Кіріспе

Американдық композитор (1899–1977)

Александр Николаевич Черепнин (Алекса́ндр Никола́евич Черепни́н; 21 қаңтар 1899 – 29 қыркүйек 1977) – Ресейде туған композитор және пианист. Оның әкесі Николай Черепнин (Николай Римский-Корсаковтың шәкірті), ұлдары Сергей Черепнин және Иван Черепнин, сондай-ақ екі немересі (Иванның ұлдары) – Сергей мен Стефан да композиторлар болған. Оның ұлы Серж электронды музыка мен аспаптардың алғашқы дамуына қатысты. Оның анасы – өнер адамы Бенуа отбасының мүшесі, Александр Бенуаның сіңлісінің қызы.

Өмірбаян

Санкт-Петербургте дүниеге келген ол өте ерте жасынан фортепианода ойнап, көптеген шығармалар жазған. Оның бұл қызығушылығына отбасының атмосферасы ықпал еткен, себебі олардың Бенуа-Дьягилевпен байланысы арқасында үйде сол кездегі белгілі музыканттар мен суретшілер жиналатын. Жасы жеткен соң теория мен композицияны формалды түрде оқыған кезде ол жүздеген шығарма жазған, оның ішінде оннан астам фортепианолық соната болған. Оның ұстаздарының арасында композитор Виктор Беляев (Анатолий Лядов пен Александр Глазуновтың шәкірті), ол Черепниннің Санкт-Петербург консерваториясына дайындаған; Антон Рубинштейнтің қолдауында болған танымал пианист Леокадия Кашперова; және консерваториядағы профессоры Николай Соколов (Николай Римский-Корсаковтың шәкірті) болды. Сол кезде Черепниннің нақылдаған адамы атақты музыкатанушы Александр Осовский болды, ол сонымен қатар оның әкесінің досы да еді. Оның шығармаларына композитор Александр Спендиаровтың әсері тиген. 1917 жылғы Революциядан кейін отбасы Санкт-Петербургтен қашып, біраз уақыт Грузияның Тбилиси қаласында қоныстанды. Жас Черепниннің багажында екі жүзге жуық қысқа фортепианолық пьесалар болды, олардың көпшілігі жарық көрді (әсіресе оның Багателдері, Op. 5). Тбилисиде ол консерваторияда оқуын жалғастырды, пианист және дирижер ретінде концерттер берді және Камерный театр үшін музыка жазды. Грузия советтік елге айналғаннан кейін Тбилисидегі саяси жағдайға байланысты Черепнин отбасы 1921 жылы Ресейден мүліктік тұрғыда кетіп қалды. Олар Парижге қоныстанды, онда Александр Поль Видальмен және Париж консерваториясының фортепиано бөлімінің меңгерушісі Исидор Филиппен оқуын аяқтады, сондай-ақ Богуслав Мартину, Марсель Михалович және Конрад Бектерден тұратын композиторлар тобымен байланыс жасады. Филипп Черепниннің Ресейде жазған бірнеше қысқа фортепианолық пьесаларын жариялауға көмектесті. Парижден Черепнин халықаралық пианист және композитор ретінде мансабын бастады. 1925 жылы ол "Камералық концертімен" (Op. 33) Schott жүлдесін жеңіп алды. 1926 жылдан бастап АҚШ-қа жыл сайын сапарлар жасады, кейіннен 1934 және 1937 жылдар аралығында Қытай мен Жапонияға бірнеше рет ұзақ сапарлар жасады. Ол Жапониядағы (Акира Ифукубе, Фумио Хаясака, Бунья Кох және т.б.) және Қытайдағы (Хэ Лутинг және т.б.) композиторларды қолдады, тіпті осы мақсатта Токиода жеке баспасын құрды. Қытайда ол жас қытай пианисі Ли Сянь Мингпен (1915–1991) танысты, кейіннен олар Еуропада үйленді. Олардың үш ұлы болды: Питер, Серж және Иван. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Францияда тұрды. Соғыс оның музыкалық қызметін тоқтатты. Алайда, соғыстан кейінгі кезең шығармашылық күштердің қайта жандануын әкелді, нәтижесінде маңызды шығармалардың қатары пайда болды, олардың алғашқысы 1947 жылы жазылған, бірақ 1951 жылға дейін оркестрленбеген Симфония №2. 1948 жылы ол АҚШ-қа барып, 1950 жылы Чикагода қоныстанды және 1958 жылы АҚШ азаматтығын алды. Ол әйелімен бірге Чикагодағы ДеПол университетінде сабақ берді. Оның студенттерінің арасында Филипп Рами, Роберт Мучински, Глория Коутс және Джон Дауни болды. Черепниннің Симфония №3 осы кезеңде Чикагода, 1951 жылы Патриция және М. Мартин Гордонның тапсырысы бойынша жазылды, олар Чикагодағы Princess Pat косметикалық компаниясын құрғандар еді. Бұл шығарма Патриция Гордонға арналды және 1955 жылы Фабиен Севицкийдің басқаруымен Индианаполис симфониялық оркестрімен орындалды. Осы арада оның Симфония №2 1952 жылы Рафаэль Кубелик басқарған Чикаго симфониялық оркестрімен әлемдік премьерасын өткізді. 1957 жылы Черепнин екі ірі американдық оркестрлік тапсырысты аяқтады: Фриц Райнер мен Чикаго симфониялық оркестрі үшін Дивертименто, Op. 90 және Чарльз Мунк пен Бостон симфониялық оркестрі үшін Симфония №4, Op. 91. 1964 жылы ол Нью-Йоркке көшіп, кейіннен уақытын АҚШ пен Еуропа арасында бөліп өткізді. Ол 1977 жылы Парижде қайтыс болды. Сингапур симфониялық оркестрі оның толық симфониялық циклін алғаш рет жазды, дирижері Лан Шуй болды. 2008 жылы бұл жазбалар Сингапур симфониясының оның алты фортепиано концертімен (пианист Норико Огава) және Симфониялық дұға, Op. 93, Magna Mater, Op. 41 және басқа да оркестрлік шығармалармен бірге қайта жарық көрді. Ол халықаралық кәсіби музыкалық бауырластық – Delta Omicron ұлттық меценаты болды.

Стил және техника

Оның шығармашылығына үш опера, төрт симфония, дивертименто (симфонияның өзгеше түрі), алты фортепиано концерті, балет музыкасы, хор музыкасы, альт-саксофонға арналған соло және көптеген фортепиано туындылары кіреді. Оның 1-ші симфониясы (1927) толығымен белгісіз биіктіктегі соққы аспаптарына жазылған алғашқы симфониялық бөлімді қамтиды, бұл Эдгард Варезенің 1931 жылғы «Ионизация» туындысынан төрт жыл бұрын жазылған. Оның өлімінен кейін аяқталмаған екі симфонияның бірі тек соққы аспаптарына арналған болар еді. Черепнин өзінің гармониялық тілдерін жасады. Оның синтетикалық шкалаларының ең танымал мысалы, минорлық және мажорлық гексакордтарды біріктіру арқылы алынған, тоғыз нотадан тұрады және үш біріккен жарым тон – тон – жарым тон тетрахорларынан құралған. Бұл «Черепнин шкаласы» деп аталды және Мессиеннің шектеулі транспозиция модаларымен салыстыруға болады. Ол сонымен қатар пентатоникалық шкалалар, ескі орыс модальдық әуендер, грузин гармониялары және жарты тон мен тон жарым аралықтарына негізделген тоғыз ноталы «хроматикалық толық» шкаламен де жұмыс істеді. Черепнин осы техникаларды «Менің музыкалық тілімнің негізгі элементтері» атты монографиясында талқылаған.

Әндер

Менің гүлденген таяғым (Цветущий Посох) – Сергей Городецкийдің өлеңдер жинағы, 36 ән циклында музыкаға қойылған (Op. 15, 16 және 17) (1918–22).

Симфониялық

Op. 42 Симфония № 1 (1927)
Op. 77 Симфония № 2 (1946–51 жж.). Op. 83 Симфония № 3 (1951 ж.). 1. «Дионис» балетінен музыкалық материалды пайдалану (1940)
2. «Атлантида» балетінен музыкалық материалды пайдалану (1943)
3. «Le Vendeur des papillons» балетінен музыкалық материалды пайдалану (шамамен 1945 ж.)
4. «Дионис» балетінен музыкалық материалды пайдалану (1940)
Op. 91 Симфония № 4 (1957 ж.)

Оркестрлік

Op. 5 Багателлер, оркестрге арналған нұсқасы (1958)
Op. 5 Багателлер, фортепиано мен оркестрге арналған нұсқасы (1960)
Op. 25 Грузин рапсодиясы (Georgian Rhapsody) виолончель мен оркестрге арналған (1922)
Op. 33 Флейта, скрипка және камералық оркестрге арналған камералық концерт (1924)
Op. 37 3 Stücke fur Kammerorchester (Камералық оркестр үшін үш шығарма), 1921–25. 1. Увертюра
2. Мистерия
3. Боксшының жаттығуы үшін (Pour un entrainment de boxe)
Op. 37/2 Виолончель мен камералық оркестрге арналған «Мистерия» (1925).

Кішкентай ансамбль

Op. 34 Скрипка, виолончель және фортепианоға арналған трио (1925)
Op. 38 № 2 Виолончель мен соққы аспаптарына арналған әдестеме
Op. 38 № 3 Виолончель мен струнный аспаптарға арналған әдестеме
Op. 38 № 4 Виолончель мен соққы аспаптарына арналған әдестеме
Op. 38 № 9 Виолончель мен струнный аспаптарға арналған әдестеме
Op. 38 № 10 Виолончель мен струнный аспаптарға арналған әдестеме
Op. 47 Trio Concertante, скрипка, виолончель, фортепиано және струнный аспаптарға арналған әдестеме (1960). Op. 59 3 флейтаға арналған трио (1939). Op. 61 3 труба немесе кларнетке арналған трио (1939). Op. posth. Canon (1922–23), виолончель сонатасының екінші бөліміне негізделген струнный триоға арналған Canon-ның фортепианоға транскрипциясы.

Пианино

Op. posth. Күннұрлы күн (Есте қалған Багатель) фортепианоға арналған (1915). Op. 1 Токката № 1 фортепианоға арналған (1921). Op. 2 № 1 Ноктюрн № 1 фортепианоға арналған (1919). Op. 2 № 2 Би № 1 фортепианоға арналған (1919). Op. 3 Скерцо фортепианоға арналған (1917). Op. 4 Романтикалық сонатина фортепианоға арналған (1918). Op. 5 Багателдер (10 пьеса), фортепианоға арналған түпнұсқа нұсқасы (1912–18). 1958 жылы қайта қаралып, өңделді. Op. 6 Кішкентай сюита фортепианоға арналған (1918–19). Op. 7 Атағы жоқ пьесалар (8 Атағы жоқ пьеса) фортепианоға арналған (1915–17). Op. 8 № 1 Ноктюрн № 2 фортепианоға арналған (1919). Op. 8 № 2 Би № 2 фортепианоға арналған (1919). Op. 9 Фортепианоға арналған сегіз прелюдия (1919–20). Op. 10 Бос беттер (1920) фортепианоға арналған. Op. 11 Арабесктер фортепианоға арналған (1920–21). Op. 11 № 5 Скрипка мен фортепианоға арналған арабеск (1920–21). Op. 12 Фортепиано концерті № 1 (1919–20). Op. 12 Фортепиано концерті № 1-нің 2 фортепианоға арналған аранжировкасы. Op. 13 9 Фортепианоға арналған ойыншықтар (1920–21). Op. 14 Скрипка мен фортепианоға арналған соната (1921–22). Op. 15 Сопрано немесе тенор және фортепианоға арналған 6 мелодия (1921). Op. 16 Сопрано немесе тенор және фортепианоға арналған 8 мелодия (1918–22). Op. 17 Тоқтаулар (1918–22) сопрано немесе тенор және фортепианоға арналған. Op. 18 10 Фортепианоға арналған этюдтер (1915–20). Op. 19 2 Фортепианоға арналған новелеттер (1921–22). Op. 20 Токката № 2 фортепианоға арналған (1922). Op. 21 6 Оқу этюдтері (6 Практикалық этюдтер) фортепианоға арналған (1922–23). Op. 22 Фортепиано сонатасы № 1 (1918–19). Op. 23 4 Ностальгиялық прелюдиялар фортепианоға арналған (1922). Op. 24 4 Фортепианоға арналған прелюдиялар (1922–23). Op. 24 № 3 Прелюдия № 3-тің екі флейта мен фортепианоға арналған аранжировкасы (1971). Op. 25 Георгиялық рапсодия, виолончель мен фортепианоға арналған аранжировка. Op. 26 Фортепиано концерті № 2 (1922–23), кішкентай оркестрге арналған түпнұсқа нұсқасы. Op. 26 Фортепиано концерті № 2-нің 2 фортепианоға арналған аранжировкасы (1923). Op. 26 Фортепиано концерті № 2, үлкен оркестрге арналған қайта оркестрленген нұсқасы (1950). Op. 27 Фортепианоға арналған славян транскрипциялары (1924). 1. Волга кемешілері (Les Bateliers du Volga)
2. Сүйіктіге арналған ән (Chanson pour la cherie)
3. Ұлы орыс халқына арналған ән (Chanson: Grandrussienne) (кейінірек атауы: Орыс әні)
4. Волга жағалауы (Le Long du Volga)
5. Чехиялық ән (Chanson tchèque)
Op. 28 Фортепианоға арналған Канцона (1924). Op. 29 Виолончель мен фортепианоға арналған соната № 1 (1924). Op. 30 № 1 Виолончель мен фортепианоға арналған соната № 2 (1924). Op. 30 № 2 Виолончель мен фортепианоға арналған соната № 3 (1919–26). Op. 31 4 Фортепианоға арналған романстар (1924). Op. 33a Интермеццо, "Камералық концерттің" екінші бөлімінің фортепиано солосы үшін жасалған аранжировкасы (1926). Op. 33 Флейта, скрипка және фортепианоға арналған "Камералық концерттің" аранжировкасы. Op. 43 Скрипка мен фортепианоға арналған элегия (1929). Op. 44 Фортепиано мен струнный аспаптарға арналған квинтет (1927). Op. posth. Би (Танц), фортепианоға арналған квинтеттің екінші бөлімінің аранжировкасы (1928)
Op. 46 Сұхбаттар (Entretiens), фортепиано соло (1930). Op. 47 Скрипка, виолончель, фортепиано және струнный оркестрге арналған концертино (1930–31). Op. 47 Концертино, 12 соло струнный аспаптар мен фортепианоға арналған түпнұсқа нұсқасы (1930). Op. 47 Концертино, кларнет, фагот, фортепиано және струнный аспаптарға арналған нұсқасы (1944). Op. 47 Үштік концертино, скрипка, виолончель, фортепиано және оркестрге арналған түпкі нұсқасы (1965). Op. 48 Фортепиано концерті № 3 (1931–32). Op. 48 Фортепиано концерті № 3-тің 2 фортепианоға арналған аранжировкасы. Op. 49 Скрипка мен виолончельге арналған дуэт (1932). Op. 50 Орыс билері (1933). Op. 51 Пентатоникалық гаммадағы фортепиано этюді (Étude du piano sur la gamme pentatonique) (1934–35). № 1. Бірінші сюита (1934)
№ 2. Екінші сюита (1934)
№ 3. Қытай багателдері (Bagatelles chinoises) (1935)
Op. 52 Бес концерттік этюд (1934–36). № 1 Көлеңке ойыны
№ 2 Лютня
№ 3 Қытайға құрмет
№ 4 Панч және Джуди
№ 5 Ән
Op. 53 Бес ноталық гаммадағы техникалық жаттығулар, фортепиано этюдтері (1934–36)
Op. 56 7 Фортепианоға арналған этюдтер (1938). Op. 57 Грузин сюитасы (Suite georgienne) фортепиано мен струнный аспаптарға арналған (1938). Op. 57 Грузин сюитасының 2 фортепианоға арналған аранжировкасы. Op. 57 Грузин сюитасы, 1 фортепианоға арналған нұсқасы 4 қол. Op. 57 / WoO Диалог, Грузин сюитасының екінші бөлімінің фортепиано солосы үшін аранжировкасы (1952). Op. 58 Тимпан мен фортепианоға арналған сонатина (1939)
Op. 36b Бала Исаның кішкентай Терезасының тарихы (Histoire de la petite Thérèse de l'enfant Jésus), фортепиано үшін 13 қысқа пьеса. Op. 37/2 Мистерия, виолончель мен фортепианоға арналған аранжировка
Op. 37/3c Оқу, Черепниннің фортепианоға арналған азайтуы (1930). Op. 38 12 Прелюдия (Violoncelle bien tempéré) (Жақсы темперленген виолончель) виолончель мен фортепианоға арналған (1925–26). Op. 39 Хабарлама, фортепиано соло (1926). Op. 39b Тілектер (Voeux), фортепиано соло (1926)
Op. 63 Альт саксофон немесе фагот пен фортепианоға арналған спорттық сонатина (1939). Op. 63 Спорттық сонатина, виолончель мен фортепианоға арналған нұсқасы (1939). Op. posth. Кларнет пен фортепианоға арналған бір қозғалыста соната (1939). Op. 64 Туба немесе бас тромбон мен фортепианоға арналған Анданте (1939). Op. 65 Кішкентайлар мен үлкендер үшін (Pour Petits et Grands), орташа қиындық деңгейіндегі 12 фортепиано пьесасы (1940). Op. 66 Ән мен рефрен (Chant et refrain), фортепиано соло (1940)
Op. 81 Фортепиано солосы (1951) үшін экспрессиялар. Op. 82 Сөздерсіз әндер, фортепиано соло (1951). № 1 Элегия
№ 2 Рондо
№ 3 Энигма
№ 4 Жонглер
№ 5 Біздің Анамызға гимн
Op. 84 Виолончель мен фортепианоға арналған әндер мен билер (1953). Op. 85 Фортепианоға арналған 12 прелюдия (1952–53). Op. 95 Бас немесе басқа да дауыстар мен фортепианоға арналған 7 қытай халық әнінің циклы (1962). Қытай және ағылшын тілдерінде. Op. 96 Фортепиано концерті № 5 (1963), үлкен оркестрге арналған түпнұсқа нұсқасы. Op. 96 Фортепиано концерті № 5 (1963), кішкентай оркестр мен фортепианоға арналған нұсқасы. Op. 96 Фортепиано концерті № 5-тің 2 фортепианоға арналған аранжировкасы.

Төрттік

Op. 36 І-шы скрипкалық квартет ("Святая Терезаның сүйіспеншілік сыйы") (1922)
Op. 40 ІІ-ші скрипкалық квартет (1926)
Op. 60 4 флейтаға арналған квартет (1939)

Балет

Op. 37/3b Балетке дайындық, бір көріністе (1922)
Op. 32 Аянтаның фрескалары, төрт көріністе балет (1923)
Op. 55 Трепак, үш көріністе балет (Серж Судейкинмен бірлесіп) (1937)
Op. 79 La Femme et son ombre (Әйел және оның көлеңкесі), балет (1948). Op. 79a Жапондық сюита, "Әйел және оның көлеңкесі" балетінен оркестрлік сюита (1948)
Op. 87 Оркестрге арналған сюита (1953), Le Gouffre балетінің алғашқы үш бөлімін қамтитын оркестрлік сюита. Op. 87b Le Gouffre (Жұңғыл), балет (1949)
Op. 92 Georgiana (1958–59), "Чота Роставели" балетінен оркестрге арналған сюита (1946). Op. posth. Балет сюитасы, "Чота Роставели" балетінің екінші актісінен кейін 2 фортепиано және соққы аспаптары үшін аранжировка (1946)

Басқа

Op. 35 Оль Оль, бес сахналық опера (1930). Op. 36a Музыка сакра (1973). Op. 37/3 Обоэ мен фагонда камералық оркестрмен бірге орындауға арналған нұсқа. Op. 41 Магна Матер (1926–27). (Op. 42) Симфония No. 1-ден алынған перкуссиялық ансамбльге арналған Scherzo. Op. 45 Die Hochzeit der Sobeide (Собайдтың үйлену тойы), үш сахналық опера (1928–30). Неміс тілінде. Op. 45a Festmusik (Мейрамдық музыка), Die Hochzeit der Sobeide операсынан сюита (1930). Op. 58 Сонатина, тимпан мен оркестр үшін (1954). Op. 58 Сонатина, тимпан мен духовой оркестр үшін (1963). Op. 62 3 трубаға арналған B-flat маршы (1939). Op. 67 Романтикалық увертюра (1942). Op. 68 2 мелодия, сопрано немесе тенор және фортепиано үшін (1946). Op. 69 Эвокация (Enfance do Saint Nino) (Сан-Ниньоның балалық шағы) (1944). Op. 70 Скрипка мен фортепианоға арналған мәңгілік қозғалыс (1944). Op. 71 Сопрано немесе тенор және фортепиано үшін қытай поэзиясына арналған 7 ән (1945). Мәтіні қытай, орыс және ағылшын тілдерінде. Op. 72 Нимфа мен фермер, екі сахналық опера (1952). Француз, неміс немесе ағылшын тілдерінде. Op. 73 Les Douze (Он екі), баяндаушы мен шағын оркестр үшін (1945). Мәтіні орыс, француз, неміс немесе ағылшын тілдерінде. Op. 73 Les Douze, баяндаушы мен фортепиано үшін нұсқасы. Op. 74 Nativity Play, 2 сопрано, тенор, бас, хор (қосымша), струнный оркестр және перкуссияға арналған кантата (1945). Мәтіні ағылшын, француз, неміс немесе орыс тілдерінде. Op. 74 Nativity Play, солистер, хор, струнный оркестр және перкуссияға арналған нұсқасы. Op. 74 Nativity Play, дауыс пен фортепианоға арналған нұсқасы. Op. 75 Le Monde en vitrine (Шоукасс), фортепианоға арналған соло (1946). Op. 76 Челоға арналған сюита (1946). Op. 77 Симфония No. 2 (1946–51). Op. 78 Фортепиано концерті No. 4 (Фантазия) (1947). Op. 78 Фортепиано концерті No. 4, 2 фортепианоға арналған аранжировка. Op. 80 Симфониялық марш, оркестрге арналған түпнұсқа нұсқасы (1951). Op. 80 Симфониялық марш, духовой оркестрге арналған нұсқасы (1954). Op. 83 Симфония No. 3 (1951). 1. Дионис балетінен (1940) музыканы қосу. 2. Атлантида балетінен (1943) музыканы қосу. 3. Le Vendeur des papillons (1945) балетінен музыканы қосу. 4. Дионис балетінен (1940) музыканы қосу. Op. 86 Гармоника мен оркестрге арналған концерт (1953). Op. 86 Гармоника мен фортепианоға арналған концерттің аранжировкасы. Op. 87b Рондо, оркестрге арналған сюитаның соңғы бөлімінің 2 фортепианоға арналған аранжировкасы (1952). Op. 88 Фортепианоға арналған 8 пьеса (1954–55). No. 1 Медитация. No. 2 Интермеццо. No. 3 Ревери. No. 4 Импромпту. No. 5 Шақыру. No. 6 Қуу. No. 7 Этюд. No. 8 Бурлеск. Op. 89 Жоғалған флейта, баяндаушы мен оркестр үшін (1954). Op. 90 Дивертименто (1955–57). Op. 91 Симфония No. 4 (1957). Op. 93 Симфониялық Gebet (Симфониялық дұға) (1959). Op. 94 Фортепиано сонатасы No. 2 (1961?). Op. 97 Струнный аспаптарға арналған серенада (1964). Op. 98 Vom Spass und Ernst (Жай және маңызды нәрселер), контральто немесе бас және струнный оркестрге арналған халық әндері кантатасы (1964). Мәтіні орыс, неміс немесе ағылшын тілдерінде. Op. 99 Фортепиано концерті No. 6 (1965). Op. 99 Фортепиано концерті No. 6, 2 фортепианоға арналған аранжировка. Op. 100 Клавесинге арналған сюита (1966). Op. 101 Виола да гамба мен органға арналған Чиеза сонатасы (1966). Op. 101 Чиеза сонатасы, виола да гамба, струнный квинтет, флейта және чембалоға арналған нұсқасы. Op. 102 3 тең дауысқа арналған (2 сопрано және альт, а капелла) (1966). Op. 103 Аралас хорға арналған 6 литургиялық ән (1967). 1. Керубим әні. 2. Құдайым менің! 3. Нәзік жарық. 4. Киелі рухқа дұға. 5. Өзгеріс. 6. Аллилуя. Op. 104 Аралас хорға арналған 4 орыс халық әні (1967). 1. Төбелер. 2. Шали Вали. 3. Шағым. 4. Ақымақтық ән. Op. 105 Мыс квинтеті (1970). Op. 106 Орыс эскиздері, жастар оркестрі үшін (1971). Op. 106 Орыс эскиздері, духовой оркестр үшін нұсқасы (1977). Op. 107 Ағаш үрмелі квинтет (1976). Op. 108 (посмертн.) 2 флейтаға арналған дуэт (1977). Op. 109 Опивочки (Little Dregs), фортепианоға арналған әр түрлі стильдегі 39 қысқа пьеса (1975–77).

Опус жоқ

WoO [Opusсыз жұмыс] Ескі Санкт-Петербург, фортепианоға арналған вальс (1917). Фортепианоға арналған WoO балладасы (1917). WoO A Contented Man, бас және фортепианоға арналған ән (1918). WoO Ода виолончель мен фортепианоға (1919). WoO Episodes – Priskaski (Fleas), фортепианоға арналған 12 қарапайым шығарма (1912–20). WoO Étude de concert (Концерттік этюд), фортепианоға (1920). WoO Романс скрипка мен шағын оркестрге (1922). WoO Романс скрипка мен фортепианоға (1922). WoO Pour la paix en Orient (Шығыстағы бейбітшілік үшін), фортепиано соло (1926). Бастапқыда Voeux-тің бір бөлімі ретінде жоспарланған. WoO / Op. posth. Сопрано немесе тенор және фортепианоға арналған этюд (1927). Бұрынғы атауы: Vocalise Étude for voice. WoO Die Heirate (Неке), екі сахнадағы опера; Модест Муссоргскийдің бірінші сахнасының музыкасы (1863); Чепниннің екінші сахнасының музыкасы (1934–35). Чепниннің оркестрлеуі. Неміс немесе орыс тілінде. WoO Autour des montagnes russes (Роллер-костерде саяхат), фортепиано соло (1937). WoO La Legende de Razin (Разин аңызы), үш сахнадағы балет (1940–41). Бастапқы атауы Стенка Разин. WoO La Foire do Sorotchinski (Сорочинск жәрмеңкесі), Модест Муссоргскийдің музыкасы бар балет, Церепнин толықтырып, оркестрледі (1940). WoO Dionys, мифологиялық балет (1940). 3-ші симфонияның 1-ші және 4-ші бөлімдеріне енгізілген. WoO Кішкентай оркестрге арналған Suite populaire russe (1941). WoO Badinage, фортепиано соло (1941). WoO Vivre d'amour (Махаббат гимні), солистер, хор және оркестрге арналған лирикалық кантата (1942). Мәтін ағылшын және француз тілдерінде. WoO Atlantide, балет (1943). 3-ші симфонияның 2-ші бөліміне енгізілген. WoO Вальс ориентал фортепиано, флейта, ксилофон және струнный квартеті үшін (1943). WoO Polka, фортепиано соло үшін түпнұсқа нұсқасы (1944). WoO Le Vendeur des papillons (Көбелек сатушы), балет (1945). 3-ші симфонияның 3-ші бөліміне енгізілген. WoO 2 Сопрано немесе тенор және фортепианоға арналған ән (1945). WoO Le Déjeuner sur l'herbe (Шөптегі тамаша), Джозеф Ланнердің музыкасына негізделген балет (1945–46). WoO Rondo à la russe, фортепиано соло (1946). WoO L'Écolier paresseux (Жалқау оқушы), дауыс және фортепианоға арналған халық әні (1947). WoO J'avais mal (Мен ауырып қалдым), дауыс және фортепианоға арналған халық әні (1947). WoO La Quatrième (Төртінші Республика), фортепиано соло (1948–49). WoO La Colline des phantômes (Фантомдар төбесі), балет (1953). WoO Pastoral, The Lost Flute (Жоғалған флейта) әнінен фортепиано солоға арналған аранжировка (1955). WoO Polka, оркестрге арналған нұсқасы (1956), фортепианоға арналған түпнұсқадан кейін (1944). WoO Бастауыштарға арналған 17 фортепианолық шығарма (1954–57). WoO Exploring the Piano: 12 дуэт бастауыш және оқытушы-пианист үшін (1958). WoO Флейта, скрипка және виолончельге арналған трио (1960). WoO Латунь аспаптар ансамблі мен соғу аспаптарына арналған Fanfare (1961). WoO Акордеонға арналған Partita (1961). WoO Органға арналған Processional and Recessional (1962). WoO Tzigane, акордеонға (1966). WoO Invention, акордеонға (1967). WoO The Story of Ivan the Fool (Ақымақ Иванның хикаясы) (1968), радиоспекль үшін музыка, баяндаушы, вокалдық солистер, хор, оркестр және электрондық дыбыс. WoO Ascension, фортепиано соло (1969). WoO Ein Kleines Lied (Шағын ән), сопрано немесе тенор және фортепианоға (1970). WoO Baptism Cantata балалар хоры, жеке дауыс, рекордер, флейта, струнный квартет, орган және қауымның қатысуымен (1972). WoO 4 Caprices diatoniques арфаға немесе кельт арфасына (1973). WoO Two Pieces for Children, фортепиано соло (1976). №1 Үндістан жолы №2 Мереке. 19 ғасырдағы орыс шіркеу хоры музыкасының фортепианоға арналған транскрипциясы: Бортнянский, Дегтярев және Березовский (1920). Доменико Циполидің "All'Offertorio" (1920) орган әуенінің фортепианоға арналған аранжировкасы. Антон Рубинштейннің F мажордағы Ноктюрнінің еркін бейімделуі, Op. 44 №5, фортепиано соло (1920). Николай Римский-Корсаковтың "Садко" операсынан "Хинду әнін" фортепианоға арналған аранжировка (1922). "Белгісіз Үндістан" (1936) телефильміне арналған музыка. 12 Орыс классиктерінен балаларға арналған сүйікті шығармалар, фортепианоға аранжировкаланған (1937). "Лебедінің көлі" телехикаясының музыкасы (1948). "Кадеттердің балы" телефильміне арналған музыка (1948). "Король Лир" (1950) пьесасының музыкасы. "Қанды үйлену" пьесасының музыкасы (1951). "Фенелон" пьесасының музыкасы (1951). "Суаэцтегі дағдарыс" телефильміне арналған музыка (1961). "Граф Шпейді ұста" (1962) телефильміне арналған музыка. "Арнемнен қайтқан" (1962) телефильмінің музыкасы. "Сингапурға шабуыл" (1963) телефильміне арналған музыка.

Құжаттар

Александр Тчерепниннің Лейпциг мемлекеттік мұрағатындағы және C. F. Peters музыка баспасының (Лейпциг) компаниялық мұрағатында сақталған хаттары.