Мандви қаласы: тарихы, кеме жасау және қамалдың тағдыры
Mandvi
Мандви, Үндістан: Гуджарат штатындағы Күч аймағындағы тарихи портовый қала. 400 жылдық кеме жасау өнеркәсібі, форт қабырғалары сақталған. Туризмге қолайлы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мандви – Үндістанның Гуджарат штатындағы Каччх ауданындағы (Кутч) жағажайлы қала. Бұл аймақтың бұрынғы маңызды порты және Кутч мемлекеті Махароасының (патшасының) жазғы сарайы болған. Ескі қала бекініс қабырғасымен қоршалған, оның қалдықтары бүгінге дейін сақталған. Қалада 400 жылдық тарихы бар кеме жасау өнеркәсібі әлі де жұмыс істеп келеді, және дәл осы жерде ағаштан жасалған «дуу» деп аталатын кемелер жасалады. Мандви муниципалитеті 9 округ бойынша 36 орынды.
Mandvi is a beach town with municipality in the Kachchh district (Kutch) in the Indian state of Gujarat. It was once a major port of the region and summer retreat for Maharao (king) of the Cutch State. The old city was enclosed in the fort wall and remains of the fort wall can still be seen. The city has a four hundred year old ship building industry which is still functional and dhows, a type of wooden ship, are still made. Mandvi Municipality's 36 Seat Of 9 Ward.
Қалқа
Мандви бекінісі 1549 жылы Раошри Бхармалжи салған. Оның ұзындығы сегіз шақырым, ені 2,7 метр, биіктігі үш метр, бес қақпасы, үш терезесі және жеті бекінісі (кота) болған. 1978 жылы Мандви муниципалитетіне бекіністі сақтап қалу шартымен берілді. Кейін 1992 жылы муниципалитет жерді босату үшін 290 метр қабырғаны бұзуға шешім қабылдады, бірақ азаматтар оған қарсылық көрсетті. 1993 жылы бұл шағым қабылданбады және батыс жағындағы 300 метрлік қабырға бұзылды. 1999 жылы мемлекеттік археологиялық департамент оны қорғалатын ескерткіш деп жариялау мүмкіндігін қарастырды, бірақ кейіннен бас тартты. Бекіністің жағдайын бағалағаннан кейін, сот 2001 жылы бұзуға қарсы шағымдарды қабылдамады. Бекініс қабырғасы екі кезеңде бұзылды, төрт қақпасы мен алты бекінісі қорғалатын ескерткіштер ретінде сақталды.
The Fortress of Mandvi was built by Raoshri Bharmalji in 1549. It was eight km long, 2.7 metres broad and three metres high with five gates, three windows and seven bastions (kotha). In 1978, Mandvi municipality was handed over the fort under condition that it will preserve the fortress. Later in 1992, the municipality decided to demolish 290 metres of wall to free the land but was opposed by citizens. The appeal was rejected in 1993 and the 300 metre long wall of west side was demolished in 1993. In 1999, the state archeological department considered it for declaring protected monument but later decided against it. After assessing condition of fort, the court rejected appeals against demolition in 2001. The fort wall was demolished in two phases except four gates and six bastions which were preserved as protected monuments.
География
Мандви – Рукмавати өзені Кютч шығанағымен қосылатын жерде орналасқан порты бар қала. Бұл аймақтық орталық Бхудж қаласынан оңтүстікке қарай 56 шақырым жерде жатыр. Ірі Ахмедабад мегаполисінен шамамен 446 шақырым қашықтықта. Мандвиде теміржол көлігі болмағандықтан, ең жақын әуежай мен теміржол станциясы Бхудж қаласында орналасқан.
Mandvi is a port city located at where the Rukmavati River meets the Gulf of Kutch. It is about 56 km south of the regional capital, Bhuj. It is approximately 446 km from the major megacity of Ahmedabad. Because Mandvi has no rail transport, the nearest public airport and train station is Bhuj.
Климат
Бұл жерде тропикалық климат. Жаз айларында Мандвидегі қысқа қарағанда көбірек жаңбыр жауады. Кеппен және Гайгер классификациясы бойынша, бұл климат Aw түріне жатады. Мандвидегі орташа температура 27,4 °C. Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері 1539 мм құрайды.
The climate here is tropical. The summers are much rainier than the winters in Mandvi. According to Köppen and Geiger, this climate is classified as Aw. The average temperature in Mandvi is 27.4 °C. In a year, the average rainfall is 1539 mm.
Тарих
Мандви қаласын 1580 жылы Күш мемлекетінің Раоы, Кенгаржи I негіздеді. Мандви қаласы мұнда өмір сүрген абыз Мандавияның (Махабхарата оқиғасы) есімімен аталады. Ол сондай-ақ Ам Баба деп те белгілі болған. 1497 жылы португалдық саяхатшы Васко да Гама Еуропадан Үндістанға теңіз жолын ашқанда, оған жол көрсету үшін гужараттық бір адамды серік етті. Күш теңізшісі Канджи Малам командирді Африканың шығыс жағалауындағы Малиндиден Каликутқа жеткізді. Малам кеме жасау орталығы Мандвиден шыққан. Тарихшылар теңізшінің кім екендігі туралы әртүрлі пікір білдіреді, оны христиан және гужараттық деп есептейді. Неміс авторы Юстус оның Малам (Харва) екенін, ол Васкомен бірге болған гужараттық индус екенін айтады. Итальяндық зерттеуші Синтия Сальвадори да Маламның Гамаға Үндістанға жол көрсеткенін тұжырымдайды. Сальвадори бұл туралы өзінің «Біз доуларда келдік» атты еңбегінде жазған. Маламның Васко экспедициясындағы рөлі тарихшылар тарапынан көбінесе назардан тыс қалған. Күш Гуржар Кшатрияларының жылнамаларына сәйкес, олардың қауымының көптеген рулары, әсіресе Гохил, Бхатти, Джетхва, Соланки, Ратод рулары және Висавария брахмандары 15-16 ғасырларда Дханетиден Мандвиге көшіп келген. Қаланың құрылуы 16 ғасырдың соңына (1581 ж.) дейін барып тіреледі және ол Күштің алғашқы Джадеджа билеушісі Рао Кенгаржи I-ге байланысты. 18 ғасырда Мандви саудагерлерінің 400 кемеден тұратын флоты болды, олар Шығыс Африка, Малабар жағалауы және Парсы шығанағымен сауда жасады. 19 ғасырдың басында бұл Мальва, Марвар және Синдпен ішкі саудаға кіретін маңызды порты болды. Мандви екі сауда жолының – теңіздік дәмдеуіштер сауда жолы мен шөлді түйе керуені жолының тоғысқан жерінде орналасқан, маңызды сауда орталығы болып табылды. Мандви бастапқыда 8 метр биіктігі мен 1,2 метр ені бар қамал қабырғасымен қоршалған бекінілген қала болған. Қамалдың бірнеше қақпалары мен 25 мұнарасы болған, бірақ қазіргі уақытта қабырғаның көп бөлігі жойылған. Оңтүстік-батыстағы мұнара ең үлкені болып, маяқ ретінде пайдаланылады. Теңіз саудасының гүлденген кезінде, пароходтар пайда болғанға дейін, Мандви бай және өркендеген қала болды, экспорттан импорттан төрт есе көп кіріс тапты. Бұл Күш мемлекетінің табысты орталығы болды, байлығы жағынан Будж астанасынан асып түсті. Жергілікті қоғамдық қайраткер доктор Манубхай Панди кеме жасау өнерін зерттеп, ескі құжаттарды жинады, қазір олар Уэльс принці мұражайында (www.bombaymuseum.org) сақталуда. Үндістанның көптеген ірі порттары еуропалықтар, әсіресе португалдықтар бақылауында болғандықтан, тіпті моғолдар да Каччх Махараоларын жоғары бағалады, өйткені олар экспорт, импорт және Меккеге қажылық жасау үшін Мандви портын қажет етті. 1960 жылдары Дәбелінің авторы осы жерде Кешавжи Габха Чудасама (Малам) (Харва) екені айтылады.
Mandvi was founded by the Rao of Kutch State, Khengarji I in 1580. The city Mandvi was named after Sage Mandavya (Mahabharata story), who lived here. He was also known as AM BABA. When Portuguese explorer Vasco da Gama discovered Europe to India sea route in 1497, he had a Gujarati by his side to show him the way. A Kutchi sailor, Kanji Malam, navigated the commander to Calicut from Malindi on east African coast. Malam hailed from Mandvi, a shipbuilding hub. Historians have differed over the identity of the sailor, calling him a Christian and a Gujarati. German author Justus says it was Malam (Kharva) and he was a Hindu Gujarati who accompanied Vasco. Italian researcher Sinthia Salvadori too has concluded that it was Malam who showed Gama the way to India. Salvadori has made this observation in her 'We Came in Dhows', an account written after interacting with people in Gujarat. Malam's role in the Vasco expedition has largely been overlooked by historians. As per chronicles of Kutch Gurjar Kshatriyas – many clans of their community, especially, Gohil, Bhatti, Jethwa, Solanki, Rathod clans & also Visavaria Brahmins shifted to Mandvi in between 15th to 16th century AD, from Dhaneti. The establishment of the town dates back to the late 16th century (1581 AD) and is attributed to the first Jadeja ruler of Kutch, Rao Khengarji I. In the 18th century, the Mandvi merchants collectively owned a fleet of 400 vessels trading with East Africa, Malabar coast and the Persian Gulf. In the early 19th century, it was a major port of entry for the inland trade with Malwa, Marwar and Sindh. Mandvi was at the junction of two trade routes the maritime spice trade route and the desert camel caravan route, acting as an important trade center. Mandvi was originally a fortified town having a fort wall of about 8 m high and 1.2 m wide stone masonry. The fort had several gateways and 25 bastions; but at present, most of the wall has disappeared. The bastion on the southwest is largest and acts as a lighthouse. In the heyday of maritime trade, before the arrival of steamboats, Mandvi was a rich and prosperous town, earning four times more revenue from export than import. It was a profit making center of the Kutch state, surpassing the capital city of Bhuj in terms of wealth. Dr. Manubhai Pandhi, a local social leader, recorded shipbuilding art and collected old documents which is treasured now in Prince of Wales Museum (www. bombaymuseum. org) in Mumbai. As most of the top ports of India were controlled by Europeans, especially the Portuguese, even the Mughals held the Maharaos of Kachchh in high esteem, as they needed the port of Mandvi for exports, imports and also for pilgrimages to Mecca. In decade of 1960, the Dabeli is said to have been invented here by Keshavji Gabha Chudasama (Malam)(Kharva).
Демография
Мандвиде шамамен 51 000 адам тұрады, олардың көпшілігі брахмандар, чаран (Гадави), брахмкшатриялар, Бханушали, Бхатала, Харва, Лохана, Махешвари, Дауди Бохра, мұсылмандар және джайндар, Кандои, Патидар, Мистрилер. Мандви – Гуджарат және Кутчи мәдениетінің шынайы бейнесін көрсететін ерекше қала. Мандвиге сонымен қатар Нагалпур және Моти Раян ауылдары да кіреді. Мандви – саудагерлер мен теңізшілер қаласы, олардың екеуі де бір-бірінен пайда көреді. Мандвиде Кенгаржи III салған Лал Бунгалоу / Арихант Бунгалоу орналасқан. Бұл сарайды салуға 16 жыл кеткен. Оның ерекше архитектурасы, 55 бөлмесі, 5 қабаты және барлық төбесі ағаштан жасалған. Лал Бунгалоу мұражайлық нысан болып саналды және қазіргі уақытта Санкет Шахқа тиесілі болды. Ол 2011–2012 жылдары бұзылды. Қазір оның орнында жаңа сауда және тұрғын үй кешені салынған. Мандви 2001 жылғы Гуджарат жер сілкінісінен көп зардап шеккен қалалардың бірі болды. Белгілі қоғам қайраткері доктор Чхоталал Дж. Мехта (1911–1982) және оның інісі доктор Прабхудас Дж. Мехта (1925–1959) 1950 жылы Кютч ауданында алғашқы тегін туберкулез ауруханасын, саңырау және тілсіз балаларға арналған мектепті және әлемдегі 1000-шы Ротари клубын ашты. Хирабен С. Мехта ханым (1916–2011) алғашқы Баал Мандир мен Бхагини Мандалды құрды.
Mandvi houses a population of about 51,000 people, mainly Brahmin, Charan(Gadhavi), Brahmkshatriya, Bhanushali, Bhatalas, Kharvas, Lohanas, Maheshwari, Dawoodi Bohra, Muslims and Jains, Kandoi, Patidar, Mistris. Mandvi is a unique town which captures the true Gujarat, Kutchi culture. Mandvi also incorporates the neighboring villages of Nagalpur and Moti Rayan. Mandvi is a town of merchants and seamen, both mutually benefiting from each other. Mandvi had the Lal Bungalow / Arihant Bungalow Built by Khengarji III. It took 16 years to build this palace. with unique architecture and a lavishing of 55 Rooms and 5 Floors with all Teak Wood Ceilings. Lal Bungalow was Heritage Site and currently owned by Sanket Shah. It is demolished in 2011–2012. Now there is a new built shopping and residential complex. Mandvi was one of the towns deeply impacted by the 2001 Gujarat earthquake. Noted social worker Dr. Chhotalal J. Mehta (1911–1982) and his brother Dr. Prabhudas J. Mehta (1925–1959) started first free TB hospital in 1950 in the district if Kutch, and school for deaf and mute children and 1000th Rotary club in the world. Mrs Hiraben C Mehta(1916–2011) started first Baal Mandir and Bhagini Mandal.
Өнеркәсіп саласы
Мандвидегі өнеркәсіптердің басым бөлігі шағын, негізінен бентонит кеніші, тағамдық май өндірісі, балық аулау, дәстүрлі кеме құрылысы, мақта өнімдері және тұрмыстық бандани, сондай-ақ тәттілер мен фаршан сияқты тағамдық өнімдерді өндіру салаларында шоғырланған.
Most of the industries in Mandvi are small scale in nature, mainly in the areas of Bentonite mining, edible oil production, fishing, traditional ship building, cotton products and household Bandhani, and food products like, sweets & farshan production.