«АҚШ Төлеуі» телесериалы (1953-1963) – сағаттық драмалық туындылар антологиясы. U.S. Steel демеушілігімен, театр өнерінен радиоға, кейін теледидарға көшкен тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телевизиялық сериал
Television series
"The United States Steel Hour" – 1953 жылдан 1963 жылға дейін бір сағаттық драмаларды телеарналарға ұсынған антологиялық сериал. Бұл телевизиялық сериалға және одан бұрынғы радио бағдарламасына АҚШ Steel корпорациясы (U.S. Steel) демеушілік еткен.
The United States Steel Hour is an anthology series which brought hour long dramas to television from 1953 to 1963. The television series and the radio program that preceded it were both sponsored by the United States Steel Corporation (U. S. Steel).
Театр гильдиясы эфирде
Сериал 1940 жылдары радиода «Театр гильдиясы эфирде» деп аталды. 1919 жылы американдық театрдың сапасын жақсарту мақсатында құрылған Театр гильдиясы алғаш рет радио өндірісімен «Театр гильдиясы драмалары» CBS сериясында тәжірибе жасады, ол 1943 жылдың 6 желтоқсанынан 1944 жылдың 29 ақпанына дейін көрсетілді. Актриса және драматург Армина Маршалл (1895–1991), Театр гильдиясының бірлескен басқарушысы, Гильдияның жаңа құрылған Радио бөлімінің басшысы болды, ал 1945 жылы «Театр гильдиясы эфирде» Бродвей театрларын радиоға, жетекші актерлердің қатысуымен әкелудің амбициялық жоспарын бастады. Сериал 1945 жылдың 9 қыркүйегінде ABC арнасында Берджесс Мередит, Генри Дэниелл және Сесил Хамфрис қатысқан Роберт Николс пен Морис Браунның «Еуропа үстіндегі қанаттар» пьесасымен дебют жасады, бұл пьесаны Театр гильдиясы 1928–1929 жылдары Бродвейде қойған болатын. Бір жыл ішінде сериал әр апта сайын 10–12 миллион көрерменді тартты. Классикалық және заманауи пьесаларды ұсынып, бағдарлама сегіз жыл бойы эфирде болды, содан кейін телесериалға айналды. Радиоға бейімделген драматургтар қатарында Шекспир мен Оскар Уайльдтан бастап Юджин О’Нилл мен Теннесси Уильямсқа дейін болды. Сериалда Ингрид Бергман, Рональд Колман, Бетт Дэвис, Рекс Харрисон, Хелен Хейс, Кэтрин Хепберн, Джин Келли, Дебора Керр, Сэм Левен, Агнес Мурхед, Базил Ратбоун және Мэри Синклер сияқты көптеген Бродвей және Голливуд жұлдыздары ойнады. Ерекше орындалған рөлдердің бірі – Джон Гилгудтың «Гамлет» рөліндегі ойнауы, онда Дороти МакГайр Офелия рөлінде болды, бұл 90 минуттық кеңейтілген эфир болды. Фредерик Марш Сирано де Бержерак рөлінде ойнады, ол бұл рөлді сахнада да, экранда да ойнаған емес. Сериалда Роджерс пен Хаммерштейннің сәтсіз «Allegro» музыкалық комедиясының радиодағы жалғыз көрсетілімі де болды. Радио сериясы 1953 жылдың 7 маусымына дейін, U.S. Steel компаниясы шоуды теледидарға көшіруге шешім қабылдағанға дейін эфирде болды.
The series originated on radio in the 1940s as Theatre Guild on the Air. Organized in 1919 to improve the quality of American theater, the Theatre Guild first experimented with radio productions in Theatre Guild Dramas, a CBS series which ran from December 6, 1943 to February 29, 1944. Actress playwright Armina Marshall (1895–1991), a co administrator of the Theatre Guild, headed the Guild's newly created Radio Department, and in 1945, Theatre Guild on the Air embarked on its ambitious plan to bring Broadway theater to radio with leading actors in major productions. It premiered September 9, 1945 on ABC with Burgess Meredith, Henry Daniell and Cecil Humphreys in Wings Over Europe, a play by Robert Nichols and Maurice Browne which the Theatre Guild had staged on Broadway in 1928–29. Within a year the series drew 10 to 12 million listeners each week. Presenting both classic and contemporary plays, the program was broadcast for eight years before it became a television series. Playwrights adapted to radio ranged from Shakespeare and Oscar Wilde to Eugene O'Neill and Tennessee Williams. Numerous Broadway and Hollywood stars acted in the series, including Ingrid Bergman, Ronald Colman, Bette Davis, Rex Harrison, Helen Hayes, Katharine Hepburn, Gene Kelly, Deborah Kerr, Sam Levene, Agnes Moorehead, Basil Rathbone and Mary Sinclair. One notable performance was John Gielgud as Hamlet, in an expanded 90 minute broadcast with Dorothy McGuire as Ophelia. Fredric March was heard in his only performance as Cyrano de Bergerac, a role he played neither onstage or onscreen. The series also featured the only radio broadcast of Rodgers and Hammerstein's flop musical, Allegro. The radio series was broadcast until June 7, 1953, when U. S. Steel decided to move the show to television.
Теледидар
Телевизиялық нұсқасы 1953 жылдың 27 қазанынан 1955 жылға дейін ABC, ал 1955 жылдан 1963 жылға дейін CBS арнасында көрсетілді. Радиодағы алдыңғы түрі сияқты, бұл да тікелей эфирдегі драмалық антологиялық серия болды. Телевизиядағы алғашқы маусымында бағдарлама екі апта сайын «The Motorola Television Hour» бағдарламасымен алмасып тұрды. 1963 жылы, соңғы жылы, ол Телевизияның Алтын Ғасырынан қалған соңғы тікелей эфирдегі антологиялық серия болды. Президент Джон Ф. Кеннедидің 1962 жылдың 11 сәуірінде болат компанияларымен бағаларын күрт көтеру мәселесі бойынша болған атақты қақтығысы кезінде де ол эфирде болды. Шоуда түрлі телеактерлер ойнады, ал эпизодтары күнделікті мәселелерден бастап даулы тақырыптарға дейін заманауи әлеуметтік мәселелердің кең ауқымын зерттеді. Белгілі қонақ актерлердің қатарында Мартин Балсам, Таллула Банкхед, Ральф Беллами, Джеймс Дин, Долорес дель Рио, Кир Дуллеа, Энди Гриффит, Дик Ван Дайк, Рекс Харрисон, Селесте Холм, Салли Энн Хоуес, Джек Клугман, Сэм Левен, Питер Лорр, Уолтер Маттау, Бенни Гаттиз, Пол Ньюман, Джордж Пеппард, Сюзанна Сторрз, Альберт Салми, Джордж Сегал және Джонни Уошбрук болды. Уошбрук «Үйге апаратын жолдар» фильмінде Джонни Салливан рөлін ойнап, өзінің алғашқы экрандық рөлін сомдады. Гриффит «Сержанттарға уақыт жоқ» өндірісінде экранда алғаш рет пайда болды және 1958 жылы кең экранға бейімделгенде басты рөлді қайта ойнады. 1956–57 жылдары Рид Морган «Steel Hour» бағдарламасында «Sideshow» атты екі эпизодта жас боксшы рөлінде теледидарда алғаш рет пайда болды. Бала актер Даррил Ричард, кейін «The Donna Reed Show» бағдарламасында ойнады, «Боги-мен» эпизодында актерлік дебютін жасады, ол 1955 жылдың 18 қаңтарында эфирге шықты. 1960 жылы Джонни Карсон «Оранж боулдың ханымы» фильмінде Анн Фрэнсиспен бірге ойнады. Ира Левин, Ричард Майбаум және Род Серлинг сияқты көптеген белгілі жазушылар эпизодтарға үлес қосты. Бағдарлама сонымен қатар «Том Сойердің оқиғалары» және «Хаклберри Финннің оқиғалары» атты бір сағаттық музыкалық нұсқаларын көрсетті. Соңғысы 1957 жылдың 20 қарашасында Джимми Бойд, Эрл Хайман, Базил Рэтбоун, Джек Карсон және Флоренс Хендерсон қатысқан актерлік құраммен көрсетілді. Бойд бұрын Том Сойердің бұрынғы телеарнасында Финн рөлін ойнаған.
The television version aired from October 27, 1953 to 1955 on ABC, and from 1955 to 1963 on CBS. Like its radio predecessor, it was a live dramatic anthology series. During its first season on television, the program alternated bi weekly with The Motorola Television Hour. By its final year in 1963, it was the last surviving live anthology series from the Golden Age of Television. It was still on the air during President John F. Kennedy's famous April 11, 1962 confrontation with steel companies over the hefty raising of their prices. The show featured a range of television acting talent, and its episodes explored a wide variety of contemporary social issues, from the mundane to the controversial. Notable guest star actors included Martin Balsam, Tallulah Bankhead, Ralph Bellamy, James Dean, Dolores del Río, Keir Dullea, Andy Griffith, Dick Van Dyke, Rex Harrison, Celeste Holm, Sally Ann Howes, Jack Klugman, Sam Levene, Peter Lorre, Walter Matthau, Bennye Gatteys, Paul Newman, George Peppard, Suzanne Storrs, Albert Salmi, George Segal and Johnny Washbrook. Washbrook played Johnny Sullivan in The Roads Home in his first ever screen role. Griffith made his onscreen debut in the show's production of No Time for Sergeants, and would reprise the lead role in the 1958 big screen adaptation. In 1956–57, Read Morgan made his television debut on the Steel Hour as a young boxer in two episodes titled "Sideshow". Child actor Darryl Richard, later of The Donna Reed Show, also made his acting debut in the episode "The Bogey Man", which aired January 18, 1955. In 1960, Johnny Carson starred with Anne Francis in "Queen of the Orange Bowl". Many notable writers contributed episodes, including Ira Levin, Richard Maibaum and Rod Serling. The program also broadcast one hour musical versions of The Adventures of Tom Sawyer and The Adventures of Huckleberry Finn. The latter was broadcast on November 20, 1957, with a cast including Jimmy Boyd, Earle Hyman, Basil Rathbone, Jack Carson and Florence Henderson. Boyd had previously played Finn in the earlier telecast of Tom Sawyer.
Марапаттар
Театр гильдиясы эфирде 1947 жылы драма саласында Пибоди сыйлығын жеңіп алды. "АҚШ-тың болат сағаты" 1954 жылы "Эмми" сыйлығын "Үздік драмалық бағдарлама" және "Үздік жаңа бағдарлама" номинацияларында жеңіп алды. Келесі жылы ол "Үздік драмалық сериал" үшін "Эмми" сыйлығын жеңіп алды, ал Алекс Сегал "Ең үздік режиссура" номинациясына ұсынылды. 1956 жылы ол сегіз "Эмми" номинациясын алды, содан кейін 1957, 1959 және 1961 жылдары бір номинациядан алды. 1962 жылы "Чарли Гордонның екі әлемі" атты эпизод "Үздік драмалық қойылым" үшін Хьюго сыйлығына ұсынылды.
Theater Guild on the Air won a Peabody Award for drama in 1947. The United States Steel Hour won Emmys in 1954 for Best Dramatic Program and Best New Program. The following year it won an Emmy for Best Dramatic Series, and Alex Segal was nominated for Best Direction. It received eight Emmy nominations in 1956, then one nomination for the years 1957, 1959, and 1961. In 1962, the episode "The Two Worlds of Charlie Gordon" was nominated for the Hugo Award for Best Dramatic Presentation.