Кіріспе
Қысқа аралықтағы көпірлер қатаң каркастармен тіреледі. Трессел (кейде tressel) – тірек ретінде қолданылатын қатты каркас, тарихи тұрғыдан алғанда, табуретке немесе тақтайшамен немесе арқалықпен шыңдары біріктірілген теңбұрышты үшбұрыштарды тіреуге арналған үш аяқты құрылым. Әрбір тіреуші каркас – бөгет. Трессел мен виадуктың айырмашылығы виадуктарда әлдеқайда ұзын аралықты тіреп тұратын және әдетте биік мұнаралары болады. 19 ғасырда теміржолдың жалпы ұзындығының 1-3 пайызын ағаш және темірден жасалған көпірлер құрады. 21 ғасырда темір және кейде бетоннан жасалған тресселдер әсіресе терең аңғарларды көпірлеу үшін жиі қолданылады, ал ағаш тресселдер белгілі бір аймақтарда кең таралған күйінде қалады. Көптеген ағаш тресселдер 19 және 20 ғасырдың басында уақытша болады деген үмітпен салынған. Теміржолды мақсатына жеткізу үшін ағаш тресселдер пайдаланылды. Теміржол іске қосылғаннан кейін, ол материалды тасымалдау және тресселдерді тұрақты құрылымдармен алмастыру, кейбір тресселдердің айналасына толтыру материалдарын тасымалдап құю және басқаларын тұрақты көпірлермен алмастыру үшін қолданылды. 20 ғасырдың соңында, жер қазу машиналарын сияқты құралдар, алдымен трессел салып, содан соң толтыру материалдарын құюдың орнына, жоғары толтыруды тікелей жасауды арзандатты. Ағаш тресселдер кейбір жағдайларда, әсіресе су тасқынына ұшырайтын жерлерде, су ағынына қауіпті кедергі келтірмейтін көпірлерге қолданылады. Ал материалды төмен түсіру үшін көмір тресселі көпірдің орнына соқыр дөңгелек жолды пайдаланды.
A trestle bridge is a bridge composed of a number of short spans supported by closely spaced frames. A trestle (sometimes tressel) is a rigid frame used as a support, historically a tripod used to support a stool or a pair of isosceles triangles joined at their apices by a plank or beam such as the support structure for a trestle table. Each supporting frame is a bent. A trestle differs from a viaduct in that viaducts have towers that support much longer spans and typically have a higher elevation. Timber and iron trestles (i. e. bridges) were extensively used in the 19th century, the former making up from 1 to 3 percent of the total length of the average railroad. In the 21st century, steel and sometimes concrete trestles are commonly used to bridge particularly deep valleys, while timber trestles remain common in certain areas. Many timber trestles were built in the 19th and early 20th centuries with the expectation that they would be temporary. Timber trestles were used to get the railroad to its destination. Once the railroad was running, it was used to transport the material to replace trestles with more permanent works, transporting and dumping fill around some trestles and transporting stone or steel to replace others with more permanent bridges. In the later 20th century, tools such as the earthmover made it cheaper to construct a high fill directly instead of first constructing a trestle from which to dump the fill. Timber trestles remain common in some applications, most notably for bridge approaches crossing floodways, where earth fill would dangerously obstruct floodwater. For the purposes of discharging material below, a coal trestle carried a dead end track, rather than a bridge.
Ағаштан жасалған шұңқырлар
Ең ұзын тіреулердің бірі Юта штатындағы Люсин кесігіндегі Ұлы тұзды көлден өтетін теміржол үшін салынған. 1960 жылдары ол толтырылған жолмен алмастырылды және қазірде ағаштары үшін бөлшектеп алынуда. Көптеген ағаш американдық тау-кендер тіреу көпірлеріне ұқсас конструкцияларды пайдаланады, себебі мұндай құрылым салыстырмалы түрде аз материалды қолдана отырып, берік болып, жоғары биіктіктегі жолды ұстап тұра алады. Жүктемелер құрылымның үлкен бөліктері арқылы жақсы таратылғандықтан, ол стресстерге де төзімді келеді. Бұл құрылым сонымен қатар белгілі бір резервтілікке (экономикалық факторлар тым үстемдік танытпаса) мүмкіндік береді. Мұндай ағаш американдық тау-кендер жолы шектеулі болғанымен (ілмектерді қолдамайды), құрылымдық жауапқа байланысты, олардың ерекше жүріс сипаттамалары бар, оны осы типті жанкүйерлер бағалайды. Солтүстік Айдаходағы Камас Прери теміржолы, дөңгелек Камас Прери және Лапвай каньонында көптеген ағаш тіреулерді пайдаланған. 454 метрлік (1490 фут) виадук, Лауерс каньонынан өтетін, ерекше болды, ол болаттан салынған және биіктігі 87 метрге жетеді. Луизиана штатының Сент-Чарльз округіндегі Бонне-Карре су тасқыны жолы үш ағаш тіреулермен кесіледі, олардың әрқайсысы 2 километрден асады. Бұл тіреулерді Канадалық Ұлттық теміржолы (екі тіреу) және Канзас-Ситидің Оңтүстік теміржолы меншігінде. Тіреулердің құрылысы 1936 жылы, су тасқыны жолы салынғаннан кейін аяқталды. Бұл Солтүстік Америкада тұрақты пайдаланылып келе жатқан ең ұзын ағаш теміржол тіреулері болуы мүмкін. Көмір тіреуі – бұл вагондардың астындағы немесе қабырғаларындағы есіктерді ашып, жүкті түсіруге мүмкіндік беретін, тіреулердің үстіндегі теміржол жолдарын ұстап тұратын қатты тіреу құрылысы. Көмір тіреулері шахталық теміржолдардан теміржол вагондарына көмірді ауыстыру үшін де қолданылды. Олар көмірдің теміржол локомотивтері мен бу кемелері үшін маңызды отын болған кезде, 20 ғасырда механикалық көмір тиегіштермен ауыстырылғанға дейін кең таралған. Көмір тіреулері Ұлы көлдердегі Буффало (Эри көлі), Содус-Пойнт және Нью-Йорк штатының Осуего (екеуі де Онтарио көлі) порттарында қолданылды.
Ұлыбританияда
Ұлыбританияда ағаштан жасалған көпірлер салыстырмалы түрде аз ғасырлар өмір сүрді, олардың басты қолданыстарының бірі – Корнуолл округы арқылы жүретін негізгі теміржол бағытындағы көптеген терең шатқалдарды кесіп өту еді. Бұлардың барлығы тас көпқұлақтармен алмастырылды. 20-ғасырға ағаштан жасалған көпірлердің өте аз ғана бөлігі жетті. Солардың ішінде, қазірге дейін күнделікті пайдаланылып келе жатқан екі көпір Уэльс жағалауындағы Афон Мауддахты, Бармут пен Пенменпул қалаларының арасында, бірнеше шақырым қашықтықта қиып өтеді. 1867 жылы салынған біріншісі, Англиядан Шрусбери арқылы Кардиган шығанағындағы кішкентай қалаларға қатынайтын Кембрий теңіз жағалауының ауыр рельстік жолымен пойыз тасымалдайды. Одан бөлек, ол жаяу жүргіншілер үшін ақы төленетін жол қызметін де ұсынады. Бұл жердегі автомобильдер сағаның айналасымен ұзақ жол сауып өтуге мәжбүр, өйткені олар жеңіл көлік үшін Пенменпулдағы екінші ағаш көпірден (ақы төленетін) немесе ауыр көлік үшін Долгеллаудағы көпірден өте алады, ол сағаның жоғары жағында орналасқан.
Темірден жасалған тұғырлар
Құйма немесе соғылған темірден жасалған тіреулер 19 ғасырда Ұлыбританияда дамып келе жатқан теміржол желісінде қолданылды. Олар әдетте Crumlin Viaduct, Belah және Meldon сияқты, қандай да бір түріндегі фермалық арқалықтан тұратын палубаны ұстады; алайда Dowery Dell (1962 жылы бұзылған) және Беннерлидегі екі сирек мысалда торлы арқалық палубалары болды.
Болаттан жасалған тұғырлар
Төменде көрсетілген Калифорния штатының Мартинес қаласындағы болаттан жасалған көпіршік – ағаш көпіршікке қарағанда қызмет ету мерзімі ұзақ болатын заманауи құрылым. Бұл бұталы аймақта өртке аз сезімтал болуы да артықшылық. Айова штатының Бун қаласы маңындағы Кейт Шелли жоғары көпіріне жақын жерлерде болаттан жасалған көпіршіктер орналасқан. Жаңа Орлеан I 10 тас жолының, Пончартрейн автожолының және Тулейн даңғылының бөліктерін қолдау үшін болаттан жасалған көпіршіктерді пайдаланады. Сондай-ақ, Хьюи П. Лонг көпіріне кіретін және одан шығатын жоғары теміржолдарды көпіршіктер тіреп тұрады.
Бетоннан жасалған тұғырлар
Алғашқы ірі керілген бетонды теміржол көпірі Атлант жағалау жолының Салкехатчи өзені арқылы салынған көпірі болды.