Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1800–1857)
French painter (1800–1857)
Ахилл Жак Жан Мари Девериа (6 ақпан 1800 – 23 желтоқсан 1857) – француз суретшісі және литограф, ол танымал жазушылар мен суретшілердің портреттерімен белгілі. Оның кіші інісі – романтизм суретшісі Евгений Девериа, ал алты баласының екеуі – Теодуль Девериа және Габриэль Девериа.
Achille Jacques Jean Marie Devéria (6 February 180023 December 1857) was a French painter and lithographer known for his portraits of famous writers and artists. His younger brother was the Romantic painter Eugène Devéria, and two of his six children were Théodule Devéria and Gabriel Devéria.
Ерте өмір
Оның әкесі теңіз күштерінің азаматтық қызметкері болған. Девериа Анн Луи Жироде Триосон және Луи Лафиттеден оқыды. 1822 жылы ол Париж салонында туындыларын көрсетуге бастады. Бір кезде ол өзінің де суретші болған ағасы Эженмен бірге өнер мектебін ашты.
His father was a civil employee of the navy. Devéria became a student of Anne Louis Girodet Trioson and Louis Lafitte. In 1822, he began exhibiting at the Paris Salon. At some point, he opened an art school together with his brother Eugène, who was also a painter.
Көркем шығармалар
1830 жылға қарай Девериа сәтті иллюстраторға айналып, көптеген литографияларын дәптерлер мен альбомдар түрінде (мысалы, 1828 жылғы Гётенің "Фауст" романына салған суреттері) және романтикалық романдар түрінде жариялаған. Ол сонымен қатар, адалсыздық тақырыбында көптеген гравюралар жасаған.
By 1830 Devéria had become a successful illustrator and had published many lithographs in the form of notebooks and albums (e. g., his illustrations to Goethe's Faust, 1828) and romantic novels. He also produced many engravings of libertine contents.
Стиль
Деверианың виньет және мезотинт өнеріндегі тәжірибесі оның көптеген литографияларына әсер етті, олардың көпшілігін оның қайын атасы Чарльз Этьен Мотте (1785–1836) жариялаған. Оның туындыларының көп бөлігі "жалған тарихи, ізгі, сезімтал немесе эротикалық сахналардан" тұрады (Райт). Ол трагедиялық немесе ауыр тақырыптарды сирек бейнелегендіктен, сол заманғы көптеген суретшілерге қарағанда кем романтикалық көрінеді. Ол көбінесе акварельмен сурет салған. Француз ақыны және сыншысы Шарль Бодлер оның портреттер сериясын "сол дәуірдің моральдық және эстетикалық ерекшеліктерін" көрсетеді деп атады.
Devéria's experience in the art of the vignette and Mezzotint influenced his numerous lithographs, most of which were issued by his father in law, Charles Etienne Motte (1785–1836). Most of his work consisted of "pseudo historical, pious, sentimental or erotic scenes". (Wright) Since he rarely depicted tragic or grave themes, he appears less Romantic than many other artists of the time. His paintings were mainly done using watercolours. The French poet and critic Charles Baudelaire referred to his portrait series as showing "all the morals and aesthetics of the age".
Тақырыбы
Девериа сонымен қатар суретшілер мен жазушылардың портреттерін салуымен де танымал болды, оларды Париждегі Рю де Л'Уэст көшесіндегі студиясында қабылдайтын. Оның модельдерінің тізіміне Александр Дюма, Проспер Мериме, сэр Уолтер Скотт, Жак Луи Давид, Альфред де Мюссе, Шарль Огюстен Сент-Бёв, Оноре де Бальзак, Теодор Жерико, Виктор Гюго, Мари Дорваль, Альфонс де Ламартин, Альфред де Виньи, Джейн Стирлинг және Франц Лист кіреді.
Devéria was also known for doing portraits of artists and writers, whom he entertained in his Paris studio on Rue de l'Ouest. The list of his sitters includes Alexandre Dumas, Prosper Mérimée, Sir Walter Scott, Jacques Louis David, Alfred de Musset, Charles Augustin Sainte Beuve, Honoré de Balzac, Théodore Géricault, Victor Hugo, Marie Dorval, Alphonse de Lamartine, Alfred de Vigny, Jane Stirling, and Franz Liszt.
Өмірінің соңғы жылдары
1849 жылы Девериа Ұлттық кітапхананың гравира бөлімінің директоры және Луврдің Мысыр бөлімінің ассистент-кураторы болып тағайындалды. Келесі жылдары ол ұлы Теодуль Девериаға сурет салу және литографияны үйретті, екеуі де 1853 жылдан оның өліміне дейін отбасылық портреттер альбомын жасады. Олар альбомдағы бірнеше портреттерге жұқа бояумен өңдеу жасады, бұл, мүмкін, фотосуреттерден литография басып шығаруға дайындық болған. Теодуль Деверианың альбомдағы фотосуреттері 1854 жылмен даталанған. Девериа өмірінің соңғы күндерін Мысырда сурет салумен және мәтіндерді түсірумен өткізді. Ол 1857 жылы қайтыс болды.
In 1849 Devéria was appointed director of the Bibliothèque Nationale's department of engravings and assistant curator of the Louvre's Egyptian department. In the following years, he taught drawing and lithography to his son, Théodule Devéria, and both worked on a family portrait album from 1853 until his death. They applied ink wash to several of the portraits in the album, possibly in preparation for printing lithographs from the photographs. The album photographs by Théodule Devéria are dated 1854. Devéria spent his last days traveling in Egypt, making drawings and transcribing texts. He died in 1857.
Мұра
Деверианың туындылары Лувр мұражайында, Сан-Францисконың Көркем өнер мұражайларында, Дж. Пол Гетти мұражайында, Нортон Саймон мұражайында және Лиеж университетінің коллекцияларында сақталады.
Works by Devéria are in the Louvre Museum, the Fine Arts Museums of San Francisco, the J. Paul Getty Museum, the Norton Simon Museum, and the Université de Liège collections.