Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парагвай президенті
President of Paraguay
Хосе Педро Монтеро (1 тамыз 1878 – 7 маусым 1927) 1919 жылдан 1920 жылға дейін Парагвай президенті болды.
José Pedro Montero (1 August 1878 – 7 June 1927) was President of Paraguay from 1919 to 1920.
Ерте өмір
Монтеро 1878 жылғы 1 тамызда Асунсьонда, Реколетаның оңтүстік-шығысында орналасқан Вилла Аурелия деген ауданда дүниеге келді. Ол Андреа Кампос Сервераға үйленді және досы Пастор Ибаньеспен бірге Капиталдың ұлттық мектебінде (Colegio Nacional de la Capital) оқыды. 1896 жылы мектепті бітіріп, Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласына көшті, онда медицинаны оқып, балалар дәрігері болды. 1904 жылы Буэнос-Айрес университетінің Медицина факультетін бітірді, сондай-ақ сол жылы "Хлоридтің анықталуы" тақырыбында диссертация қорғады.
Montero was born in Asunción, in a neighborhood called Villa Aurelia, southeast of the Recoleta, on 1 August 1878. He married Andrea Campos Cervera, and studied in the Colegio Nacional de la Capital (Capital's National School) with his friend Pastor Ibáñez. He finished school in 1896, then moved to Buenos Aires, Argentina, where he studied medicine and became a pediatrician. He graduated in 1904 from the Faculty of Medicine of the UBA University of Buenos Aires, that same year he presented a thesis about "The proof of the chloride".
Медициналық мансап
Парагвайға оралғаннан кейін ол Hospital de Clínicas директоры және педиатрия бойынша доцент болды. 1901 жылы Буэнос-Айресте өткен Панамерикандық конгресске Парагвай делегаты болып тағайындалды. 1906 жылы Монтевидеода (Уругвай) өткен төртінші медициналық конгресске Парагвай делегаты ретінде қатысты. 1905-1908 жылдары медицина факультетінен стипендия алып, сол мекемеде оқытумен айналысты. 1908 жылғы 2 шілдедегі оқиғалардан кейін ол саяси өмірге белсенді қатысты. Кейін Білім беру жоғары кеңесінің мүшесі және Халыққа көмек көрсету директоры болды. Ол босандыру, дәріхана, химия, бактериология және шұғыл жәрдем қызметтерін ұйымдастырды. 1910 жылы парламентке депутат болып сайланды, бірақ Мануэль Гондра құлатылғаннан кейін елден шығып кетті. Аргентинада ол 1912 жылы Partido Liberal Radical (Радикалды либералдық партиясы) ұйымдастырған қозғалыстың белсенді мүшесі болды. Сол жылы Пилар революциялық комитетіне де кірді. Ол 1927 жылғы 7 маусымда қайтыс болды және сол жылғы 23 маусымдағы №1766 қаулы бойынша аурухананың ескі даңғылына оның есімі берілді.
Back in Paraguay, he became director of the Hospital de Clínicas, and a substitute professor of Pediatrics. In 1901, he was appointed Paraguay's delegate in the Pan American Congress in Buenos Aires. In 1906, he served as Paraguay's delegate to the fourth Medical Congress in Montevideo, Uruguay. From 1905 to 1908 he received a scholarship from the Faculty of Medicine and taught at the same institution. After the events of July 2, 1908, he became active in politics. He later became a member of the Educational Superior Council and Director of Public Assistance. He founded the maternity services, drugstore, chemical, bacteriological, and urgency services. In 1910, he obtained a position as a member of the Parliament, but after Manuel Gondra was overthrown he left the country. In Argentina he was an active member of a movement organized by the Partido Liberal Radical (Radical Liberal Party) in 1912. Later in the same year, he was part of the Revolutionary Committee of Pilar. He died on 7 June 1927 and by municipal disposition No. 1766 from June 23 of the same year, the old avenue of the hospital was named after him.
Саяси мансап
1915-1916 жылдары Парагвайдың қаржы министрі болды. Ол Мануэль Франконың қайтысынан кейін вице-президент ретінде бірінші мемлекеттік қызметке кірді, бұл лауазымды 1919 жылдың 6 маусымынан 1920 жылдың тамызына дейін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Монтеро үкіметі бүкіл аймаққа тараған экономикалық дағдарысқа ұшырады. Бұл дағдарыс көбінесе орта және төмен таптарға әсер етті. Оның кабинетіне сыртқы істер министрі Эусебио Айала, ішкі істер министрі Луис Альберто Риарт, қазына министрі Мануэль Пенья, әділет және мәдениет министрі Феликс Пайва, соғыс және теңіз күштері министрі Адольфо Чирифе кірді. Оның үкіметтігі кезінде Чакода бірнеше бекініс салынды, Кабальеро штаты сатып алынды, муниципалды конституциялық заң өзгертілді, Нуэва Колумбия колониясы құрылды, АҚШ-қа пошта тарифтері туралы жоба бекітілді, Парагвай Пеориядағы (Иллинойс, АҚШ) Халықаралық ауылдық конгреске қатысуға шақырылды. Мемлекеттік жұмыс министрлігі елдің барлық аумағында шағын мүліктерді сатып алуды бастады. Жер участақтарын бөлу және мемлекеттік жерлерді отарлау жүзеге асырылды, шаруашылық жерлерді сатып алуға қатысты бес мыңнан астам іс қарастырылды және 154-тен астам меншік құжаты рәсімделді. 1919 жылы елдің ішкі аймақтарында мектеп салуға 100 мыңнан астам песо жұмсалды, Уругваймен арбитраж туралы келісім жасалды және Эладио Веласкес Жоғарғы Сот мүшесі болып тағайындалды. 1920 жылдың сәуірінде Парагвайдағы Феминистік орталық құрылды, бірнеше мектептер ашылды және Чакодағы Фортин Дорадо бекінісі орналастырылды. Сол жылдың 15 тамызында Монтеро президенттік лауазымды Мануэль Гондраға тапсырды. Сондай-ақ сол жылы Жапониямен сауда келісіміне қол қойылды, судьяларды соттау және қызметтен босату туралы заң қабылданды, Асунсьон, Вилларика және Каакупеде санитарлық аймақтар құрылды, Армия ережелері бекітілді. Интеллектуалдық және өнер саласында бірқатар тағайындамалар жасалды. Бұл құрметке ие болғандар: Нарсисо Р. Колман, Хуан Ф. Базан, Артуро Алсина, Хуан Сорасабал, Руфо Галеано, Хосе Консепсьон Ортис және Эудоро Акоста Флорес. Бразилиялық дәрігер Эдгар Рокет Пинтоның жұмысқа алынуы және Хуан Э. О'Лиридің Колежио Насиональ мен Эскуэла Нормальдағы зейнеткерлікке шығуы да маңызды оқиға болды. Монтероның ең маңызды мәселелерінің бірі жер мәселесі болды. 1919 жылы Альтоста 6,122 гектар жерімен Нуэва Колумбия және Генерал Дельгадода 1909 гектар жерімен Сантьяго құрылды. 1920 жылы Барреро-Грандеде 1,111 гектар жерді алып жатқан Курупаити құрылды. Білім беру саласында кейбір қиындықтар туындады және 1919 жылдың 25 шілдесінде елорда мен Вильяррикадағы мектептерде білім беру реформасы жоспары басталды, бұл процесс төрт жылға созылды. Сол жылдың 22 қыркүйегінде жоғары білім беруге қатысты да жоспар қабылданды. Ол астананың өкілі болды және 1901 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1908 жылдың 7 тамызында "Радикалдар" жиналысының манифестіне қол қойды. Ол Эдуардо Шерер үкіметінде Ішкі істер министрлігінің хатшысы болды. Ол 1916-1920 жылдар аралығындағы президенттік сайлауға дайындық үшін Мануэль Франконың серігі ретінде осы лауазымнан кетті.
He was Minister of Finance of Paraguay from 1915 to 1916. He assumed the first magistracy, in his character of Vice President, after the death of Manuel Franco, a position that he held from June 6, 1919 until August 1920. After World War II, the government of Montero was affected the economical crisis that had expanded through the entire region. This crisis affected mostly the middle and lower classes. His cabinet was composed of Eusebio Ayala in Foreign Relations, Luis Alberto Riart in the Department of the Interior, Manuel Peña in the Treasury Department, Félix Paiva in the Justice and Culture Department, and Commander Adolfo Chirife in War and Navy. During his government some forts were founded in Chaco, the Caballero State was acquired, the municipal constitutional law was modified, the colony Nueva Colombia was founded, the project for postal charges to United States was approved, Paraguay was invited to participate in the International Rural Congress of Peoria (Illinois, USA). The Ministry of Public Works started to promote the acquisitions of small properties in the entire territory of the country. It was also made the division of pieces of land and the colonization of the fiscal lands, there were processed more than five thousand files related to buying of farming lands and were drawn up more 154 titles of property. In 1919 more than 100.000 pesos were used for building schools in the interior of the country, the agreement about the arbitrage with Uruguay and Eladio Velázquez was appointed member of the Supreme Court. In April 1920 the Feminist Center of Paraguay was founded, several schools were also created and the Fortin Dorado in Chaco is settled. On August 15 of the same year, Montero passed the Presidency to Manuel Gondra. Also that year, the commercial agreement with Japan was signed, the law of trial and dismissal of magistrates; sanitary zones in Asunción, Villarica and Caacupé and was created the regulations for the Army. Some designations were made in the intellectual and artistic field. The people who received this honor were: Narciso R. Colmán, Juan F. Bazán, Arturo Alsina, Juan Sorazábal, Rufo Galeano, José Concepción Ortiz and Eudoro Acosta Flores. Here is important to mention the hiring of the Brazilian Doctor Edgar Roquette Pinto and the retiring of Juan E. O'Leary in the Colegio Nacional and the Escuela Normal. One of the biggest concerns of Montero was the problem with the land. In 1919 were founded Nueva Colombia, in Altos, with 6,122 hectares and Santiago, in General Delgado, with 1909 hectares. In 1920, Curupaity was founded in Barrero Grande, with a total of 1,111 hectares. The education suffered some inconveniences and on 25 July 1919 a plan for the educational reform in the schools of the capital and Villarrica was started, a process which lasted four years. On 22 September of the same year the plan was also adopted for high school education. He was Representative for the capital and was in that position until 1901. On August 7, 1908 he signed the manifest of the "Radicals" assembly. He was Secretary of the Ministry of the Interior during the government of Eduardo Schaerer. He occupied the position until he joined Manuel Franco as companion for the upcoming presidential elections for the period 1916 1920.