Харольд Бальфур: Ұшқыш, саясаткер және бірінші дүниежүзілік соғыстың қаһарманы
Harold Balfour, 1st Baron Balfour of Inchrye
Гарольд Бальфур: британдық саяхатшы, бірінші дүниежүзілік соғыстың асы, Heathrow әуежайын құруға көмектескен. Өмірбаяны мен мансабы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ұшқыш және саясаткер (1897–1988)
British fighter pilot and politician (1897–1988)
Харольд Харрингтон Бальфур, Инчрайдің 1-ші бароны Бальфур, (1 қараша 1897 – 21 қыркүйек 1988), Ұлыбританиядағы Консервативтік партияның саясаткері және Бірінші дүниежүзілік соғыстың үздік ұшқышы болды. 1944 жылы Әуе күштері министрінің орынбасары ретінде Лондон Хитроу әуежайының құрылуына зор үлес қосты.
Harold Harington Balfour, 1st Baron Balfour of Inchrye, (1 November 1897 – 21 September 1988), was a Conservative Party politician in the United Kingdom, and a flying ace of the First World War. As Under Secretary of State for Air in 1944 he was instrumental in the establishment of London Heathrow Airport.
Алғашқы жылдар
Бальфур 1897 жылғы 1 қарашада Суррейдегі Камберлиде полковник Найджел Харрингтон Бальфур (1873–1955) мен Грейс А. А. Маддокс отбасында дүниеге келді. Ол Чилвертон Елмс мектебінде (Довер, Кент) оқыды, содан кейін Уайт аралындағы Осборн Корольдік теңіз колледжіне түсті. Тәртіпсіздік пен денсаулығының нашарлауына байланысты екі жылдан кейін ол Корольдік теңіз колледжін тастап, білімін Девондағы Бланделлс мектебінде аяқтады.
Balfour was born in Camberley, Surrey, on 1 November 1897 to Colonel Nigel Harington Balfour (1873–1955) and Grace A. A. Maddocks, and educated at Chilverton Elms School, Dover, Kent, and later at the Royal Naval College, Osborne, Isle of Wight. He left the Royal Naval College after two years due to a combination of indiscipline and poor health, and completed his education at Blundells School in Devon.
Ұшқыш және ұрысшы
1914 жылы Балфур 60-шы атқыштар полкіне қосылып, Корольдік әуе корпусына ауысудан бұрын үш ай Францияда қызмет етті. Оқудан кейін ол 60-шы эскадрильяға жіберілді. 1917 жылы ол 43-ші эскадрильяда қызмет еткен кезде Sopwith 1½ Strutter ұшағымен ұшып келе жатып екі жау ұшағын атып түсірді. Ұшу апатында жарақат алғаннан кейін, ол Арнайы ұшу мектебіне, 40-шы эскадрильяға жіберілді, содан кейін 43-ші эскадрильяға қайта оралды. Сопвиф Камел ұшағын басқарған кезде ол тағы 7 жеңіске жетіп, майор шеніне көтерілді. Балфур 1919 жылға дейін оқу мектебіне басшылық етті. 1921–1922 жылдары ол әуе вице-маршалы сэр Джон Салмондтың жеке хатшысы және көмекшісі болды, ал 1923 жылы әуе жөніндегі мемлекеттік хатшы сэр Сэмюэл Хоардың уақытша ADC-сі болды. 1923 жылы ол Корольдік әуе күшінен зейнеткерлікке шығып, журналистика және бизнес саласында мансап құрды. Балфур 1978 жылдың 30 қыркүйегінде өнер тарихшысы Анна Малиновскаямен сұхбаттасты. Сұхбат "Ұшу дауыстары" (Pen & Sword Books, 2006) жинағында жарияланды. Ол сондай-ақ 1987 жылы британдық "HTV West" аймақтық коммерциялық телеарнасы түсірген "The Cavalry of the Clouds" деректі фильмінде де қатысты.
Balfour joined the 60th Rifles in 1914 and served in France for three months before he transferred to the Royal Flying Corps. After training he was posted to No. 60 Squadron. In 1917 he was serving with No. 43 Squadron when he downed two enemy aircraft while flying a Sopwith 1½ Strutter. He was injured in a crash and moved on to the School of Special Flying, No. 40 Squadron, then returned to No. 43 Squadron. Now piloting the Sopwith Camel he claimed 7 more victories and was promoted to major. Balfour then took command of a training school until 1919. He was private secretary and aide de camp to Air Vice Marshal Sir John Salmond 1921–1922, and temporary ADC to Sir Samuel Hoare, Secretary of State for Air, 1923. He retired from the Royal Air Force in 1923 to follow a career in journalism and business. Balfour was interviewed on 30 September 1978 by the art historian Anna Malinovska. The interview is reproduced in Voices in Flight (Pen & Sword Books, 2006). He also appeared as a contributor in the 1987 documentary 'The Cavalry of the Clouds', produced by British regional commercial television station 'HTV West'.
Саясатшы
Бальфур 1924 жылы Стратфорд округінен сайлауға түсті, бірақ сәттілікке жете алмады, ал 1929 жылы Танет аралы үшін Парламент мүшесі (депутат) болып сайланды. 1938 жылдан бастап Әуе министрлігінде қызмет етті, 1944–1945 жылдары Батыс Африкадағы резидент-министр болды. 1941 жылы Ұлыбританияның Жеке кеңесінің мүшесі болып ант берді. 1945 жылы Халықтар палатасынан (Commons) шығып, Беркшир графтығындағы Шеффордтың Инчрай бароны Бальфур титулымен көтерілді. Балфур 1988 жылдың 21 қыркүйегінде 90 жасында қайтыс болды.
Balfour contested Stratford without success in 1924 and was elected in 1929 as Member of Parliament (MP) for Isle of Thanet. He served in the Air Ministry from 1938 and was Minister Resident in West Africa, 1944–45. He was sworn in as a member of the Privy Council of the United Kingdom in 1941. He left the House of Commons in 1945 and was raised to the peerage as Baron Balfour of Inchrye, of Shefford in the County of Berkshire. Balfour died on 21 September 1988 aged 90.
Отбасы
Ол 1921 және 1946 жылдары екі рет үйленді. Бірінші некесінен Диана Б. Харвиден ұлы, екінші некесінен қызы болды. Оның екінші әйелі Мэри Эйнсли Профумо (1999 жылы қайтыс болды), наразылыққа ұшыраған министр Джон Профумоның қарындасы. Профумо отставкаға кеткеннен кейін және лорд Хейлшем оның әдеп-моральын сынағанда, Балфур тікелей эфирде: "Егер адам өзін-өзің бақытты ету арқылы лорд Хейлшемнің кейпіне келсе, жыныстық ұстамдылық үшін тек күлкілі сезім жеткілікті" деді. Балфурдың ұлы, алмаз тарихшысы Ян Бальфур (1924–2013) әкесі қайтыс болғаннан кейін Инчрайдың 2-ші бароны атанды; ол 1953 жылы Жозефина Мария Джейн Бернардқа үйленді – олардың бір қызы болды.
He was married twice in 1921 and 1946 with a son from the first marriage to Diana B. Harvey, and a daughter from the second. His second wife was Mary Ainslie Profumo (d. 1999), sister of the disgraced cabinet minister John Profumo. After Profumo resigned and Lord Hailsham attacked his morals, Balfour remarked on live television, "When a man has by self indulgence acquired the shape of Lord Hailsham, sexual continence requires no more than a sense of the ridiculous". Balfour's son, diamond historian Ian Balfour (1924–2013), became the 2nd Baron Balfour of Inchrye on his father's death; he married Josephina Maria Jane Bernard in 1953 – they had a daughter.
Сыйлықтар мен марапаттар
26 мамыр 1917: Балфур көптеген жағдайларда көрсеткен ерлігі мен қызмет адалдығы үшін Әскери крестпен марапатталды. Ол өте қиын жағдайларда көптеген құнды барлау жұмыстарын жүргізді. Ол екі жау ұшағын атып түсірді. 22 сәуір 1918: Балфур ерлігі мен қызмет адалдығы үшін Әскери крестке қосымша марапатталды. Бір ай ішінде үш рет бір жау ұшағын жойды және тағы екеуін толыққанды басқарудан шығарды. Бірде өте төмен биіктікте, нашар ауа-райы жағдайында барлау жүргізіп, екі зениттік қаруды бомбалап, оларды үнсіз қалдырды, базар алаңындағы үлкен әскерлерді бомбалады, сондай-ақ жау әуежайындағы ангарлар мен барақшаларға оқ атты, нәтижесінде бірнеше адам зардап шекті. Ол әрқашан ерекше батылдығы мен қабілетімен басшылық қасиеттерін көрсетті, ал оның жетекшілігімен жасалған шабуылдық топтар жау формацияларына батылдық пен нық қадаммен үнемі шабуыл жасады. 5 шілде 1945: Балфур Беркшир графтығындағы Шеффордтың 1-ші Инчрай бароны Балфур атағын алды.
26 May 1917: Balfour was awarded the Military Cross "for conspicuous gallantry and devotion to duty on many occasions. He has carried out many valuable reconnaissances under very adverse conditions. He has shot down two hostile machines". 22 April 1918: Balfour was awarded a bar to the Military Cross "for conspicuous gallantry and devotion to duty. On three occasions during one month he has destroyed one hostile machine and driven down two others completely out of control. On one occasion, flying at very low altitude, under extreme adverse weather conditions, he carried out a reconnaissance, in which he bombed two guns and silenced them, bombed large bodies of troops in a market square, and fired into the hangars and huts in a hostile aerodrome, several casualties being observed. He has at all times shown himself to be a leader of exceptional dash and ability, and offensive patrols led by him have constantly attacked enemy formations with marked gallantry and determination". 5 July 1945: Balfour gained the title 1st Baron Balfour of Inchrye, of Shefford in the County of Berkshire.