Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаттанушы Томас Гомер Диксон (1956 жылы туған) – жаһандық қауіпсіздікке төнетін қауіптерді зерттейтін канадалық саясаттанушы және автор. Ол Британдық Колумбияның Виктория қаласындағы Royal Roads университетінің Cascade институтының негізін қалаушы және атқарушы директоры. Ол жеті кітаптың авторы, соңғысы – "Үміт басшылығы: қауіпті әлемді жаңартуға бізде бар күш".
Canadian political scientist
Thomas Homer Dixon (born 1956) is a Canadian political scientist and author who researches threats to global security. He is the founder and Executive Director of the Cascade Institute at Royal Roads University in Victoria, British Columbia. He is the author of seven books, the most recent being Commanding Hope: The Power We Have to Renew a World in Peril.
Ерте өмір және білім
Гомер Диксон Британдық Колумбия провинциясының Виктория қаласының шетіндегі ауылдық жерде туып өсті. Ол он тоғызынан жиырма жасқа дейін мұнай платформаларында және орман шаруашылығында жұмыс істеді. 1980 жылы Оттава қаласындағы Карлтон университетінен саясаттану бакалавры дәрежесін алды. Содан кейін ол ғылым, этика және қоғамдық саясат арасындағы байланыстарды талқылайтын форум – Канадалық студенттік Пугаш ұйымын құрды. 1989 жылы Массачусетс технология институтында саясаттану ғылымдарының докторы (PhD) дәрежесін алды, Хейвард Алкердің ғылыми жетекшілігімен халықаралық қатынастар және қақтығыстар теориясы саласында маманданған.
Homer Dixon was born and raised in a rural area outside Victoria, British Columbia. In his late teens and early twenties, he worked on oil rigs and in forestry. In 1980, he received a B. A. in political science from Carleton University in Ottawa. He then established the Canadian Student Pugwash organization, a forum for discussion of the relationships between science, ethics, and public policy. He completed his Ph. D. in political science at the Massachusetts Institute of Technology in 1989, specializing in international relations and conflict theory under the supervision of Hayward Alker.
Академиялық мансап
Гомер Диксон өзінің академиялық қызметін 1990 жылы Торонто университетінде бастады, онда ол кедей елдердегі қоршаған орта стресі мен зорлық-зомбылық арасындағы байланысты зерттейтін бірнеше зерттеу жобаларын басқарды. 1993 жылы ол Университет колледжінің және Саяси ғылымдар кафедрасының профессорлық-оқытушылық құрамына қосылды, 2006 жылы толық профессор статусына жетті. Осы аралықта ол Университет колледжінің Бейбітшілік және қақтығыстарды зерттеу бағдарламасының директоры болды, содан кейін 2007 жылға дейін Трюдо бейбітшілік және қақтығыстарды зерттеу орталығының директоры қызметін атқарды. 2008 жылы Гомер Диксон Онтариодағы Ватерлоо университетіне көшіп, жаңа құрылған Халықаралық істер мектебі Балсиллидегі Халықаралық басқару инновациялық орталығының Глобальдық жүйелер кафедрасын иеленді. 2009-2014 жылдар аралығында Ватерлоо университетіндегі Күрделілік және инновация институтының алғашқы директоры болды. 2020 жылы ол Корольдік жолдар университетінің Каскад институтының атқарушы директоры болды.
Homer Dixon began his academic career at the University of Toronto in 1990 where he led several research projects examining links between environmental stress and violence in poor countries. In 1993, he joined the faculty of University College and the Department of Political Science, progressing to full professor status in 2006. Meanwhile, he was director of the Peace and Conflict Studies Program, University College, before he moved on to be the Director of the Trudeau Centre for Peace and Conflict Studies until 2007. In 2008, Homer Dixon moved to the University of Waterloo, Ontario, to assume the role as the Centre for International Governance Innovation Chair of Global Systems at the newly created Balsillie School of International Affairs. He was the founding director of the Waterloo Institute for Complexity and Innovation at the University of Waterloo between 2009 and 2014. In 2020 he became the executive director of the Cascade Institute at Royal Roads University.
Экологиялық стресс және қатал қақтығыс
1990 жылдардың басында Торонто университетінде Гомер Диксон зерттеушілер тобын жетектеп, қоршаған ортаның нашарлауы мен зорлықты қақтығыстар арасындағы байланысты зерттеуді бастады. Оның Гарвард журналы "International Security"-де жарияланған екі мақаласы егістік жерлер мен таза су сияқты табиғи ресурстардың тапшылығы кедей елдерде көтеріліс, этникалық қақтығыстар, терроризм және геноцидке әкелуі мүмкін болатын түпкі себептерді анықтады.
In the early 1990s, at the University of Toronto, Homer Dixon led a team of researchers that pioneered study of the links between environmental stress and violent conflict. Two of his articles in the Harvard journal International Security identified underlying mechanisms by which scarcities of natural resources like cropland and fresh water could contribute to insurgency, ethnic clashes, terrorism, and genocide in poor countries.
Әлеуметтік инновациялар мен "жасалмашылық алшақтығы"
1990 жылдардың ортасында Гомер Диксон климаттық өзгерістер сияқты маңызды қауіп-қатерлер мен сын-қабаттарға жауап ретінде табысты әлеуметтік инновациялардың негізгі факторларын зерттеді. Ол «табысшалықтың кемістігі» терминін енгізді, ал оның еңбегі «Табысшалықтың кемістігі» атты кітапқа ұласты. Кітап алты елде жарық көрді және 2001 жылы Канадада ағылшын тіліндегі ғылыми-танымдық әдебиет бойынша генерал-губернатор сыйлығын жеңіп алды.
In the mid 1990s, Homer Dixon worked on the determinants of successful social innovation in response to key threats and challenges like climate change. He coined the term “ingenuity gap,” and his work resulted in the book The Ingenuity Gap. The book was published in six countries and won the 2001 Governor General's Award for English language non fiction in Canada.
Қоғамдық ыдырауы мен жаңаруы
2000 жылдары Гомер Диксон үлкен дағдарыстар мен қоғамның жаңаруы арасындағы байланысты зерттеді – бұл құбылысты ол катагенез деп атады. Рим империясын мысал ретінде пайдаланып, ол энергиялық ресурстардың түсуі, әлеуметтік күрделілік және әлеуметтік дағдарыс арасындағы қарым-қатынасқа ерекше назар бөлді. Осы жұмысының нәтижесінде 2007 жылғы Ұлттық бизнес кітабы сыйлығын жеңіп алған "The Upside of Down" (кітап) жарық көрді. Кітапта "синхронды сәтсіздік" тұжырымы енгізілді, ол 2015 жылы "Экология және қоғам" журналында жарияланған бірлескен мақалада одан әрі дамытылды.
In the 2000s, Homer Dixon studied the links between major crisis and societal renewal—a phenomenon he called “catagenesis.” Using the Roman Empire as a case study, he focused especially on the relationship between energy inputs, social complexity, and social crisis. This work led to the book The Upside of Down (book) which won the 2007 National Business Book Award. The book introduced the concept of “synchronous failure,” which was further developed in a co authored 2015 article in Ecology and Society.
Үміттің рөлі
2010 жылдан кейін Гомер Диксонның еңбектері көбірек ұсыныс беретін сипатқа ие болды, адамзаттың өзінің дағдарыстарын қалай шеше алатынына, және әсіресе үміт сезімінің маңызды рөліне назар аударды. Бұл идеялар "Үмітты басқару: Қауіпті әлемді жаңартуға бізде бар күш" кітабында біріктірілді.
After 2010, Homer Dixon’s work became more prescriptive, focusing on how humanity might address its crises, and in particular on the essential role of the emotion hope. These ideas were brought together in the book Commanding Hope: The Power We Have to Renew a World in Peril.
Көзқарастар
2013 жылдың сәуірінде «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған мақаласында Гомер Диксон Альбертаның мұнай құмдары индустриясы «Канада демократиясын құлдыратып жатыр» және «мұнай құмдарының ықпалы федералды кабинеттің түбіне дейін жетеді» деді. Гомер Диксон сондай-ақ «Канада мұнайлы мемлекеттің экономикалық және саяси ерекшеліктерін көрсетуге бастады» және мұнай құмдары индустриясы «қоғамымызды бізге ұнамайтын бір нәрсеге айналдырып жатыр» деді. 2022 жылы Гомер Диксон АҚШ 2030 жылға дейін оңшыл диктатордың билігінде болуы мүмкін деген пікірін білдірді.
In an opinion piece published in The New York Times in April 2013, Homer Dixon stated that Alberta's oil sands industry "is undermining Canadian democracy" and that "tar sands influence reaches deep into the federal cabinet." Homer Dixon also said that "Canada is beginning to exhibit the economic and political characteristics of a petro state" and that the oil sands industry "is relentlessly twisting our society into something we don't like." In 2022, Homer Dixon expressed the belief that the United States could be ruled by a right wing dictator before 2030.