Валлабхи – ежелгі қала, Гуджарат, Үндістан. Майтрaка әулетінің астанасы, тарихы Харапп мәдениетінен басталады. Маури, Сатавахана, Гупта империяларында болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Валлабхи (немесе Валабхи немесе Валабхипур) – Батыс Үндістандағы Гуджарат штатының Саураштра түбегінде, Бхавнагар қаласының жанында орналасқан ежелгі қала. Ол Валлахипура деп те аталады және Сурьяванши Майтрака әулетінің астанасы болған.
Vallabhi (or Valabhi or Valabhipur) is an ancient city located in the Saurashtra peninsula of Gujarat, near Bhavnagar in western India. It is also known as Vallabhipura and was the capital of the Suryavanshi Maitraka Dynasty.
Тарих
Валлабхи Хараппа дәуірінде қоныстанды, кейіннен шамамен б.з.д. 322 жылдан 185 жылға дейін Маурья империясының бір бөлігі болды. Сатавахана әулеті бұл аймақты б.з.д. екінші ғасырдың соңынан б.з. үшінші ғасырының басына дейін үзіліс-үзіліспен биледі. Гупта империясы шамамен б.з. 319 жылдан 467 жылға дейін аймақты бақылады. Валлабхидегі Ұлы Кеңес, ол Шветамбара джайни мәтіндерін кодификациялады, Гупта империясының құлдырауы кезінде 454 жылы өткізілді. V ғасырда (б.з.) алғашқы екі Маитрака билеушісі, Бхатарка мен Дхарасена I, тек Сенапати (генерал) атағын қолданды. Үшінші билеуші Дронасимха (Дронасена) өзін Махараджа (сөзбе-сөз "Ұлы патша") деп жариялады. Оның ізінен келген Гухасена патшасы, өзінің атына қосымша Парамабхаттарака Паданудхьята терминін қолдануды тоқтатты, бұл термин Гупта билеушілеріне номиналды бағынуды білдіреді. Оның орнын ұлы Дхарасена II басты, ол Махадхираджа атағын қолданды. Келесі билеуші оның ұлы Силадитья I Дхармадтия болды, оны қытай ғалымы және саяхатшы Сюаньцзян "үлкен басқару қабілетімен және сирек кездесетін мейірімділік пен қайырымдылықпен монарх" деп сипаттады. Силадитья I-ге оның кіші інісі Хараграха I мұрагерлік етті. Хараграха I тұсында 616 жылға қарай Уджайнның оның территориясына кіретінін көрсететін мыс тақта табылды. Келесі билеуші, оның ұлы Дхарасена III билік еткен кезде Солтүстік Гуджарат патшалыққа қосылды. Дхарасена II-нің орнын Хараграха I-нің тағы бір ұлы, Дхрувасена II Баладитья басты. Ол Харшавардананың қызына үйленді, ал олардың ұлы Дхарасена IV Парамабхаттарака Махараджадхираджа Парамешвара Чакравартин императорлық атағын алды, ал санскрит ақыны Бхатти оның сарай ақыны болды. Бұл әулеттің келесі күшті билеушісі Силадитья III болды. Одан кейін Силадитья V билік етті, және оның билігінде араб шапқыншылығы болды деп күдіктенеді. Әулеттің соңғы белгілі билеушісі Силадитья VII болды.
Vallabhi was occupied as early as the Harappan period, and was later part of the Maurya Empire from about 322 BCE until 185 BCE. The Satavahana dynasty ruled the area, off and on, from the late second century BCE until the early third century CE. The Gupta Empire held the area from approximately 319 CE to 467 CE. The Great Council of Vallabhi, which codified the Śvētāmbaras Jain texts, was held there in 454 CE, during the decline of the Gupta Empire. In the fifth century (CE), the first two Maitraka rulers, Bhatarka and Dharasena I, only used the title of Senapati (general). The third ruler, Dronasimha (Dronasena ), declared himself Maharaja (literally "Great King"). King Guhasena came after him. Unlike his predecessors, the king stopped using the term Paramabhattaraka Padanudhyata alongside his name, a term that denotes nominal allegiance to the Gupta overlords. He was succeeded by his son Dharasena II, who used the title Mahadhiraja. The next ruler was his son, Siladitya I Dharmaditya, who was described by the Chinese scholar and traveller Xuanzang as a "monarch of great administrative ability and of rare kindness and compassion". Siladitya I was succeeded by his younger brother Kharagraha I. During the time of Kharagraha I, a copperplate grant was found from 616 CE that shows that his territories included Ujjain. During the reign of the next ruler, his son Dharasena III, north Gujarat was assimilated into the kingdom. Dharasena II was succeeded by another son of Kharagraha I, Dhruvasena II, Baladitya. He married the daughter of Harshavardhana and their son Dharasena IV assumed the imperial titles of Paramabhattaraka Mahrajadhiraja Parameshvara Chakravartin and Sanskrit poet Bhatti was his court poet. The next powerful ruler of this dynasty was Siladitya III. After him, Siladitya V ruled, and it is suspected that during his reign, there was an Arab Invasion. The last known ruler of the dynasty was Siladitya VII.
Валабхи жазулары
Вальхабиден діни жазулар белгілі, олар брахмандарға, буддистерге және джайндарға арналған. Индолог Сильвен Леви "Валхаби патшаларының діни сыйлықтары" деген мақала жазды. Вальхаби жазуларында және олардың монеталарындағы, шамамен 600 жылға дейінгі цифрлар, индуистік-араб цифрларының дамуындағы аралық кезең ретінде жиі айтылады.
Religious inscriptions are known from Valhabi, which were dedicated to the Brahmans as well as the Buddhist and Jains. The Indologist Sylvain Lévi wrote an article entitled "Les donations religieuses des rois de Valhabi". The numerals used in the Valhabi inscriptions and on their coins, dated to c. 600 CE, are often mentioned as an intermediary step in the evolution of Hindu Arabic numerals.