Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1845–1921 жылдар аралығында асылжандықты және әйелдердің саяси құқықтарын қолдаған ағылшын қозғалысының қайраткері.
English promoter of temperance and women's political rights (1845–1921)
Розалинд Фрэнсис Ховард, Карлайл графесі (туған есімі Стэнли; 20 ақпан 1845 – 12 тамыз 1921), "Радикалды графесі" деп белгілі, әйелдердің саяси құқықтарын қолдаушы және асылжандық қозғалыстың белсендісі болған.
Rosalind Frances Howard, Countess of Carlisle (née Stanley; 20 February 1845 – 12 August 1921), known as The Radical Countess, was a promoter of women's political rights and temperance movement activist.
Отбасы
Карлайл графинясы, шамасы, Чеширдегі Челфордтағы Алдерли паркінде дүниеге келген. Ол виг саясаткері Эдвард Стэнлидің, Алдерлидің 2-бароны Стэнлидің және әйелдер білімі үшін күрескен Генриетта Стэнлидің, Алдерли бароншасы Стэнлидің оныншы және соңғы баласы болды. Оны жеке репетиторлар үйде оқытты. Стэнли отбасы діни нанымдары тұрғысынан өте алуан түрлі болды: Лорд және леди Стэнли жоғары шіркеудің англикандары болды, олардың үлкен ұлы Генри – мұсылман, үшінші қызы Мод – төмен шіркеудің англиканы, кіші ұлы Алгернон – Рим-католик епископы, соңғы қызы Кейт – атеизмге бейім, ал Розалинд өзін агностик деп есептеді. Олардың алкогольге деген қарсылығы болды, бірақ басқа жағынан көп ортақ нәрсесі жоқ еді. Либералдық партия Розалинд қолдаған Ирландияның өзін-өзі басқару мәселесі бойынша жарылған кезде Джордж өзінің туысы, Девоншир герцогы және Либералдық Юнионисттік партия тарапына қосылуға шешім қабылдады. Жеке және саяси келіспеушіліктерге байланысты Ховардтар неке өмірінің көп бөлігін бөлек өткізді, Розалинд олардың ауылдық үйлерінде – Говард замкісінде және өзінің сүйікті үйі Наворт замкісінде тұруды ұнатты. Оңтүстік Африка соғысына қарсы болғанымен, леди Карлайл Бірінші дүниежүзілік соғыста британдықтардың немістерге қарсы тұруын нық қолдады. Одан кейін тыйым салу қозғалысы мен Либералдық партия бөлініп, оны маңызды саяси ықпалсыз қалдырды. Ол Х.Х. Асквитті тыйым салуды ілгерілетпегеніне қарамастан қолдады және Дэвид Ллойд Джорджтың соғыс кезінде ішімдік саудасын мемлекеттік меншікке беру туралы ұсынысына қарсы шықты. Ол жұмысшы табының тұрмыс жағдайын жақсарту үшін көп еңбек еткенімен, демократиядағы олардың рөлін жек көретін элиташыл адам болды.
The Countess of Carlisle was born probably at Alderley Park, Chelford in Cheshire. She was the tenth and last child of the Whig politician Edward Stanley, 2nd Baron Stanley of Alderley, and the women's education campaigner Henrietta Stanley, Baroness Stanley of Alderley. She was educated at home by private tutors. The Stanley family was exceptionally diverse in terms of religious convictions: Lord and Lady Stanley were high church Anglicans, their eldest son Henry was a Muslim, their third daughter Maude was a low church Anglican, their youngest son Algernon became a Roman Catholic bishop, their penultimate daughter Kate leaned towards atheism, while Rosalind herself identified as an agnostic. They shared a dislike for alcohol, but little else; when the Liberal Party split on the issue of Irish home rule, which Rosalind supported, George decided to side with his cousin, the Duke of Devonshire, and the Liberal Unionist Party. Due to their personal and political disagreements, the Howards spent most of their married life separated, with Rosalind preferring to stay at their country houses, Castle Howard and her favourite home, Naworth Castle. Although she had opposed the South African War, Lady Carlisle firmly supported British resistance to the Germans in the First World War. The temperance movement and the Liberal Party had divided by then, leaving her without significant political influence. She supported H. H. Asquith despite his unwillingness to promote prohibition and opposed David Lloyd George's proposal to nationalise the drink trade during wartime. Though she worked hard to improve the working class people's living conditions, she was an élitist who resented their role in democracy.