Герман Видтің Кёльн архиепископы және реформацияға қатысы
Hermann of Wied
Герман Видский (1477-1552) – Кельн архиепископы, Мартин Лютерге қатысты шешімдер қабылдаған, кейін протестанттық реформацияны қолдаған тұлға. Тарих, дін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рим-католик архиепископы (1477–1552)
Roman Catholic archbishop (1477–1552)
Герман Вид (немісше: Hermann von Wied) (14 қаңтар 1477 – 15 тамыз 1552) – 1515 жылдан 1546 жылға дейін Кёльн архиепископы және сайлаушысы болды. 1521 жылы ол неміс реформаторы Мартин Лютерді жазалауды қолдағанмен, кейіннен Киелі Рим империясының ең маңызды архиепископтығының бірін протестанттық реформацияға жол ашты.
Hermann of Wied (German: Hermann von Wied) (14 January 1477 – 15 August 1552) was the Archbishop Elector of Cologne from 1515 to 1546. In 1521, he supported a punishment for German reformer Martin Luther, but later opened up one of the Holy Roman Empire's most important archbishoprics to the Protestant Reformation.
Өмірбаян
Фредериктің төртінші ұлы, Вид графы (1487 жылы қайтыс болды), Герман діни білім алды және 1515 жылы сайлаушы және архиепископ болды. Ол 1520 жылы Ахенде таққа отырғызған Карл V-нің талаптарын қолдады. Бастапқыда ол реформаторлар мен олардың үйретулеріне қарсы тұрды. Вормс қаласындағы мәжілісте Лютерді заңнан тыс деп жариялауға тырысты. Папамен болған жанжал оның ойын шіркеу реформасына бұрды, бірақ ол бұл өз іштен, сырттан емес, жүзеге асады деп үміттенді. Ол бастапқыда Эразмның реформалық бағыттарын қолдады, ол діндегі кейбір бұрыс және ұнамсыз амалдарды мойындады, бірақ доктриналық маңызды өзгерістерді ұсынбады. Уақыт өте келе, оның өзгеріс бағдарламасы кеңейді және оның евангелистік көзқарастары күшейді. Досы Иоганн Гроппердің көмегімен ол шамамен 1536 жылы өз епархиясындағы белгілі бір реформаларды бастады. Бір қадамнан соң екіншісі жасалды, және католик шіркеуімен бірігуге жасалған барлық әрекеттер сәтсіз аяқталғаннан кейін, ол 1542 жылы Бонн қаласында Мартин Буцерді өзінің сарай уағыздаушысы етіп тағайындады және Лютердің серігі Филип Меланхтоннан кеңес сұрады. Риммен ресми үзіліс протестанттар тарапынан құттықталды, ал Шмалькалди лигасы оны қорғауға дайын екенін мәлімдеді; бірақ сайлаушылар арасындағы реформация император Карл V-нің Вильгельмге, Клевес герцогына қарсы әскери жеңістерімен тоқтап қалды, сонымен қатар оның теологиялық жаңалықтары Кельн халқы арасында көп қолдау таппады. 1546 жылы император мен папа алдына шақырылған Герман, Папа Павел III тарапынан қызметтен алынып, қауымнан шығарылды. 1547 жылғы ақпан айында ол қызметінен кетіп, Видке зейнетке шықты. Герман 1532 жылдан 1547 жылға дейін Падерборнның князь-епископы болды.
The fourth son of Frederick, count of Wied (d. 1487), Hermann was educated for the Church, and became elector and archbishop in 1515. He supported the claims of Charles V, whom he crowned at Aachen in 1520. At first, his attitude towards the reformers and their teaching was hostile. At the Diet of Worms, he endeavored to have Luther declared an outlaw. A quarrel with the papacy turned, or helped to turn, his thoughts in the direction of church reform, but he hoped this would come from within rather than from without. He was initially a proponent of the Erasmian agenda of reform, which recognized certain corrupt and infelicitous religious practices but proposed no serious doctrinal change. Over time, his program for change expanded, and his evangelical sympathies became more pronounced. With the aid of his friend Johann Gropper, he began, about 1536, to institute certain reforms in his own diocese. One step led to another, and, as all efforts at union with the Catholic Church failed, he appointed Martin Bucer his court preacher in Bonn in 1542, and sought out advice from Luther's compatriot, Philip Melanchthon. His formal break with Rome was hailed by the Protestants, and the Schmalkaldic League declared they were resolved to defend him; but the Reformation in the electorate was set back by the military victories of Emperor Charles V over William, duke of Cleves, and moreover his theological innovations found very little support among the people of Cologne. Summoned both before emperor and pope, Hermann was deposed and excommunicated by Pope Paul III in 1546. He resigned his office in February 1547, and retired to Wied. Hermann was also Prince Bishop of Paderborn from 1532 to 1547.