Кіріспе

FCC есебі – Радио хабарларын таратушылардың қоғамдық міндеттемелері туралы есеп. Бұл есеп 1946 жылы АҚШ Федералды байланыс комиссиясы (FCC) тарапынан жарияланды және АҚШ-тағы радио хабарларын таратушылардан бірқатар қоғамдық міндеттемелерді орындауын талап етуді көздеді. Есеп ресми емес және кеңінен FCC-нің көк кітабы деп аталды, себебі оның мұқабасы көк түсті болған. «Көк кітап» табысты және сирек кездесетін радио хабарларын тарату лицензиясын алу құқығын белгілі бір қоғамдық міндеттемелермен байланыстырды. «Көк кітапта» талаптар нақты көрсетілген, ал осы міндеттемелерді орындамау тыңдауларға және хабар тарату лицензиясының күшін жоюға әкелуі мүмкін еді. Мұндай стандарт FCC тарихында бұрын-соңды ұсынылмаған және кейін де ұсынылмады. «Көк кітап» және оны жазған, жариялаған және қорғаған комиссия мүшелері мен FCC қызметкерлері коммерциялық радио хабар таратушылар тарапынан күшті қарсылыққа тап болды. Бұл қарсылық 1940-1950 жылдардағы АҚШ-тағы коммунизмге қарсы күшті қозғалыспен тығыз байланысты болды. Қарсыластар, әсіресе Ұлттық радио хабар таратушылар қауымдастығы және радио индустриясының жетекші сауда журналы Broadcasting, «Көк кітапты» коммунистік идеялармен шабыттанған, цензураны қолдайтын және бостандыққа қарсы деп сынады. Broadcasting журналының редакциялық мақалалары оған 15 апта бойы шабуыл жасады, ал кейіннен NBC президенті Найлс Траммель оларды «Қызыл кітап Көк кітапқа қарайды» деп аталатын қызыл мұқабалы кітапшаға жинақтады.

Қарсылықтың нәтижесінде «Көк кітаппен» ең тікелей байланысы бар қызметкерлер FCC-ден қуылды; «Көк кітаптың» ешбір саясаты іске асырылмады және АҚШ-тағы ешбір радио хабар таратушы «Көк кітаптың» талаптарын бұзғаны үшін хабар тарату лицензиясынан айырылмады.

Контекст

1930 және 1940 жылдары радионың жағдайына қатысты наразылық кеңінен тарады. Басты шағымдар: радио жарнамаларының әдепсіздігі және коммерцияландырудың артуы, «тұрақты (коммерциялық емес) бағдарламалар» деп аталатын бағдарламалардың жойылуы, жарнама берушілердің жаңалықтарды жасайтын әсері және радиостанциялардың қоғамдық қызметке қатысты алғашқы міндеттемелерін орындамауы. Бұл сезімді «Хакстерлер» (1946) романы жақсы көрсетті, онда ашкөз радиостанция иелері бейнеленген. Кейіннен «Хакстерлер» (1947) фильмі Кларк Гейблдің қатысуымен түсірілді. Бұл көзқарас FCC-дегі прогрессивті бағытпен сәйкес келді, онда төраға Джеймс Лоуренс Флай бірнеше бастаманы жүзеге асырды – соның ішінде 1941 жылғы тізбекті хабар тарату жөніндегі есеп, ол NBC радиожелісінің тарауына және ABC радиожелісінің құрылуына әкелді. Жоғарғы сот 1943 жылғы NBC, Inc. v. United States ісінде FCC-нің бағдарламалау мақсаттарын белгілеуге құқығы бар екенін растады. Келесі қадамдардың бірі – радио хабар таратушылар мен халық арасындағы әлеуметтік келісімнің ережелерін ресмилендіру болды; ол «Көк кітап» ретінде қалыптасып, сол кездегі FCC комиссарларының көпшілігінің ой-пікірін бейнеледі. «Көк кітап» комиссия мүшелерінің бірауыздан қолдауымен 1946 жылдың 7 наурызында жарияланды.

Көк кітаптың мазмұны

"Көк кітап" бес бөлімнен тұрады және 59 беттен тұрады. Бес бөлімнің шамамен мазмұны былай:

1. Жергілікті хабар тарату маңызды, ал көптеген радиостанциялар жергіліктілікті сақтау жөніндегі міндеттемелерін бұзды. 2. FCC мемлекеттік қызмет көрсету нәтижелерін бағалауға құзыретті. 3. Лицензия беру кезіндегі қоғамдық мүдделерді ескеру және қоғамдық мүддеге қызмет ету үшін қандай бағдарламалар жеткілікті екенін, оның функцияларын анықтау сияқты бірқатар мемлекеттік қызмет мәселелері талқыланды. 4. Статистика радио хабар таратушылардың табыстылығының артып келе жатқанын, бірақ бағдарламалардың жақсаруының шектеулі екенін көрсетті. Бұл хабар таратушылар қоғамдық мүддеге арналған бағдарламаларға қаржылай мүмкіндігі жоқ деген мәлімдемеге қайшы келді. 5. Телерадио хабарларын тарату лицензиясын алушылар үшін төрт талап белгіленді: тікелей эфирдегі жергілікті бағдарламаларды насихаттау; бағдарламаны қоғамдық мәселелерді талқылауға арнау; "демеушісі жоқ" бағдарламаларды қолдау; және "артық жарнаманы" жою. Есеп жазылған кезде радиостанциялардың қара нәсілді иелері болған жоқ және қара нәсілді қауымға арналған бағдарламалар да аз болды. Сонымен қатар, кейбір азшылық өкілдері радио бағдарламаларында жиі этникалық стереотиптер мен карикатуралар кездесетіні туралы FCC-ге шағымданып келді. Сондықтан "Көк кітаптың" бір бөлімінде "Американың хабар тарату жүйесі халқымыздың арасындағы маңызды азшылықтарға, сондай-ақ көптеген тыңдаушылардың уақыт-уақыт пайда болатын артық емес қажеттіліктері мен талғамдарына қызмет етуі керек" деп айтылды.

WBAL сынағы

1946 жылдың күзінде Уильям Херстке тиесілі Балтимор қаласындағы WBAL радиостанциясы Қоғамдық қызмет радио корпорациясы (PSRC) тарапынан шақырылды. Белгілі радио жаңалықтарын хабарлаушылар Роберт Аллен мен Дрю Пирсон құрған PSRC, WBAL-дың хабар тарату лицензиясын жаңартуға лайық емес екенін мәлімдеді, себебі ол "Көк кітаптың" ережелерін сақтамаған, жергілікті қауымдастыққа қоғамдық қызмет көрсету бағдарламаларын ұсынбаған және бір қалалық нарықта газет, радиостанция және телеарнаны біріктірген. 1951 жылы комиссия мүшелері үш дауысқа екі дауыспен, екі мүше қалыс қалғанда, WBAL-дың кемшіліктеріне қарамастан, қабілетті екенін анықтады. Конгресс үнемі консервативтеніп, хабар таратушыларға көбірек симпатиямен қараса, радио реформаторларына деген қарсылығы күшейді. Сенаттың штатаралық сауда комитетінің төрағасы, республикалық сенатор Уоллес Уайт және республикалық палата депутаты Чарльз Вулвертон FCC үшін нақты реттеуші нұсқауларды енгізу және хабар таратушыларға шектеулерді күшейту мақсатында Уайт-Вулвертон заң жобасын жасады. 1948 жылдың маусымында екі заң жобасы да дауысқа қойылмады және жойылды. 1947 жылдың соңына қарай "Көк кітаптың" стандарттарына сәйкес келмейтін хабар таратушылар туралы тыңдаулар тоқтатылды, ал төраға Чарльз Денни "Көк кітаптың" принциптерінен бас тартты.

Әсері

Басқа да ұқсас FCC саясаты сынға алынды, соның ішінде Mayflower доктринасы саяси редакциялауға, жаңалықтар орнына партиялық пікір білдіруге тыйым салды. 1949 жылдың 2 маусымында бұл ереже күштен шығарылып, оның орнына Әділдік доктринасы енгізілді. Бұл доктрина радиостанцияларға өз бағдарламаларын таңдауға мүмкіндік берді, бірақ қоғамдық қызмет көрсетуге арналған, қоғамға қызығушылық тудыратын эфир уақытының жеткілікті бөлігін бөлуді және қоғамдық мәселелер бойынша әртүрлі пікірлерді ұсынуды талап етті. 1944 жылдың ақпан айында Чикаго университеті американдық баспасөздің функциясы мен жауапкершілігін зерттеу үшін Хатчинс комиссиясын құрғанын жариялады. Комиссияны Чикаго университетінің президенті Роберт Хатчинс құрып, оған төрағалық етті. Комиссия құрамына жарнамашылар, редакторлар, оқырмандар және тілшілер сияқты жаңалықтар саласының өкілдерімен сұхбат алатын он екі комиссар кірді. 1947 жылдың наурыз айында комиссия өз есебін жариялады және «Көк кітап» сияқты, қоғамдық мақсаттар мен құндылықтарды анықтау үшін баспасөздің қоғамдық қызмет бағдарламаларын ұсыну қажеттігін көрсетті.