Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1959 жылы Ричард Лестер түсірген британдық фильм.
1959 British film by Richard Lester
"The Running Jumping & Standing Still Film" – 1959 жылы Ричард Лестер мен Питер Селлерс, сондай-ақ Брюс Лейсинің қатысуымен түсірілген британдық комедиялық қысқа фильм. Ол 1959 жылы екі жексенбі күні шамамен 70 фунт стерлингке (1959 жылғы 70 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) түсірілді (оның ішінде дала жалдауға 5 фунт стерлинг жұмсалды). Бұл фильмді "The Beatles" тобы ұнатып тыңдайтын, соның арқасында Лестер "Артық қиын күннің түні" (1964) және кейін "Көмектесеміз!" (1965) фильмдерін түсіруге шақырылды, онда Лейси Джордж Харрисонның бағбаны рөлінде эпизодтық түсірілімде қатысқан.
The Running Jumping & Standing Still Film is a 1959 British sketch comedy short film directed by Richard Lester and Peter Sellers, in collaboration with Bruce Lacey. It was filmed over two Sundays in 1959, at a cost of around £70 (70.0 in 1959 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) (including £5 for the rental of a field). It was a favourite of The Beatles, which led to Lester being hired to direct A Hard Day's Night (1964) and then Help! (1965), in which Lacey makes a guest appearance as George Harrison's gardener in the sequence where the group arrive at their "home".
Қысқаша мазмұны
Қысқаметражды фильм ағылшын ауылдарында өтетін сюрреалистік шағын көріністерден тұрады, және әртүрлі кейіпкерлерге толы. Ол бір ер адамның телескоп арқылы қарт әйелдің лапақ пен су шелекпен шалғынды тазалағанын көруімен басталады. Басқа мысалдар: фотографтың басын қара матаға орап, көл суында пленканы проявкалауға тырысуы, немесе суретшінің портретін салу үшін модель ретінде пайдаланатын спортшының отыруға арналған орындыққа айналуы. Модельдің бетінде сандар жазылған, суретші оларды өзінің нөмірленген палитрасынан дұрыс түстерді таңдау үшін пайдаланады. Кейін сол спортшы балға лақтырады, ал аңшы оны құмырсқа ату нысанасы сияқты атып түсіреді. Фильм бір адамның цилиндр мен бір бокс қолғабын киіп, ұзақ уақыт бойы алдап келген екінші адамды нокаутқа жіберуімен аяқталады. Содан кейін ол үйге кіріп, киімдерін шешіп, бокс қолғабын қайта киіп, ұйықтап қалады, шамды сөндіріп, фильмді аяқтайды.
The short consists of a series of surreal vignettes which transpire in the English countryside and involve a rotating array of protagonists. It begins with a man watching through a telescope how an old woman cleans a meadow with a rag and bucket. Other examples are a photographer who tries to develop a film in the water of a lake after wrapping a black piece of cloth around his head, or an athlete who is performing push ups and is then used as the seat for the model of a portrait painter. The model has numbers on her face which the painter uses to choose the correct colours from his numbered palette. The same athlete later throws a hammer, which is then shot down like a skeet shooting target by a hunter. The film ends with a man wearing a top hat and a single boxing glove knocking out another man he had been luring for a long time. The man then enters a hut, undresses, puts the boxing glove back on and goes to sleep, turning off the light and ending the movie.
Сыни қабылдау
BFI Screenonline фильмнің ұзаққа созылған мұрасы "Миллиганның барлық шығармаларының бір бөлігі ретінде британдық комедияға, әсіресе Монти Пайтонның Ұшқыш циркіне (BBC, 1969–74) тигізген әсері болды. Бұл оның тек сюрреалистік юморында ғана емес, сонымен қатар бір эпизодтың элементтері келесі сахналарға өріліп, жеке эскиздерден асып түсетінінде де көрінеді – бұл тактиканы кейіннен Python командасы ұнатты". "Empire" журналы оны "Тамаша, шапшаң сюрреализм" деп сипаттады.
BFI Screenonline concluded that the film's lasting legacy "was its influence (as part of Milligan's overall body of work) on British comedy in general, and on Monty Python's Flying Circus (BBC, 1969–74) in particular. This is evident not only in its surreal humour, but in the way that elements of one routine are threaded through subsequent scenes, transcending the stand alone sketch form—a tactic subsequently favoured by the Python team." Empire magazine called it "Sublime slapstick surrealism."
Шығарылымдар
Фильм "A Hard Day's Night" фильмінің бірнеше үй видеосының құрамына қосымша материал ретінде енгізілген. Ол сонымен қатар "Белгісіз Питер Селлерс" (2000 жылғы теледокументалды фильм) және Британдық кино институты Брюс Лейсидің мансабындағы сирек көрінетін фильмдер жинағы "Лейсидің рәсімдері" атты жинақта да көрсетілген. Бұған қоса, ол StudioCanal компаниясы шығарған "I'm All Right Jack" (1959) фильмінің қосымша материалы ретінде де ұсынылған.
The film has been made available as a special feature on several home video releases of A Hard Day's Night. It is also featured in The Unknown Peter Sellers (TV documentary, 2000) and a British Film Institute released collection of rarely seen films from Bruce Lacey's career entitled The Lacey Rituals. It is also included as a special feature of the StudioCanal issue of I'm All Right Jack (1959).
Марапаттар
Ол 1959 жылы ең үздік ойындық қысқа фильм номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылды, бірақ Жак Кустоның «Алтын балық» (1959) фильміне есе жіберді.
It was nominated for the 1959 Academy Award for Best Live Action Short Subject, but lost to the Jacques Cousteau film The Golden Fish (1959).