Кіріспе

Клиникалық белгі

Жылқыларда көкпек – ішкі ауырсыну ретінде анықталады, бірақ бұл диагноз емес, клиникалық белгі. Көкпек термині ауырсынуға себеп болатын асқазан-ішек жолының барлық түрлерін, сондай-ақ асқазан-ішек жолына қатысы жоқ басқа да ішкі ауырсыну себептерін қамтиды. Бұл жағдайды қиындататыны – жануарда әртүрлі себептер бірдей қиындық белгілерімен көрініс беруі мүмкін. Бұл белгілерді тану және түсіну өте маңызды, өйткені уақытылы шаралар қабылдау қысқа ғана ыңғайсыздық пен өмірге қауіп төндіретін жағдайдың арасындағы айырмашылықты анықтауы мүмкін. Көкпектің ең көп кездесетін түрлері асқазан-ішек жолынан туындайды және көбінесе тоқ ішек бұзылыстарымен байланысты. Көкпектің түрлі себептері бар, олардың кейбіреулері хирургиялық араласусыз өлімге әкелуі мүмкін. Көкпек операциясы әдетте қымбат процедура болып табылады, себебі бұл кең аумақты ішкі операция, көбінесе қарқынды күтіммен бірге жүреді. Үй жануарлары арасында көкпек ерте өлімнің басты себебі болып табылады, орташа өмір сүру ұзақтығының белгілі бір пайызында. Көкпектің клиникалық белгілері көбінесе ветеринарлық емдеуді қажет етеді. Көкпекке себеп болатын жағдайлар қысқа мерзім ішінде өмірге қауіпті жағдайға айналуы мүмкін.

Қарапайым кедергі

Бұл ішектің физикалық түрде бітелуімен сипатталады, себебі тағам қалдықтарының бітуіне, тарылулардың пайда болуына немесе жат денелерге байланысты болуы мүмкін. Бұл бітелудің негізгі патофизиологиялық бұзылысы – бітелуден жоғары орналасқан ішекте сұйықтықтың тұтқындалуымен байланысты. Бұл жоғары асқазан-ішек жолында өндірілетін үлкен мөлшердегі сұйықтыққа және оның негізінен бітелуден төмен орналасқан ішектің бөліктерінде қайта сіңірілуіне байланысты. Осы деңгейдегі сұйықтықтың жоғалуының алғашқы мәселесі – плазма көлемінің төмендеуі, жүрек шығысының азаюы және қышқыл-негіздік тепе-теңдіктің бұзылуы. Ішек тұтқындалған сұйықтық пен бактериялардың газ өндіруінен ісіп кетеді. Осы ісіну және ішек қабырғасындағы созылу рецепторларының одан әрі белсендірілуі ауырсынуға әкеледі. Ішек қабырғасының прогрессивті ісінуі қан тамырларының бітелуіне, бірінші кезекте аз серпімді тамырлардың, содан кейін артериялардың жабылуына алып келеді. Қанмен қамтамасыз етудің бұзылуы гиперемияға және қанның тоқтауына, содан кейін ишемиялық некрозға және жасушалардың өліміне әкеледі. Қанмен қамтамасыз етудің нашарлауы қан тамырлары эндотелийіне де әсер етеді, бұл алдымен плазманың, содан кейін қанның ішек қуысына ағып кетуіне алып келетін өткізгіштіктің жоғарылауына әкеледі. Керісінше, грам-теріс бактериялар мен эндотоксиндер қан ағынына еніп, жүйелік әсерлерге әкелуі мүмкін. Құшақтанудың басқа себептері: ішек ішіне ену (инвагинация), бұрылу (торсия немесе вольвулус) және жарық арқылы ішектің орын ауыстыруы, мысалы, жарықша, мезентериялық жарық немесе эпиплоикалық тесік. Төлдерде, әсіресе, ішекте газдың болуымен және іштің күшті ісінуімен көрінетін жағдайлар болуы мүмкін. Бұл ілеумді кеспей-ақ, бітелуді емдеуге мүмкіндік береді. Сауығуға қатысты болжам жақсы. Бұл бітелуді жіберіп алу мүмкін, себебі нәжістің азаюы хирургиялық араласудың салдары ретінде қарастырылуы мүмкін, көбінесе ауырсыну белгілері пайда болғанға дейін жарылу орын алады. Хирургиялық ем жақсы болжамға ие, бірақ хирургиялық манипуляция кезінде жарылу орын алуы мүмкін. Көкнәрдің бітелуінің себептері белгісіз. және тағамның тиісті жылдамдықпен тазартылмауынан пайда болады. Көбінесе, тамақтанғаннан кейін ісінетін тағамдарды жеумен (орындық немесе нашар сапалы шөп) байланысты, нашар тіс күтімі, нашар шайнау, жеткіліксіз су ішу, жат денелерді жұту және асқазанның қалыпты функциясындағы өзгерістермен байланысты. Асқазанда жабысқақ гель түзеді, мысалы, шалғын және саңылау, екеуі де осымен байланысты. Жылқылар көбінесе созылмалы, ауырсынуды басатын дәрілерге жауап бермейтін, жұмсақ колика белгілерін көрсетеді, сонымен қатар дисфагия, птиялизм, бруксизм, қызба және әлсіздік сияқты белгілер болуы мүмкін. Басқа асқазан бітелулері көбінесе энтеральді сұйықтықтармен шешіледі.

Асқазан ойық жарасы

Жылқыларда асқазан жарасы жиі кездеседі, бұл жағдай жылқының асқазан-ішек жарасы синдромы деп аталады. Қауіп факторларына: тұтқындалу, сирек тамақтандыру, дәнді азықтар сияқты концентраттық жемнің көп мөлшерде болуы, стероид емес қабынуға қарсы препараттарды артық пайдалану жатады. Жылқы 6 айдан 1 жасқа дейін параскаридтерге иммунитет қалыптастырады, сондықтан ересек жылқыларда бұл жағдай сирек кездеседі. Егер құлында гиповолемия және септикалық шок болмаса, емделу барысы жақсы, тірі қалу көрсеткіші 33%.

Циатостомалар

Жедел диарея циатостомалар немесе "кіші Strongylus түрі" құрттарынан туындауы мүмкін, олардың личинкалары ішек қабырғасында энсистелген күйде болады, әсіресе көп саны бірдей уақытта шыққанда. Бұл ауру көбінесе қыс айларында кездеседі. Ішектің патологиялық өзгерістері ірі ішектің ерекше "бұрыш-пышақ" түсін көрсетеді. Циатостоминозбен ауыратын жануарлардың көбінесе құртты жою тарихы нашар болады. Қазіргі уақытта Ұлыбританияда фенбендазолға төзімділік жоғары.

Үлкен фортильдер

Ірі strongyle құрттары, ең көп кездесетіні Strongylus vulgaris, ішекке қан жеткізетін бас артериясының бұзылуынан туындаған ішек ауруына (колик) себеп болады, бұл ықтималды себебі тамырлардың тарылуы. Олар әдетте туғаннан кейінгі 24 сағат ішінде шығарылады, бірақ кейде қабынудың соңғы бөлігінде (дистальды тоқ ішек) немесе тік ішекте тоқталып қалуы мүмкін.

Туғаннан пайда болған ауытқулар

Атрезия коли және атрезия ани меконийдік бітелу ретінде де көрініс беруі мүмкін. Жаңа туған күлікте қабырғалы ішектің немесе жоғай тобықтың қуысы болмайды, көбінесе 12-24 сағат ішінде іш ауруы белгілері байқалады. Атрезия коли әдетте барийлі контрастты зерттеулер арқылы диагностикаланады, онда күліктерге барий енгізіліп, барий қайда тоқтағанын анықтау үшін рентген суреті түсіріледі. Атрезия ани ветеринар дәрігердің саусақпен тексеруі арқылы қарапайым түрде анықталады. Екі жағдайда да өлімнің алдын алу үшін шұғыл хирургиялық араласу қажет, бірақ хирургиялық түзету жасалған жағдайда да өмір сүруге үміт аз болады.

Анальгезия және седация

Медициналық көмектің қарқындылығы колик ауруының ауырлығына, оның себебіне және иесінің қаржылық мүмкіндіктеріне байланысты. Ең қарапайым деңгейде, атқа анальгезия және седация жасалады. Жылқыларда колик ауруының қызылына ең көп қолданылатын анальгетиктер – флуниксин меглумин сияқты НСАҚ, бірақ ауырсыну күшті болған жағдайда буторфанол сияқты опиоидтар да қолданылуы мүмкін. Эндотоксимия – грам-теріс бактериялардың тым көп өсуі және одан кейін олардың өлімі салдарынан эндотоксиннің көп мөлшерде бөлінуі. Бұл әсіресе шырышты қабық зақымданғанда, мысалы, тұншығу немесе орын ауыстыру салдарынан асқазан-ішек жолының ишемиясы болғанда жиі кездеседі. Дегенмен, жылқының өмірін сақтау үшін хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін, ал барлық коликтердің 1-2% хирургиялық емдеуді талап етеді. Бұл зақымдану нейтрофильдердің сероза мен мезотелийге өтуіне және олардың жоғалуына себеп болады, содан кейін дене фибрин мен коллагенді пайдаланып, оны жазып түзетуге тырысады, нәтижесінде фибринозды немесе талшықты материалмен жақын тіндер арасында жабысу пайда болады. Бұл қосымша операцияны және жабысу қаупін тудырады. Әдетте, жабысулар операциядан кейінгі алғашқы екі ай ішінде қалыптасады. Жылқыға күн сайын, жабайыдағыдай, идеалды жағдайда 18 сағат жайылымда болуы ұсынылады. Алайда, жарысқа қатысатын және тұрақты жайларда ұсталатын аттарды, сондай-ақ жақсы күтімге ие және шұбатыр жайылымға қол жеткізетін, демек ламинит қаупі бар жануарларды басқару жиі қиын болады. Құрғақ жерге, сапасы төмен азықпен шығару да ұқсас пайдалы әсерге ие болуы мүмкін.