Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Уолтер Томас Ластевка (Walter Thomas Lastewka) (1940 жылдың 11 қазанында туған) – канадалық саясаткер. Ол 1993 жылдан 2006 жылға дейін Канада Парламентінің депутаты болды, және Либералдық партиясының мүшесі ретінде Онтарио провинциясының Сент-Катаринес сайлау округін өкілдік етті.
Walter Thomas Lastewka (born October 11, 1940) is a Canadian politician. He was a member of the House of Commons of Canada from 1993 to 2006, representing the Ontario riding of St. Catharines as a member of the Liberal Party.
Ерте өмір және мансап
Ластевка Монреаль қаласында, Квебек провинциясында дүниеге келді және Торонтодағы Райерсон политехникалық институтында (сол кезде Райерсон техникалық институты деп аталған) білім алды, 1963 жылы диплом алды. Осы жылы General Motors компаниясына өнеркәсіптік инженер болып жұмысқа орналасты, 1967 жылы өнеркәсіптік инженерлік жұмыстарды бақылаушы болып тағайындалды және 1992 жылы зейнетке шыққанға дейін бірнеше басқарушылық қызметтер атқарды. 1981 жылы үш апталық Батыс Онтарио университетінің басқарушылар бағдарламасын аяқтады. Ластевка бірнеше қоғамдық шараларға қатысты, оның ішінде United Way директоры және Брок университетінің қамқоршысы болып қызмет етті. Сондай-ақ ол Санкт-Джон украин шіркеуінің бұрынғы директоры және приход төрағасы болды. 1990 жылдардың басында Сент-Катарина қаласын ілгерілету жөніндегі жұмыс тобының жетекшісі болды.
Lastewka was born in Montreal, Quebec and was educated at Ryerson Polytechnical Institute (known at the time as Ryerson Technical Institute) in Toronto, receiving a diploma in 1963. He was hired as an industrial engineer by General Motors in the same year, was promoted to supervisor of industrial engineering in 1967, and held several managerial positions before his retirement in 1992. He completed the three week long University of Western Ontario Executive Program in 1981. Lastewka has been involved in several community activities, including serving as a director of the United Way and as a trustee of Brock University. He is also a former director and parish chairman for St. John's Ukrainian Church. In the early 1990s, he was head of the St. Catharines Promotion Task Force.
Саяси мансап
Ластевка 1972 жылы Либералдық партияның Сент-Катаринес бөлімшесіне қосылды және 1974 жыл мен 1988 жыл аралығындағы барлық сайлауларда федералды парламент мүшесі Гилберт Паренттің сайлау штабын басқарды. 1979 жылдан 1981 жылға дейін ол Онтарио Либералдық партиясының ұйымдастыру жөніндегі вице-президенті болды және Джим Брэдли мен Гарри Пелиссероның провинциялық сайлау кампанияларына төрағалық етті. 1993 жылғы сайлауда ол парламентке сайланды, бұрынғы консерватор Кен Аткинсонды айқын артықшылықпен жеңді. 1997 жылдан 1999 жылға дейін ол Өнеркәсіп министрінің парламенттік хатшысы, ал 2003 жылдан 2006 жылға дейін – Қоғамдық жұмыстар және мемлекеттік қызметтер министрінің парламенттік хатшысы болды. 2004 жылғы сайлау алдында ол мемлекеттік сатып алуды тексеру мәселелеріне жауапты болды. 1996 жылғы "Гамильтон Спектейтор" газетінде Ластевка "осы уақытқа дейінгі ең көп еңбек ететін, тиімді парламентарийлердің бірі" деп сипатталды. Өзінің алғашқы мерзімінде ол Сент-Катаринестегі Он Екі Мильдік Ағысты тазалау науқанына жетекшілік етті және 1999 жылғы Әлемдік Ескек Чемпионатын өткізу үшін қаланың өтінімін жеделдету үшін үкіметтік бюрократия туралы білімін пайдаланды. Ластевка 1990-шы жылдарда Пол Мартиннің Жан Критиенді Либералдық партияның жетекшісі ретінде алмастыру ниетін қолдады және 2000 жылы Критиеннің отставкаға кетуін талап еткен алғашқы либералдық депутаттардың бірі болды. 2002 жылы Ластевка мен Критиен арасындағы телефон әңгімесі қызу болды, Ластевка Либералдық үкімет Критиен басшылығымен Ниагара үшін "ешнәрсе жасамағанын" мәлімдеді. 1995 жылы Ластевка Канада үкіметін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс қылмыстары жасады деп айыпталған сайлаушы Иоганн Дюктің депортациясын ұйымдастыруға тырысқаны үшін сынады. Үкімет Дюк нацистік қатыгездікке қатысқан полиция бөлімшесінің орынбасары болды деп мәлімдеді және оны 1948 жылы өзін жасырып, Канада азаматтығын алғаны үшін айыптады. Дюк айыптауларды жоққа шығарды, нацистердің қарумен ұстап, аудармашы болып жұмыс істеуге мәжбүрлегенін айтты. Ластевка Дюкке айып тағылса, ол 1987 жылғы заң бойынша сотталуы керек деп мәлімдеді, бұл заң соғыс қылмыскерлерін Канадада соттауға мүмкіндік берді. Депортация процедурасы туралы ол: "Ол кезде болған жағдайды түзету үшін 50 жыл бұрын қайтып баруымыз керек деп өте қиындық сезінемін. Мен олардың, олардың отбасы мен достарының жағдайына қатты қайғырамын" деді. Ол отбасына барлық қолдан келген көмекті беруге уәде берді. Ластевканың бұл пікірлері "Торонто Стар" газеті және Саймон Визенталь орталығының өкілі Сол Литтман сияқты бірқатар канадалық еврей лидерлері тарапынан сынға алынды. 1998 жылы судья Марк Ноэль үкімет оның соғыс қылмыскері екенін немесе тіпті күдіктелген полиция бөлімшесінің мүшесі екенін дәлелдемегенін анықтағаннан кейін Дюкке қарсы айыптаулар алынып тасталды. Иоганн Дюктің адвокаттарына салық төлеушілер 750 мың доллар төледі. Ол депортацияланбады, ал "Глоб энд Мейл" газетінің кейінгі редакциондық мақаласында ол "айыптаулар бойынша әбден кінәсіз" деп сипатталды. Сондай-ақ 1995 жылы Ластевка үкіметке Карла Хомолька ісі бойынша патшалық чиновниктердің әрекеттерін тексеруге қатысты тергеу жүргізуді сұрады. Сент-Катаринес қаласының бұрынғы тұрғыны Хомолька күйеуі Пол Бернардоға екі жас қызды зорлап, өлтіруге көмектескеніне қарамастан, келісім шарты бойынша 12 жылға сотталды. Ластевка үкімнің тым жұмсақ екенін айтып, келіссөздер процесін қайта қарауға шақырды. Кейін ол 2005 жылы сенатор Мишель Бирон Хомолька босатылғаннан кейін оған шектеулерге қарсы хат жазғаннан кейін отставкаға кетуін талап етті. Ластевка Биронның хатына "қорқынышпен" қарады және сенатор Хомольканың құрбандарының отбасыларына "мүлдем немқұрайлы" екенін жазды. Осы және басқа да сын-пікірлерге байланысты Бирон кешірім сұрады. Ластевка кейбір мәселелерде консервативті көзқарастарға ие. Ол 1996 жылғы C 33 заң жобасына қарсы дауыс берді, бұл заң Канадтың Адам құқықтары туралы заңына жыныстық бағдарды кемсітудің тыйым салынған негізі ретінде қосты. Кейін ол 2005 жылғы C38 заң жобасына қарсы дауыс берді, бұл заң Канадада бір жынысты некелерді заңдастырды. Алайда, ол кейін Канада үкіметі бір жынысты некелердің заңды мәртебесін қабылдауы керек екенін және мәселені қайта қараудың қажеті жоқ екенін мәлімдеді. Жергілікті гей-құқық қорғаушы Тед Морадиан 2005 жылы Ластевканы қолдады, оның консервативті қарсыласынан жақсы кандидат екенін айтты. Ол 2006 жылғы федералды сайлауда консерватор Рик Дикстрадан шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. Жеңіліс маржасы бар болғаны 246 дауыс болды, бұл елдегі ең кішкентай көрсеткіштердің бірі. 2007 жылдың 22 наурызында Ластевка кезекті федералды сайлауда Сент-Катаринес округінен Либералдық партияның үміткері болып бекітілді. Алайда, Ластевка 2008 жылғы сайлауда үлкен айырмамен жеңіліске ұшырады.
Lastewka joined the St. Catharines branch of the Liberal Party in 1972 and worked as campaign manager to federal Member of Parliament Gilbert Parent in every election between 1974 and 1988. He was vice president of organization for the Ontario Liberal Party from 1979 to 1981 and chaired provincial campaigns for Jim Bradley and Harry Pelissero. He was elected to Parliament in the 1993 election, defeating incumbent Progressive Conservative Ken Atkinson by a significant margin. He served as parliamentary secretary to the Minister of Industry from 1997 to 1999 and as parliamentary secretary to the Minister of Public Works and Government Services from 2003 to 2006. Before the 2004 election, he held special responsibility for matters relating to procurement review. A Hamilton Spectator newspaper report from 1996 described Lastewka as "one of the most hardworking, effective parliamentarians" in office. He spearheaded a movement to clean up the St. Catharines Twelve Mile Creek during his first term and used his knowledge of government bureaucracy to expedite the city's bid to host the 1999 World Rowing Championships. Lastewka supported Paul Martin's bid to succeed Jean Chrétien as Liberal Party leader during the 1990s, and was one of the first Liberal MPs to call for Chrétien's resignation in 2000. It was reported that a 2002 telephone conversation between Lastewka and Chrétien turned heated, with Lastewka claiming that the Liberal government under Chrétien hadn't "done a damn thing" for Niagara. In 1995, Lastewka criticized the Government of Canada for attempting to deport Johann Dueck, a constituent who had been accused of committing war crimes during World War II. The government asserted that Dueck was the deputy chief in a police unit that participated in Nazi atrocities and charged him with having obtained Canadian citizenship in 1948 by concealing his past. Dueck denied the charges, saying that he had been conscripted by the Nazis at gunpoint to work as a translator. Lastewka argued that if Dueck was to be charged, it should have been under a 1987 law that allowed accused war criminals to be tried domestically in Canada. Referring to the deportation procedure, he was quoted as saying "I feel very uncomfortable that we have to go back 50 years to correct whatever happened then [ ] My heart goes out to them and their family and their friends." He pledged to help the family in any way he could. Lastewka was criticized for these comments by the Toronto Star newspaper and some Canadian Jewish leaders, including Sol Littman of the Simon Wiesenthal Center. The charges against Dueck were dismissed in 1998, when Justice Marc Noel found that the government had not proven he was a war criminal or even a member of the police unit in question. Johann Dueck's lawyers were paid $750,000 by taxpayers. He was not deported, and a subsequent editorial in The Globe and Mail newspaper described him as having been "clearly innocent of the charges." Also in 1995, Lastewka petitioned the government for an inquiry into the way crown officials handled the prosecution of Karla Homolka. Homolka, a former resident of St. Catharines, was given a twelve year sentence through a plea bargain despite having assisted her husband, Paul Bernardo, in the rape and murder of two young girls. Lastewka argued that the sentence was far too lenient and called for a review of the negotiation process. He later called for Senator Michel Biron to resign in 2005, after Biron wrote a letter opposing restrictions on Homolka following her release. Lastewka said that he was "appalled" by Biron's letter and wrote that the Senator displayed "complete and utter disregard" for the families of Homolka's victims. In light of these and other criticisms, Biron offered an apology. Lastewka holds socially conservative views on some issues. He voted against Bill C 33 (1996), which amended the Canadian Human Rights Act to include sexual orientation as a prohibited basis for discrimination. He later voted against Bill C38 (2005), which legalized same sex marriage rights in Canada. However, he later argued that the Canadian government should accept the legal status of same sex marriages and not revisit the issue. Local gay rights activist Ted Mouradian endorsed Lastewka in 2005, arguing that he was a better candidate than his Conservative opponent. He was narrowly defeated by Conservative Rick Dykstra in the 2006 federal election. The margin of defeat was only 246 votes, one of the smallest in the country. On March 22, 2007, Lastewka was acclaimed as the Liberal Party candidate for St. Catharines in the next federal election. However, Lastewka was defeated by an increased margin in the 2008 election.