Генри Коул: Британдық суретші, реформатор және Рождестволық пошта карточкасының авторы
Henry Cole
Генри Коул (1808-1882) – британдық өнертапқыш, бірінші коммерциялық Рождестволық пошта карточкасын (1843) ойлап тапқан. Өнер, білім, саудадағы жаңаруларға үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дизайнының жақтаушысы (1808–1882)
English design advocate (1808–1882)
Сэр Генри Коул ФРСА (15 шілде 1808 – 15 сәуір 1882) – 19 ғасырда Ұлыбританияда сауда мен білім берудегі көптеген жаңаруларға көмектескен британдық мемлекеттік қызметкер және өнертапқыш. Коул Рождествода құттықтау карточкаларын жіберу идеясын ойлап тапты және 1843 жылы әлемдегі алғашқы коммерциялық Рождестволық карточкасын енгізді. 1823 жылы мектепті бітіргеннен кейін ол Фрэнсис Палгрейвтің хатшысы, содан кейін Рекорд комиссиясының орынбасары болды. Коул жазбаларды көшірумен айналысты, бірақ Дэвид Кокспен акварель сурет салуды оқып үлкерді және туындыларын Корольдік академияда көрсетті. Ол әкесімен бірге романшы Томас Лав Пикокқа тиесілі үйде тұрды, ол екі бөлмені өзінде сақтап, жас Коулдың досы болды. Коул оған суреттер салды, музыкалық қойылымдар туралы сын жазуға көмектесті және Джон Стюарт Милл, Чарльз Буллер және Джордж Гротпен таныстырды. Достар аптасына екі рет Гроттың үйінде жиналып, пікірталас жүргізетін. 1831 жылы жаңа Рекорд комиссиясы құрылды, ал 1833 жылы Коул орынбасар комиссар болып тағайындалды. Комиссия хатшысы Чарльз Пуртон Купер комиссиямен және Коулмен дауласты, содан кейін Коул қорғаныс үшін Чарльз Буллерге жүгінді. 1836 жылы Буллердің ұсынысы бойынша, қолданыстағы жүйеге қарсы баяндама жасалған комитет құрылды, ал комиссия 1837 жылдың 20 маусымында Вильгельм IV қайтыс болғаннан кейін таратылды. Коул Буллерді қолдап көптеген мақалалар жазды. Ол Лорд Лэнгдейлдің тағайындауымен, ол Роллдердің басқарушысы ретінде комиссия ісін басқарды, өтініштердің қазынасының жазбаларын басқаруға жауапты болды. 1838 жылғы Қоғамдық жазбалар кеңсесі туралы заңға сәйкес 1838 жылы жазбалар кеңсесі құрылды, ал Коул төрт аға көмекші сақтаушының бірі болды. Ол 1841 жылдың 2 қарашасында осы мақсатта орналасқан Карлтон үйінің ат шабуылы мектебінде үлкен көлемдегі жазбаларды жинады. Оның осы орынның қолайсыздығы туралы баяндамалары Феттер-Лейндегі ғимараттың (1851 жылы бастау алған) салынуына себеп болды. Коулдың жазба кеңсесіндегі міндеттері оның барлық күшін жұмсауға мүмкіндік бермеді. 1838 жылы жоғары лауазымдағы адамдарының рұқсатымен ол пошта реформасын ілгерілету комитетінің хатшысы болды. Ол өзі ұсынған «Post Circular» органының редакторы болды, ал оның алғашқы саны 1838 жылдың 14 наурызында жарық көрді. Ол петициялар мен жиналыстарды осыншалықты белсенді ұйымдастырды, соның нәтижесінде Кобден 1839 жылы оған Анти-Корнлау лигасының хатшылығын ұсынды. Парламент 1839 жылдың тамызында жаңа пошта схемасын жүзеге асыруға рұқсат берді, ал қазыналық маркалар бойынша ең жақсы ұсыныстарға сыйлықтар ұсынды. Коул сыйлықтың бірін жеңіп алды, ол егжей-тегжейін талқылау үшін қазынаға барды және 1842 жылдың басына дейін схеманы әзірлеумен айналысты. 1837 жылдан 1840 жылға дейін ол Роуленд Хиллдің көмекшісі болып жұмыс істеді және бір пенилік поштаның енгізілуінде маңызды рөл атқарды. Кейде ол әлемдегі алғашқы пошта маркасын – бір пенилік қара марканы жасаған деп есептеледі. 1843 жылы Коул әлемдегі алғашқы коммерциялық Рождестволық карточканы ұсынды, суретші Джон Каллкотт Хорслиге сурет салуды тапсырды.
Sir Henry Cole FRSA (15 July 1808 – 15 April 1882) was a British civil servant and inventor who facilitated many innovations in commerce and education in the 19th century in the United Kingdom. Cole is credited with devising the concept of sending greetings cards at Christmas time, introducing the world's first commercial Christmas card in 1843. and upon leaving school in 1823 became clerk to Francis Palgrave, and then a sub commissioner under the Record Commission. Cole was employed in transcribing records, but found time to study watercolour painting under David Cox, and exhibited sketches at the Royal Academy. He lived with his father in a house belonging to the novelist Thomas Love Peacock, who retained two rooms in it, and became a friend of young Cole. Cole drew for him, helped him in writing critiques of musical performances, and was introduced by him to John Stuart Mill, Charles Buller, and George Grote. The friends used to meet at Grote's house in Threadneedle Street for discussions twice a week. A new Record Commission was issued in 1831, and in 1833 Cole was appointed a sub commissioner. The secretary, Charles Purton Cooper, quarrelled with the commission, and with Cole, who applied to Charles Buller for protection. A committee of the House of Commons was appointed upon Buller's motion in 1836, which reported against the existing system, and the commission lapsed on the death of William IV on 20 June 1837. Cole wrote many articles in support of Buller. He was appointed by Lord Langdale, who, as Master of the Rolls, administered the affairs of the commission, to take charge of the records of the exchequer of pleas. The record office was constituted in 1838 under the Public Record Office Act 1838, and Cole became one of the four senior assistant keepers. He ranged a large mass of records in the Carlton House Riding School, where he was placed for the purpose 2 November 1841. His reports upon the unsuitability of this place contributed to bring about the erection of the building in Fetter Lane (begun in 1851). Cole's duties at the record office did not absorb his whole energy. In 1838, with the leave of his superiors, he became secretary to a committee for promoting postal reform. He edited their organ, the Post Circular, suggested by himself, of which the first number appeared 14 March 1838. He got up petitions and meetings with such energy that Cobden offered to him in 1839 the secretaryship of the Anti Cornlaw League. Parliament granted power to carry out the new postal scheme in August 1839, and the treasury offered premiums for the best proposals as to stamps. Cole gained one of the premiums; he attended the treasury to discuss details, and was employed there till the beginning of 1842 in working out the scheme. From 1837 to 1840, he worked as an assistant to Rowland Hill and played a key role in the introduction of the Penny Post. He is sometimes credited with the design of the world's first postage stamp, the Penny Black. In 1843, Cole introduced the world's first commercial Christmas card, commissioning artist John Callcott Horsley to make the artwork.
Феликс Саммерли псевдонимі
Коул жеке өзі өнеркәсіптік дизайнға қызығушылық танытты және Феликс Саммерли атты псевдониммен өндіріске түскен бірнеше заттарды, оның ішінде Минтон компаниясы шығарған жүлделі чайник жасады. Феликс Саммерли ретінде ол балалар кітаптарының бірнеше сериясын жазды, соның ішінде «Үй қазынасы» (1843–1855); «Вестминстер аббаттығының архитектурасы, мүсіншілігі, қабірлері және әшекейлері туралы нұсқаулық» (1859); «Сұлулық және аң: толығымен жаңа басылым» (1843); «Төрт аяқты жануарлардың алфавиті» (1844); және «Альберт ван Эвердингеннің суреттерімен баяндалған Түлкі Рейнардтың қызықты тарихы» (1843).
Cole was personally interested in industrial design, and under the pseudonym Felix Summerly designed a number of items which went into production, including a prize winning teapot manufactured by Minton. As Felix Summerly, he also wrote a series of children's books, including The home treasury (1843–1855); A hand book for the architecture, sculpture, tombs, and decorations of Westminster Abbey (1859); Beauty and the beast: an entirely new edition (1843); An Alphabet of Quadrupeds (1844); and The pleasant history of Reynard the Fox, told by the pictures by Albert van Everdingen (1843).
Коул және көрмелер
Өнерді, өндірісті және коммерцияны қолдау қоғамының мүшесі ретінде Коул өнеркәсіптік дизайн стандарттарын жақсарту жолындағы науқанына үкіметтен қолдау алу үшін лобби жасады. Принц Альберттің қолдауы қамтамасыз етілді және 1847 жылы Корольдік өнер, өндіріс және сауданы ынталандыру қоғамына (RSA) корольдік жарғы берілді. Принц Альберттің басшылығымен Коул 1847 жылы қолөнер бұйымдарының табысты көрмесін ұйымдастырды, ал одан кейін 1848 және 1849 жылдары одан да кеңейтілген көрмелер өтті. Коул 1849 жылғы 11-ші бесжылдық Париж көрмесіне барды және онда халықаралық қатысушыларға ашық көрме болмағанын байқады. Ол RSA-ның 1850 және 1851 жылдарға жоспарланған көрмелерін ірі халықаралық көрмеге айналдыруға болатынын түсінді және 1850 жылы жаңа көрмені басқару үшін 1851 жылғы көрменің Корольдік комиссиясын құруға патшайым Викторияның қолдауын алды, оның төрағасы Принц Альберт болды. 1851 жылдың 1 мамырынан 15 қазанына дейін Лондонның Хайд-парктегі Кристалл сарайында өткен барлық елдердің өнеркәсіптік өнімдерінің Ұлы көрмесі зор табысқа және қаржылық жетістікке жетті, бұл Генри Коулдың тиімді басқаруының нәтижесінде болды.
Through his membership of the Society for the Encouragement of Arts, Manufactures, and Commerce, Cole lobbied government for support for his campaign to improve standards in industrial design. The backing of Prince Albert was secured, and in 1847 a royal charter was granted to the Royal Society for the Encouragement of Arts, Manufactures and Commerce (RSA). Under the patronage of Prince Albert, Cole organised a successful Exhibition of Art Manufactures in 1847, with enlarged exhibitions following in 1848 and 1849. Cole visited the 1849 11th Quinquennial Paris Exhibition and noticed the lack of an exhibition open to international participants. He saw that the RSA's planned exhibitions for 1850 and 1851 could be adapted into a larger international exhibition, and he secured the backing of Queen Victoria to establish in 1850 the Royal Commission for the Exhibition of 1851 to manage the new exhibition, under the Presidency of Prince Albert. The Great Exhibition of the Works of Industry of all Nations was held in the Crystal Palace in Hyde Park, London, from 1 May to 15 October 1851, and was an enormous popular and financial success, partially due to the astute management of Henry Cole.
Мұражайлар
Комиссия мүшелерінің бірі ретінде Коул Ұлы көрменің 186 000 фунт стерлингтік қалдық ақшасы Ұлыбританиядағы ғылым және өнер білімін жақсартуға жұмсалуына қатысты шешім қабылдауда маңызды рөл атқарды. Оңтүстік Кенсингтон аймағында жер сатып алынып, бірқатар білім беру және мәдени мекемелердің орталығы ретінде дамытылды, ол жартылай әзіл-сықақпен "Альбертополис" деп аталды. Генри Коул өнер мен дизайн білімінің деңгейін жақсарту және оның өнеркәсіпке қолданылуын ескере отырып, үкімет құрған Практикалық өнер департаментінің бірінші басқарушысы болып тағайындалды. Осы қызметінде ол Марлборо үйіндегі сәндік өнер мұражайы ретінде бастау алған Виктория және Альберт мұражайының дамуына зор үлес қосты. Коул оның қазіргі орнына көшуін бақылады және 1857 жылдан 1873 жылға дейін Оңтүстік Кенсингтон мұражайының бірінші директоры болды. 1974 жылы музейдің бұрын Хаксли ғимараты деп белгілі болған бөлігі Генри Коул ғимараты деп аталып, бүгінде V&A-ның Генри Коул қанатын құрайды.
As one of the Commissioners, Cole was instrumental in the decision that the £186,000 surplus from the Great Exhibition would be used for improving science and art education in the United Kingdom. Land was purchased in the South Kensington area and developed as the centre for a number of educational and cultural institutions, known half jokingly as "Albertopolis". Henry Cole was appointed the first General Superintendent of the Department of Practical Art, set up by the government to improve standards of art and design education in Britain with reference to their applicability to industry. In this capacity he was instrumental in the development of the Victoria and Albert Museum which had begun as the Museum of Ornamental Art in Marlborough House. Cole oversaw its move to its current site, and became first director of what was called South Kensington Museum from 1857 to 1873. In 1974 a part of the museum that was once known as the Huxley Building was renamed the Henry Cole Building; today it forms the Henry Cole Wing of the V&A.
Құрметтер мен мұра
Коул Ұлттық өнер оқу мектебінің (1896 жылы Корольдік өнер колледжі деп аталды) дамуына зор үлес қосты және көптеген басқа Оңтүстік Кенсингтон институттарының, мысалы Корольдік музыка колледжі мен Лондон императорлық колледжінің құрылуына қатысты. Шындығында, Императорлық колледждің математика факультеті бұрын Экспозиция жолындағы Генри Коул қанатында орналасқан, бірақ ол ғимарат Виктория және Альберт мұражайына сыйланғанша. Коул Ұлы көрменің жұмысы үшін CB орденімен марапатталды және 1875 жылы Виктория патшайымы оны рыцарь дәрежесіне көтерді. Баспасөзде көбінесе "Ескі король" Коул деп аталған ол, патшайымның және әсіресе Принц Консорттың ең жақын қолдауына ие болды. Ол өзінің сүйікті жобаларының бірі үшін жәрдемші қажет болғанда: "Бізге бу керек, Коулды шақыру керек" деген сөздерін айтқан. Ағылшын мұрасының көк тақтасы Коулдың 33 Thurloe Square, Оңтүстік Кенсингтон, Лондон мекенжайындағы үйі мен жұмыс істеген жерін көрсетеді, ол Виктория және Альберт мұражайының қарама-қарсы жағында орналасқан. 2001 жылы Коулдың 1843 жылы әжесіне жіберген алғашқы Рождестволық карточкаларының бірі аукционда 22 500 фунт стерлингке сатылды.
Cole was instrumental in the development of the National Art Training School (renamed the Royal College of Art in 1896) and played a part in the establishment of many other South Kensington institutions, such as the Royal College of Music and Imperial College London. In fact, the Imperial College Mathematics Department was formerly based in the Henry Cole Wing on Exhibition Road, before the premises were donated to the Victoria & Albert Museum. Cole was awarded the CB for his work on the Great Exhibition and was knighted by Queen Victoria in 1875. Often referred to in the press as "Old King" Cole, he was known to have the closest personal backing of the Queen and especially of the Prince Consort, who when he needed a facilitator for one of his pet projects, was heard to remark: "We must have steam, get Cole". An English heritage blue plaque commemorates where Cole lived and worked at 33 Thurloe Square, South Kensington, London, opposite the Victoria and Albert Museum. In 2001, one of Cole's first Christmas cards, which was sent to his grandmother in 1843, sold at auction for £22,500.