Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виридитас (латынша, сөзбе-сөз "жасылдық", бұрын "жасыл желек" деп аударылған) – өмірлік күш, құнарлылық, жасыл шөптілік, гүлдену немесе өсуді білдіретін сөз. Бұл термин әсіресе аббатисса Хилдегард фон Бингенмен байланысты, ол оны рухани және физикалық денсаулықты білдіру үшін немесе оның символы ретінде қолданған, көбінесе Құдай Сөзінің көрінісі ретінде немесе құдайлық табиғаттың бір қыры ретінде.
Viriditas (Latin, literally "greenness," formerly translated as "viridity") is a word meaning vitality, fecundity, lushness, verdure, or growth. It is particularly associated with abbess Hildegard von Bingen, who used it to refer to or symbolize spiritual and physical health, often as a reflection of the Divine Word or as an aspect of the divine nature.
Ерте жазушылардың қолданылуы
"Viriditas" (виридитас) деген сөз Грегорий Зордың "Әйүп туралы нәрселер" (Моралия в Иове) еңбегінде бірнеше рет кездеседі, Әйүптің құдайылық денсаулығына ұмтылуын білдіреді. Августин Гиппо бұл терминді "Құдай қаласы" (City of God) еңбегінде өзгергіштікке сипаттама беру үшін бір рет қолданады. Хеллоиза мен Абелард арасындағы 12 ғасырға жататын жүзден астам махаббат хаттары жинағында әйел "viriditas" сөзін үш рет қолданса, ер адам оны қолданбайды. Дегенмен, Абелард кем дегенде бір уағызында "viriditas" сөзін пайдаланған.
"Viriditas" appears several times in Gregory the Great's Moralia in Job to refer to the spiritual health to which Job aspires. Augustine of Hippo uses the term exactly once in City of God to describe mutability. In a collection of over a hundred 12th century love letters, said to be those between Héloïse and Abelard, the woman uses "viriditas" three times but the man does not use it. Abelard used "viriditas" in at least one sermon, however.
Хильдегард фон Бингеннің қолдануы
Виридитас – Хильдегард фон Бингеннің барлық туындыларында тұрақты қолданылатын басшы бейнелердің бірі. Оның суреттерінің гүлденуі Дисибоденбергтегі ортаның гүлденуімен байланысты болуы мүмкін деген пікір бар. Оның осы терминнің кең қолданылуы, қолданылу әртүрлілігіне байланысты жалықтыруы мүмкін. Медицина тарихшысы, сонымен қатар дәрігер доктор Виктория Свит Хильдегардты зерттегенде, Хильдегардтың виридитас сөзін өсімдіктердің жапырақтар мен жемістер шығару қабілетінің кең мағынасында, сондай-ақ адамдардың өсу және жазылу қабілетінің ішкі күші ретінде қалай қолданғанын көрсетті. Хильдегардтан шабыттанған доктор Свит, өзінің емделушілерін емдеген кезде, виридитасқа немесе жазылудың ішкі күшіне кедергі келтіретін нәрсе бар ма және емдеуге қатысты, сарай сияқты ортада кедергілерді жойып, қоректендіретін бағбан рөлінде болуға бола ма деп ойлай бастады. Scivias еңбегінде Хильдегард виридитасты құдайлық табиғаттың атрибуты ретінде ең бастысы деп атады. Оның туындыларында виридитас сөзі түрліше аударылған, мысалы, жаңару, күш-қуат, құнарлылық, жемістілік, жасылдандыру немесе өсу. Хильдегардтың түсінігінде виридитас – рухани және физикалық денсаулықтың метафорасы, ол құдайлық сөз арқылы көрінеді.
Viriditas is one of Hildegard von Bingen's guiding images, used constantly in all of her works. It has been suggested that the lushness of the imagery is possibly due to the lushness of her surroundings at Disibodenberg. Her extensive use of the term can be frustrating in its diversity of uses. In a study of Hildegard by historian of medicine Dr. Victoria Sweet, who is also a physician, Dr. Sweet pointed out how Hildegard used the word viriditas in the broader sense of the power of plants to put forth leaves and fruit, as well as in the sense of an analogous intrinsic power of human beings to grow and to heal. Inspired by Hildegard, Dr. Sweet began to ask herself as she was treating her own patients whether anything was interfering with the viriditas or the intrinsic power to heal to relate to healing like being a gardener who removes impediments and nourishes, in a sanctuary like setting. In Scivias, Hildegard focused foremost on viriditas as an attribute of the divine nature. In her works the word viriditas has been translated in various ways, such as freshness, vitality, fertility, fecundity, fruitfulness, verdure, or growth. In Hildegard's understanding, viriditas is a metaphor for spiritual and physical health, which is visible in the divine word.