Кіріспе
Италия композиторы Марио Пилати (2 маусым 1903 – 10 желтоқсан 1938) – итальяндық композитор. Пилати Неаполь қаласында дүниеге келген, оның табиғи музыкалық қабілеті ерте жасында-ақ көрінді. Он бес жасында Сан-Пьетро-а-Маджелла музыка консерваториясына түсіп, Антонио Савастадан сабақ алды. 1925 жылы Ильдебрандо Пиццеттидің кеңесімен Миланға барып, 1930 жылға дейін «Каса Рикорди» үшін мұғалім, музыка сыншысы және вокалдық партияларды әдестеуші болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Неапольге оралып, бұрын оқыған консерваториясында профессор болып жұмыс істеді. 1933 жылы Палермо консерваториясында жұмысқа орналасты, 1938 жылы Неапольге қайтып келді, онда ауырып, Екінші дүниежүзілік соғыс басталмас бұрын қайтыс болды.
Mario Pilati (2 June 1903 – 10 December 1938) was an Italian composer. Pilati was born in Naples, and his natural musical talent showed itself when he was very young. He entered the Conservatorio di Musica San Pietro a Majella at the age of fifteen, studying under Antonio Savasta. In 1925, on the advice of Ildebrando Pizzetti, he went to Milan, where he worked as a teacher, music critic and an arranger of vocal scores for Casa Ricordi until 1930, when he moved back to Naples to take up a professorship at the conservatory where he had been a student. In 1933 he accepted a post at the Palermo Conservatory, returning to Naples in 1938, where he became ill and died just before the outbreak of World War II.
Шығармалары
Пилатидің шығармашылығы композиторлық қабілетінің шамалы жылдарына қарамастан, өте кең көлемді. Оның ішінде 1932 жылғы оркестрге арналған концерті бар, оның премьерасын 1938 жылы Венеция биенналесінде Дмитрий Митропулос өткізді. Концерттің финалында Респигидің модальдық ықпалы мен Малерге тән ландлер кездеседі. Басқа шығармаларына 1925 жылғы скрипка мен фортепианоға арналған сюита және бірнеше камералық туындылар жатады. Ол қайтыс болған кезде неаполи диалектінде жазылған либреттоға негіделген «Пиедигротта» операсының үстінде жұмыс істеп жатқан. Операның тек бірінші актісі ғана аяқталған. Оның өлімінен кейін шығармалары біраз уақытқа дейін танымал болды, бірақ 1950 жылдары ұзақ уақыттан бері жоғалған флейта мен фортепианоға арналған сонатасы жарияланғанға дейін, оның есімі ұмытыла бастады. 2001 жылы швейцариялық дирижер Адриано, оркестрге арналған концертін қоса, Пилатидің оркестрлік шығармаларының сериясын Словакия радиосының симфониялық оркестрі мен пианист Томаш Немекпен бірге «Марко Поло» лейблымен шығарды.