Кіріспе

АҚШ Коммунистік партиясы, идеологиялық тұрғыдан АҚШ-та социалистік революцияны ілгерілетуге міндеттенген, 1930 және 1940 жылдардағы ең беделді кезеңінде афроамерикандықтардың азаматтық құқықтарын қорғауда маңызды рөл атқарды. Ол кезде афроамерикандықтар негізінен Оңтүстікте шоғырланған, сайлау құқығынан айырылып, саяси жүйеден мүлдем шеттетіліп, Джим Кроу заңдарымен қысымға ұшыраған. 1940 жылға қарай, шамамен 1,5 миллион афроамерикандық Оңтүстіктен солтүстік және орталық-батыс қалаларына көшіп, қалалық тұрғындарға айналды, бірақ олар көбінесе кемсітушілікке ұшырады, әсіресе жұмысшы табындағы этникалық ақ адамдардың арасында, олармен жұмыс және тұрғын үй үшін бәсекелестік туды. Еңбек күресі жалғасты, көптеген кәсіподақтар қара нәсілділерге қатысты кемсітушілікке жол берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін Оңтүстіктен тағы 5 миллион афроамерикандық көшіп кетті, олардың көпшілігі Батыс жағалау қалаларына барып, қорғаныс өнеркәсібінің қарқынды дамуының арқасында жұмыс таба алды.

1919-1928: алғашқы жылдары

АҚШ-та Коммунистік партия құрылған кезде онда қара нәсілді мүшелерге орын жоқ дерлік еді. Коммунистік партияның мүшелерінің көп бөлігін еуропалық иммигранттар мен Америка Социалистік партиясымен бұрын байланысқан түрлі шетел тілдері федерациялары құрады; осы жұмысшылардың көпшілігі ағылшын тілін жақсы білмейтін, қара американдықтармен байланысы аз немесе жұмыс және тұрғын үй үшін олармен бәсекелес болған. Коммунистік партия құрылғанға дейінгі жылдары Социалистік партия көптеген афроамерикандық мүшелерді тартқан жоқ. Оның ең белгілі басшылары, оның ішінде Юджин В. Дебс, нәсілдік сегрегацияға қарсы болғанмен, Социалистік партияның көптеген мүшелері нәсілшілдік мәселесіне салқын қарады. Олар қара жұмысшыларға қатысты кемсітуді капиталистік жұмысшыларды қанаудың бір түрі деп есептеді. Бұған қоса, партияның азшылық жұмысшыларын кемсітетін кәсіподақтармен байланысы расизмге тікелей қарсы тұруға деген ынтасын төмендетті; ол афроамерикандық мүшелерді іздемеді және олар тұратын жерлерде мүшелікке алу науқандарын өткізбеді. Социалистік көзқарастарға наразы болған кейбір афроамерикандықтар Коммунистік партияға қосылды, ал басқалары Африка Қан Бауырластығына (АҚБ) қосылды – саяси философиясы негізінен марксистік болған және көптеген ямайкалық эмигранттар жетекші құрамында болған әлеуметтік топ. Коммунистік партия бастапқыда Социалистік партияның экономикалық ұстанымын қайталады. Әлемдік революцияны жүзеге асыруға міндеттенген партия отаршылдыққа қарсы және ұлттық азаттық қозғалыстарына жан-жақты қолдау көрсетті. Оның қара жұмысшылардың күресі және қаралардың азаматтық құқықтары туралы көзқарасы отаршылдыққа қарсы кең ауқымды ұстанымға негізделген. АҚШ-тағы алғашқы жылдары партия афроамерикандық мүшелерді қабылдады, бірақ нәтижелер әртүрлі болды. Кейбір афроамерикандықтар АҚБ сияқты бәсекелес топтарды артық көреді. Партияның алғашқы күндері интернационалистік көзқарасты қара жұмысшылар арасында ең көп танылды. 1920 жылдан бастап ол афроамерикандықтарды мүшелікке белсенді түрде тарта бастады. Осы кездегі Коммунистік партияның ең белгілі қара нәсілді мүшелері көбінесе Батыс Үндістаннан келген иммигранттар еді, олар қара жұмысшылардың күресін капитализм мен империализмге қарсы кең ауқымды науқанның бір бөлігі деп қарады. Партияның қара нәсілділердің қолдауын тартуға бағытталған алғашқы маңызды қадамы – АҚБ-ның және «The Crusader» журналының негізін қалаушы Сирил Бриггспен байланысу болды. Партия 1921 жылдың басынан бастап «Крестоносецті» насихаттай бастады. 1922 жылы Коминтерннің төртінші съезінде ямайкалық ақын Клод Маккей және Суринамда туған Отто Хьюсууд Коминтернді отаршылдықпен күресетін қара нәсілділердің барлық қозғалыстарын біріктіруге тырысатын көпұлттық негр комиссиясын құруға көндірді. Гарри Хейвуд, АҚБ қатарынан шыққан американдық коммунист, де жетекші рөл атқарды. Маккей 1920 жылдардың басында Бауырластықтың негізін қалаушыларын Коммунистік партияға қосылуға көндірді. Африка Қан Бауырластығы 3500-ге жуық мүшесі бар екенін мәлімдеді, бірақ олардың салыстырмалы түрде аз бөлігі партияға қосылды. Төртінші Коминтерн Конгресі «Негр мәселесі туралы тезистер» жинағын қабылдады, ол партияның нәсілдік мәселелердегі ұстанымын анықтады, азаматтық құқықтар үшін африкалық американдықтардың күресін халықаралық деңгейде өсіп келе жатқан отаршылдыққа қарсы қозғалыстың бір бөлігі ретінде қарастырды және қара азаматтардың азаматтық құқықтарын немесе азаттық күресін капитализмге қарсы күреспен байланыстыру қажеттігін атап өтті. Бұл тезистерге Маккей мен Хьюсуудтың араласуы әсер етті. Олар Лениннің ұлтшылдыққа қатысты көзқарастарын келтірді, ол «езгілеуші ұлттардың» (оларға қарсы тұру керек) және «езгілеуші ұлттардың» (оларды қолдау керек) ұлтшылдығын ажыратты және ұлттық азаттық қозғалыстары мен АҚШ-тағы нәсілдік сегрегацияға қарсы күрес арасындағы параллельдіктерді көрсетті. Алайда, тезистер американдық партияның жетекші фракциясы, оның басшысы С. Э. Рутенберг, құлшыныспен қабылдамады, ол Коминтернге хат жазып, олардың АҚШ үшін пайдасыз екенін айтты. Ол сондай-ақ, АҚБ-нің қара нәсілділерді оңтүстіктен кетуге шақырып, соққыға итермелеп жатқанын мәлімдеді, ал партияның орталық комитеті Бриггс пен Хьюсуудтың партияның нәсілдік мәселелер жөніндегі жұмысына араласпауы керектігін көздейтін қаулы қабылдады. Алайда, партияның ішінде Коминтерн бағытын қолдау болды: Роберт Минор, партияның Негр комитетін басқаруға тағайындалған, тезистердегі талдауға сәйкес келетін «The Liberator» партия журналында бірқатар мақалалар жариялады.

Скотсборо жігіттері және Халықаралық еңбек қорғау

Партияның Оңтүстікте ең көп таралған жұмысы – Халықаралық еңбек қорғау (ILD) арқылы «Скотсборо жігіттері» деп аталған тоғыз қара жігітті қорғау болды. Олар 1931 жылы Алабама штатының Скотсборо қаласында ақ жігіттермен төбелескеннен кейін тұтқындалды. Олар бір пойыз вагонында екі ақ әйелді зорлағаны үшін айыпталып, өлім жазасына кесілді. Айыпталушылардың ешқайсысы да зорлауға қатысты деп айыпталған әйелдермен бір вагонда болған жоқ. Халықаралық еңбек қорғау ұйымы көмекке бірінші болып ұсыныс жасады. Коммунистік партияға қосылу үшін табысты тәжірибесінен бас тарған қара нәсілді адвокат Уильям Л. Паттерсон, ILD-ді басқару үшін Кеңес Одағында оқудан оралды. NAACP-пен болған қатаң даулардан кейін, ILD тоғыз адамды босату үшін кең ауқымды саяси науқан жүргізуді көздеді, ал NAACP заңдық стратегияны ұстанды. Нәтижесінде, ILD айыпталушылардың шағымдарын бақылауға алды. ILD бұл іске ұлттық баспасөздің назарын аударды және аймақтағы нәсілдік теңсіздікті көрсетті. ILD АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданып, «Пауэлл против Алабама» ісінде штаттың қылмыстық істе айыпталушыға адвокат ұсынбауының, Конституцияның 14-ші түзетуіне сәйкес олардың құқықтарын бұзғанын дәлелдеді, соның нәтижесінде жігіттердің айыптаулары жоққа шығарылды. ІЛД-ның NAACP-мен араздасуы істер қайта қаралу үшін Алабамаға қайтарылғанда да жалғасты. NAACP басты айыпталушының қайта сотталып, өлім жазасына кесілгені үшін ILD-ді кінәлады. Басқа қара нәсілді ұйымдар мен NAACP-тің бірқатар бөлімшелері осы позициясы үшін оған шабуыл жасағаннан кейін NAACP кейіннен ILD-мен бірігіп тоғыз адамды қорғауға келісті, бірақ шиеленіс толыққанды түрде сейілмеді. ILD апелляцияның екінші кезеңін бақылауда ұстады. «Норрис против Алабама» ісінде қара нәсілді адамдарды қазылар құрамынан шығарудың айыпталушылардың конституциялық құқықтарын бұзғаны туралы сот шешімімен бұл айыптаулар жоққа шығарылды. Үшінші қайта сотта барлық айыпталушылар кінәлі деп танылды. Скотсборо ісі бойынша қорғау ILD-нің сол кезде Оңтүстіктегі көптеген істерінің бірі болды: ол сондай-ақ Коммунистік партияның белсендісі Анджело Херндонды қорғады, ол Оңтүстік АҚШ-тағы қара нәсілділердің ұлттық өзін-өзі анықтауын қолдағандығы үшін Джорджия штатында өлтіруге үкім шығарды. ILD сонымен қатар штаттық үкіметтерден линчелеу құрбандарының отбасыларына, қара нәсілділерді қорғамағаны үшін өтемақы төлеуді талап етті. Ол қылмыстық істер бойынша айыпталушыларға заңмен қамтамасыз етілген процедураны сақтауды талап етті. 1930 жылдардың басында және ортасында ILD Оңтүстікте қара нәсілділердің азаматтық құқықтарын қорғауда ең белсенді ұйым болды; ол афроамерикандықтар арасында ең танымал партиялық ұйым еді. 1930 жылы құрылған Негр құқықтары үшін күрес лигасы, АНЛК-нің мұрагері ретінде, Скотсборо ісі бойынша айыпталушыларға қолдау көрсетуді ұйымдастыруда ерекше белсенділік танытты. Сонымен қатар ол Оңтүстікте қара нәсілділердің жеке мемлекет құруын, полицияның қатыгездігіне және Джим Кроу заңдарына қарсы болды. Бұған қоса, ол халықаралық фашизмге қарсы тұрып, Кеңес Одағына қолдау көрсету саясатын ұстанып, оны жақтады.

Солтүстік аймақтағы ұйым

Партия сондай-ақ Оңтүстікке дейінгі афроамерикандықтарға қатысты мәселелерде де белсенді түрде үгіл-насихат жұмыстарын жүргізді. CPUSA үшінші кезеңде ұйымдастырған тәуелсіз кәсіподақтарда да, шабуылдаған Америка Еңбек Федерациясында да нәсілдік сегрегацияға қарсы күресті мақсат тұтты. Партия өз қатарындағы расизмнің барлық көріністерін жоюға күш салды, Харлемдегі шетел тілдері федерациясының фин мүшесіне қарсы, афроамерикандықтарға қатысты сезімсіздік танытқандығы үшін жария түрде сот процесі өткізді. CPUSA Солтүстіктегі афроамерикандықтар арасында жергілікті мәселелер бойынша ұйымдастырды; мысалы, ол үйден шығару, жұмыссыздық көмегі және полицияның зорлық-зомбылығына қарсы науқандарда алғашқы немесе ең белсенді ұйымдардың бірі болды. Чикагода жұмыссыздар кеңестерін құрды. Олар үйден қууға қарсы күресті, сондықтан үйден қуу туралы хабарлама алған ана балаларына: «Жылдам қашып, «қызылдарды» табыңдар!» деп айтуы жиі кездесетін жағдай еді. Осы кезеңде Коммунистік партия «Еңбейтін жерде саудалама» ұранымен Гарлемде афроамерикандық жұмысшыларды жұмысқа алмауға қарсы басталған экономикалық бойкот сияқты қолданыстағы науқандарға да қосылды. Партияның афроамерикандық қауымдағы басқа топтармен қарым-қатынасы осы кезеңде тұрақсыз болды. Үшінші кезеңнің басында Коминтерн диктат еткен қатаң коммунистік догма партияны нәсілдік кемсітушілікке қарсы шыққан басқа, умеренді ұйымдарға шабуыл жасауға мәжбүр етті. 1920 жылдардың соңында CPUSA NAACP және Түйе көлігіндегі қызметкерлердің бауырластығын «сынып жауы» немесе «сыныптық әріптес» деп айыптады. Жергілікті басшылар осы қатал саясатты іс жүзінде жұмсартуға тырысқанмен, фракциялық таластар мен шеттен келген директивалар тәжірибеде де, басқа топтармен қарым-қатынаста да қол жеткізілген нәтижелерді жиі жоққа шығарды. Мысалы, ұлттық партия Харлемде үйден қууға қарсы күресте атқарған жұмыстың көп бөлігін жоққа шығарды, өйткені бұл жұмыстың ең белсенді ұйымдастырушысы Джей Лавстоунмен бірге партиядан қуылды. Ол Бухариннің Иосиф Сталинмен болған қақтығысында оның жағына шықты, бұл мәселе Гарлем тұрғындарының көпшілігіне қызығушылық тудырмады.

1935-1939: халық майданы

1935 жылы Коминтерн үшінші кезеңнің радикализмін тастап, Халық майданы саясатын қабылдады. Бұл саясат антифашизм ісіне бірлескен социалистік және социалистік емес ұйымдарды біріктіруді көздеді. Осылайша, партия саясаты нақтыланды. Партия, кем дегенде уақытша, NAACP сияқты ұйымдармен қарым-қатынасын жақсартты және әсіресе солтүстікте шіркеулермен байланыс орнатты. Рузвельт әкімшілігіне қарсы сын-ескертпелерін жұмсарту арқылы партия «Жаңа саясатты» қолдауға көш бастады, бұл ең ауыр экономикалық қиындықтарды жеңілдетуге бағытталған шараларды іске қосты. Жаңа бағытының белгісі ретінде, КПУА Негрлердің құқықтары үшін күрес лигасының қызметін тоқтатты және басқа коммунистік емес ұйымдармен бірігіп, Ұлттық негрлер конгресін құрды. Социалистік партияның көп жылдық мүшесі А. Филип Рэндольф оның төрағасы болды. Ұлттық негрлер конгресі негрлік бауырластықтар, шіркеулер мен азаматтық ұйымдарды біріктіретін шатыр ұйым ретінде жұмыс істеді. Ол болат, автомобиль, темекі және ет өңдеу өнеркәсіптерінде ұйымдастыру жөніндегі CIO-ның күш-жігерін қолдады. NAACP Ұлттық негрлер конгресінен қашықтық сақтады, оның басшылары ұйымды жұмысшы табының мүдделерін назарға алмайды деп айыптады. КПУА АҚШ-тағы қара нәсілділерге арналған жеке мемлекет құруды қолдаудан бас тартты. Жаңа платформасының бөлігі ретінде «Коммунизм – 20 ғасырдың американдық идеологиясы» деп мәлімдеп, нәсілдік дискриминацияны жою үшін күресті. 1935 жылы Харлемдегі қара нәсілді тұрғындар дүкен ұрлығы үшін ұсталған жасөспірімнің полиция тарапынан өлтірілгені туралы жалған хабардан кейін көтеріліс ұйымдастырды. Коммунистік партия белсенділері мэр Фиорелло ЛаГуардия мен NAACP басшысы Уолтер Уайтпен бірге одан әрі зорлық-зомбылықтың алдын алуға тырысты. Партия қара жұмысшылардың мәселелеріне баса назар аудара берді. Линчтеу және қара нәсілділерге қарсы басқа да зорлық-зомбылық әрекеттері де айыпталды. Коммунистер еңбек және азаматтық құқықтар ұйымдарымен бірігіп, Оңтүстік Адамдардың әл-ауқатын қорғау конференциясын құрды, ол азаматтық құқықтар мен социализмді қолдады. Нью-Йорк қаласының мектеп мұғалімі және партия мүшесі Абель Мирополь Оңтүстіктегі линчтеудің қорқыныштылығын бейнелейтін «Құпия жеміс» әнін жазды, ол ғасыр басындағы ең жоғары деңгейге жеткен еді. Партия фашизмге қарсы біріккен күрестің науқанын қара қауымға ұсыну үшін бейімдеді, мысалы, 1935 жылы Италияның Эфиопияға басып кіруіне қарсылық көрсетуі. Қара мүшелер Испания азамат соғысында күресу үшін Испанияға барды. Линкольн бригадасы – американдықтардың арасындағы бірінші әскери күш болды, онда қара және ақ нәсілділер тең құқықтармен біріктірілді және қара офицерлер ақ солдаттарға басшылық етті.

Қара жұмысшыларды ұйымдастыру

Коммунистік партия 1920-жылдардың басынан бастап жұмысшы қозғалысының ішіндегі расизмге және одан тыс жердегі Джим Кроу заңдарына қарсы күресті өзінің тұрақты қағидаларының біріне айналдырды. Партия ақ үстемдікке қарсы тұрғанмен, 1928 жылы өзінің Ұлттық тау-кеншілер одағы басқарған Пенсильвания штатының батысындағы ереуілдерде қараша шахтерлерді ұйымдастыруға ерекше күш салды. Сонымен қатар, 1929 жылы Каролина және Джорджия штаттарында (көптеген) ақ тоқыма жұмысшыларының және 1931 жылы Кентукки штатының Харлан округіндегі қараша шахтерлердің ереуілдерін ұйымдастырды. Жергілікті билік бұл мәселені және партияның «құдайсыз коммунизмді» және Кеңес Одағын қолдауын ереуіл басшылығы мен ақ жұмысшылар арасында араздық тудыру үшін пайдаланды. Партия жаңа келісім дәуірінде афроамерикандық жұмысшыларды ұйымдастыруда үлкен жетістіктерге жетті, әсіресе оған байланысты одақтар арқылы, мысалы, Алабамадағы қараша шахтерлерді ұйымдастырған Шахта, диірмен және балқытушы жұмысшылар одағы, Чикаго мен басқа жерлерде ет өңдеу зауыттарында нәсілдер аралық коалиция құрған Пакингхаус жұмысшыларын ұйымдастыру комитеті және Солтүстік Каролина мен Кентуккиде нәсілдер аралық басшылықты біріктірген Тамақ және темекі жұмысшылары. Бұл одақтар сол салалардағы қара жұмысшылар арасында терең тамырлар жасай білді, олар партияның өзі 1940-жылдардың соңы мен 1950-жылдары танымалдылығын жоғалтқан кезде де өз одақтарының солшыл басшылығын қолдады. Біріккен автокөлік жұмысшыларында, онда CPUSA бір кезде басшылық үшін күрескен, партия мен оның қарсыластары Уолтер Рётер бастаған, қара жұмысшылардың талаптары үшін және африкалық американдықтармен жұмыс істеуге қарсы шыққан ақ жұмысшылардың «нафрат ереуілдеріне» және нәсілдік тәртіпсіздіктерге қарсы науқан жүргізді, бірақ одақ қалай жауап беру керектігі туралы келіспеді. Партия белсенділері мен ұйымдастырушылары басқа одақтардағы қара жұмысшыларды ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды, мысалы, Болат жұмысшыларын ұйымдастыру комитеті, онда CPUSA-ның рөлі болды, бірақ басшылығы жоқ. Алайда партия өзінің одақтық ұйымдастыру күш-жігері арқылы қараша мүшелерді тартуда тұрақты жетістіктерге қол жеткізе алмады. Мысалы, SWOC-да партияның ұйымдастырушылары өздерінің коммунистер екендерін және өздерінің саясатының көп бөлігін, науқанды ұйымдастырған Филип Мюрреймен және оны қаржыландырған Өнеркәсіптік ұйымдар конгресімен саяси келіспеушіліктерден аулақ болу үшін жасырды. Бұл ұйымдастырушылар, кез келген жағдайда, бір аймақта ұзақ уақыт тұра алмады, бұл оларға жеке жұмысшыларды партияға тартуға мүмкіндік беретін қарым-қатынастарды дамытуға мүмкіндік бермеді. Қаралар жұмыстан шығарылған немесе жұмыс күшінің аз бөлігін құраған басқа салаларда CPUSA басқаратын одақтардың нәтижелері әртүрлі болды. Американың көлік жұмысшылары одағы, ол сегрегацияны айыптады, бірақ алғашқы жылдары оған қарсы тұру үшін тек шектеулі күш-жігер жұмсады, 1940-жылдардың басында Адам Клейтон Пауэлл-младший, NAACP және Негро Ұлттық Конгресімен бірлесіп, кәсіптік сегрегацияны жою және Нью-Йорк қаласының қоғамдық көлігінде амбициялық оң іс-қимыл мақсаттарын талап ету үшін одақ құрды. ТЭО сонымен қатар 1944 жылы Филадельфиядағы қоғамдық көлікте жұмыс дискриминациясына қарсы күресті, бұл кезде федералды үкімет жеке көлік компаниясына жұмыс күшін бөлінуді бұйырды, бұл одақтың жаңадан ұйымдастырылған көптеген мүшелерінің жауыз ереуілін тудырды, ол Франклин Д. Рузвельт әкімшілігі жүйеге күзет жасағын жіберіп, ереуілдің жетекшілерін тұтқындағаннан кейін ғана аяқталды. Ал басқа солшыл одақтардың жағдайы бұлай жақсы емес. Халықаралық жағалау және қойма одағы, жұмыс орнында өзінің жалдау залы арқылы билігін жүзеге асырып, қара жұмыс істеуге ресми кедергілерді жойды, бірақ кездейсоқ жұмыс институты арқылы бейресми бөліну деңгейі қайта оралды. Американың электр, радио және машина жасау жұмыскерлері (немесе UE) өз саласындағы мәселеге қарсы тұру үшін партиялық нұсқауларды елемеді, өйткені қара жұмысшыларға оң іс-қимыл шараларын қолдану арқылы ағалық қағидатына кез-келген қарсылық ақ жұмысшылар арасында өте танымал емес екенін есептеді.

Коммунистер мен қара мәдениет

Халықтық фронт дәуірінде партия афроамерикалық әдебиеттегі ең талантты жазушылардың көптеген өкілдерінен қолдау алды, соның ішінде Лэнгстон Хьюз, Ричард Райт, Ральф Эллисон, Честер Хаймс. Олардың кейбірі партияға қосылды, бірақ кейіннен одан бас тарды. Кеңес Одағын жақтаған Пол Робсон партияға мүше болмаған, бірақ Бенджамин Дж. Дэвис кішісі сияқты, оның бірнеше мүшесіне адал болды. Бұл Бенджамин Дж. Дэвис кішісі Смит заңы бойынша түрмеге қамалған еді. Коммунистік партия сондай-ақ маңызды мәселелерді де қолға алды. Партияның газеті "The Daily Worker" 1930 жылдардың ортасында кәсіби бейсболды біріктіруді жақтады. Партия өз билері мен басқа да қоғамдық шараларын біріктіруге ұмтылып, "ақ нәсілшілдік" айыбымен күдікталған мүшелерін оқшаулап, партиядан шығарды.

1939-1945: Екінші дүниежүзілік соғыс

Молотов-Риббентроп келісімінің жасалуы партияның афроамерикалық қауымдастықтағы беделіне ауыр соққы берді. А. Филип Рэндольф наразылық тұрғысынан Негро Ұлттық Конгресінен кетіп, Солтүстіктегі қара баспасөз партияны тез арадағы ұстаным өзгертуі үшін сынады. АКП қарсыластарын соғысқа жалтақтар деп айыптады. Адольф Гитлердің әскерлері Кеңес Одағына басып кірген кезде партия толығымен соғысқа қолдау көрсетуге көшті. Олар Рэндольф ұсынған, әскери өнеркәсіптегі жұмысқа қатысты кемсітуге қарсы Вашингтонға жорыққа қарсы шығып, оның өндіріске зиян келтіруі мүмкін екенін мәлімдеді. Бірақ АКП қорғаныс өнеркәсіптерінің интеграциялануын талап етіп, Детройттегі "жек көрушілік науқандарға" және ақ нәсілділер ұйымдастырған нәсілдік тәртіпсіздіктерге қарсы күреске қадамдар жасады.

1946-1959: Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

1946 жылы НҚК және ИҚҰ бірігіп Азаматтық құқықтар конгресін (АҚК) құрды. АҚК коммунистік партияға қарсы соғыстан кейінгі шабуылдардың күшею кезеңінде де қызметін жалғастырды, сот жүйесіндегі дискриминацияны, бөлек тұрғын үйлерді және қара нәсілділерге солтүстік пен оңтүстікте жасалған басқа да дискриминация түрлерін айыптады. Партия соғыстан кейінгі кезеңде американ саясатының бағытында қалуға үміттенді. Бенджамин Дж. Дэвис кіші 1945 жылы Нью-Йорк қалалық кеңесіне сайлауға түсіп, жеңіске жетті, өзінің коммунистік партия мүшесі екенін жариялады және ақ және қара нәсілділердің қолдауын алды. Бірақ бұл кезең ұзаққа созылмады. Дэвис сайланғаннан кейін Нью-Йорк қалалық кеңесінің мүшелерін сайлау ережелерін өзгертті. 1949 жылы Дэвис келесі сайлауда коммунизмге қарсы кандидатқа үлкен айырмамен жеңіліске ұшырады. Ол АҚШ үкіметін құлатуға шақырды деген айып тағылды, бұл оның үміткерлігіне көмектеспеді. Бұл жаңа жағдайда АҚК оқшауланды, өйткені бұрынғы одақтастары одан қашып, байланысты жоққа шығарды. Уильям Паттерсон мен Пол Робсонның өкілдігімен 1949 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымына «Біз геноцид жасалды деп айыптаймыз» деген петицияны ұсынуға тырысты, онда АҚШ-тағы қара нәсілді азаматтарға қатысты жасалған қатілдіктер айыпталды. Паттерсон бір жылдан кейін Смит заңының бұзылуы үшін сотталды; 1954 жылы Бас прокурор Герберт Брауннелл кіші АҚК-ны субверсивті ұйым деп жариялады. АҚК әсіресе оңтүстіктегі мемлекеттік органдар тарапынан жаулыққа ұшырады, онда оған және оған байланысты ұйымдарға жиі тінту жүргізіліп, тыйым салынды. АҚК 1956 жылы таратылды, дәл сол кезде оңтүстіктегі азаматтық құқықтар қозғалысы жаппай қозғалысқа айналуға дайын тұрды. Сонымен қатар, суық соғыс салдарынан туған ішкі дағдарыс, Смит заңы бойынша қудалау және Эрл Браудердің қызметтен алынуы ішкі тартысқа әкелді. Партия «ақ шовинизм» көрсеткені айыпталған бірнеше мүшелерін партиядан шығарды. 1949 және 1950 жылдардың қиын күндерінде, КПК-ны CIO және АҚШ еңбек қозғалысының көп бөлігінен қууға дайын тұрғанда, көптеген CPUSA жетекшілері ақ жұмысшы табындағы жұмыстарын сәтсіздік деп, ал қара жұмысшы табын «революцияның алғы шебі» деп қарастыра бастады. Партия CPUSA басшылығындағы кәсіподақтарға қара жұмысшыларға сегрегациялық жұмыс орындарынан шығуды қиындататын еңбек өтілі жүйесін қолдануды тоқтатуға шақырды. Олар қара жұмысшыларға «жоғары өтіл» беруді ұсынды, бұл жиырма жылдан кейін «тең мүмкіндік» деп аталатын шаралардың алғашқы үлгісі болды. Көптеген солшыл кәсіподақтар, мысалы, UE партияның бұл талабын елемеді.

1960-1970 жылдар: Жаңа солшылдық және одан кейінгі кезең

Коммунистік партия, тіпті бөліністер мен дезертирлер оны 1960 жылдары кішірейткеннен кейін де өз қызметін жалғастырды. Ол студенттер арасында өзін қайтадан орнықтыру үшін В.Е.Б. Дю Бойс клубы арқылы күш салды, ол NAACP-тің алғашқы негізін қалаушыларының біріне, 1961 жылы КПАҚ-қа (CPUSA) қосылған адамға арналған. Лос-Анджелестегі Че Лумумба клубы сияқты басқа жастар ұйымдары да біраз уақыт бойы дамып, кейін жоғалып кетті. Партияның үміттері 1960 жылдардың соңында Анжела Дэвис сияқты партия мүшелерінің Қара күш қозғалысының ең радикалды қанатымен байланысы болған кезде қысқа ғана уақытқа қайта жанданғандай болды. Дегенмен, партия бұл қысқа мерзімді жаңарудан ұзақ мерзімді пайда таппады: 1970 жылдардың басында жойылған Қара пантералар партиясымен тұрақты қарым-қатынас орнатпады, сондай-ақ осы ұйымдардан көптеген мүшелерді қабылдамады немесе оларды өз саясатына көндіре алмады. Партия өзінің бұрынғы одақтастары арқылы, оның ішінде 1970 жылдары сайланған Детройт қаласының мэрі Кольман Янг және Калифорния штатының Беркли қаласындағы Гас Ньюпорт арқылы қара қоғамдастығындағы беделін сақтап қалды.

Мұрағаттар мен бұйымдар

Гленн, Сюзан. "Біз геноцид деп айыптаймыз". 20 ғасырдағы американдық қозғалыстарды карталау, Вашингтон университеті. Африкалық американдықтар және коммунизм тақырыбындағы зерттеу материалдары 1919–1993 (көбінесе 1919–1939). Марк Соломон жасаған. Тамимент кітапханасы/Роберт Ф. Вагнер еңбек мұрағаты. 4,25 сызықтық фут (4 қорап). Сілтеме сөзі: Tamiment 218. 2005 жылдың 10 сәуірінде алынған мұрағаттың онлайн анықтамасы.