Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер және бейсбол басшысы (1890-1975)
Бейсбол басшысы
American lawyer and baseball executive (1890 1975)
the baseball executive
Лиланд Стэнфорд "Ларри" Макфейл Ср. (3 ақпан 1890 жыл - 1 қазан 1975 жыл) – американдық заңгер және Үлкен бейсбол лигасының басшысы. Ол Цинциннати Редс, Бруклин Доджерс және Нью-Йорк Янкис командаларында клуб президенті және бас менеджері сияқты жоғары лауазымды қызметтер атқарды, сондай-ақ 1945 жылдан 1947 жылға дейін Янкистің үштен бірін иеленді. Макфейлдің ұлдары мен немерелері де спорт басшылары болды. 1978 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына енгізілді.
Leland Stanford "Larry" MacPhail Sr. (February 3, 1890 – October 1, 1975) was an American lawyer and an executive in Major League Baseball. He served as a high ranking executive, including club president and general manager, with the Cincinnati Reds, Brooklyn Dodgers and New York Yankees, and was a one third owner of the Yankees from 1945 through 1947. MacPhail's sons and grandsons were also sports executives. He was inducted into the National Baseball Hall of Fame in 1978.
Ерте өмір
МакФайл 1890 жылдың 3 ақпанында Мичиган штатының Кас-Сити қаласында дүниеге келген. Оның әкесі 1882 жылы Мичиган штатының Скоттвилл қаласында Мемлекеттік жинақ банкін және сол штаттағы тағы жиырма шағын банкті құрды. Ол Джордж Вашингтон университетінің заң факультетінен LL.B. дәрежесін алды, онда Бранч Рикимен дос болды. Бір кезде Чикагодағы заң фирмасында жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Ларри МакФайл Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы универмагтың директоры болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол Франция мен Бельгияда артиллерия капитаны болып қызмет етті. 1919 жылдың қаңтарында ол командирі, полковник Люк Лиамен бірге Нидерландыдағы Амеронгенге санкцияланбаған миссиямен барды, мақсаты – қуғынға түскен неміс монархы Кайзер Вильгельм II-ні тұтқындап, оны соғыс қылмыстары үшін соттау үшін Париж бейбітшілік конференциясына жеткізу еді. МакФайл императорға тиесілі пепельницаны ұрлағандығы және осы миссия үшін ресми сөгіс алғандығы хабарланды.
MacPhail was born in Cass City, Michigan, on February 3, 1890. His father founded State Savings Bank of Scottville, Michigan, in 1882 as well as twenty other small banks in that state. He obtained an LL. B. from the George Washington University Law School, where he became friends with Branch Rickey. He worked for a time with a Chicago law firm. Prior to World War I Larry MacPhail was an executive of a department store in Nashville, Tennessee. During World War I, he served as an artillery captain in France and Belgium. He accompanied his commander, Colonel Luke Lea, on an unsanctioned mission to Amerongen in the Netherlands in January 1919 to attempt to arrest the exiled German monarch, Kaiser Wilhelm II, and bring him to the Paris Peace Conference to be tried for war crimes. MacPhail reportedly stole an ashtray that belonged to the Kaiser and received an official reprimand for the mission.
Бейсболға кіру
Әскери қызметтен босатылғаннан кейін МакФайл Колумбуста (Огайо штаты) заң кеңсесін ашты, онда ол кейіннен Сент-Луис Кардиналдарының екінші лигалық филиалы – Колумбус Қызыл құстарына үлесін сатып алды. Қызыл құстардың президенті қызметін атқарып жүргенде, МакФайл Америка лигасының чемпионын анықтау үшін географиялық принципке негізделген плей-офф жүйесін құру жоспарын жасады. Бұл жоспар қолдау таппады және тек екі жыл ғана қолданылды. 1933 жылы ол Цинциннати Редс клубына жұмысқа қабылданды және бас атқарушы директор және бас менеджер болды. МакФайлді Редс клубына Бранч Рики ұсынған, ол МакФайлдің «кейде асыра күшті, бірақ жұмыстың орындалуын қамтамасыз ететініне» сендірген. 1939 жылы ол «Спорттық жаңалықтар» журналының «Жылдың басшысы» сыйлығын алды. МакФайл белгілі спорт комментаторы Ред Барбердің қалыптасуына үлкен үлес қосты, ол МакФайл үшін Редс және Доджерс командаларының ойындарын тікелей эфирде хабарлады. МакФайлдың инновацияларының қатарында түнгі бейсбол, ойындарды тұрақты түрде теледидардан көрсету және командаларды қалалар арасында ұшақпен тасымалдау болды. 1942 жылдың 23 қыркүйегінде МакФайл Доджерс клубының президенті лауазымынан кетіп, АҚШ Армиясына қабылдануға өтініш берді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде МакФайл полковник шеніне жеткен. Соғыстан оралғаннан кейін МакФайл Нью-Йорк Янкис клубының президенті, тең иесі және бас менеджері болды. МакФайл өзінің болжамсыз мінез-құлқымен, көбінесе көп ішімдік ішуден туындаған әрекеттерімен танымал болды. МакФайлдың немересі Энди: «Менің әжем тым болмашы, жарқын, есі ояу кезде гений, бір стақан ішкенде ақылды, ал көп ішкенде – ақылдан безген адам еді» деді. Бір жағдайда МакФайл Бостон Ред Сокс клубының иесі Том Яукимен бірге ішіп отырғанда, екеуі де Джо ДиМаджио мен Тед Уильямс сияқты жұлдыздарды алмастыруға келісіп, бұл бейсбол тарихындағы ең ірі ауыстырулардың бірі болуы мүмкін еді. Бірақ олар ішімдіктен арылғаннан кейін бұл мәмілені жасаудан бас тартты. 1941 жылғы лига чемпионатын жеңіп алғаннан кейін Доджерс командасы пойызбен Гранд-Централь терминалына қайтып келгенде, Дюрочер ойыншыларының 125-ші көшеде ерте түсіп кетуін қаламай, кондукторға сол аялдаманы өткізіп жіберуді бұйырды. МакФайл осы аялдамада пойызға отыруды жоспарлаған еді. Ол Дюрочерге сол түні жұмыстан босатылғанын айтты, бірақ ертесіне таңертең шешімін өзгертті.
After his discharge from military service, MacPhail opened a law office in Columbus, Ohio, where he eventually purchased an interest in the Columbus Red Birds, a minor league affiliate of the St. Louis Cardinals. While in the role of president of the Red Birds, MacPhail came up with a plan to create a geographically based playoff system for determining the league champion of the American Association. It was not well received and lasted only two years. In 1933 he was hired by the Cincinnati Reds and became its chief executive and general manager. MacPhail had been recommended for the Reds position by Branch Rickey, who said that MacPhail was "a wild man at times, but he'll do the job." In 1939, he received the Sporting News Executive of the Year Award. MacPhail was pivotal in the development of pioneering sportscaster Red Barber, who announced Reds and Dodgers games for MacPhail. MacPhail's innovations include nighttime baseball, regular game televising, and flying teams between cities. MacPhail resigned as president of the Dodgers on September 23, 1942, to accept a commission in the United States Army. By the end of World War II, MacPhail held the rank of colonel. Returning from the war, MacPhail served as president, co owner and general manager for the New York Yankees. MacPhail was well known for his unpredictable behavior which was fueled by bouts of heavy drinking. MacPhail's grandson Andy said, "My grandfather was bombastic, flamboyant, a genius when sober, brilliant when he had one drink and a raving lunatic when he had too many." In one incident, MacPhail was drinking with Boston Red Sox owner Tom Yawkey when the men decided to swap stars Joe DiMaggio and Ted Williams in what would have been the biggest swap of baseball stars in many years. The men decided not to execute the trade after they sobered up. As the Dodgers returned by train to Grand Central Terminal after winning the 1941 league pennant, Durocher did not want his players to get off early at the 125th Street stop, so he ordered the conductor to pass the stop. MacPhail was planning to board the same train at that stop. He told Durocher that night that he was fired, but he changed his mind the next morning.
Кейінгі өмірі мен мұрасы
МакФайл Мэриленд штатының Бел Эйр маңындағы Гленангус деген ферманың иесі болған. Толыққанды тұқымды жарыс жылқыларының иесі және шаруасы, оның торы Генерал Штаб 1952 жылы Наррагансет паркінде өткен Наррагансет арнайы жарысында және сол жылы тағы бес маңызды жарыста жеңіске жетті. 1952 жылдың наурыз айында МакФайл Мэриленд штатының Боуи қаласындағы Боуи жарыс жолының президенті болып тағайындалды. Ол осы лауазымды он үш ай бойы атқарды, содан кейін қызметтен алынып, жарыс жолына мүлдем кіруіне тыйым салынды; ол "үш жылқы иесіне дөрекі сөздер айтқан" және "мастық пен тәртіпсіздік жасаған" деп айыпталды. МакФайл 1975 жылдың 1 қазанында Майамидегі зейнеткерлер үйінде қайтыс болды, бұл белгілі менеджер Кейси Стенгел қайтыс болғаннан екі күн кейін болды. МакФайл 1978 жылы Бейсбол Даңқы залына сайланды. МакФайлдың бірнеше отбасы мүшелері спорт басшылары болды. Оның ұлы және осы атпен аталатын Ли МакФайл бейсболда ұзақ мансап жасады, ең бастысы Балтимор Ориолс клубының президенті және бас менеджері, Янкилер клубының бас менеджері және Америка лигасының президенті болды. Ол 1998 жылы Бейсбол Даңқы залына сайланды, осылайша ол және Ларри МакФайл әке мен ұлы болып Даңқ залына енген жалғыз адамдар болды. Оның тағы бір ұлы Билл МакФайл CBS Sports президенті болды, кейіннен ол CNN Sports президенті болды, оны Рейз Шонфельд желі іске қосылғанда бөлімді құру үшін шақырды. Ларридің немересі Энди МакФайл, Миннесота Твинс және Чикаго Кабс командаларының бұрынғы бас менеджері және Ориолс командасының бұрынғы президенті, Филадельфия Филлиз командасының президенті болды. Тағы бір немересі Дрю МакФайл Лос-Анджелес Доджерс клубының бас кеңсесінде қызмет етеді. 1966 жылдан бері Кіші лига бейсболы жыл сайын кіші лига командасының ең жақсы жарнамалық шарасын мойындау үшін Ларри МакФайл сыйлығын табыстайды. 2013 жылы Боб Феллер Батырлық сыйлығы МакФайлды Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясындағы қызметі үшін Бейсбол Даңқы залының 37 мүшесінің бірі ретінде құрметке бөледі.
MacPhail owned a farm near Bel Air, Maryland, called Glenangus. An owner/breeder of Thoroughbred racehorses, his colt General Staff won the 1952 Narragansett Special at Narragansett Park and five other stake races that year. In March 1952, MacPhail was appointed President of Bowie Race Track in Bowie, Maryland. He held the position for thirteen months, until he was removed from the position and barred entirely from the track; he was accused of "using profanity to three horse owners" and "charged with being drunk and disorderly." MacPhail died in a Miami nursing home on October 1, 1975, two days after well known manager Casey Stengel. MacPhail was elected to the Baseball Hall of Fame in 1978. Several of MacPhail's family members have become sports executives. His son and namesake Lee MacPhail enjoyed a long career in baseball, most notably as president and general manager of the Baltimore Orioles, general manager of the Yankees, and president of the American League. He was elected to the Baseball Hall of Fame in 1998, making him and Larry MacPhail the only father and son inductees. His other son Bill MacPhail was president of CBS Sports and later was President of CNN Sports, brought on by Reese Schonfeld to create the department upon the network's launch. Larry's grandson Andy MacPhail, the former general manager of the Minnesota Twins and Chicago Cubs and the former president of baseball operations for the Orioles, was president of the Philadelphia Phillies from through A great grandson, Lee MacPhail IV, is a professional scout for the New York Mets. Another, Drew MacPhail, is a member of the Los Angeles Dodgers' front office. Since 1966, Minor League Baseball has annually awarded the Larry MacPhail Award to recognize the top promotional effort by a minor league team. In 2013, the Bob Feller Act of Valor Award honored MacPhail as one of 37 Baseball Hall of Fame members for his service in the United States Army during World War II.