Кіріспе
Тайваньдық фотосуретшіліктің тамыры елдің бірегей және қарқынды түрленетін тарихында жатыр. Оның алғашқы фотосуреттері екі кезеңге бөлінеді: шамамен 1858 жылдан 1895 жылға дейінгі жапондық биліктен бұрынғы кезең және 1895 жылдан 1945 жылға дейінгі жапондық ықпал дәуірі, 1945 жылы жапондықтардың Тайваньдағы билігі аяқталды. Тайвань жапондықтардың басқаруында болған кезеңде түсірілген көптеген фотосуреттер хаттар түрінде сақталған. Жапондық биліктен бұрынғы кезеңде фотосуретке түсірудің көп бөлігін шетелдік миссионерлер (мысалы, шотландтық пресвитериандық пастор Джон Томсон) және саудагерлер жүргізді. Чан Цай (張才), Денг Нан Гуан (鄧南光) және Ли Минг Диао (李鳴鵰) – «үш семсерші» деп аталатын осы фотографтар 1930-1950 жылдары ең белгілі тайваньдық фотографтардың қатарында болды. 1945 жылы Ұлттық үкімет Тайваньды ресми түрде басып алып, авторитарлық билігін орнатуымен жапондық ықпал қытайлық ықпалмен ысталды. Әскери жағдайдың жойылуы Тайваньның өнер саласын, соның ішінде фотосуреттің дамуына мүмкіндік берді. Фотограф Чан Цанг Цанг: «1980-ші жылдардың соңында әскери жағдайды алып тастау және газеттер мен саяси партияларды құруға қойылған тыйымды жою отандық өнер саласын жандандырып, Тайваньдағы фотосуреттің әртараптануына қолдау көрсетті» деді. Photographers International журналы 1990-жылдары Тайваньның жетекші фотожурналдарының бірі саналды (2014 жылы жабылды). Журнал «Тайвань көрінісі» атты санында Чан Юнг Чие (張詠捷), Ву Чунг Вэй (吳忠維), Хсие Чун Тех (謝春德), Хо Чин Тай (何經泰), Чжуан Линг (莊靈), Лю Чен Шан (劉振祥) және редактор Хуан И Чжон (阮義忠) сияқты тайваньдық фотографтарды таныстырды. Тағы бір танымал тайваньдық фотограф – Тайваньда туған Чиен Чи Чанг (張乾琦), ол Magnum Photos агенттігінің мүшесі. Сонымен қатар, фотограф Чан Чао Тан (張照堂) есімді тұлғаның да ықпалы зор, көптеген адамдар оны Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Тайваньдағы ең маңызды фотограф деп санайды.
Taiwanese photography is deeply rooted in the country's unique and rapidly changing history. Its early photography is often divided into two periods: Pre Japanese from approximately 1858 to 1895, and an Era of Japanese Influence, from 1895 to 1945, the year the Japanese rule of Taiwan ended. Many photographs from the period during which Taiwan was under Japanese rule have been preserved as postcards. Much of the pre Japanese era photography was conducted by foreign missionaries (such as Scottish Presbyterian minister John Thomson) and merchants. Chang Tsai (張才), Deng Nan guang (鄧南光) and Lee Ming diao (李鳴鵰), collectively known as the "three swordsmen", are among the best known of the Taiwanese photographers who were active in the 1930s to 1950s. Chinese influence supplanted Japanese influence when the Nationalist government's formally took over Taiwan in 1945 and imposed its authoritarian rule. The lifting of martial law opened Taiwan's art scene, including its photography. Photographer Chang Tsang tsang has said "the lifting of martial law and the repealing of bans on the establishment of newspapers and political parties in the late 1980s stimulated the domestic art scene and supported the diversification of photography in Taiwan." Photographers International is considered one of Taiwan's leading photography magazines in 1990s(discontinued in 2014). The magazine profiled key Taiwanese photographers such as Chang Yung Chieh (張詠捷), Wu Chung Wei (吳忠維), Hsieh Chun Teh, (謝春德), Ho Ching Tai (何經泰), Chuang Ling (莊靈), Liu Chen Shan (劉振祥) and editor Juan I Jong (阮義忠) in an issue called "Taiwan Vision". Another well known Taiwanese photographer is Taiwan born Chien Chi Chang (張乾琦), a member of the Magnum Photos agency. Another important influence comes from photographer Chang Chao Tang (張照堂), who is considered by many to be the most important photographer in Taiwan after World War II.
Үйлену тойына арналған фотосурет
Тайваньдық үйлену тойына арналған фотосурет салу – үйлену тойына дейінгі фотосурет салудың бір түрі. Ол негізінен Тайваньда кең таралған, бірақ айналасындағы кейбір елдерде де қолданылады. Фотосуреттерде көбінесе сахналаған, мұқият өңделген кадрлар болады, олардың мақсаты – келіннің ең әдемі күйін көрсету. Күйеу жігіт те көптеген суреттерге түседі, бірақ ол басты назарда емес, оның сыртқы келбеті келіншектікідей маңызды емес. Бұл тайваньдық мәдениеттің ажырамас бөлігі, және болашақ келіншектердің басым көпшілігі осы фотосессияны өткізеді. Тайваньдық үйлену тойына арналған фотосуреттерді басқа түрлерінен ерекшелейтін нәрсе – фотосуреттерді жасауға жұмсалатын әсемдеу деңгейі. Келіншектің макияжы кәсіби макияж шеберімен жасалады, оның нәтижесінде ол мүлдем басқа адам сияқты көрінеді. Кейбір адамдар достарының үйлену фотосуреттерінен танымай қалады дейді. Келіншектер макияжпен және ретушь арқылы өңделгенімен, күйеу жігіттер өздерінің табиғи келбетінде көрсетіледі, бұл келіннен назарды аудармау немесе келіншектің жарқыраған келбетіне контраст жасау үшін жасалады. Келіншектер киетін киімдер классикалық ақ көйлектен гөрі әлдеқайда алуан түрлі және көп. Фотосессия барысында келіншектер бірнеше стильдегі ақ көйлектерді, сондай-ақ түрлі-түсті көйлектерді киеді. Үйлену фотосессиясына қатысу тек байлар мен элитаға ғана тән емес, бұл көпшілік қатысатын мәдени институт. Бірақ бұл үйлену фотосессиясының қаржылық жағдайды немесе элиталық мәртебені көрсетпейтінін білдірмейді. Көбінесе элиталық үйлену салондары Тайбэйде орналасқан, және осы элиталық салондар қалалардағы аз танымал салондарға үлгі береді. Қалалық үйлену салондары ауылдық салондарға қарағанда көбінесе "әдемі" және танымал болып саналады, ал ауылдық салондар әдетте арзан. Ауылдық салондар көбінесе әрі кетіп, әсемдікке бой алдырады, ал қалалық салондар қарапайымдық пен әсемдіктің дұрыс арақатынасын ұстанатын трендтерді белгілейді.
Процесс
Жас жұбайлар әуелі өздерінің тойлық суреттерін алу үшін көптеген салон стендтері орналасқан салонға немесе тойлық жәрмеңкеге барады. Олар сол күні үлгілік альбомдарды қарап, содан кейін салонды таңдайды. Келіншек кейін таңдаған салонға барып, фотосессияға киетін көйлектерін және банкетке жалға алатын көйлектерін таңдап алады. Банкетке арналған көйлектер түзетіледі, ал фотосессияға арналған көйлектер тек суреттерге түсіру үшін ғана бекітіледі. Фотосессияға бірнеше күн бұрын жас жұбайлар фотографпен кездесіп, суреттерге қойған тілектерін талқылайды. Фотосессия – күндізгі шара. Келіншектің макияжы мен шашы әр көйлек ауыстырған сайын жасалып, түзетіліп немесе өзгертіліп отырады. Егер жас жұбайлар көрнекті жерлерде сурет түсіруді қаласа, фотосессия ұзаққа созылуы мүмкін. Суреттер түсірілгеннен кейін жас жұбайлар қай суреттерді қандай өлшемде басып шығаруды қалайтынын таңдау үшін салонға қайта оралады. Салон содан кейін суреттерді өңдеп, баспаға жібереді, онда олар тағы да өңделеді. Басылған суреттер салонға қайтарылып, ұйымдастырылып, жақталады. Содан кейін жас жұбайлар өздерінің суреттерін алып, процесс аяқталады.
Мақсаты
Тайвань мәдениетінде қалыңдық суреттерінің бірнеше маңызы бар. Тайвань мәдениетінде үйлену тойының суреттері – әлеуметтік мәртебенің белгісі. Суреттердің түсірілген жері, макияж, қалыңдық суреттерінің саны – бәрі де олардың мәртебесін көрсетеді. Жұп қанша көп сурет түсіріп, қанша альбом сатып алса, олардың және олардың отбасының байлығы сонша зор болады. Жұбайлар өздерінің үйлену тойының суреттерін бірнеше рет көрсетеді. Тайвань мәдениетінде байлығына қарамастан, қалыңдық суреттерін көрсету – маңызды мәселе. Жұбайлар үлкен суреттерін той кешінде көрсетеді, ал достарына қарау үшін фотоальбомдарын алып жүреді. Тойдан кейін үлкен суреттер жұбайлардың үйіне ілінеді. Көптеген жұбайлар оларды төсек үстіне іледі. Тайваньдық үйлену тойының суреттері қалыңдық әйелдің жастығын көрсетеді. Тайваньдық үйлену тойының суреттері негізінен қалыңдыққа арналған. Олар оның жастығы мен еркінің символы, ол үйленгеннен кейін және отбасылық өмірге енгеннен кейін тез жоғалады.