Кіріспе

Қазіргі араб тондық жүйесі немесе музыкалық құбылыс жүйесі октаваны теориялық тұрғыдан жиырма төрт тең бөлікке немесе 24 тең темпераментке бөлуге негізделген, ал әрбір келесі нота арасындағы қашықтық ширек тонды (50 цент) құрайды. Әр тонның әртүрлі октаваларда қайталанбайтын өзіндік атауы бар, октавалық эквиваленттілік жүйелерінен өзгеше. Ең төменгі тон «яках» деп аталады және әншінің диапазонындағы ең төменгі биіктікпен анықталады. Келесі жоғары октава – нава, ал екіншісі – тути. Дегенмен, осы жиырма төрт тонның ішінде жетеуі сап құру үшін таңдалып алынады, сондықтан ширек тондық интервал ешқашан қолданылмайды, ал үш ширек тондық немесе бейтарап секунд ерекше интервал ретінде қарастырылуы керек. Керісінше, еуропалық тең темпераменттік шкалада октава он екі тең бөлікке бөлінеді, яғни араб жүйесіндегідей, жартысына тең. Ортаңғы C-ден төменгі G нотасынан басталатын екі октавалық диапазон қолданылады. Іс жүзінде, бір орындалымда жиырма төрт тоннан кем қолданылады. Жиырма төрт тонның барлығы да жеке биіктіктер болып табылады, олар дәстүрлі музыканың тондық қатарларында жиі кездесетін және көбінесе тондық қатарларды бастайтын маңызды биіктіктердің иерархиясына бөлінеді (тональность қараңыз). Музыкалық шығармада қолданылатын нақты ноталар жетпістен астам мәнерлердің (мақамдар) немесе тондық қатарлардың бірінің бөлігі болып табылады, олар ерекше тонның атымен аталады, бұл тон сирек бірінші тон болып келеді (еуропалық ықпалды музыка теориясында тоника бірінші болып тізіледі). Қатарлар гептатоникалық және үлкейтілген, мажорлық, бейтарап және минорлық секундтардан құралған. Әр қатардың тонды жиіліктерінің арақатынасы үшін көптеген түрлі, бірақ ұқсас арақатынастар ұсынылған, ал 1996 жылға дейін орындаушылық практика электрондық өлшемдерді қолдану арқылы зерттелмеген. Қазіргі тондық жүйе Фарабидің (950 ж.қ. қайтыс болған) (секундтардан құралған гептатоникалық шкалалар) еңбегінен туындаған, ол 25 тондық тең емес шкаланы қолданған (тетрахордты қараңыз), және 24 тондық тең темпераменттік бөліністі алғаш ұсынған Михаил Мишака (1800–1888). Кейбір қатаң дәстүрді сақтаушылар мен музыканттар 17 тондық жиынтықты да қолданады, 24 тондық бөліністі коммерциялық деп есептейді.