Наррагансет тайпасы: жер, тіл және құқықтық мәселелер

Кіріспе

АҚШ, Род-Айленд штатының жергілікті американ тайпасы, осы терминнің басқа қолданыстары. Тайпа 20-шы ғасырдың көп бөлігінде жерсіз болып келді, бірақ 1991 жылы жер сатып алып, оны өздерінің сенімділігіне алу үшін Ішкі істер министрлігіне өтініш берді. Бұл жаңадан сатып алынған жерді ресми түрде Наррагансетт үнді резервациясының бөлігі деп мойындауға және оны Род-Айленд штатының заңдық билігінен шығаруға мүмкіндік берген болар еді. 2009 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Карсьериге қарсы Салазар ісі бойынша бұл өтінішті қабылдамады, сондай-ақ 1934 жылғы Үндістерді қайта ұйымдастыру туралы заңнан кейін федералдық тану алған тайпалардың жаңадан сатып алынған жерлерін федералдық сенімге алып, штаттық бақылаудан шығаруға құқығы жоқ екенін мәлімдеді.

Қорытынды

Нарагансетт тайпасы 1983 жылы федералды үкімет тарапынан мойындалды және Род-Айленд штатының Чарльзтаун қаласындағы Нарагансетт үнді резервациясын, сенімдік жерлерді басқарады. 2000 жылғы АҚШ халық санағына сәйкес, тайпаның аз бөлігі резервацияда немесе оның жанында тұрады. Бұған қоса, олар Вестерлиде бірнеше жүз акр жерге ие. 2009 жылы АҚШ Жоғарғы Соты, егер тайпа 1934 жылғы Үндістерді қайта ұйымдастыру туралы заңнан кейін федералды мойындауға қол жеткізсе және даулы жер федералды мойындаудан кейін сатып алынса, Ішкі істер департаменті оны мемлекеттік бақылаудан алып, сенімдікке қабылдауға құқығы жоқ деп шешті. Олардың бұл шешімі актідегі "үнді" деген сөздің "қазіргі уақытта федералдық юрисдикциядағы кез келген мойындалған тайпаның мүшесі болып табылатын, үнді тегінен шыққан барлық адамдар" деп анықталған тұсына негізделген.

Тіл

Дәстүр бойынша, тайпа альгонкин тілдер отбасының мүшесі – нарагансет тілінде сөйледі. Нарагансеттер «Y диалектісінде» сөйледі, ол массачусет және вампаноаг тайпаларының «N диалектілерімен» өзара түсінісуге жеткілікті жақын болды. Басқа Y диалектілеріне тарихи түрде Лонг-Айлендте және Коннектикут штатында сөйлеген шиннекок және пекот тілдері жатады. Нарагансет тілі 20-шы ғасырда дерлік толық жойылды. Тайпа 20-шы ғасырдың басындағы кітаптар мен қолжазбаларға, сондай-ақ жаңа оқыту бағдарламаларына негізделген тілді жаңғырту жұмыстарын бастады. 17-шы ғасырда Роджер Уильямс тайпаның тілін үйренді және 1643 жылы жарық көрген «Америка тіліне кілт» атты еңбегінде оны сипаттады. Сол кітапта Уильямс тайпаның атын Нанхигганнеук деп атады, бірақ кейін Нахигонсет деп жазды. Американдық ағылшын тілі нарагансет және оған жақын туысқан тілдерден, мысалы, вампаноаг және массачусет тілдерінен көптеген сөздерді қабылдады. Мұндай сөздердің қатарында квахог, моос (лось), папус, пау-вау, сквош және суккоташ бар.

Тарих

Наррагансеттер Жаңа Англияның жетекші тайпаларының бірі болды, Род-Айлендтегі Наррагансетт шығанағының батысын, Коннектикут пен Массачусетс штатының шығыс бөліктерін, солтүстік-шығыстағы Провиденс өзенінен оңтүстік-батыстағы Паукатук өзеніне дейін бақылады. Еуропалықтармен алғашқы байланыс 1524 жылы, теңіз саяхатшысы Джованни де Вераццано келген кезде болды. 1616-1619 жылдары жұқпалы аурулар Род-Айлендтің оңтүстік жағалауындағы мыңдаған алгонкиндердің өліміне себеп болды. 1620 жылы ағылшын отарлаушылары келген кезде Наррагансеттер аймақтың оңтүстік бөлігіндегі ең күшті тайпа болып саналды және олар эпидемиядан зардап шекпеген еді. Шығыстағы вампаноагтардың басшысы Массасоит, вампаноагтарды Наррагансеттердің шабуылдарынан қорғау үшін Плимут колониясындағы отарлаушылармен одақтасты. 1621 жылдың күзінде Наррагансеттер Плимут колониясына жылан терісіне оралған жебелер жинағын қорқыту мақсатымен жіберді, бірақ Плимут губернаторы Уильям Брэдфорд жылан терісін оқ-дәрімен толтырып қайтарды. Наррагансеттер бұл хабарламаны түсініп, оларға шабуыл жасамады. Еуропалықтардың Наррагансет аймағындағы қоныстануы 1635 жылға дейін басталмады; 1636 жылы Роджер Уильямс Наррагансет сахемдері Каноникус пен Миантономиден жер сатып алып, Провиденс плантацияларын құрды.

Пеквот соғысы

1637 жылғы Пеквот соғысы кезінде Наррагансеттер Жаңа Англия отаршыларымен одақтасты. Бірақ Мистик қырғынында отаршылардың көрсеткен қатыгездігі Наррагансеттерді дүркіретіп, олар ашуланып үйлеріне қайтты. Пеквоттар жеңілгеннен кейін отаршылар тұтқындарды өз одақтастары – Наррагансеттер мен Могегандарға берді. Кейін Наррагансеттер Могегандармен басып алынған Пеквот жерлерін бақылау үшін қақтығысқа түсті. 1643 жылы Миантономи Наррагансеттерді Коннектикут штатының шығысына шапқынына бастап, Могегандарды және олардың басшысы Ункасты бағындыруды жоспарлады. Миантономидің қол астында шамамен 1000 сарбаз болды. Наррагансет әскерлері ыдырап, Миантономи тұтқынға түсті. Могегандар Миантономиді Массачусетс шығанағына алып барып, отаршылдардан оны өлім жазасына кесуге рұқсат беруді сұрады, олар келісті. Солтүстік Коннектикут орманынан қайтып келе жатқанда, Ункастың інісі Миантономиді таяқпен ұрып өлтірді. Келесі жылы Наррагансет соғыс басшысы Пессикус Могегандармен соғысты жаңартты, ал Наррагансет одақтастарының саны көбейді. Могегандар жеңіліске шақырғанда, отаршылар келіп оларды құтқарып, Шантоктағы Могеган бекінісін қорғау үшін әскер жіберді. Отаршылар Наррагансет жеріне шабуыл жасаумен қорқытты, сондықтан Каноникус пен оның ұлы Миксанно бейбіт келісімге қол қойды. Бұл бейбітшілік келесі 30 жылға созылды.

Филип патшаның соғысы

Христиан миссионерлері тайпа мүшелерін дінге көндіре бастады, ал көптеген үндістер отарлаушы мәдениетіне сіңісіп, дәстүрлерін жоғалтады деп қорқып, отарлаушылардың дінге көндіру талпынысы үндістердің қарсылығына соқты. 1675 жылы Джон Сассамон, "Дінге келген үндіс" өлтіріліп табылған. Сассамонның өліміне қатысты мән-жайлар ешқашан толық анықталған жоқ, бірақ тарихшылар вампаноаг сахемы Метакометтің (Филипп деп аталған) оны өлтіруге бұйрық берген болуы мүмкін деп санайды, себебі Сассамон отарлаушы билікпен ынтымақтастық еткен. Үш вампаноаг ер адам тұтқындалып, сотталып, Сассамонның өлімі үшін дарға асылды. Метакомет осыдан кейін отарлаушыларға соғыс жариялап, Король Филипп соғысын бастады. Ол Плимут колониясында тұтқындауға жасалған әрекеттен қашып құтылды, ал көтеріліс Массачусетс штабында басқа топтардың, мысалы, нипмуктардың қосылуымен тарады. Үндістер отарлаушыларды Жаңа Англиядан қуғысы келді. Олар Массачусетс және Коннектикут штабтарындағы елді мекендерге сәтті шабуылдар жасады, бірақ Род-Айленд бастапқыда зардап шекпеді, себебі наррагансеттер ресми түрде бейтарап қалды. Алайда, Біріккен колониялардың (Массачусетс, Плимут және Коннектикут) басшылары наррагансеттерді вампаноаг қашқындыларын баспанамен қамтамасыз еткені үшін айыптады. Олар 1675 жылдың 19 желтоқсанында наррагансеттердің бекінісіне алдын ала шабуыл жасап, Ұлы батпақ шайқасы деп белгілі болды. Шабуыл мен бекіністі өртеу кезінде, әйелдер мен балалардың ішінде жүздеген наррагансеттер қаза тапты, бірақ көбінесе жауынгерлер қашып кетті. 1676 жылдың қаңтар айында отарлаушы Джошуа Теффт Род-Айленд штабындағы Викфордтағы Смит сарайында, Ұлы батпақ шайқасында наррагансеттер жағында соғысқандығы үшін отарлаушы күштерімен дарға асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. Үндістер 1676 жылдың ақпанында басталған кең ауқымды көктемгі шабуылда осы қырғынға кек қайтарды. Олар Наррагансетт шығанағының батыс жағындағы барлық отарлық елді мекендерді қиратты. Провиденс плантацияларының елді мекені 1676 жылдың 27 наурызында өртеліп, Роджер Уильямстың үйі және басқа да үйлер қиратылды. Басқа да үндістер тобы Жаңа Англияның көптеген қалаларын қиратты және тіпті Бостон маңындағы шеткі елді мекендерге шабуыл жасады. Алайда, ауру, ашаршылық, шайқастағы шығындар және оқ-дәрінің жетіспеуі наурыз айының соңында үндістердің күшін әлсіретті. Коннектикуттан келген отарлаушылар мен олардың могеган одақтастарынан құралған әскерлер Род-Айлендке басып кірді және әлсіреген наррагансеттердің көптеген мүшелерін өлтірді. Могегандар мен Коннектикут ополчениесі Провиденс плантацияларын қиратқаннан кейін бірнеше күн өткен соң наррагансет сахемы Каноншетті тұтқынға алды, ал Плимут ополчениесі мен вампаноагтар Метакометті қуып жетті. Ол атылып өлтірілді, соғыс Жаңа Англияның оңтүстігінде аяқталды, бірақ Мейнде тағы екі жылға созылды. Соғыстан кейін отарлаушылар аман қалған кейбір наррагансеттерді құлдыққа сатты және Кариб теңізіне жіберді, ал басқалары Род-Айлендте келісімшарт бойынша жұмыс істеді. Тірі қалған наррагансеттер жергілікті тайпалармен, әсіресе шығыс ниантиктермен бірікті. Колониялық және кейінгі дәуірлерде тайпа мүшелері отарлаушылармен және африкалықтармен некелесіп, олардың жұбайлары мен балалары тайпаға қабылданды, бұл оларға тайпалық және мәдени сәйкестіктерін сақтауға мүмкіндік берді.

Christian missionaries began to convert tribal members and many Indians feared that they would lose their traditions by assimilating into colonial culture, and the colonists' push for religious conversion collided with Indian resistance. In 1675, John Sassamon, a converted "Praying Indian", was found bludgeoned to death in a pond. The facts were never settled concerning Sassamon's death, but historians accept that Wampanoag sachem Metacomet (known as Philip) may have ordered his execution because Sassamon cooperated with colonial authorities. Three Wampanoag men were arrested, convicted, and hanged for Sassamon's death. Metacomet subsequently declared war on the colonists and started King Philip's War. He escaped an attempt to trap him in the Plymouth Colony, and the uprising spread throughout Massachusetts as other bands joined the fight, such as the Nipmuc. The Indians wanted to expel the colonists from New England. They waged successful attacks on settlements in Massachusetts and Connecticut, but Rhode Island was spared at the beginning, as the Narragansetts remained officially neutral. However, the leaders of the United Colonies (Massachusetts, Plymouth, and Connecticut) accused the Narragansetts of harboring Wampanoag refugees. They made a preemptive attack on the Narragansett palisade fortress on December 19, 1675 in a battle that became known as the Great Swamp Fight. Hundreds of Narragansett non combatants died in the attack and burning of the fort, including women and children, but nearly all of the warriors escaped. In January 1676, colonist Joshua Tefft was hanged, drawn, and quartered by colonial forces at Smith's Castle in Wickford, Rhode Island for having fought on the side of the Narragansetts during the Great Swamp Fight. The Indians retaliated for the massacre in a widespread spring offensive beginning in February 1676 in which they destroyed all Colonial settlements on the western side of Narragansett Bay. The settlement of Providence Plantations was burned on March 27, 1676, destroying Roger Williams's house, among others. Other Indian groups destroyed many towns throughout New England, and even raided outlying settlements near Boston. However, disease, starvation, battle losses, and the lack of gunpowder caused the Indian effort to collapse by the end of March. Troops from Connecticut composed of colonists and their Mohegan allies swept into Rhode Island and killed substantial numbers of the now weakened Narragansetts. A force of Mohegans and Connecticut militia captured Narragansett sachem Canonchet a few days after the destruction of Providence Plantations, while a force of Plymouth militia and Wampanoags hunted down Metacomet. He was shot and killed, ending the war in southern New England, although it dragged on for another two year in Maine. After the war, the colonists sold some surviving Narragansetts into slavery and shipped them to the Caribbean; others became indentured servants in Rhode Island. The surviving Narragansetts merged with local tribes, particularly the Eastern Niantics. During colonial and later times, tribe members intermarried with colonists and Africans. Their spouses and children were taken into the tribe, enabling them to keep a tribal and cultural identity.

18 ғасыр

Филипп патша соғысы кезінде Наррагансеттердің бас сақманы Нинигрет соғыстан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Оның екі әйелінен төрт баласы қалды. Оның үлкен баласы, қызы, оның орнын басып, ол қайтыс болғаннан кейін оның жартылай інісі Нинигрет оның орнына келді. Ол 1716–17 жылдары өсиет қалдырып, шамамен 1722 жылы қайтыс болды. Оның ұлдары Карл Август және Георгий сақмандар болып тағайындалды. 1746 жылы Георгийдің ұлы Томас, көбінесе Том патша деп танылған, оның орнын иеленді. Том патша сақман болған кезде Наррагансет жерінің көп бөлігі сатылды, ал тайпаның көп бөлігі Нью-Йорк штатына көшіп, сол жердегі бір тілдік топқа жататын басқа үндістерге қосылды. Дегенмен, 1740 жылдардағы Бірінші Ұлы ояну кезінде отаршылар үндістерді христиан дініне өткізу үшін Наррагансет үнді шіркеуін құрды. Келесі жылдары тайпа шіркеуді және оның төңірегіндегі жерді, олар сақтап қалған жалғыз жерді иелену және басқару құқығында ұстады. Бұл үздірілмейтін меншік 1983 жылы тайпа федералдық тану үшін өтініш берген кезде тайпаның тұрақтылығының маңызды дәлелі болды.

19 ғасыр

XIX ғасырда тайпа мүшелерінің көп ұлтты болуына байланысты оларды енді үнді тайпасы деп жариялауға жасалған мемлекеттік күш-жігерге қарсы тұрды. Олар өз тайпасына басқа этностарды сіңіріп алғанын және мәдени тұрғыдан Наррагансеттер ретінде танылуын жалғастырғанын айтты. Американдық Азаматтық соғыстан кейін тайпа басшылары АҚШ-та "азаматтыққа өту" үшін күшейе бастаған заң шығару қысымына қарсылық көрсетті, бұл олардың келісім-шарт артықшылықтары мен үнді ұлтының мәртебесінен бас тартуды талап ететін. Наррагансеттер өздерін "раса емес, ұлт" деп есептеді және келісім бойынша үнді ұлттық мәртебесі мен оның құқықтарына талап етті. 1876 жылы штат заң шығарушы органы комитетімен өткен отырыста сөйлеген Наррагансет делегациясы өз халқының АҚШ азаматтығындағы әділетсіздіктерді көргенін мәлімдеді. Олар конституциялық түзетулерге қарамастан, қара нәсілділердің құқықтарын шектеген Джим Кроу заңдарын атап өтті. Сондай-ақ, тайпаның көп ұлтты мүшелері тайпаның толық құқылы мүшесі бола алмайды деген ұсыныстарға да қарсы тұрды. Наррагансеттердің дәстүріне басқа адамдарды неке арқылы тайпаға қабылдап, оларды мәдени тұрғыдан Наррагансеттерге ассимиляциялау кіретін, әсіресе олардың балалары тайпада өскенде. Олардың мәлімдемесінде былай делінген:

"Біз қара емеспіз, біз Нинагриттің және Наррагансеттердің ұлы басшылары мен батырларының мұрагерлеріміз. Өйткені сіздің ата-бабаларыңыз Африкадан қараңдарды ұрлап, біздің арамызға әкеліп, оларды құлдарға айналдырғанда, біз оларға достық қолымызды создық және олардың қанының біздің қанымызбен араласуына рұқсат бердік. Енді бізді қараңдар деп атауға бола ма? Немесе бізді қара азаматтар деп атауға бола ма? Біздің тамырымызда бір тамшы болса да үнді қаны бар екенін, сіздің ата-бабаларыңыз бізге берген, сенімімізді бұзбай, бұзуға хақыңыз жоқ, салтанатты келісіммен кепілдендірілген құқықтар мен артықшылықтарға ие екенімізді мәлімдейміз." 1880 жылдан 1884 жылға дейін мемлекет "тайпаны тарату" бойынша күш-жігерін жалғастырды. Тайпа жерін сату туралы келіссөздерге келіскен еді, бірақ бұл шешімге тез арада өкініп, жерін қайтарып алуға тырысты. 1880 жылы мемлекет келіссөздер кезінде 324 Наррагансет тайпасының мүшелерін жерді талап етушілер ретінде мойындады. XIX ғасырда мемлекет тайпаның жерлерін сатуға шығарды, бірақ тайпа таралмады және оның мүшелері өз мәдениетін сақтап келді.

20 ғасыр

Нарагансеттер 19-шы ғасырдың аяғында штаттың детрибализация кезінде өз тайпалық жерлерінің көп бөлігін жоғалтты, бірақ топтық біртүтастығын сақтап қалды. Тайпа 1900 жылы тіркелді және 1940 жылы жиналыстар мен рәсімдер өткізу үшін дәстүрлі ұзын үй салды. 20-шы ғасырдың соңында олар өз болашағын бақылауға алу үшін шаралар қолданды. 1978 жылы жерлерінің бір бөлігін қайтарып алды және 1983 жылы федералдық деңгейде тайпа ретінде мойындалды. Бүгінде тайпа тізімінде шамамен 2400 Нарагансет мүшесі бар. Көптеген американдықтар сияқты, олардың да тегі әртүрлі: Нарагансеттер мен Жаңа Англия аймағындағы басқа тайпалардан, сондай-ақ еуропалықтар мен африкалықтардан.

21 ғасыр

2006 жылы жаңа тұрғын үйлер салуға дайындық үшін жүргізілген сараптама археологтардың пікірінше, 1100-1300 жылдарға жататын Нарагансетт үндістерінің ауылының қалдықтарын ашты. Ол Род-Айленд штатының Наррагансеттегі Пойнт Джудит көлінің жоғарғы жағында орналасқан. Бұл аймақ 1980-ші жылдардағы сараптамада тарихи тұрғыдан маңызды деп танылған, және мемлекет құрылыс салушымен келіспеушілікке түсті, одан кейін тағы да қалдықтар табылды. Мемлекет құрылысты тоқтату және 25 акр жерді сақтап қалу үшін сатып алу мақсатымен араласты. Бұл жаңа иесі жоспарлаған 67 акр жердің бір бөлігі болды. Осы жерде жүргізілген қосымша археологиялық қазбалар көрсеткендей, бұл Атлант мұхитының жағалауындағы мұндай жай-күйінде сақталған екі ауылдың бірі. Екінші Колумбтан бұрынғы ауыл (Нарагансетт Алгонкин тілінде Отан) Вирджиния штатында орналасқан. Ол тұрақты құрылымдардың жоғары шоғырланған ортасына ие.

Жерді талап ету бойынша іс

1975 жылдың қаңтарында Наррагансетт тайпасы Оңтүстік Род-Айлендтегі мемлекет 1880 жылы заңсыз алып қойған жерлерін қайтарып алу үшін федералды сотқа талап арыз берді. 1880 жылғы заң, мемлекетке тайпамен келіссөздер жүргізуге рұқсат берген, Жоғарғы Сот жерді талап етушілер ретінде бекіткен 324 Наррагансеттің тізімін қамтыды. 1978 жылы Наррагансетт тайпасы Род-Айленд штаты, Чарльзтаун қаласы және жеке меншік иелерімен жер дауының шешімі ретінде Бірлескен Түсіністік Меморандумына (БТМ) қол қойды. Мемлекет 1880 жылғы Наррагансет тізіміндегі ұрпақтар үшін жерді сенімгерлікпен сақтауға арналған корпорацияға барлығы $5 миллион аударды. Қайырға, тайпа Род-Айленд заңдарының осы жерлерде қолданылатынына келісті, аң аулау және балық аулаудан басқа. Наррагансеттер әлі федералды деңгейде тайпа ретінде мойындалмаған.

Федералды тану

Бұл ру өзінің шежіресінің толыққанды құжаттамасын және келісім шарты бойынша 324 ру мүшесінің тікелей ұрпақтары екенін дәлелдейтін мәліметтерді дайындады. 1979 жылы ру федералдық мойынға алуға өтініш білдірді және 1983 жылы Род-Айленд Наррагансетт үнді тайпасы ретінде қайта мойынға алды (Үндістер істері бюросы қолданатын ресми атау).

Қазіргі оқиғалар

Мемлекет пен тайпа резервациядағы белгілі бір құқықтар бойынша келіспеушілікке келді. 2003 жылдың 14 шілдесінде Род-Айленд штатының полициясы Чарльзтаундағы тайпаға тиесілі темекі дүкеніне шабуыл жасады. Бұл, тайпаның темекі сатудан түсетін мемлекеттік салықты төлемеуіне байланысты туған даудың нәтижесі болды. 2005 жылы АҚШ-тың Бірінші апелляциялық соты полицияның әрекетін тайпаның егемендігін бұзу деп таныды. 2006 жылы Бірінші апелляциялық сот бұрынғы шешімді өзгертіп, рейд тайпаның егемендік иммунитетін бұзбағанын мәлімдеді, себебі 1978 жылғы бірлескен келісім хатында тайпа жер мәселелерін реттеуге келісіп, өз жерінде мемлекеттік заңдардың сақталуына келісім берген болатын. Басқа да азаматтық сот ісінде тайпа полицияны 2003 жылғы темекі дүкеніне жасаған шабуыл кезінде артық күш қолданғаны үшін айыптады. Соқтығысу кезінде бір Наррагансетт адамы аяғын сындырып алды. Бұл іс 2008 жылдың жазында қайта қарастырылды. Іске қатысты полиция сарапшылары екі тараптан да куәлік берді. Наррагансетт тайпасы Бас Ассамблеямен Род-Айлендте өз серіктесі, қазіргі уақытта Harrah's Entertainment компаниясымен бірлесіп казино салуға рұқсат алу үшін келіссөздер жүргізуде. Род-Айленд Конституциясы мемлекеттік емес лотереялар мен құмар ойындарын заңсыз деп жариялайды. 2006 жылдың қараша айында штат тұрғындары тайпаға казино салуға рұқсат беретін конституциялық түзетуге қарсы дауыс берді. Тайпа RI Route 2 (South County Trail) бойында салған Лонгхаусты американдық үнді асханасы және мәдени орталық ретінде пайдалану үшін жаңарту жоспарлап отыр. Бұл жоспар 15 жылдан бері жүзеге асырылып келеді. 1940 жылы салынған Лонгхаус тозуға ұшыраған. Сонымен қатар, Наррагансетт тайпасының медициналық, технологиялық және өнер салаларын жаңарту жоспарлануда. Наррагансетт тайпасы 21-ші ғасырдағы көптеген басқа тайпалар сияқты, тайпалық тізімдерді қарап шығу және мүшелікке үміткерлерді қайта бағалау жұмыстарын жүргізуде. Қазіргі уақытта тайпа мүшелері 1880-84 жылғы тізімде көрсетілген 324 мүшенің бірінен немесе бірнешеуінен тікелей туыстық байланысын көрсетуі керек, бұл тізім Род-Айленд жер сату келісімдері кезінде құрылған. Қазіргі халық саны шамамен 2400 адамды құрайды және тайпа тізімді жапты. Олар кейбір адамдарды тізімнен шығарды және жаңа мүшелікке өтініштерді қабылдамады. Ғалымдар мен белсенділер бұл құбылысты тайпалар арасындағы жалпы үрдіс деп санайды, себебі оған ішкі отбасылық дау-жанжалдар және үнді казиноларынан түсетін үлкен кірістер сияқты әртүрлі факторлар ықпал етеді. Шығарылғандардың көпшілігі кейін танылмаған Солтүстік Наррагансетт тайпасын құрып, оған қосылды. АҚШ Жоғарғы Соты 2008 жылдың күзінде Карсьери мен Салазар (2009) ісін, американдық үнділердің жер құқықтарын анықтайтын істі қарауға келісті. 2009 жылдың ақпан айында Сот Род-Айленд штатының пайдасына шешім шығарды. Бұл сотқа Род-Айленд штаты, белгілі бір американдық үнділердің атынан жерді сенімділікпен алуға Ишкі істер департаментінің (DOI) өкілеттігіне қатысты талап арыз түсірген болатын.

The state and tribe have disagreed on certain rights on the reservation. On July 14, 2003, Rhode Island state police raided a tribe run smoke shop on the Charlestown reservation, the culmination of a dispute over the tribe's failure to pay state taxes on its sale of cigarettes. In 2005, the U. S. First Circuit Court of Appeals declared the police action a violation of the tribe's sovereignty. In 2006, an en banc decision of the First Circuit Court of Appeals reversed the prior decision, stating that the raid did not violate the tribe's sovereign immunity because of the 1978 Joint Memorandum of Agreement settling the land issues, in which the tribe agreed that state law would be observed on its land. In a separate federal civil rights lawsuit, the tribe charged the police with the use of excessive force during the 2003 raid on the smoke shop. One Narragansett man suffered a broken leg in the confrontation. The case was being retried in the summer of 2008. Competing police experts testified on each side of the case. The Narragansett Tribe is negotiating with the General Assembly for approval to build a casino in Rhode Island with their partner, currently Harrah's Entertainment. The Rhode Island Constitution declares to be illegal all non state run lotteries or gambling. A proposed constitutional amendment to allow the tribe to build the casino was voted down by state residents in November 2006. The tribe has plans to upgrade the Longhouse that it constructed along RI Route 2 (South County Trail) to serve as a place of American Indian cuisine and cultural meeting house. These plans have been in the works for more than 15 years. The Longhouse was built in 1940 and has fallen into disrepair. Upgrades are also being planned for the Narragansett tribal medical, technological, and artistic systems. The Narragansetts have undertaken efforts to review tribal rolls and reassess applications for membership, like numerous other tribes in the 21st century. They currently require tribal members to show direct descent from one or more of the 324 members listed on the 1880 84 Roll, which was established when Rhode Island negotiated land sales. The current population numbers about 2,400 and the tribe has closed the rolls. They have dropped some people from the rolls and denied new applications for membership. Scholars and activists see this as a national trend among tribes, prompted by a variety of factors, including internal family rivalries and the issue of significant new revenues from Indian casinos. Many of the removed would later form and join the unrecognized Northern Narragansett Tribe. The US Supreme Court agreed to hear Carcieri v. Salazar (2009) in the fall of 2008, a case determining American Indian land rights. The Court ruled in favor of Rhode Island in February 2009. The suit was brought by the state of Rhode Island against the Department of the Interior (DOI) over its authority to take land into trust on behalf of certain American Indians.

Жалпы сілтемелер

Прицкер, Барри М. Американың түпкілікті энциклопедиясы: тарих, мәдениет және халықтар. Оксфорд: Оксфорд университетінің баспасы, 2000. Симмонс, Уильям С. Наррагансетт тайпасы. Солтүстік Америка үндістері сериясы. Нью-Йорк: Челси Хаус, 1989.