Канада кәсіпкері Э. Роджерстің өмірі мен радиоға қосқан үлесі
Edward S. Rogers Sr.
Канада кәсіпкері Э.Роджерс (1900-1939) туралы ақпарат. Оттавада туған, Imperial Oil және Rogers Coal Company-мен байланысы. Тарихы мен отбасы мүшелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық кәсіпкер (1900–1939)
Canadian businessman (1900–1939)
Жас шағы мен отбасы
Роджерс 1900 жылғы 21 маусымда Онтарио провинциясының Торонто қаласында дүниеге келген. Бала кезінде оның отбасы Торонтоның Розедейл ауданындағы 49 Нэнтон даңғылында тұрған. Оның әкесі, кәсіпкер Альберт Стивен Роджерс (1860–1932) «Империалдық мұнай» компаниясының директоры болды (оның «Квин-Сити мұнай» компаниясын сатып алғаннан кейін) және бұрын Сэмюэл мен Элиас Роджерс көмір компаниясының (кейін Элиас Роджерс және компания) серіктесі болған. Көмір фирмасы 1876 жылы оның квакер әкесі Сэмюэл Роджерс және ағасы Элиас Роджерс тарапынан құрылған. Соңғысы 1887 жылы Сент-Лоуренс округінің Торонто қалалық кеңесінің мүшесі болды. Отбасы Тимоти Роджерстен (1756–1834) тегінен тараған, ол квакер көшбасшысы және қазіргі Онтарио провинциясында Ньюмаркет және Пикеринг қалаларын құрған адам.
Rogers was born on June 21, 1900, in Toronto, Ontario. During his childhood, his family lived at 49 Nanton Avenue in the Rosedale neighbourhood of Toronto. His father, businessman Albert Stephen Rogers (1860–1932), was a director of Imperial Oil (after his Queen City Oil Company was bought out) and formerly a partner in Samuel and Elias Rogers Coal Company (later Elias Rogers and Company). The coal firm had been founded in 1876 by his Quaker father, Samuel Rogers, and uncle Elias Rogers. The latter served as a Toronto alderman for St. Lawrence Ward in 1887. The family descends from Timothy Rogers (1756–1834), a Quaker leader who established Newmarket and Pickering in what is now the province of Ontario.
Мансап
Роджерс 11 жасында қабылдағыш көргенде радиоға қызығушылық танытты. 1913 жылы жергілікті газеттерде оның радиостанцияны басқарудағы шеберлігі жайлы жазылған. Бұл сол кездегі әсерлі техникалық жетістік болатын. Роджерс 1916-1919 жылдары Ұлы көлдердегі жолаушылар кемелерінде радио офицері болып жұмыс істеді. 1919 жылы Торонто университетінің мектептерін бітірді. Екі жылдан кейін Роджерс алғашқы әуесқойлар арасындағы трансатлантикалық радио байқауында сәтті қатысқан жалғыз канадалық (және жалғыз Spark Gap) станциясын басқарды. Роджерс 3BP әуесқойлық радио шақыру белгісіне ие болды және 1921 жылы Америка радио релелік лигасының Канада бөліміне қосылды. 1920-ші жылдардың басында радио хабар таратушылар мен қабылдағыштар вакуумдық түтіктерге қажетті жоғары кернеуді қамтамасыз ету үшін үлкен және қымбат батареялармен жұмыс істеді. Үй шаруашылығындағы ауыспалы токпен жұмыс істейтін радио қабылдағышын жасауға жасалған алғашқы тырастар сәтсіз аяқталды, себебі батареядан аз токпен жұмыс істеуге арналған түтіктер 25 немесе 60 герц ауыспалы токпен жұмыс істегенде тиімсіз болды. Батареялар да өте үлкен және ауыр болды. 1924 жылдың сәуірінде Роджерс АҚШ-қа сапар шегіп, Питтсбургтегі Westinghouse зертханаларында тәжірибелік АС қабылдағыш түтікшелерін көрді. Ол Фредерик С. Маккалоудың эксперименталды ауыспалы ток түтікшелерінің патенттік құқықтарын сатып алды. Одан әрі дамытқаннан кейін Роджерс ауыспалы токпен жұмыс істейтін вакуумдық түтікше дизайнын жасады. 1925 жылға қарай Роджерс жаңа түтікшелерді пайдалана отырып, толық радио қабылдағышты ғана емес, сонымен қатар басқа өндірушілердің қабылдағыштарымен де қолданылатын, қымбат батареяларды алмастыратын қуат көзін (батареяны жоюшы) шығарды. 1925 жылдың тамызында Роджерстің аккумуляторсыз радиосы сатылымға шықты, ол әлемдегі үйдегі токтан жұмыс істейтін алғашқы радио қабылдағышы болды. Мектеп мұғалімі жылына 1000 доллар табатын кезде, Роджерстің ең жақсы радиосы 370 долларға сатылды. Роджерс вакуумдық түтікшелердің жаңа дизайнын пайдалана отырып, радио қабылдағыштарды өндіру үшін "Standard Radio Manufacturing" (кейін Rogers Vacuum Tube Company) компаниясын құрды. 1927 жылы Роджерс CFRB (Канаданың бірінші аккумуляторсыз Rogers радиосы) радиостанциясын құрды. Бүгінде бұл станцияның иесі Bell Media.
Rogers first became interested in radio when he saw a receiver at age 11. By 1913, he was noted in local newspapers for his skill at operating a radio station, which at the time was an impressive technical accomplishment. Rogers worked as a radio officer on Great Lakes passenger ships during the summers of 1916 1919 inclusive. He graduated from the University of Toronto Schools in 1919. Two years later, Rogers operated the only Canadian (and only spark gap) station to successfully compete in the first amateur trans Atlantic radio competition. Rogers held the amateur radio call sign 3BP, and joined the Canadian chapter of the American Radio Relay League in 1921. In the early 1920s, radio transmitters and receivers ran on large and expensive batteries to provide the high voltages needed for the vacuum tubes used. Early attempts at producing a radio receiver to operate on household alternating current were unsuccessful, since tubes designed for the low current supply from batteries were unsatisfactory when operated on 25 or 60 hertz alternating current. The batteries were also extremely large and bulky. In April 1924, Rogers travelled to the United States and saw experimental AC receiving tubes at the laboratories of Westinghouse in Pittsburgh. He purchased the patent rights to the experimental alternating current tubes of Frederick S. McCullough. After further development, Rogers produced a design of vacuum tube that would operate on alternating current. By 1925, Rogers had introduced not only a complete radio receiver using the new tubes, but had also produced a "battery eliminator" (power supply) that could be used with other manufacturers' receivers to eliminate the expensive batteries. By August 1925, the Rogers batteryless radio was in commercial sales, the first radio receiver in the world to operate from household current. At a time when a schoolteacher might earn $1,000 per year, the top of the line Rogers radio sold for $370. Rogers formed the company "Standard Radio Manufacturing" (later Rogers Vacuum Tube Company) to produce radio receivers using the new design of vacuum tubes. In 1927, Rogers founded CFRB (Canada’s First Rogers Batteryless) radio station. The station is owned today by Bell Media.
Неке және қайтыс болу
1930 жылы Роджерс Велма Мелисса Тейлорға үйленді. Үш жылдан кейін олардың Эдвард С. Роджерс-младший деген ұлы дүниеге келді, ол «Роджерс коммуникацияларын» медиа конгломератына айналдырды. Роджерс 1939 жылы қан кету салдарынан кенеттен қайтыс болды. Ол Торонтодағы Маунт-Плезант зиратында жерленген. Кейін Велма Роджерс Торонтодағы заңгер Джон Грэмге үйленді, ол Эдвард Роджерс-младшийдің әкесі болды.
In 1930, Rogers married Velma Melissa Taylor. Three years later, they had a son, Edward S. Rogers Jr., who grew up to build Rogers Communications into a media conglomerate. Rogers died suddenly in 1939 due to complications of a hemorrhage. He was buried in Mount Pleasant Cemetery, Toronto. Velma Rogers subsequently married John Graham, a Toronto lawyer, who became the stepfather of Edward Rogers Jr.
Құрметтер мен марапаттар
Роджерс 1982 жылы қайтыс болғаннан кейін Канаданың радио хабар тарату ардагерлерінің залына, ал 2006 жылы ұлымен бірге телекоммуникациялар залына енгізілді. 2000 жылы Роджерс және "аккумуляторсыз радио" Канада Постының мыңжылдық пошта маркаларының бірі ретінде танылды.
Rogers was posthumously inducted into the Canadian Broadcast Hall of Fame in 1982 and the Telecommunications Hall of Fame alongside his son in 2006. In 2000, Rogers and the "batteryless radio" were included as one of the Canada Post millennium stamps.