Кіріспе
Конфедерациялық армияның генералы Бушрод Раст Джонсон (7 қазан 1817 - 12 қыркүйек 1880) – Америка Азамат соғысында Конфедерацияның генералы және АҚШ армиясының офицері болған. Университет профессоры ретінде Кентукки және Теннесси штаттарының қарулы күштерінде белсенді қызмет еткен. Соғыс басталғанда, ол солтүстікте, құлдырауға қарсы квакерлер отбасында дүниеге келгеніне қарамастан, оңтүстік жағына қосылды. Дивизия командирі ретінде Форт-Донельсон шайқасынан тұтқындалудан құтыла алды, бірақ Шило шайқасында жараланды. Ол Роберт Лидің басшылығымен 10 ай бойы Петербургтің қоршауында болды және Аппоматтокста оның қасында капитуляциялады.
Bushrod Rust Johnson (October 7, 1817 – September 12, 1880) was a Confederate general in the American Civil War and an officer in the United States Army. As a university professor he had been active in the state militias of Kentucky and Tennessee and on the outbreak of hostilities he sided with the South, despite having been born in the North in a family of abolitionist Quakers. As a divisional commander he managed to evade capture at the Battle of Fort Donelson, but was wounded at the Battle of Shiloh. He served under Robert E. Lee throughout the 10 month Siege of Petersburg, and surrendered with him at Appomattox.
Ерте өмір
Джонсон Огайо штатының Белмонт округінде дүниеге келген. Ол квакерлердің дәстүрінде тәрбиеленді және Оңтүстікке көшкенге дейін ағасымен бірге Жер асты жолында жұмыс істеді. 1840 жылы АҚШ Әскери академиясын бітіріп, 3-ші АҚШ жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Ол Флоридадағы Семинол соғысында және Америка-Мексика соғысында қатысты. 1847 жылдың қазан айында контрабандалық тауарлар сатқан деген айыппен Армиядан кетіп қалуға мәжбүр болды. Ол Джорджтаун, Кентукки штатындағы Батыс әскери институтында (1848-1849) табиғаттану және химия профессоры, ал Нешвилл университетінде (1849-1861) математика және инженерлік ғылымдар профессоры болып жұмыс істеді. Осы кезеңде ол Кентукки және Теннесси штаттарының қарулы күштерінде белсенді болып, полковник шеніне дейін көтерілді. Оның әйелі Мэри соғысқа дейін табиғи себептерден қайтыс болды, оны мүгедек баласымен жалғыз қалдырды.
Азаматтық соғыс
Соғысқа дейінгі қызметіне дейін ол солтүстікке барып, дамуы тоқтап қалған ұлын туыстарының қамқорлығына қалдырды; ұлы әкесі Одақ үшін соғысып жатыр деп өсті. Азамат соғысы басталғаннан кейін Джонсон 1861 жылғы 28 маусымда Теннесси милициясында инженерлер полковнигі болып қызметке түсті, ал бір аптадан соң бұл лауазымы Конфедерация армиясына ауыстырылды. Ол екі жаңа өзен қорғанысының орналасуын бекітті: Форт Донелсон, Теннессидегі Камберленд өзенінің батыс жағалауында және Форт Генри, Теннесси өзенінің төменгі және су тасқынына бейім шығыс жағалауында, Форт Донелсоннан батысқа қарай 12 миль жерде, сондай-ақ Теннессиде орналасқан. Джонсон 1862 жылғы 24 қаңтарда бригадир-генерал болып тағайындалды. Форт Генри батпақты жерде орналасқандықтан, апатты болып шықты, көбінесе су тасып, АҚШ әскерінің Гранты оңай басып алды. Форт Генридің ұсынылған орнын бекіткен Джонсон Конфедерация зерттеу тобының екі мүшесі, инженер-құрылысшы Адна Андерсон және Теннесси 1-ші жаяу әскерінің майоры Уильям Фостердің ұсынылған орнына қарсы күшті наразылықтарын елемеді. Форт Донелсон шайқасынан бірнеше күн бұрын ол фортқа қолбасшы болып тағайындалды, бірақ жоғары дәрежелі бригада генералы Гидеон Дж. Пиллоу келгенге дейін ол бұл лауазымда қысқа ғана уақыт қызмет етті. Ол Донелсон шайқасындағы армия дивизиясына қолбасшылық етті, бірақ саяси тұрғыдан шебер Пиллоу оны көлеңкеге түсірді, ол қоршаудағы форттан қашып шығу үшін шабуылға шықты. Форт пен оның армиясы 1862 жылғы 16 ақпанда генерал Улисс С. Грантка берілді, бірақ екі күннен кейін Джонсон Одақ әскерінің қатарынан кедергісіз өтіп, тұтқыннан қашып құтылды. Джонсон Шило шайқасында Миссисипи армиясының бригадасына қолбасшылық етті, ал шайқастың екінші күні, 1862 жылғы 7 сәуірде дивизия командирі болды, бірақ артиллериялық оқтан ауыр жарақат алды. Келесі жылы Брэкстон Брэггтің Теннесси армиясында Джонсонның бригадасы Уильям Харди корпусының бірнеше дивизиялық командирлерінің басшылығында болды: (1) Саймон Боливар Бакнер Брэггтің Кентуккиге шабуылы кезінде және оның шешімді шайқасы Перривиллде; (2) Патрик Клеберн Брэггтің Теннессиге қайтып келгеннен кейін және Стоунс Ривер шайқасында; және (3) А. П. Стюарт 1863 жылғы Тулахома науқаны кезінде Гувердің саңылауындағы шайқаста. Содан кейін Брэгг Грузияға шегінді. Чикамауга шайқасында Джонсонның бригадасы 18 қыркүйекте Конфедерацияның оң жағында болды, ол Джон Белл Худтың Джеймс Лонгстриттің корпусының дивизиясына бағынған, Вирджиниядан жаңадан келген. Сол жерде Джонсонның әскері Рид көпірін қорғады. 19 қыркүйекте Лонгстриттің күштері Конфедерацияның сол жағына ауыстырылды және Джонсонның әскері Кроуфиш-Спрингс маңынан солтүстікке қарай келе жатқан Одақ күштеріне қарсы шағын шайқас жасады. Келесі күні Джонсонның әскері Бродертон өрісі арқылы Конфедерацияның шабуылына қатысты, бірақ Снодграсс төбесіндегі Одақтың жауынгерлерін басып ала алмады. Брэгг Чаттануганы қоршауға алды, ал Джонсон, енді дивизияға қолбасшылық ете отырып, Лонгстриттің күштерімен бірге Ноксвиллді қоршауға бағытталды. 1863-64 жылдардың қысын солтүстік-шығыс Теннессиде өткізгеннен кейін Лонгстриттің күштері теміржолмен Вирджинияға Роберт Э. Лиге көмектесу үшін жеткізілді. Жолда Джонсон жалғыз Петербургке бағытталды, П. Г. Т. Борегардтың басшылығында Солтүстік Каролина және Оңтүстік Вирджиния департаментінде дивизияға қолбасшылық етті. Бермуда жүздік науқаны кезінде Джонсонның дивизиясы 9 мамырда Свифт-Крикте Петербургке қарай Одақтың шабуылын тоқтатты. Борегард Одақтың үлкен шабуылын жеңіп, Джонсон 21 мамырда генерал-майор болып тағайындалды. Петербургті қоршау кезінде Джонсонның дивизиясы қорғанысының бөлігі 30 шілдеде Кратер шайқасында шабуылға ұшырады. Шахта Эллиоттың Оңтүстік Каролина бригадасының бір бөлігімен іске қосылды, ол сол күні үш түсті және 130 тұтқынды басып алып, тұтқынға алды. Қазан айында Борегардты батыс театрына ауыстырған кезде Джонсонның дивизиясы Роберт Лидің басқаруындағы Солтүстік Вирджиния армиясының Андерсонның төртінші корпусына тағайындалды. Джонсонның дивизиясы қоршаудың келесі жеті айында окоптарда болды. 1865 жылғы наурыз айының соңында Джонсонның дивизиясы Конфедерацияның оң жақ қанатын айналып өтуге тырысқан Одақтың шабуылын тойтару үшін траншеядан алынып, 29 наурызда Льюис фермасында шайқасты. 31 наурызда Джонсон оларды Уайт Оак жолындағы қарсы шабуылға бастады. Олар Одақтың екі дивизиясын кері қайтарды, бірақ Одақтың қосымша күштерімен тоқтатылып, кері қайтарылды. Дивизияның екі бригадасы Пикетке Беш Форкста жіберілді, ол шайқаста толығымен жойылды. Джонсон дивизияның қалған бөлігімен Эппоматтоксқа қарай шегінді. 6 сәуірде Сейлор-Крикте дивизия қирады, бірақ Джонсон тұтқыннан қашып құтылды. Ли 8 сәуірде Джонсонды қолбасшылықтан босатып алды. Ол Эппоматтокс сот үйіндегі капитуляцияға дейін қолбасшылықсыз армиямен бірге болды, онда ол босатылды.
Соғыстан кейінгі өмір және өлім
Джонсон профессор болу және 1870 жылы Эдмунд Керби Смитпен бірге Нешвилл университетінің оқу орталығының басшысы (канцлері) болу үшін оқытушылыққа қайта оралды. Денсаулығы нашарлағандықтан, 1875 жылы Иллинойс штатындағы Брайтон қаласына жақын фермаға зейнетке шықты және 1880 жылы онда қайтыс болды. Ол бастапқыда Брайтон маңындағы Майлс Станциясына жерленген, бірақ 1975 жылы әйелі Мэридің қабіріне жақын болу үшін Теннесси штатындағы Нешвилл қаласындағы Олд Сити зиратына қайта жерленді.