Кіріспе

Архей эонының екінші дәуірі

Палеоархей ( /p//eɪ//l//i//oʊ//.//ɑːr/'/k//iː//ə//n//, /,/p//æ//l// / PAYleeoharKEEən, PAL), сондай-ақ Палеоархей деп те жазылады (бұрынғы Ерте Архей деп аталған), Архей эонының геологиялық дәуірі. Атауы грек тіліндегі "Palaios" – "көне" деген сөзден шыққан. Бұл дәуір белгілі бір уақыт кезеңін қамтиды. Дәуір хронометриялық тұрғыдан анықталады және Жер бетіндегі тау жыныстарының нақты бір деңгейімен байланыстырылмайды. Өмірдің ең ерте дәлелдері осы дәуірге жатады, ал Жердегі ең алғашқы суперконтиненттердің бірі – Ваальбара осы дәуірде қалыптасқан болуы мүмкін.

Ерте өмір

Палеоархея дәуіріне қатысты геологиялық жазбалар өте шектеулі. Деформация мен метаморфизмге байланысты, Палеоархея дәуірінің көптеген тау жыныстары ешқандай пайдалы ақпарат бере алмайды. Әлемде ерте өмірдің куәліктерін сақтап қалған жеткілікті түрде сақталған тау жыныстары бар екі ғана аймақ бар: Оңтүстік Африкадағы Каапвал кратоны және Батыс Австралиядағы Пилбара кратоны. Дрессер формациясы Пилбара кратонында орналасқан және Палеоархея дәуірінің шөгінді жыныстарынан тұрады. Оның жасы шамамен 3,48 миллиард жыл деп есептеледі. Барбертонның жасыл тас белдеуі, Каапвал кратонында орналасқан, сондай-ақ өмірдің куәліктерін қамтиды. Ол шамамен 3,26 миллиард жыл бұрын, Жерге шамамен кеңдігі бар үлкен астероид шағылысқан кезде пайда болған. Барбертонның жасыл тас белдеуіндегі Бак Риф және Жозефсдал аралықтарында Палеоархея дәуірінен қалған бактериялардың қазба қалдықтары бар микробтық төсектемелер кездеседі.

Континенттік даму

Каапваал кратонындағы Барбертон жасыл тас белдеуі мен Пилбара кратонының шығыс бөлігі арасындағы ұқсастықтар екі құрылымның бір кезде Ваалбара суперконтинентінің бөлігі ретінде біріккенін көрсетеді, ол Жердің ең ерте суперконтиненттерінің бірі. Кейбір палеомагниттік мәліметтер олардың Палеоархей дәуірінде байланысқа түскенін ұсынады, бірақ Ваалбара Мезоархей немесе Неоархей дәуірлеріне дейін қалыптаспаған болуы мүмкін. Қазіргі заманмен салыстырғанда мантияның әлдеқайда ыстық болуы және мұхиттың жоғары геотермальдық градиентіне байланысты, Палеоархей кезеңінде қазіргі түріндегі плиталық тектоника болған жоқ. Оның орнына, осы геологиялық уақыттың дәуірі үшін "қабықшалық тектоника" моделі ұсынылған. Бұл модельге сәйкес, мұхиттық плиталардың әдеттегі субдукциясының орнына, кеңінен кремнийленген жоғарғы мұхиттық қабық төменгі мұхиттық қабықтан бөлініп, кейінірек Протерозой және Фанерозой эондарындағы офиолиттерге ұқсас жағдайда шөгіңкі қалдықтарға айналған.