Кіріспе

XVI ғасырдағы діни секта Familia Caritatis, сонымен қатар Familists деп белгілі, Генри Николис, басқаша айтқанда Никлас құрған мистикалық діни секта еді. Familia Caritatis латын тілінен "Махаббат отбасы" деп аударылады, ал басқа тілдерде "Hus der Lieften", "Huis der Liefde" және "Haus der Liebe" деп аталады.

Тарих

Нихолистің ілімінің сыртқы көрінісі анабаптистік еді. Оның ізбасарларының барлық нәрсе табиғатпен басқарылады, ал Құдай тікелей басқармайды деп айтылды, олар үштік туралы догманы жоққа шығарды және нәрестелерді шомылдырудан бас тартты. Олар ешбір адамның пікірі үшін өлім жазасына кесілмеуі керек екенін айтты және, көрінетіндей, кейінірек пайда болған квакерлер сияқты, қару-жарақ алып жүруге және кез келген түрдегі ант беруге қарсы болды. Олар басқа шіркеулер мен секталарды, оның ішінде Брауншылар мен Барроушыларды да, ешқандай айырма жасамай, толығымен жоққа шығарды. Нихолистің үндеуі білімді және шығармашыл элитаға, суретшілерге, музыканттарға және ғалымдарға тартымды болды. Олар үндеуді тарату қажеттігін сезінбеді және ерескеулік үшін қудалану қаупіне ұшырағысы келмеді. Мүшелер әдетте басқа құрылған шіркеудің бір бөлігі болып, сыртта тыныш қалып, құдайлықтың бір бөлігі ретіндегі элиталық статустарына сенімді болды. «Британ энциклопедиясының» он бірінші басылымында былай делінген:
«Нихолистің ізбасарлары дарға асылудан және өртеуден құтылды, өйткені олар жыланның даналығы мен көгершіннің зиянсыздығын біршама табысқа жеткізді. Олар өз ілімдерін тек жақтастарымен ғана талқылады, билікке құрмет көрсетті және сыртқы сәйкестікті міндет деп санады. Бұл тыныш көзқарас оларды мазалаудан сақтады, бірақ насихаттауға кедергі келтірді. 1580 жылдары Елизавета I-нің күзетшілерінің кейбіреулері фамилист екені анықталды. Патшайым ешқандай шара қолданбады, бұл оның сенімдеріне күмән тудырды. Джеймс I-нің Лондон мұнарасындағы арыстандарды ұстаушысы фамилист болды. Қоғам он сегізінші ғасырдың басында да сақталды. Оның махаббатқа негізделген қызметінің басты идеясы – мүшелерінің моральдық және рухани жетілуі үшін жанашырлық пен мейірімділікке сену болды. Осылайша, қақтығыстар мен пікір таластарының дәуірінде бұл тыныш, жұмсақ мінезді және ойшыл адамдарға пана бергендей көрінді. Квакерлер, баптистер және унитариандар өз идеяларының кейбірін «Отбасыдан» алған болуы мүмкін.»