Эмир Родригес Монегаль: Латын Америка әдебиетінің көрнекті сыни тұжырымдамашысы
Emir Rodríguez Monegal
Эмир Родригес Монегаль (1921-1985) – уругвайский филолог, критик латиноамериканской литературы, профессор Йельского университета. Вклад в литературу 20 века.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эмир Родригес Монегал (28 шілде 1921 – 14 қараша 1985), Уругвайда туған, ғалым, әдеби сыншы және Латын Америка әдебиетінің редакторы. 1969 жылдан 1985 жылға дейін Родригес Монегал Йель университетінде Латын Американың заманауи әдебиетінен профессор болды. Оны көбінесе екінші тегімен – Эмир Р. Монегал немесе Монегал (немесе жаңылысқан Эмир Родригес Монегал) деп атайды. «Британника энциклопедиясы» оны «20 ғасырдың ең ықпалды Латын Америка әдеби сыншыларының бірі» деп сипаттайды.
Emir Rodríguez Monegal (28 July 1921 – 14 November 1985), born in Uruguay, was a scholar, literary critic, and editor of Latin American literature. From 1969 to 1985, Rodríguez Monegal was professor of Latin American contemporary literature at Yale University. He is usually called by his second surname Emir R. Monegal or Monegal (or erroneously Emir Rodríguez Monegal). Described as "one of the most influential Latin American literary critics of the 20th century" by the Encyclopædia Britannica,
Ол 45-ші буынның мүшесі ретінде есте қалады, бұл Уругвайдың зиялы және әдеби қозғалысы: Карлос Магги, Мануэль Флорес Мора, Анхель Рама, Идея Вилариньо, Карлос Реал де Азуа, Карлос Мартинес Морено, Марио Аррегуи, Маурисио Мюллер, Хосе Педро Диас, Аманда Беренгер, Тола Инверницци, Марио Бенедетти, Ида Витале, Либер Фалько, Хуан Кунья, Хуан Карлос Онетти және тағы басқалар.
He is remembered as a member of the Generation of 45, a Uruguayan intellectual and literary movement: Carlos Maggi, Manuel Flores Mora, Ángel Rama, Idea Vilariño, Carlos Real de Azúa, Carlos Martínez Moreno, Mario Arregui, Mauricio Muller, José Pedro Díaz, Amanda Berenguer, Tola Invernizzi, Mario Benedetti, Ida Vitale, Líber Falco, Juan Cunha, Juan Carlos Onetti, among others.
Карьерасының алғашқы жылдары (1921-1965 жж.)
1921 жылы 28 шілдеде Уругвайдың Серро-Ларго қаласында Эмир Родригес Монегаль дүниеге келді. Оның толық аты-жөні Родригес Монегаль (кейбір мәтіндерде бұрмаланған "Rodríguez Monegal" деп жазылған), бірақ ол көбінесе R. Монегаль немесе тек Монегаль деп аталды, бұл испан тіліндегі кең таралған тегі бар адамдарды атаудың дәстүрі. 1945 жылдан 1957 жылға дейін (24-тен 36 жасқа дейін) ол Монтевидеодағы "Марша" апталығының әдеби бөлімін басқарды. Ал Борхестің өзіндік өмірбаяндық туындысының бірінде оның эпизодтық рөлі болды.
In 1921, Emir Rodríguez Monegal was born on 28 July in Melo, Cerro Largo, Uruguay. He had the double barrelled name Rodríguez Monegal (erroneously "Rodríguez Monegal" in some texts) but was often referred to as R. Monegal or Monegal only, a Spanish naming custom when the first surname is extremely common. From 1945 to 1957 (age 24 to 36), he edited the literary section of the Montevideo weekly Marcha. Conversely, he got a cameo in a pseudo autobiographical Borges short story:
1949 жылы (28 жасында) ол Кембридж университетінде бір жыл оқу үшін Ұлыбритания Кеңесінен стипендия алды; ол Ф. Р. Ливистің басшылығымен Андрес Беллоға арналған жобасын аяқтады. "Mundo Nuevo" латын америкалық әдебиетте 1960 жылдардағы "Бум" деп аталған жарияланым құбылысына үлес қосты, оның нәтижесінде көптеген латын америкалық жазушылар өз елдерінен тыс жерлерде жарияланып, сыншылардың құрметіне ие болды.
In 1949 (age 28), he won a scholarship from the British Council for a year's study at the University of Cambridge; he went to study under F. R. Leavis and complete a project on Andrés Bello. Mundo Nuevo contributed to the 1960s publishing phenomenon dubbed "The Boom" in Latin American literature that led to many Latin American writers being published outside of their home countries and gaining critical recognition.
Йель университеті (1969-1985)
1969 жылы (48 жасында) Монегал Йель университетінде Латын Америкасының заманауи әдебиетінен профессор болып тағайындалды.
In 1969 (age 48), Monegal was appointed professor of Latin American contemporary literature at Yale University.
Мұра
Оның 1966–1968 жылдардағы Mundo Nuevo журналындағы жұмысы, сондай-ақ кітаптары мен лекциялары Латын Америка әдебиетінің таралуына зор ықпал етті, Гильермо Кабрера Инфанте, Северо Сардуй және Мануэль Пуиг сияқты жазушылардың мансабын қалыптастырды және Габриэль Гарсия Маркес, Карлос Фуэнтес және Марио Варгас Льоса сияқты жазушылардың халықаралық аренада танылуына көмектесті. 1968 жылғы сәуірдегі «Nota sobre Biorges» мақаласы (1970 жылғы «Borgès» кітабының бір бөлімінде қайта пайдаланылған) «Биоргес» тұжырымын енгізді. Оның сөзіне сәйкес, Адольфо Биой Касарес пен Хорхе Луис Борхес H. Bustos Domecq немесе B. Suárez Lynch псевдонимдерімен бірлесіп жұмыс істеген кезде, туындылар жаңа тұлғаның қолынан шыққандай сезім тудырып, жеке-жеке алғандағы жазушылардың қабілеттерінен асып түсетіндей болып көрінді. Ол осы құбылысты «Биоргес» деп атады және оны өз заманының ең маңызды аргентиналық прозашыларының бірі деп санады, себебі ол Леопольдо Марешалға (әдетте Борхеске қарсы болған) немесе Хулио Кортазардың «Hopscotch» шедеврiнде көркем тіл мен жаргонды қолдануына әсер етті. 1966 жылы ол өзінің жеке қағаздарын беруге келіскен досы Пабло Неруданың өмірбаянын жазды, ол осы тақырып бойынша маңызды еңбек болып табылады. Сол сияқты, оның 1970 жылғы зерттеуі мен 1978 жылғы досы Борхес туралы өмірбаяны да маңызды кітаптар қатарында саналады. 1985 жылдың маусым айында Монегал «Платонның дәріханасы» еңбегіндегі Дерриданың тақырыптары мен Борхестің шығармалары арасындағы «туыстық» байланысты зерттейтін мақала жариялады. Бұл мақала Дерриданың оқыған «Пьер Менард» (1939) және «Тлон» (1940) сияқты эсселері мен әңгімелеріне негізделген. Ол: «Мен Борхесте [деконструкцияны] "avant la lettre" бастан өткердім», – деп жазды, бірақ сонымен қатар: «Мұндағы мақсат – "Борхес, Дерриданың алдабасы" сияқты тағы бір тәжірибе жасау емес» деді.
His 1966–1968 work with Mundo Nuevo, as well as his books and lectures, was influential for the spread of Latin American literature, launching the career of such as Guillermo Cabrera Infante, Severo Sarduy, and Manuel Puig, and contributing to the internationalization of writers such as Gabriel García Márquez, Carlos Fuentes, and Mario Vargas Llosa. His April 1968 article "Nota sobre Biorges" (reused in a chapter of his 1970 Borgès) introduced the concept of "Biorges". According to him, when Adolfo Bioy Casares and Jorge Luis Borges collaborated under the pseudonyms H. Bustos Domecq or B. Suárez Lynch, the results seemed written by a new personality, more than the sum of its parts, which he dubbed "Biorges" and considered in his own right as "one of the most important Argentine prose writers of his time", for having influenced writers such as Leopoldo Marechal (an otherwise anti Borgesian), or Julio Cortázar's use of fictional language and slang in his masterpiece Hopscotch. His 1966 biography of his friend Pablo Neruda, who accepted to lend him his personal papers, remains a key book on the topic. Similarly, his 1970 study and 1978 biography of his friend Borges remain key books. In June 1985, Monegal published an article exploring the "kinship" between Derrida's themes in "Plato's Pharmacy" and the work of Borges, from essays and tales Derrida had read such as "Pierre Menard" (1939) and "Tlön" (1940). He wrote that "I had experienced [deconstruction] in Borges avant la lettre, though also writing that "the intent here is not to produce another exercise of the 'Borges, presursor of Derrida' variety."