Рафаэль Кёбер: Немецкий философ және музыкант Жапонияда
Raphael von Koeber
Рафаэль Кёбер: неміс-орыс философы, музыкант, Токио императорлық университетінде сабақ берген. Өмірі, білімі, Тәукелбаев пен Рубинштейнмен қарым-қатынасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рафаэль фон Кёбер (Рафаэль Густавович фон Кёбер; 15 қаңтар 1848 [е.с. 3 қаңтар 1848] 14 маусым 1923) – Жапониядағы Токио императорлық университетінде философия пәнінің көрнекті орыс-неміс оқытушысы және музыканты.
Raphael von Koeber (Рафаэль Густавович фон Кёбер; 15 January 1848 [O. S. 3 1848] 14 June 1923) was a notable Russian German teacher of philosophy and musician at the Tokyo Imperial University in Japan.
Ерте өмір
Рафаэль фон Кобер Ресей империясының Нижний Новгород қаласында дүниеге келді. Оның әкесі (дәрігер) неміс ұлтынан, анасы орыс ұлтынан болған, ол бір жасында қайтыс етті. Оны әжесі тәрбиеледі, әжесі дін қызметкерінің қызы және патша Александр II-нің әйеліне ұстаздық жасаған. Ол кішкентай Рафаэльге 6 жасында фортепиано ойнатуды үйретті және оның мінез-құлқы мен оқуына зор ықпал етті. Неміс ұлтынан болғандықтан, ол мектепте өзін жайлы сезінбеді, сондықтан сабаққа жиі қатыспады. 19 жасында әкесінің қарсылығына қарамастан Мәскеудегі музыкалық училищенің оқуға түсті, онда ол Чайковскиймен және Рубинштейінмен дос болып кетті. Ол 24 жасында бітірді, бірақ ұялшақтығынан музыкант болып жұмыс істеуден бас тартты, орнына Германияның Йена қаласына барып, онда табиғат тарихын, кейін Йена университетінде Рудольф Кристоф Эукенмен бірге философияны оқыды. 30 жасқа келгенде докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, ол Берлин, Гейдельберг және Мюнхен университеттерінде оқытушы болып жұмыс істеді, көбінесе музыка тарихы мен музыка эстетикасын оқытты.
Raphael von Koeber was born in Nizhny Novgorod, Russian Empire, his father (a doctor) was ethnic German, his mother was ethnic Russian, she died when he was one year old, and he was raised by his grandmother, a daughter of a priest and tutor to Tsar Alexander II’s wife. She taught young Raphael the piano at the age of 6, and greatly influenced him in his habits and studies. As an ethnic German, he was uncomfortable at school, which he therefore attended only irregularly. At the age of 19, he entered a music school in Moscow over the opposition of his father, where he was befriended by Tchaikovsky and Rubinstein. He graduated at age 24, but decided not to pursue a career as a musician due to his shyness, and instead went to Jena in Germany, where he studied natural history, and later philosophy at the University of Jena with Rudolf Christoph Eucken. After receiving his doctorate at the age of 30, he held teaching posts in University of Berlin, University of Heidelberg and University of Munich, mostly teaching music history and music aesthetics.
Жапониядағы өмір
Кобер 1893 жылғы маусым айында досы Карл Роберт Эдуард фон Хартманның ұсынысымен Жапонияға оқуға келді. Ол ұзақ теңіз саяхаты, жер сілкіністері және дәріс оқу үшін жеткілікті ағылшын тілі біліміне ие екендігі туралы алаңдаушылықтарын жеңді. Ол 45 жаста болды. 1893 жылдан 1914 жылға дейін Токио императорлық университетінде 21 жыл оқып, жұмыс істеді, философияны, әсіресе грек философиясын, орта ғасырлық философияны және эстетиканы оқытты. Кобер өзгеше мінезді адам ретінде танымал болды және қатаң кесте бойынша оқу, дәріс беру және фортепианода ойнауға бейімділік танытты. Ол Токиодан басқа Жапонияның басқа жерлеріне сирек сапар шекті; жақын орналасқан Камакураға және бір рет Эносимаға барды. Ол ақша мен киімге немқұрайлы қарады және 17 жыл бойы бір қысқы киімді киді. Оның көптеген шәкірттері болды, олардың ішінде белгілі жазушы Нацуме Сосеки және философтар Нисида Китаро мен Ватсуджи Тетсуро бар еді. Кобер сонымен қатар Токио ұлттық музыка мектебінде фортепианодан сабақ берді, ол қазір Токио ұлттық өнер және музыка университетінің бір бөлігіне айналды. 1901 жылы ол Жапония әйелдер университетінің ашылуына музыка жазды. 1903 жылы Рафаэль Жапонияда алғаш рет қойылған операға фортепианомен сүйемелдеді. 1904 жылы орыс-жапон соғысы басталғанда, Кобер өз еліне қайтудан бас тартты және жапон үкіметі оның Жапонияда қалу ниетін саяси мәселе етпеді. 1912 жылы Мюнхеннен келген үй қызметшісі өзіне-өзі қол жұмсады, бұл оқиға Коберді терең қынжырға ұшыратты. Сол жылдың жазында Нацуме Сосеки Коберге барып, кейіннен «Ұстаз Кобер» (жапонша: Koeber Sensei) кітабында оны «асыл мінезді профессор» деп сипаттады. 1914 жылы ол оқыту қызметінен зейнетке шығып, Мюнхенге қайтуға шешім қабылдады. Алайда, Йокогамада кемеге отырған сәтте Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Саяхаттау мүмкін болмағандықтан және тұрар орны болмағандықтан, ол 1923 жылы қайтыс болғанға дейін Йокогамадағы Ресей консулдығының бір бөлмесінде тоғыз жыл өмір сүрді. Оның қабірі Токиодағы Зошигая зиратында орналасқан. Оның кітаптар жинағы, 1999 томнан тұрады және негізінен грек және латын классикасынан, сондай-ақ философия және әдебиет еңбектерінен құралған, қазір Тохоку университетінің кітапханасында сақтаулы.
Koeber came to teach in Japan in June 1893, based on the recommendations of his friend Karl Robert Eduard von Hartmann, who overcame his worries about the long sea voyage, earthquakes and having enough English language ability to lecture. He was 45 years old. He studied and worked for 21 years at the Tokyo Imperial University from 1893 to 1914 teaching philosophy, in particular, Greek philosophy, Medieval philosophy and Aesthetics. Koeber was known to be somewhat eccentric, and had fixed habits of reading, lecturing and playing the piano per a strict schedule. He rarely visited anywhere in Japan outside of Tokyo; he traveled to nearby Kamakura and once to Enoshima. He was indifferent about money and clothes, and wore the same winter clothes for 17 years. He had many students, among them were the famous writer Natsume Sōseki and the philosophers Nishida Kitaro and Watsuji Tetsuro. Koeber also taught piano at the Tokyo National Music School, which has now become a part of Tokyo National University of Fine Arts and Music. In 1901, he wrote the music for the opening of Japan Women's University. In 1903, Raphael also provided piano accompaniment for the first opera performed in Japan. When the Russo Japanese War broke out in 1904, Koeber refused to return to his country and the Japanese government did not make a political issue about his desire to remain in Japan. In 1912, Koeber's domestic servant from Munich committed suicide and Koeber was shocked by the incident. In the summer of that year, Natsume Sōseki called on Koeber, and later wrote about Koeber "a professor of noblest character" in his book Teacher Koeber (In Japanese: Koeber Sensei). He retired from his teaching position in 1914 and decided to return to Munich. However, immediately before getting aboard the ship at Yokohama, World War I began. Unable to travel and with no place to stay, he lived out of a room at the Russian Consulate in Yokohama for nine years until his death in 1923. His grave is at the Zōshigaya cemetery in Tokyo. His collection of books, numbering 1,999 volumes and mainly consisting of Greek and Latin classics, and works on philosophy and literature is now at the Tohoku University Library.