Оклахомадағы Осейдж қырғыны (Oklahoma dagi Oseýj qyrǵyny)

Кіріспе

1910-1930 жылдардағы Оклахома штатындағы кісі өлтірулер, АҚШ

Осадж үндістерінің кісі өлтірулері – 1910-1930 жылдар аралығында Оклахома штатының Осадж округінде осадж тайпасының мүшелерін өлтірудің бірнеше оқиғасы. Газеттерде жас адамдар арасындағы шешілмеген кісі өлтірулер мен өлім-жітімдердің көбеюі «Үрейдің билігі» деп сипатталды. Көбінесе бұл оқиғалар 1921-1926 жылдар аралығында болды. 1918 жылдан 1931 жылға дейін 60-тан астам бай, толыққанды осадж тайпасының мүшелері қаза тапқан. Тайпа өздерінің резервациясының жеріне минералдық құқықтарды сақтап қалған. Тайпаның әрбір мүшесі ортақ жердегі минералдық құқықтарға «бас құқықтары» деп белгілі құқықтарға ие болды. Олардың жерінен құнды мұнай табылып, мұнай өндіруге жалға берілген кезде, бас құқықтары бар әрбір мүшеге мұнай компанияларынан жалға алу үшін жылдық роялтиден үлес төленді. 1906 жылы және одан кейінгі жылдары АҚШ Конгресі Осадж тайпасының байлығын сақтауға көмектесу мақсатында бірқатар заңдар қабылдады. Бұл заңдар Оклахома штатының жергілікті округтік соттарының қарамағындағы «кәмелетке толмағандар мен қабілетсіздер» үшін қамқоршылық жүйесін құрды. Оклахома соттары американдық үндістердің психикалық қабілетін ескермей, оларды әдетте қабілетсіз деп табатын. Мысалы, бір үнді әйеліне қамқоршы тағайындалды, себебі оның жинаған ақшасы шығынға жұмсалмағанын көрсетіп, ол ақшаның құнын түсінбейтінін дәлелдеді. Көптеген қамқоршылар өздерінің жеке мүдделері үшін өздеріне сеніп тапсырылған адамның байлығын басқаруға тағайындалуын пайдаланды. Осы кезеңде көптеген ақ еркектер олардың мүліктерін басқару үшін осадж әйелдеріне үйленді. Кейбір кісі өлтірулер ақ адамдардың өлімнен кейін мүлікті мұраға алғанда осадж тайпасының мүшелерінің бас құқықтарын иелену үшін жасалды. Осадж тайпасы жергілікті құқық қорғау органдарынан өлімдерді тергеуде көмекке ие болмады, себебі олар өз мүдделерін қорғайтын күшті ақ адамдармен басылып қалған. Кейінірек жүргізілген тергеулер, соның ішінде Тергеу бюросының (Федералдық тергеу бюросының алдағысы) тергеулері, Осадж тайпасының қамқоршылық бағдарламасына қатысқан жергілікті лауазымды тұлғалар арасында, соның ішінде адвокаттар мен судьялар арасында кең таралған сыбайлас жемқорлықты көрсетті. Көптеген кісі өлтірулер бойынша қылмыстық іс қозғалмады. Дегенмен, бірнеше қылмыскерлер кісі өлтіруге кінәлі деп танылды, соның ішінде Уильям Хейл – өзінің немере інісінің әйелі мен оның отбасының басқа мүшелерін өлтіруді бұйырған қуатты фермер, олардың бас құқықтары мен мұнай байлығын бақылауға алу үшін. Хейлмен бірге кінәлі танылған Генри Граммер мен Аса Кирби BOI тергеу кезінде күмәнді жағдайларда қайтыс болды. Басқа да бірнеше адамдар тергеуге кедергі келтіруге тырысқандары үшін жалған куәлік беру, куәгерлерді қорқыту және сотқа наразылық таныту сияқты жеңіл қылмыстарға сотталды. 1925 жылы АҚШ Конгресі заңға түзету енгізіп, жартысы немесе одан да көп американдық үнді қандық байланысы бар осадж тайпасының мүшелерінен бас құқықтарын мұраға алуға бей-осадж тайпасының мүшелеріне тыйым салды, осылайша осадж тайпасын қорғауға тырысты. АҚШ үкіметі мұнай өндіретін жерлерден алынатын жалға алу ақысы мен роялтилерді басқаруды жалғастырды. Онжылдықтар бойы тайпа бұл активтерге деген қызығушылығы арта түсті. 2000 жылы Осадж тайпасы активтерді тиісінше басқаруға және адамдарға тиісті роялтилерді төлемегені үшін Ішкі істер департаментіне сотқа шағым түсірді. Сот ісі 2011 жылы 380 миллион долларға және бағдарламаны басқаруды жақсартуға міндеттеме беру арқылы шешілді. АҚШ-тың барлық аймақтарындағы адамдар осадж тайпасы туралы оқыды, олар «жер бетіндегі кез келген нәсілдің, соның ішінде ақ нәсілдің, ең бай ұлты, кланы немесе әлеуметтік тобы» деп аталды. Бұл жүйе бойынша, тіпті жартысынан аз осадж қандық байланысы бар кәмелетке толмағандарға, олардың ата-аналары тірі болса да, қамқоршы тағайындалуы керек еді. Соттар жергілікті ақ нәсілді заңгерлер мен кәсіпкерлерден қамқоршыларды тағайындады. Қылмыс жасауға итермелейтін факторлар өте көп болды. Мұндай қамқоршылар көбінесе осадж тайпасының жерлерін, бас құқықтарын немесе роялтилерін ұрлау үшін заңды жолмен маневр жасады. Басқалары өздеріне сеніп тапсырылған адамдарды өлтіріп, бас құқықтарын иеленген деп күдіктелді.

The Osage Indian murders were a series of murders of Osage in Osage County, Oklahoma, during the 1910s–1930s. Newspapers described the increasing number of unsolved murders and deaths among young adults as the "Reign of Terror". Most took place from 1921 to 1926. Some sixty or more wealthy, full blood Osage persons were reported killed from 1918 to 1931. The tribe had retained mineral rights to the land of their reservation. Each tribal member had what were known as headrights to the mineral rights on communal land. When valuable oil was found on their land and leases were sold for oil production, each member with headrights was paid a share of the lucrative annual royalties for leases by oil companies. In 1906 and subsequent years, United States Congress passed a series of laws, ostensibly intended to help the Osage retain their wealth, that created a system of guardianship for "minors and incompetents", as determined by and under the jurisdiction of Oklahoma's local county probate courts. The Oklahoma courts routinely found American Indians to be incompetent without considering mental capacity. For example, a guardian was appointed for one Indian woman on the basis that her savings suggested a lack of spending which was evidence that she did not understand the value of money. Many guardians used their appointment to gain control over the ward's wealth for their own personal benefit. During this period, numerous white men married Osage women to become guardians of their estate. Some of the murders were committed in order for whites to take over the headrights of Osage members when inheriting property after deaths. The Osage found minimal assistance from local law enforcement to investigate the deaths, as it was dominated by powerful whites working in their own interests. Later investigation, including that of the Bureau of Investigation (BOI, the precursor to the Federal Bureau of Investigation), revealed extensive corruption among local officials involved in the Osage guardian program, including lawyers and judges. Most of the murders were never prosecuted. Nevertheless, several perpetrators were convicted of murder, including William Hale, a powerful rancher who ordered the murders of his nephew's wife and other members of her family to gain control of their headrights and oil wealth. Two other perpetrators implicated with Hale, Henry Grammer and Asa Kirby, died under suspicious circumstances during the BOI investigation. Several others involved were convicted of lesser charges, such as perjury, witness tampering, and contempt of court, for attempting to impede the investigation. In 1925, the U. S. Congress changed the law to prohibit non Osage from inheriting headrights from Osage with half or more Native American ancestry, in an effort to protect the Osage. The U. S. government continued to manage the leases and royalties from oil producing lands. Over decades, the tribe became increasingly concerned about these assets. In 2000, the Osage Nation filed a suit against the Department of the Interior, alleging that it had not adequately managed the assets and paid people the royalties they were due. The suit was settled in 2011 for $380 million and commitments to improve program management. People across the U. S. read about the Osage, called "the richest nation, clan or social group of any race on earth, including the whites, man for man." Under the system, even minors who had less than half Osage blood had to have guardians appointed, regardless of whether the minors had living parents. The courts appointed the guardians from local white lawyers or businessmen. The incentives for criminality were overwhelming. Such guardians often maneuvered legally to steal Osage land, their headrights or royalties. Others were suspected of murdering their charges to gain the headrights.

Осадж округіндегі кісі өлтірулер

1920 жылдардың басында Осадж округінде он сегіз Осадж және үш Осадж емес адам қысқа мерзім ішінде өлтірілді. Колорадо газеттері бұл кісі өлтірулерді Осадж резервациясындағы "Үрейдің билігі" деп жариялады. Кейбір кісі өлтірулер бір отбасының бірнеше мүшесімен байланысты болған сияқты. 1921 жылғы 27 мамырда жергілікті аңшылар 36 жастағы Анна Браунның шіріген денесін Осадж округінің шалғайдағы шатқалынан тапты. Қылмыскерді таба алмаған жергілікті билік оның өлімін алкогольдік уланудан болған жағдай деп есептеп, істі тоқтатты. Браун ажырасып кеткен, сондықтан мұрагерлік оның мүлкін анасына, Лиззи К. Кайлға берді. 38 жастағы Моррисон 1937 жылғы 25 мамырда полициямен атыс кезінде қаза тапты. Осадждың тағы бір туысы Чарльз Уайтхорн, сондай-ақ Чарльз Уильямсон деп те белгілі, сол күні Паухускаға жақын жерде табылған денесімен бірге өлтірілді. Уайтхорн атып өлтірілген. Сол кезде Лиззи өзі үшін және қайтыс болған Осадж күйеуі мен екі қызынан мұраға алған бас құқықтарына ие болды. Оның мұрагерлері зор байлыққа ие болды. 1923 жылғы 6 ақпанда Браунның тағы бір туысы Генри Роан, сондай-ақ Генри Роан Ат деп те белгілі, Осадж резервациясындағы көлігінде басына оқ тиіп өлген күйде табылды. 1923 жылғы 10 наурызда бомба Аннаның әпкесі Рита Смиттың Фэрфакстағы үйін қиратты, Рита мен оның қызметшісі Нетти Брукшир қаза тапты. Ританың күйеуі Билл Смит жарылыстан ауыр жарақат алып, төрт күннен кейін қайтыс болды. Өлер алдында Билл өзінің өлтірушілеріне қатысты мәлімдеме жасап, әйелінің мүлкін мұрагерлікке берді. Кейінгі тергеулер бомбада нитроглицерин болғанын көрсетті. Сол жерде дәрігерлер оның уискиге у қосылғанын күдіктенді. Бигхарт адвокат Уильям Уоткинске "В. В." Воганға телефон соғып, шұғыл кездесу үшін ауруханаға дереу келуін өтінді. Воган келісіп, екеуі сол түні кездесті. Бигхарт кісі өлтірулердің артында кім тұрғаны туралы күдіктері бар екенін және оның мәлімдемесін дәлелдейтін айыптаушы құжаттарына қол жеткізетінін айтты. Воган сол түні Паухускаға қайту үшін пойызға отырды. Таңертең ол жоғалып кетті, оны оятуға келген Пуллман жүк тасушысы. Оның пойыздағы орындығы қолданылмаған. Кейіннен Воганның денесі бас сүйегі сынып, Пэршингке жақын теміржолдың жанында, Паухускадан оңтүстікке қарай 8 шақырым жерде табылды. Тергеу бюросы (BOI), Федералдық тергеу бюросының (ФБР) алдында болған, резервацияға тергеушілерді жіберді және Осадждарды байлығы үшін өлтіру үшін жалдамалы кісілерге төмен деңгейдегі нарық бар екенін анықтады. Хейл мен оның немерелері Эрнест пен Байрон Буркхарт Техастан Осадж округіне мұнай кен орындарында жұмыс іздеп көшіп келді. Олар Осадж ұлтының мүшелерінің мұнай өндіруші жерлерді жалға алудан түсетін роялтиден алған зор байлығын тапты. Хейлдің мақсаты - бірнеше тайпа мүшелерінің, оның ішінде оның немере інісінің Осадж әйелі Молли Буркхарттың бас құқықтары мен байлығын иелену болды, ол отбасының соңғы тірі қалған мүшесі еді. Байлықтың бір бөлігін алу үшін Хейл Эрнесті толыққанды Осадж Молли Кайлға үйленуге көндірді. Хейл Моллидің әпкелерін, қайын ағасын, анасын және оның туысы Генри Роанды өлтіруді ұйымдастырды, бұл әрбір отбасы мүшесінің сақтандыру полистері мен бас құқықтарынан ақша алу үшін жасалды. Эрнест Буркхарттың әйеліне қол жұмсау әрекеті сәтсіз аяқталды. Молли діншіл католик болғандықтан, ол діни қызметкеріне үйінде уланып жатыр деп қорқатынын айтқан. Діни қызметкер оған еш жағдайда ішімдікке қол тигізбеуді бұйырды. Ол сондай-ақ, БОИ агенттерінің біреуін хабардар етті. Молли удан айығып, соттан кейін Эрнесттен ажырасты. Кейін ол қайтадан тұрмысқа шықты. Молли Буркхарт Кобб 1937 жылғы 16 маусымда басқа себеппен қайтыс болды. Балаларына барлық мүлкі мұра болып қалды. 1928 жылы Хейл мен Рамзиге айыптама таққан үлкен қазылар алқасының мүшесі, пастор П. С. Гессер Рамзидің мойындауына қол қойылмады деп жалған куәлік бергені үшін айыпталды. Ол екі жылға бас бостандығынан айырылды және 100 доллар айыппұл төледі (1928 жылы 100 доллар қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең). 1929 жылы Хейлдің жартылай бауыры Ирвинг Клод Хейл сотқа құрметсіздік танытқандығы үшін 60 күнге түрмеге жабылды. Жергілікті фермер Теодор Кавальердің айтуынша, Ирвинг Хейл оған қазылар алқасының мүшесі болып, ақталу үшін дауыс беру үшін ақша ұсынған. Паухусканың түрлі тұрғындары Оклахома губернаторы Джек Уолтонға Джордж Бигхарт пен оның адвокаты Уильям Вонның өлімі туралы толық тергеу жүргізуді өтінді. Уолтон тергеуді Херман Фокс Дэвисқа тапсырды. Тапсырғаннан кейін Дэвис пара алуға кінәлі деп танылды. Уолтон кейін Дэвиске кешірім бергенімен, Бигхарт пен Вонның ісі аяқталған жоқ. Смиттердің кісі өлтіру ісінде Эрнест кенеттен өзінің кінәлі екенін мойындады, шындықты айтқысы келетінін мәлімдеді. Ол ауыр еңбекпен өмір бойына түрмеге кесілді. Ол мемлекеттік куәгер болып, кісі өлтіру жоспарына оның көкесінің жауапты екенін атады. Эрнест Генри Граммер деген адамды Эрнесттің кісі өлтірушісі ретінде белгілі Аса "Эйс" Кирбиді жалдау үшін делдал ретінде пайдаланғанын айтты. Граммер мен Кирби екеуі де куәлік беруге үлкермей қайтыс болды. Граммер 39 жасында 1923 жылғы 14 маусымда автокөлік апатында қайтыс болды. Кирби 23 жасында 1923 жылғы 23 маусымда дүкенді тоналау кезінде қаза тапты. Дүкен иесіне алдын ала хабар берілген, ол Кирбиді күтіп отырған. Кейін дүкен иесіне тонау туралы хабарлаған адамның Хейл екені анықталды. Бостандыққа шыққаннан кейін Хейлдің туыстары ол бір рет: "Егер сол дұрыссыз Эрнест аузын жапқан болса, бүгін біз бай болар едік" деген сөзді айтқанын еске алды. Джон Рамзи Роанды өлтіргеніне қатысқанын қамалдағаннан кейін дереу мойындады. Хейл оған Роанды өлтіргені үшін бес жүз доллар (1923 жылы 500 доллар қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең) және жаңа көлік уәделегенін айтты. Рамзи Роанмен Фэрфакс қаласының сыртындағы жолда кездесіп, бірге виски ішкен. Содан кейін Рамзи Роанды басына атып өлтірді. Рамзи өзінің әңгімесін өзгертті, нақты кісі өлтірушінің Керли Джонсон екенін мәлімдеді. Оның серігі, Эрнесттің бауыры және Хейлдің тағы бір немересі Байрон Буркхарт мемлекеттік куәгер болып табылды. Сот процестері ұлттық газеттер мен журналдарда кеңінен жарияланды. Өмір бойына түрмеге кесілген Хейл, Рамзи және Эрнест Буркхарт Осадждардың наразылығына қарамастан, мерзімінен бұрын бостандыққа шықты. Хейл мен Рамзи екеуі де 1947 жылы бостандыққа шықты. Хейл 1962 жылы, Байрон 1985 жылы қайтыс болды. Эрнест 1937 жылы бостандыққа шықты. Алайда, 1940 жылы ол Клара Мэй Гоуд есімді әйелмен бірге бұрынғы қарындасы Лилли Моррелл Буркхарттың Осадж үйін тонап, 7000 долларлық құнды заттар ұрлады (1939 жылы 7000 доллар қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең). 1941 жылы Эрнест пен Клара екеуі де федералдық тонау қылмысы үшін кінәлі деп танылды. Клара 5 жылға түрмеге кесілді. Эрнест 7 жылға түрмеге кесілді және оның мерзімінен бұрын бостандыққа шығуы күштен алынды. АҚШ округтік судьясы Франклин Элмор Кеннамер Эрнесттің өтінішін қабылдады және оны Хейл мен Рамзи өмір бойына жазасын өтеген USP Ливенвортқа жібермеді. Федералдық жазасын Атлантадағы АҚШ Федералдық түрмесінде аяқтағаннан кейін Буркхарт Оклахома штатының түрмесіне қайтарылып, өмір бойына жазасын аяқтауға жіберілді. Эрнест 1959 жылдың қазанында тағы да бостандыққа шықты. Бостандыққа шығу кезінде ол кісі өлтірулердегі өз рөлін азайтып, өзін "көкесінің ойыншығы" деп сипаттады. "Мен жасаған барлық нәрсе - хабарлама жеткізу. Одан басқа мен сендей кінәсізмін. Мен көкемеден Джон Рамзиге хабарлама жеткіздім, осыдан басқа ештеңе жасамадым." 1966 жылы Эрнест кешірім сұрады. Оның тергеуге көмектескенін (Уайт оның мойындауын Хейл мен Рамзидің сотталуына өте маңызды деп бағалады) еске салған Оклахома парақшалар кеңесі 3–2 дауыспен кешірім беруге қолдау көрсетті, ол губернатор Генри Беллмоннан бекітілді.

In the early 1920s, eighteen Osage and three non Osage people in Osage County were reported murdered within a short period of time. Colorado newspapers reported the murders as the "Reign of Terror" on the Osage reservation. Some murders seemed associated with several members of one family. On May 27, 1921, local hunters discovered the decomposing body of 36 year old Anna Brown in a remote ravine of Osage County. Unable to find the killer, local authorities ruled her death as accidental because of alcohol poisoning and put the case aside. Brown was divorced, so probate awarded her estate to her mother, Lizzie Q. Kyle. Morrison, 38, was killed in a shootout with the police on May 25, 1937. The body of another Osage, Brown's cousin Charles Whitehorn, also known as Charles Williamson, was discovered near Pawhuska on the same day as hers. Whitehorn had been shot to death. By that time, Lizzie had headrights for herself and had inherited the headrights from her late Osage husband and two daughters. Her heirs became fabulously wealthy. On February 6, 1923, Henry Roan, another cousin of Brown's, also known as Henry Roan Horse, was found in his car on the Osage Reservation, dead from a shot in the head. On March 10, 1923, a bomb destroyed the Fairfax residence of Anna's sister Rita Smith, killing Rita and her servant, Nettie Brookshire. Rita's husband, Bill Smith, sustained massive injuries from the blast and died four days later. Shortly before his death, Bill gave a statement implicating his suspected murderers and appointed his wife's estate. Later investigations revealed that the bomb contained of nitroglycerin. There, doctors suspected that he had ingested poisoned whiskey. Bigheart called attorney William Watkins "W. W." Vaughan of Pawhuska, asking him to come to the hospital as soon as possible for an urgent meeting. Vaughan complied, and the two men met that night. Bigheart had said he had suspicions about who was behind the murders and had access to incriminating documents that would prove his claims. Vaughan boarded a train that night to return to Pawhuska. In the morning he was missing when the Pullman porter went to wake him. His berth on the train had not been used. Vaughan's body was later found with his skull crushed, beside the railroad tracks near Pershing, about 5 mile (8 km) south of Pawhuska. The Bureau of Investigation (BOI), which preceded the Federal Bureau of Investigation (FBI), sent investigators to the reservation and found a low level market in contract killers to kill the Osage for their wealth. Hale and his nephews, Ernest and Byron Burkhart, had migrated from Texas to Osage County to find jobs in the oil fields. Once there, they discovered the immense wealth of members of the Osage Nation from royalties being paid from leases on oil producing lands. Hale's goal was to gain the headrights and wealth of several tribe members, including his nephew's Osage wife, Mollie Burkhart, the last survivor of her family. To gain part of the wealth, Hale persuaded Ernest to marry Mollie Kyle, a full blooded Osage. Hale arranged for the murders of Mollie's sisters, her brother in law, her mother, and her cousin, Henry Roan, to cash in on the insurance policies and headrights of each family member. Ernest Burkhart's attempt to kill his wife failed. Mollie, a devout Catholic, had told her priest that she feared she was being poisoned at home. The priest told her not to touch liquor under any circumstances. He also alerted one of the BOI agents. Mollie recovered from the poison she had already consumed and divorced Ernest after the trials. She later married again. Mollie Burkhart Cobb died of unrelated causes on June 16, 1937. Her children inherited all of her estate. In 1928, Reverend P. C. Hesser, a member of the grand jury which indicted Hale and Ramsey, was convicted of perjury for lying that Ramsey's confession had not been signed. He was sentenced to two years in prison and fined $100 (100.0 in 1928 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). In 1929, Irving Claude Hale, a half brother of Hale, was sentenced to 60 days in prison for contempt of court. Theodore Cavalier, a local farmer, said Irving Hale had approached him and offered him money to sit on the jury and vote for an acquittal. Various residents of Pawhuska petitioned Oklahoma Governor Jack C. Walton to conduct a full investigation of the deaths of George Bigheart and his attorney, William Vaughan. Walton assigned Herman Fox Davis to the investigation. Shortly after the assignment, Davis was convicted of bribery. Although Walton later pardoned Davis, the investigation of Bigheart and Vaughan was never completed. In the case of the Smith murders, Ernest suddenly changed his plea to guilty, saying he wanted to tell the truth. He was sentenced to life in prison with hard labor. He turned state's evidence, naming his uncle as responsible for the murder conspiracy. Ernest said that he had used a person named Henry Grammer as a go between to hire a professional criminal named Asa "Ace" Kirby to perform the killings. Both Grammer and Kirby were killed before they could testify. Grammer, 39, died in a car crash on June 14, 1923. Kirby, 23, was killed while robbing a store on June 23, 1923. The shopkeeper had been tipped off in advance, and had been waiting for Kirby. It was later discovered that the man who had tipped off the shopkeeper about the upcoming robbery was Hale. After his parole, Hale's relatives said he once remarked, "If that damn Ernest had kept his mouth shut we'd be rich today." John Ramsey confessed to participation in the murder of Roan as soon as he was arrested. He said that Hale had promised him five hundred dollars (500.0 in 1923 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) and a new car for killing Roan. Ramsey met Roan on a road outside the town of Fairfax, and they drank whiskey together. Then Ramsey shot Roan in the head. Ramsey changed his story, claiming that the actual killer was Curly Johnson. His accomplice, Byron Burkhart, Ernest's brother and another Hale nephew, had turned state's evidence. The trials received national newspaper and magazine coverage. Sentenced to life imprisonment, Hale, Ramsey, and Ernest Burkhart later received parole despite protests from the Osage. Hale and Ramsey were both paroled in 1947. Hale died in 1962, and Byron died in 1985. Ernest was paroled in 1937. However, in 1940, he and a woman named Clara Mae Goad robbed the Osage home of Lillie Morrell Burkhart, his former sister in law, stealing $7,000 in valuables (7000.0 in 1939 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). In 1941, Ernest and Clara were both found guilty of federal burglary charges. Clara was sentenced to 5 years in prison. Ernest was sentenced to 7 years in prison and had his parole revoked. U. S. District Judge Franklin Elmore Kennamer granted Ernest's request not to be sent to the USP Leavenworth, where Hale and Ramsey were serving their life sentences. After completing his federal sentence at the United States Penitentiary in Atlanta, Burkhart was returned to the Oklahoma State Penitentiary to resume his life sentence. Ernest was paroled again in October 1959. During his parole hearing, he downplayed his own involvement in the murders, referring to himself as an "unwitting tool" of his uncle. "All I did was deliver a message. Other than that I'm as innocent as you. I delivered a message from my uncle to John Ramsey and that's all I did. "In 1966, Ernest applied for a pardon. Citing his cooperation with the investigation (White had credited his confession as vital for the convictions of Hale and Ramsey), the Oklahoma Parole Board voted 3–2 in favor of a pardon, which was granted by Governor Henry Bellmon.

Сенімгерлік басқару бойынша сот

Ішкі істер департаменті сенімгерлік жерлерді басқаруды және Осаге тайпасының бас үлесіне иеленушілеріне төлемдер жасауды жалғастырды. 2000 жылы тайпа департаментке қарсы сотқа жүгінді, федералды үкіметтің сенімгерлік активтерді басқару салдарынан сенімгерлік қорлары мен пайыздық табыста тарихи шығындар туындағанын мәлімдеді. (доллар). Келісім тайпаның сенімгерлік активтерін басқаруды күшейтті және Ішкі істер департаменті мен тайпа арасындағы байланысты жақсартты.

Геноцид туралы мәлімдемелер

Осадж ұлтын жою ниетімен әрекет еткен адамдардың іс-әрекеттері осы оқиғаларды геноцид деп сипаттауға негіз болды. Кейбір адамдар бұл кісі өлтірулерді геноцидтің бір мысалы деп қарастырса, ал басқалары оларды Осадж ұлтына қарсы геноцидтің ұзаққа созылған процесінің бір бөлігі деп санайды. Кісі өлтірулерде қаза тапқан Осадж ұлтының пайызына қатысты бағалаулар кең ауқымды, ең төменгі бағалау бойынша 591 толыққанды Осадждың 10% құрайды.