтман деген атпен жақсы өмір сүрді. Ол үшін Еуропаға қарағанда сол жерде жұмыс табу оңайырақ және ұятсыз болды; ол Боливияның жоғары лауазымды шенеуніктерімен, соның ішінде Боливия диктаторлары Уго Бансер мен Луис Гарсия Мезамен жақсы қарым-қатынаста болды. "Альтман" неміс ұлтшылдығы мен коммунизмге қарсы тұруымен танымал болды. Боливияда қару-жарақ саудасымен айналысқан кезінде ол Боливия Қарулы Күштерінің подполковнигі болып тағайындалды. Барби Рене Барриентос режимімен ынтымақтастық жасады, тіпті генералдың "Фурмонт" атты жеке жарымәскери жасағына қалай азаптау қолдануға болатынын үйретті. Режимнің солшыл топтарға қарсы саяси репрессиясына Барбидің барлау жұмысы, азаптау және тергеу туралы білімі көмектесті. 1972 жылы генерал Бансердің (Барби онымен одан да ашық түрде ынтымақтастық жасады) басшылығымен ол оппозициялық және прогрессивті топтарды заңсыз тұтқындауға, тергеуге және өлтіруге көмектесті. Адам құқықтарына қарсы режимнің қылмыстары туралы жазған немесе сөйлеген журналистер мен белсенділер тұтқындалды, ал көптегендері мемлекеттің құпия түрде солшылдарды өлтіруі мен ұрлауының құрбаны болды, бұл "жоғалып кету" деп аталды. Барби режимнің қарсыластарын қуғындауға белсенді қатысты. Барби неонацистік жарымәскери мүше Альваро де Кастромен тығыз байланыста болды, ол оның жеке күзетшісі болды және екеуі бірге қылмыстық әрекеттер мен бизнестерге қатысты. Де Кастроның қуатты есірткі барондарымен және есірткі саудасымен байланысы болды, ол Барбимен (Альтман атымен) және австриялық компаниямен бірге есірткі картельдеріне қару-жарақ сатты. Де Кастро тұтқындалған кезде сұхбаттарында бұрын елдегі есірткі барондары үшін жұмыс істегенін мойындады. Басқа дереккөздер Барбидің де осы ұйымдармен байланысы болғанын айтады. Бастапқыда ол Роберто Суарес Гомеске жұмыс істеді, ол оны колумбиялық саудагерлермен таныстырды. Барби 1970-ші жылдардың соңында Пабло Эскобармен және Медельин картелінің басқа да бірнеше жоғары лауазымды мүшелерімен кездесті және Эскобардың шикі кокасын өсіруден бастап Колумбиядағы өңдеу зауыттарына жеткенге дейін күзетуге келісті. Ал Эскобар Барбидің коммунизмге қарсы қызметін қаржыландыруға келісті. Де Кастро Барби тұтқындалғаннан кейін де оған хат жазып тұрды. Сұхбат беру кезінде Альваро де Кастро Барби үнемі "Чеді аулаумен мақтан тұтатынын" айтты. Барби Боливияда болған кезінде онымен танысқан адамдар оның нацистік идеологияға берілгендігін және антисемит екенін айтты. Барби мен Де Кастро Йозеф Менгеле мен Адольф Эйхманның істері мен іздеулері туралы әңгімелескен, Барби оларды қолдап, қашып кетулеріне көмектескісі келді. Перуде Барби 1968 жылғы 3 қазандағы әскери төңкерістен кейін генерал Хуан Веласко Альварадоның хунтасына қауіпсіздік қызметтерін көрсетті, соның ішінде 1969 жылғы наурыз айында Джон Ирвин басқарған АҚШ дипломатиялық миссиясын қадағалауды да қамтыды. Беате Кларсфельд бастаған француз журналисі Ладислас де Хойос және оператор Кристиан ван Рисвик 1972 жылдың қаңтар айында Барбиді табу және оны Клаус Альтман деп таныстырып сұхбат алу үшін Ла-Пасқа ұшты. Сұхбат 1972 жылғы 3 ақпанда Ішкі істер министрлігінің ғимаратында және келесі күні Барбиді Боливия билігі қорғауға алған түрмеде өтті. Видеода сұхбат испан тілінде жүргізілді, бірақ Ладислас де Хойос бұрын келісілген сұрақтардан ауытқып, Барбидің Лионда болған-болмағанын француз тілінде сұрады, бұл тіл оның жалған жеке басымен түсінуге болмайтын тіл, оған Клаус Барби автоматты түрде неміс тілінде теріс жауап берді. Ладислас де Хойос оған ол азаптап өлтірген қарсыластардың суреттерін көрсетіп, олардың бет-әлпетін танып-білуін сұрады, ал ол оларды қайтарып бергенде, оның саусақтарының іздері оны анық танытты. Осы сұхбат, кейіннен француз телеарнасы Antenne 2 арнасында көрсетілді, 1944 жылы Клаус Барбидің азаптарына ұшыраған француз қарсылық күресінің мүшесі Симон Лагранж оны таныды. Барбиге қарсы бүкіл әлемде наразылық болғанмен, ол Боливияға оралып, үкімет Франциямен Боливия арасында экстрадиция туралы келісімшарт жоқ екенін және оның қылмыстарының мерзімі өткенін айтып, оны ұстап беруден бас тартты. Барбидің жақын фашистік достары оның кім екенін білген, бірақ Барби жұртшылыққа ол өзінің кінәсіз "Альтман" деген alter ego-сынан басқа ешкім емес екенін айтты; Ладислас де Хойос жүргізген және оған рұқсат берген видеосұхбатта ол Лионда болмағанын, Жан Муленді танымайтынын және Гестапода болмағанын жалғастырып өтірік айтты. Алайда, 1970-ші жылдары соғыстан аман қалған немесе қашқан еврейлердің қауымдастығы Барбидің Лионнан соғыс қылмыскері екенін және қазір Ла-Пастағы Калле Ландаетада тұрып, күнделікті Café de La Paz кафесіне баратынын ашық талқылады. Журналист және тілші Питер МакФаррен мен The New York Times газетінің тілшісі 1981 жылы Боливиядағы Барби үйінің сыртында тұрғанда, оған мақала үшін сұхбаттасқысы келгенде, Барбиді терезеде көрді, ал олар сурет түсіргеннен кейін бірден ванға мініп келген он екі қарулы жарымәскери адамдар оларды алып кетіп, не істеп жүргендерін сұрады. (МакФаррен өзінің үйіне осы көріністі фильмде бейнелеу үшін оралды). Италиялық бүлікші Стефано Делле Киаие болған Италия парламенттік комиссиясының терроризм жөніндегі куәлігі Барбидің 1980 жылы Боливияда билікке келген Луис Гарсия Мезаның "кокаин төңкерілісіне" қатысқанын көрсетеді.
Barbie emigrated to Bolivia in 1951, where he lived well for 30 years in Cochabamba, under the alias Klaus Altmann. It was easier and less embarrassing for him to find employment there than in Europe; he enjoyed excellent relations with high ranking Bolivian officials, including Bolivian dictators Hugo Banzer and Luis García Meza. "Altmann" was known for his German nationalist and anti communist stances. While engaged in arms trade operations in Bolivia, he was appointed to the rank of lieutenant colonel within the Bolivian Armed Forces. Barbie collaborated with René Barrientos's regime, including teaching the general's private paramilitaries named "Furmont" how torture can best be used. The regime's political repression against leftist groups was helped by Barbie's knowledge about intelligence work, torture and interrogations. In 1972 under General Banzer (with whom Barbie collaborated even more openly), he assisted in illegal arrests, interrogations and murders of opposition and progressive groups. Journalists and activists who wrote or spoke about the regime's crimes against human rights were arrested and many fell victim to so called "disappearances", the state's secret murders and abductions of leftists. Barbie actively participated in the regime's oppression of opponents. Barbie was strongly linked to the neo Nazi paramilitary member Álvaro de Castro, who was his personally hired bodyguard and the two participated in criminal actions and businesses together. De Castro had connections with powerful drug barons and the illegal drug trade and, together with Barbie (under the name Altmann) and an Austrian company, sold weapons to the drug cartels. When De Castro was arrested he admitted in interviews that he had earlier worked for drug lords in the country. Other sources say Barbie most likely also had connections with these organizations. Initially, he worked for Roberto Suárez Gómez who eventually introduced him to Colombian traffickers. Barbie met with Pablo Escobar and several other high ranking members of the Medellín cartel in the late 1970s, and agreed to arrange for security of Escobar's raw coca supply, from its cultivation until it reached processing plants in Colombia. In exchange, Escobar agreed to fund Barbie's anti communist activities. De Castro continued to correspond with Barbie when Barbie was later under arrest. During an interview, Alvaro de Castro claimed that Barbie constantly "boasted of hunting down Che". People who met Barbie during his time in Bolivia have said that he was a firm and fanatical believer in the Nazi ideology and an anti Semite. Barbie and De Castro reportedly talked about the cases and searches for Josef Mengele and Adolf Eichmann, whom Barbie supported and wanted to assist in remaining on the run. In Peru, Barbie provided security services to the junta of General Juan Velasco Alvarado following the military coup of 3 October 1968, including surveillance of the U. S. diplomatic mission led by John Irwin in March 1969. Led by Beate Klarsfeld, French journalist Ladislas de Hoyos and cameraman Christian van Ryswyck flew to La Paz in January 1972 in order to find and interview Barbie posing as his alias, Klaus Altmann. The interview took place on 3 February 1972 in the Department of the Interior building and the following day, in prison, where Barbie was placed under protection by the Bolivian authorities. In the videotape, and while the interview was conducted in Spanish, Ladislas de Hoyos steers away from the previously agreed upon questions by asking whether Barbie has ever been to Lyon in French, a language he is not supposed to understand under his fake identity, to which Klaus Barbie automatically responds by the negative in German. Ladislas de Hoyos gave him photos of members of Resistance he had tortured, asking him if he recognized their faces, and, while he returned them in denial, his fingerprints unmistakably betrayed him. It was in this interview, later broadcast on French TV Channel Antenne 2, that he was recognized by French resistance member Simone Lagrange, who had been tortured by Klaus Barbie in 1944. Despite global outcry, Barbie was able to return to Bolivia, where the government refused to extradite him, stating that France and Bolivia did not have an extradition treaty and that the statute of limitations on his crimes had expired. Barbie's close fascist friends knew who he was, but to the public Barbie insisted he was none other than his innocent alter ego "Altmann"; in the videotaped interview conducted by Ladislas de Hoyos, which he allowed, he continued to lie about never having been in Lyon, never knowing Jean Moulin or having been in the Gestapo. However, in the 1970s, the community of refugee Jews who had survived or escaped the war, openly discussed the fact that Barbie was the war criminal from Lyon now living on the Calle Landaeta in La Paz and frequenting the Café de La Paz daily. Journalist and reporter Peter McFarren and a journalist for The New York Times said that, while they were outside Barbie's house in Bolivia in 1981, wanting to speak to him for an article, they saw Barbie in a window while they were taking photos and shortly thereafter they were taken away by twelve armed paramilitary men who had quickly arrived in a van and asked what they were doing there. (McFarren himself returned to the house to describe this for a scene in the film Hotel Terminus). The testimony of Italian insurgent Stefano Delle Chiaie before the Italian Parliamentary Commission on Terrorism suggests that Barbie took part in the "cocaine coup" of Luis García Meza, when the regime forced its way to power in Bolivia in 1980.
Ұстап беру, сот және өлім
1983 жылы жаңадан сайланған демократиялық үкімет Эрнан Силес Зуасо Барбиді Ла-Паста тұтқындады, себебі ол үкіметке 10 000 АҚШ долларына жеткізуі керек болған, бірақ жеткізілмеген тауарлар үшін қарыз болды. Бірнеше күннен кейін үкімет оны сотқа беру үшін Францияға жіберді. Барбидің экстрадициясынан кейін көп ұзамай Барбидің Германияда АҚШ барлау қызметіне жұмыс істегеніне және АҚШ агенттерінің Барбидің Боливияға Францияда қудалаудан қашуына көмектескеніне дәлелдер пайда болды. АҚШ Әділет министрлігінің Арнайы тергеулер бюросының (OSI) директоры Аллан Райан АҚШ Бас прокуроры Уильям Френч Смитке мәселені тергеуді ұсынды. Ұзақ тергеуден кейін және толық есеп, ол жұртшылыққа жарияланғанда, Райан «АҚШ үкіметінің қызметкерлері Франция үкіметі іздеп жүрген адамды қылмыстық айыптаудан қорғау және оның заңнан қашуын ұйымдастыру үшін тікелей жауапты болды» деген қорытындыға келді. Райан АҚШ үкіметінің Барбиді Суық соғыс кезеңінде қарсы барлау жұмысында пайдалану туралы алғашқы шешімін, оның соғыс қылмыстарын ескере отырып, айыпты болса да, ұлттық қауіпсіздік мүддесімен байланысты қорғауға болатынын санады. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіске жеткен басқа елдердің сол кезде жасаған әрекеттерінен ешқандай айырмашылығы жоқ еді; бұл АҚШ Қарсы барлау корпусының (CIC) Барбидің Лиондағы жасаған зұлымдықтары туралы білмей жасаған әрекеті болды. Алайда, бұл зұлымдықтар көпшілікке белгілі болғаннан кейін Райан CIC қызметкерлерінің АҚШ жоғары билігіне жалған мәлімдеме жасап, Барбидің Еуропадан Боливияға қашуына көмектесуі, француз ордерін орындамауы қорғауға лайық емес деп санайды. Райанның есебі мен жеке ұсынысының нәтижесінде АҚШ үкіметі Барбиге 33 жыл бойы француз әділетінен қашуға мүмкіндік бергені үшін Францияға ресми түрде кешірім сұрады. 1984 жылы Барби 1942 және 1944 жылдар аралығында Лиондағы Гестапо бастығы ретінде жасаған қылмыстары үшін айыпталды, олардың ішінде ең бастысы – Rue Sainte Catherine Roundup болды. Сот процесі 1987 жылы 11 мамырда Лиондағы Рона сотында басталды. Соттың бұл істі тарихи құндылығы үшін фильмге түсіруге рұқсат беруі ерекше жағдай болды. Сот залы шамамен 700 адам отыра алатын арнайы зал болды. Бас прокурор Пьер Труш болды. Барбидің Гитлердің «Соңғы шешіміндегі» рөлі талқыланды. Барбиді қорғау швейцариялық нацистік қаржыгер Франсуа Женоудтың қаржысымен жүргізілді және оны Жак Вержес атқарды. Барбиге адамзатқа қарсы қылмыстар бойынша 41 түрлі айып тағылды, оның негізінде 730 еврей және француз қарсыластарының аман қалғандары оның тұтқындарды қалай азаптап, өлтіргенін баяндады. Француз әділет министрі Роберт Бадинтердің әкесі Барбидің өкіметінде Лионнан жер аударылғаннан кейін Собиборда қайтыс болды. Барби өзінің атын Клаус Альтман деп берді, Боливияда жүрген кезінде қолданған аты. Ол өзінің экстрадициялануы заңсыз екенін айтып, сотқа қатыспауын және Сент-Пол түрмесіндегі камерасына қайтаруын өтінді. Бұл рұқсат етілді. 1987 жылы 26 мамырда ол өзінің айыптаушыларымен кездесті, бірақ олардың куәліктері туралы «өзінен ештеңе айтуға болмайды» деді. Барбидің қорғаушысы Жак Верже француз саяси жүйесіне, әсіресе тарихи француз отаршылдық империясына шабуыл жасады. Оның стратегиясы сот процесін Франция 1945 жылдан бері жасаған соғыс қылмыстары туралы сөйлеу үшін пайдалану болды. Ол прокуратураны Барбиге қарсы айыптаулардың кейбірін алып тастауға мәжбүр етті, өйткені француз заңнамасы Виши режимі кезінде және Француз Алжирінде дәл осындай қылмыстар жасады деп айыпталған француз азаматтарын қорғады. Верже Барбидің әрекеттері бүкіл әлемдегі отаршылдардың қарапайым әрекеттерінен нашар емес екенін және оның соты іріктеп қудалауға тең екенін айтты. Сотта Барби: «Құдайдың тағына келгенде, мен кінәсіз деп таныламын», - деді. Барбидің француз тілінде айтқан соңғы сөзі: «Мен Изиеге шабуыл жасаған жоқпын. Мен Резистенспен соғыстым, соғыс болды, бүгін соғыс аяқталды. Рақмет». Сот қорғаушы тараптың дәлелін қабылдамады. 1987 жылдың 4 шілдесінде Барби кінәлі деп танылып, өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Төрт жылдан кейін ол 77 жасында Лиондағы түрмеде лейкемия, омыртқа және простата қатерлі ісігінен қайтыс болды. Сотта куә болғандардың бірі – Мишель Томас, полякша көп тілді еврей, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лиондағы Барбидің тұтқындауынан қашып құтылған. Бұл туралы оның «Құрметтілік сынағы» атты өмірбаянында жазылған.
In 1983, the newly elected democratic government of Hernán Siles Zuazo arrested Barbie in La Paz on the pretext of his owing the government US$10,000 for goods he was supposed to have delivered but did not. A few days later, the government delivered him to France to stand trial. Shortly after Barbie's extradition, evidence emerged that Barbie had worked for U. S. intelligence in Germany and that U. S. agents may have been instrumental in Barbie's flight to Bolivia to escape prosecution in France. Allan Ryan, Director of the Office of Special Investigations (OSI) of the U. S. Justice Department, recommended to U. S. Attorney General William French Smith that the matter be investigated. Following a lengthy investigation and a full report that was released to the public, Ryan concluded that "officers of the United States government were directly responsible for protecting a person wanted by the government of France on criminal charges and in arranging his escape from the law." Ryan felt that the initial decision by the U. S. government to use Barbie during Cold War counter intelligence work, while reprehensible in light of his war crimes, might be defended on national security interest grounds. Doing so was no different from what other World War II victor nations were doing at the time; it appeared to have been done without any U. S. Counter Intelligence Corps (CIC) knowledge of Barbie's atrocities in Lyon. After those atrocities became well publicised, however, Ryan regarded it as indefensible for CIC personnel to lie to higher U. S. authorities and help Barbie escape Europe to Bolivia rather than honour an outstanding French warrant for his arrest. As a result of Ryan's report and personal recommendation, the U. S. government made a formal apology to France for enabling Barbie to escape French justice for 33 years. In 1984, Barbie was indicted for crimes committed as Gestapo chief in Lyon between 1942 and 1944, chief among which was the Rue Sainte Catherine Roundup. The jury trial started on 11 May 1987 in Lyon before the Rhône Cour d'Assises. Unusually, the court allowed the trial to be filmed because of its historical value. A special courtroom was constructed with seating for an audience of about 700. The head prosecutor was Pierre Truche. Barbie's role in Hitler's Final Solution was the issue. Barbie's defence was funded by Swiss pro Nazi financier François Genoud and led by attorney Jacques Vergès. Barbie was tried on 41 separate counts of crimes against humanity, based on the depositions of 730 Jews and French Resistance survivors who described how he tortured and murdered prisoners. The father of French Minister for Justice Robert Badinter had died in Sobibor after being deported from Lyon during Barbie's tenure. Barbie gave his name as Klaus Altmann, the name that he used while in Bolivia. He claimed that his extradition was technically illegal and asked to be excused from the trial and returned to his cell at Prison Saint Paul. This was granted. He was brought back to court on 26 May 1987 to face some of his accusers, about whose testimony he had "nothing to say". Barbie's defence lawyer, Jacques Vergès, had a reputation for attacking the French political system, particularly in the historic French colonial empire. His strategy was to use the trial to talk about war crimes committed by France since 1945. He got the prosecution to drop some of the charges against Barbie due to French legislation that had protected French citizens accused of the same crimes under the Vichy regime and in French Algeria. Vergès argued that Barbie's actions were no worse than the supposedly ordinary actions of colonialists worldwide, and that his trial was tantamount to selective prosecution. During his trial, Barbie said, "When I stand before the throne of God, I shall be judged innocent." Barbie's final statement, spoken in French, was: "I did not commit the raid on Izieu. I fought the Résistance and that was the war, and today the war is over. Thank you". The court rejected the defence's argument. On 4 July 1987, Barbie was convicted and sentenced to life imprisonment. Four years later, he died in prison in Lyon of leukemia and spine and prostate cancer at the age of 77. One witness at the trial was Michel Thomas, a Polish polyglot Jew, who had narrowly escaped arrest by Barbie in Lyon during WWII. An account may be found in his biography, Test of Courage.
Медиада
1988 жылы шыққан американдық деректі фильм "Отель Терминус: Клаус Барбидің өмірі мен дәуірі" (Hotel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie) фильмінде неміс-француз режиссері Марсель Офулс Барбидің бала кезінен бастап өмірінің соңына дейінгі кезеңін көрсетеді. Фильм "Үздік деректі фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. 1989 жылғы Carter USM тобының "Sheriff Fatman" әнінде Барби есімді жігіт "Ли-он-Сидегі шебер қасапшы Клаус Барбиден де көп лақап атымен танымал" деп аталады, бұл оның "Лион қасабының қасабы" деген лақабына сілтеме жасайды. 2001 жылғы "Жарыс" фильмінде Pear отбасы Клаус Барбиге арналған музейге барады, ол АҚШ-тың оңтүстік-батысында орналасқан, оны әйгілі қуыршаққа арналған музей деп жаңылысады. Осы оқиғада Барби Төртінші Рейхтің американдық нео-нацизміндегі біріктіруші күш ретінде бейнеленеді. Британдық-француздық деректі фильм "Дұшпанымның жауы" Клаус Барбидің өмірін, оның Екінші дүниежүзілік соғыстағы және Боливиядағы жасырыну сапарын баяндайды. Фильмде оның Че Гевараны өлтіруге қатысқандығы көрсетіледі. Сондай-ақ, ол Франциядағы Жан Муленді азаптау сияқты Лионда жасалған соғыс қылмыстары үшін өткен сот процесі туралы да айтылады. 2019 жылғы "Шежіреге шақыру" фильмінде Барби рөлін Марк Риссман сомдады. 2020 жылғы "Қарсылық" фильмінде Барбиді Маттиас Швайгхёфер бейнелеген, бұл фильм француз мимі Марсель Марсоның Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде еврей балаларын нацистік Германияға депортациядан құтқаруға көмектескен еврей қарсылығының мүшесі ретіндегі өміріне негізделген. Барби топтың басты қарсыласы болып табылады, өйткені олар Лион қаласында әрекет етеді. 2024 жылғы голландтық "De Joodse Raad" телесериалында Барби рөлін Фабиан Бэкер ойнайды.
The 1988 American documentary film Hotel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie, directed by the German French director Marcel Ophuls, details Barbie's life between childhood and the trial near the end of his life. The film received the Academy Award for Best Documentary. The 1989 Carter USM single Sheriff Fatman mentions Barbie by name in the verse ‘With more aliases than Klaus Barbie the master butcher of Leigh on sea’ which refers to his eponym as the “Butcher of Lyon”. In the 2001 film Rat Race, the Pear family visits a museum dedicated to Klaus Barbie, located in the southwest United States, having mistaken it to be a museum dedicated to the famous doll. In this context Barbie is shown to represent a unifying force within Fourth Reich American Neo Nazism. The British–French documentary film My Enemy's Enemy is the story of Klaus Barbie, following him through World War II and post war hiding journey in Bolivia. It depicts his involvement in the assassination of Che Guevara. It also discusses his French trial for war crimes committed in Lyon, such as the torture of Jean Moulin. Barbie is played by Marc Rissmann in the 2019 movie A Call to Spy, which is about female Allied spies in WWII. Barbie is portrayed by Matthias Schweighöfer in the 2020 film Resistance, which is a free adaptation of the experiences of the French mime Marcel Marceau during World War II, when he helped to save Jewish children from deportation to Nazi Germany as a member of the Jewish resistance. Barbie is the main antagonist as the group operates within Lyon. Barbie is portrayed by Fabian Baecker in the 2024 Dutch tv series De Joodse Raad.