Қос агент: ФБР және наци Германиясы арасындағы тыңшылық желісі

Кіріспе

ФБР қос агенты, жазушы және ғалым

Уильям Г. Себольд (Готтлиб Адольф Вильгельм Себольд; 10 наурыз 1899 – 16 ақпан 1970) – Германияға сапар барған кезде бірнеше жоғары дәрежелі нацистердің қысымымен тыңшылыққа мәжбүр болған АҚШ азаматы. Германиядан кетпес бұрын ол Кёльндегі американ консулына хабарласып, ФБР үшін қос агент болып жұмыс істеді. Тағы бір неміс агенты Фриц Дюкеннің көмегімен ол 33 агентті тартты, олар Дюкен шпиондық желісі деп белгілі болды. 1941 жылдың маусым айында Федералдық тергеу бюросы барлық агенттерді қамауға алды. Олар кінәлі деп танылып, барлығы 300 жылға бас бостандығынан айырылды.

Ерте өмір

Себольд Бірінші дүниежүзілік соғыста неміс армиясының инженерлік корпусында қызмет етті. 1922 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп келгеннен кейін ол үйленіп, Америка Құрама Штаттары мен Оңтүстік Америкадағы өнеркәсіптік және авиациялық зауыттарда жұмыс істеді. Ренкен шын мәнінде Абвердің майоры Николаус Риттер еді. Риттер Себольдқа АҚШ-қа кетер алдында қысқа толқынды радио кодтары мен микрофотографияларды қолдану туралы соңғы нұсқауларды берді. Себольдке "Гарри Сойер" деген есім берілді.

Себольдке түрлі тыңшылармен кездесіп, Германиядан оларға нұсқаулар жеткізу, олардан хабарлар алу және оларды шифрлап Германияға жіберу міндеті жүктелді. Мақсат – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде технологиялық құпияларды немістерге өткізіп жатқан тыңшылардың қызметін тоқтату болды.

АҚШ консулдығымен байланыс

Германиядан кетпес бұрын Себольд Германияның Кёльн қаласындағы АҚШ консулдығына барып, бас консулмен сөйлесуді талап етті. Ол консулга өзінің неміс тыңшысы болуға мәжбүрленгенін, бірақ өзінің адал америкалық азамат екенін және АҚШ-тағы Федералдық тергеу бюросымен (ФБР) ынтымақтас болуды қалағанын айтты. АҚШ үкіметі келісті. Себольд Италияның Генуя қаласынан кемемен шығып, 1940 жылдың 8 ақпанында Нью-Йорк қаласына жетті. Ол жерде Себольд (ФБР-дің құпия көмегімен) Манхэттендегі Таймс-сквердегі кеңсесі бар дизель инженері ретінде кеңесші болып жұмыс істеді. Шпиондар кеңсеге жобалар, соғыс уақытындағы ақпараттар және АҚШ-қа қатысты басқа да құпия ақпаратты жеткізу үшін келді. Алайда, кеңседе жасырын микрофондар мен екі жақты айналар орнатылған, сондықтан ФБР агенттері кездесулерді болашақта пайдалану үшін түсіре алатын. ФБР кеңсе арқылы көптеген айыптаушы видеоларды алуға мүмкіндік алды. Мысалы, топтың жетекшісі Фриц Жубер Дукейн өндірісті баяулату үшін өнеркәсіптік зауыттарда өрттерді қалай қосу керектігін талқылап, АҚШ-та жасалып жатқан жаңа бомбаның жобаларының суреттерін көрсетті. Әртүрлі кадрларда тыңшы ғимаратты бомбалау жоспарын түсіндіреді, тіпті Себольдтың кеңсесіне динамит пен детонаторлар әкеледі. [[Файл:Дюкесн тыңшыларының 33 сотталған мүшелерінің фотосуреттері (кескен).tif|thumb|right|upright=1.6|Дюкесн тыңшылар тобының мүшелерінің суреттері. Өзінің кеңсесінде және жасырын камералармен Себольд Гестапоға ұлттық қорғаныс және соғыс уақытындағы құпия және сезімтал ақпаратты беруге ниетті бірнеше нацистермен кездесті. АҚШ-та Дукесн Нью-Йорк Геральд газетінің журналисі және АҚШ-та жұмыс істейтін нацистік тыңшылардың "бас үйлестірушісі" болды. Ол авиакомпаниялар мен басқа да технологиялық компаниялармен байланысып, өзінің лекцияларында қолдану үшін ақпарат сұрады. Ол алған жоспарлар мен суреттерді Вермахтқа жіберді. Алғашқы кезде Дукесн Себольдтың кеңсесінде тыңдау құрылғылары болуы мүмкін деп қатты уайымдады. Ол Себольдқа басқа жерде сөйлесу керектігін айтып хат берді. Автоматқа ауысқаннан кейін, екі адам олармен байланыста болған неміс тыңшыларының мүшелері туралы ақпарат алмасты. Өзінің кеңсесінде және жасырын камералармен Себольд Гестапоға ұлттық қорғаныс және соғыс уақытындағы құпия және сезімтал ақпаратты беруге ниетті бірнеше нацистермен кездесті. Дукесн Себольдке келесі кездесулерде Германияға жіберу үшін ақпарат берді, ал Себольдтың кеңсесінде өткен кездесулерді ФБР агенттері түсірді. Британдықтарға қарсы болған Дукесн Американың ұлттық қорғанысына, британдық порттарға кемелердің қатынайтынына және технологияға қатысты ақпарат ұсынды. Ол Германиядан өз қызметі үшін тұрақты түрде ақша алды. Бірде Дукесн Себольдке АҚШ-та өндіріліп жатқан бомбаның жаңа түрінің фотосуреттері мен сипаттамаларын берді. Ол бұл материалды Делавэр штатындағы Уилмингтон қаласындағы "Дюпон" зауытына жасырын кіру арқылы алған. Сондай-ақ, Дукейн өнеркәсіптік зауыттарда өрт қалай басталатынын түсіндірді. Дукесн алған көптеген ақпараттардың көбі оның өнеркәсіптік компаниялармен хат алысуының нәтижесі болды. Өзін студент ретінде таныстырып, ол олардың өнімдері мен өндіріс жағдайларына қатысты мәліметтерді сұрады. 1940 жылдың мамыр айында Лонг-Айлендтегі ФБР агенттері қысқа толқындық радиостанцияны құрып, Германиядағы Абвер радиостанциясымен байланыс орнатып, Себольдтың тыңшылар тобының бір бөлігі ретінде әрекет етті. 16 ай бойы бұл радиостанция Нью-Йорктегі неміс тыңшылары мен Абвер арасындағы негізгі байланыс арнасы болды. Осы уақыт ішінде ФБР радиостанциясы Германияға жалған немесе пайдасыз ақпараттан тұратын 300-ден астам хабарлама жіберді және Германиядан 200 хабарлама алды. Себольд арқылы АҚШ АҚШ-та, Мексикада және Оңтүстік Америкада неміс агенттерінің ондағандағандарын анықтады. 1941 жылдың маусым айында ФБР Себольд желісіне қатысқан 33 неміс агентін тұтқындады. Тұтқындалған агенттердің 19-ы кінәсін мойындады. Қалғандары 1941 жылдың 3 қыркүйегінен бастап Бруклиндегі Федералды округтік сотта сотталды. Алқабилер алқасы 1941 жылдың 13 желтоқсанында 14 адамды да кінәлі деп тапты. Дюкесн тыңшылар тобының 33 мүшесі 300 жылдан астам мерзімге бас бостандығынан айырылды. Дукесн 18 жылға бас бостандығынан айырылды. Дюкесн тыңшылар тобы АҚШ тарихындағы ең ірі тыңшылық ісі болып табылады, ол соттаумен аяқталды. Үлкен көлемдегі тергеу нәтижесінде АҚШ соғысқа кірген кезде ФБР АҚШ қоғамында жасырын тұрған неміс тыңшыларының ірі желісі жоқ екеніне сенімді болды. Сот аяқталғаннан кейін Себольд жоғалып кетті. Ол үкіметтік куәгерлерді қорғау бағдарламасына қатысып, басқа есіммен Калифорнияға көшті. Ол көптеген жұмыстар істеді, тіпті тауық шаруашылығымен айналысуға тырысты, бірақ ешқашан жұмысын ұстай алмады және үнемі денсаулығымен қиналды. Сонымен қатар, Германиядан келген отбасы мүшелерінің хаттарында нацистер әлі де кек қайтаруды қалайтыны жазылған, ол оны үнемі қорқынышқа салды. Себольдқа маниакальды депрессия диагнозы қойылды және 1965 жылы Напа мемлекеттік ауруханасына жатқызылды. Бес жылдан кейін ол жүрек талмасынан қайтыс болды.

Before leaving Germany, Sebold visited the U. S. Consulate in Cologne, Germany, and insisted on speaking with the Consul General. He told the Consul that he had been blackmailed into becoming a German spy but that he was a loyal American citizen and wanted to cooperate with the Federal Bureau of Investigation (FBI) in the United States. The U. S. government agreed. Sebold sailed from Genoa, Italy, and arrived in New York City on February 8, 1940. There, Sebold (with secret help from the FBI) set himself up as a consulting diesel engineer, with an office in Times Square in Manhattan. The spies came to the office to deliver blueprints, wartime information, and other sensitive information regarding the United States. However, the office was outfitted with hidden microphones and two way mirrors, so FBI agents would be able to film the meetings for future use. Using the office, the FBI were able to obtain countless hours of incriminating footage. For example, the group's leader Fritz Joubert Duquesne was caught discussing how fires could be started at industrial plants to slow production, and showed photographs of blueprints for a new bomb being built in the United States. In different footage, a spy explains his plan to bomb a building, going as far as bringing dynamite and detonation caps to Sebold's office. [[File:Mug shots of the 33 convicted members of the Duquesne spy ring (cropped). tif|thumb|right|upright=1.6|Mugshots of Duquesne Spy Ring members. In his office and with cameras secretly rolling, Sebold met with a string of Nazis who wished to pass secret and sensitive national defense and wartime information to the Gestapo. In the United States, Duquesne had been a New York Herald journalist and was the "master coordinator" of the Nazi spies operating in the United States. He contacted aircraft and other technology companies and requested information that he claimed he would use for his lectures. Any plans or photos that he received were sent to the Wehrmacht. At their first meeting, Duquesne was extremely worried about the possibility of listening devices in Sebold's office. He gave Sebold a note suggesting that they should talk elsewhere. After relocating to an automat, the two men exchanged information about members of the German espionage system with whom they had been in contact. In his office and with cameras secretly rolling, Sebold met with a string of Nazis who wished to pass secret and sensitive national defense and wartime information to the Gestapo. Duquesne provided Sebold with information for transmittal to Germany during subsequent meetings, and the meetings which occurred in Sebold's office were filmed by FBI Agents. Duquesne, who was vehemently anti British, submitted information dealing with national defense in America, the sailing of ships to British ports, and technology. He also regularly received money from Germany in payment for his services. On one occasion, Duquesne provided Sebold with photographs and specifications of a new type of bomb being produced in the United States. He claimed that he secured that material by secretly entering the DuPont plant in Wilmington, Delaware. Duquesne also explained how fires could be started in industrial plants. Much of the information Duquesne obtained was the result of his correspondence with industrial concerns. Representing himself as a student, he requested data concerning their products and manufacturing conditions. In May 1940, FBI agents on Long Island set up a shortwave radio station, and established contact with the Abwehr's radio station in Germany, posing as part of Sebold's spy ring. For 16 months this radio station was a main channel of communication between German spies in New York City and the Abwehr. During this time, the FBI's radio station transmitted over 300 messages containing falsified or useless information to Germany, and received 200 messages from Germany. Through Sebold, the U. S. identified dozens of German agents in the United States, Mexico and South America. In June 1941, the FBI arrested 33 German agents that were part of Sebold's network. Nineteen of the agents arrested pleaded guilty. The remainder were tried in Federal District Court, Brooklyn, New York, beginning 3 September 1941. The jury found all 14 guilty on 13 December 1941. The 33 members of the Duquesne Spy Ring were sentenced to serve a total of over 300 years in prison. Duquesne was sentenced to 18 years in prison. The Duquesne Spy Ring remains the largest espionage case in U. S. history that ended in convictions. As a result of the massive investigation, when the United States entered the war the FBI was confident that there was no major German espionage network hidden in U. S. society. When the trial ended, Sebold disappeared. He entered a government witness protection program and moved to California under another assumed identity. He had countless jobs, even trying to be a chicken farmer, but could never hold down a job and was constantly plagued by bad health. Additionally, letters from his family back in Germany explained that the Nazis still wanted to exact their revenge, leaving him in a constant state of fear. Sebold was diagnosed with manic depression and committed to Napa State Hospital in 1965. Five years later he suffered a heart attack and died.