Кіріспе
1204 жылы Норвегия королі Гутторм Сигурдссон (; 1199 – 11 тамыз 1204) – Норвегия азамат соғысы кезеңінде 1204 жылдың қаңтардан тамызға дейін Норвегия королі болды. Король Сверренің немересі болғандықтан, төрт жасында Биркебейнер фракциясы оны король деп жариялады. Оның айналасындағы оқиғаларды бақылауға қабілетсіз екені анық болғанымен, Гуттормның Хакон Ақымақтың регенттігімен таққа отыруы Биркебейнерлер мен Баглер фракциялары арасындағы қақтығысты қайта жаққызды, соңғысына Данияның Вальдемар II әскери көмек көрсетті. Гуттормның билеуі бала король кенеттен ауырып қайтыс болғанда күрт аяқталды. Биркебейнерлер арасында Хаконның болашақ әйелі Кристина Нильсдаттер Гуттормның ауруына және өліміне себеп болды деген әңгіме тарады, бірақ қазіргі тарихшылар бұл мәлімдемені күмәнді деп санайды. Гуттормның өлімінен кейін жай ғана азамат соғысы жүріп, 1207 жылы елді уақытша бөлісетін келісімге қол жеткізілді.
Guttorm Sigurdsson (; 1199 – 11 August 1204) was the king of Norway from January to August 1204, during the Norwegian civil war era. As a grandson of King Sverre, he was proclaimed king by the Birkebeiner faction when he was just four years old. Although obviously not in control of the events surrounding him, Guttorm's accession to the throne under the effective regency of Haakon the Crazy led to renewed conflict between the Birkebeiner and the Bagler factions, the latter supported militarily by Valdemar II of Denmark. Guttorm's reign ended abruptly when the child king suddenly became ill and died. Rumours among the Birkebeiner held that Guttorm's illness and death had been caused by Haakon the Crazy's future wife Christina Nilsdatter, a claim considered dubious by modern historians. Low intensity civil war followed Guttorm's death, until a settlement was reached in 1207, temporarily dividing the kingdom.
Өмірбаян
Гутторм – Сигурд Лавардың заңсыз ұлы, демек, ол Сверре патшаның немересі еді. Оның анасы кім екені белгісіз. Сигурд әкесі Сверре қайтыс болғаннан бұрын қайтыс болды, ол 1202 жылы қайтыс болды және оның кіші ұлы Хакон Сверресон оның орнын басты. Хакон 1204 жылдың 1 қаңтарындағы өліміне дейін билік етті. Хакон өзінің қысқа билігі кезінде Біркебейнер мен Баглер арасында бейбітшілік және қайта бірігу саясатын ұстанды, бірақ оның өлімінен кейін тараптар арасындағы қарым-қатынас күрт нашарлап, Норвегия азамат соғыстарының жаңа кезеңі басталды. Біркебейнерлердің бір бөлігі Хаконның Баглермен келісу саясатына наразы болды, бұл оның өліміне себеп болуы мүмкін, содан кейін Біркебейнерлер ішіндегі билік тепе-теңдігі дереу Хаконның мазасыздыққа ұшыраған тобына ауысты. Хаконның өлімінен кейін Біркебейнерлер Берген епископы Мартинмен кеңесіп, Гуттормды патшалыққа тағайындады. Сверренің немере інісі Хакон Ақымақ бірден жалдамалы әскер мен армияның басшысы болып тағайындалды. «Бёглунга сөгур» (Баглер сагалары) бойынша, жас патша қылыш алып, Хаконның жанына қойды және оған қалқан ұсынды. Ол Хаконға барлық басшылардың келісімімен граф титулын берді және Хаконды өзінің тағында өзінің жанына отырғызды. Хаконның ерекше күшті орны корольмен бірдей деңгейде отыруымен көрсетілді, граф үшін әдеттегідей төменгі орынға емес. Сверренің тағы бір немересі Питер Стойпер және Сверренің қызы Сесилияның күйеуі Айнар Конгсмаг Гуттормның қамқорлары болып тағайындалды.
Көтеріліс және өлім
Соғысшыл және билікке құмар Хакон (Баглерлер оны "ессіз итті" деп атаған) маңызды лауазымдарға тағайындалуы Биркебейнерлер арасындағы қақтығыстарға және Баглерлермен қарым-қатынастың нашарлауына себеп болды. Хаконның жоғарылауы Баглерлерді Биркебейнерлермен бейбіт келісімге келуге үміт жоқ деп сендірді. Сондықтан Баглерлер Данияға сапар шегіп, 1203 жылы партияның бір бөлігі патша деп жариялауға тырысқан бұрынғы король Магнус Эрлингссонның ұлы деп есептелген Эрлинг Стоунволлдың төңірегіне бірікті. Олардың көтерілісін Данияның Вальдемар II белсенді түрде қолдады, ол Норвегиядағы Викен аймағының ежелгі Дания билігін қайтаруды көздеді. Вальдемар маусым айында 300-ден астам кемемен Викенге келді, ал Эрлинг Тёнсбергте корольдің алдында сынақтан өтті. Дания королі өз кезегінде Эрлингке 35 кеме берді, ал Филипп Симонссонмен (Баглерлердің тағы бір қарсыласы) бірге Вальдемарға адалдық серт берді. Филипптің таққа талап етуін Вальдемар да, шіркеу де қолдағанмен, ақырында Баглерлер Эрлингті король, ал Филиппті Хогатинг пен Боргартингте (Норвегияның оңтүстік-шығыс аймақтарының жиналыстары) граф деп жариялады. Баглерлер Викенді тез арада бақылауларына алды. Гуттормның қазасынан кейін оның мұрагері Инге Бардссон мен Баглерлер арасындағы үлкен қарқынды азаматтық соғыс басталды, 1207 жылы Инге, Хакон және жаңа Баглер талапкері Филипп Симонссон арасында келісімге қол жеткізілді, ол бірнеше жылға патшалықты бөліп тастады.