Кеңес Одағының әуе шабуылына арналған Мясищев М-50 прототипі
Myasishchev M-50
Советтік Мясищев М-50 жобасы: қызметке енбеген, қанатты бомбалаушы ұшағы. 1959 жылы жасалған, 4 қозғалтқышты, жоғары жылдамдықты прототип туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Советтік үлгідегі жоғары жылдамдықты стратегиялық бомбалаушы
Soviet prototype supersonic strategic bomber
Мясищев М-50 (Мясищев М-50; НАТО коды – Bounder) – советтік үлгідегі төрт реактивті қозғалтқышты, жоғары жылдамдықты стратегиялық бомбалаушының прототипі, ол ешқашан қаруға қойылған жоқ. Тек бір ұшуға жарамды прототип салынды, ол 1959 жылғы қазан айында алғаш рет ұшты. М-50 Мясищев конструкторлық бюросымен құрастырылған.
The Myasishchev M 50 (Мясищев М 50; NATO reporting name Bounder) is a Soviet prototype four jet engine supersonic strategic bomber which never attained service. Only one flightworthy prototype was built, which was first flown in October 1959. The M 50 was constructed by the Myasishchev design bureau.
Жобалау және әзірлеу
M 50 – төрт қозғалтқышы бар жылдам реактивтік бомбалаушы: екі Dobrynin VD 7 жанармайсыз турбореактивті қозғалтқышы қанаттың сыртқы бөлігінде және екі VD 7F жанармайлы турбореактивті қозғалтқышы ішкі бөлігінде орналасқан. Екі ішкі қозғалтқыш қанаттың астында, ал екі сыртқы қозғалтқыш иықтық, қиық дельта қанаттарының ұштарында орналасқан. Екінші ұшақ M 52 деп аталды және Zubets 16 17 турбовентиляторлық қозғалтқыштармен жабдықталды. Қозғалтқыштардың орнатылуы өзгертілді және қанаттың жоғарғы бөлігіне екінші қанат қосылды. M 50 1961 жылы Кеңес Әуе күнінің мерекелік шеруіне қатысты. M 52 құрастырылып аяқталды, бірақ ұшу сынақтарынан өте алмады. Бірнеше жарылыс оқ-дәрілерін АҚШ-тың құрлық аймағындағы нысандарға жеткізуге арналған пилотсыз M 51 континентаралық зымыран нұсқасы әзірленді. 1960-шы жылдардың басындағы көптеген стратегиялық бомбалаушы жобалары сияқты, M 50/52 бағдарламасы да континентаралық баллистикалық зымырандарды жасау және кеңестік ғарыш бағдарламасына басымдық беру себептерімен тоқтатылды.
The M 50 was a fast jet bomber with four engines: two Dobrynin VD 7 non afterburning turbojet engines at the outer and two VD 7F afterburning turbojet engines at the inner positions. The two inner engines were located under the wing, and the two outer on the wingtips of its shoulder mounted, truncated delta wings. The second aircraft was designated M 52 and carried Zubets 16 17 turbofans, The engine installation was modified, and a second tailplane added to the top of the fin. The M 50 participated in a Soviet Aviation Day flyby in 1961. The M 52 was completed but was not flight tested. An unmanned M 51 intercontinental cruise missile variant was developed, which would have delivered multiple warheads on targets in the contiguous United States. Like most of the early 1960s supersonic strategic bomber projects, the M 50/52 program was terminated due to the development of intercontinental ballistic missiles and the priority assigned to the Soviet space program.
Ядролық бомбалаушы туралы аңыз
1958 жылдың 1 желтоқсанындағы "Авиациялық апталық" журналында "Советтер ядролық бомбалаушыны сынақтан өткізді" деген мақала жарияланды. Осы тақырыпта редакциялық мақала да жарық көрді. Журнал ұшақтың шындығына күмәнсіз сенім білдірді, "Совет Одағында ядролық қуатпен жұмыс істейтін бомбалаушы ұшақ сынақтан өтуде. Оны коммунистік және коммунистік емес елдерден келген көптеген шетелдік бақылаушылар ұшу кезінде де, жерде де көрді" деді. Бірақ шындығында, мақала жалған ақпаратқа негізделген. Фотосуреттердегі ұшақ кейіннен M 50 екені анықталды, ол ядролық қуатпен жұмыс істемейтін. Алайда, 1960 жылдардың басында Совет Одағы американдық Convair NB 36H жобасына ұқсас, ядролық қуатты стратегиялық бомбалаушы – Туполев Ту 95ЛАЛ технологиялық үлгісін сынады. Бірақ, бұл үлгі турбовинттік Ту 95 негізінде жасалғандықтан, оның жылдамдығы дыбыс жылдамдығынан аспады, ядролық қуатпен ұшқан жоқ (оның басты мақсаты – ядролық реактордың қорғаныш қабілетін сынау болды). Сонымен қатар, бұл жобаны Туполев конструкторлық бюросы жүзеге асырды, себебі Мясищев компаниясы прототипті жасау конкурсында жеңіліске ұшырады. Жоба сәтті деп танылды, бірақ экологиялық алаңдаушылықтарға байланысты одан әрі дамуы кешікті. Функционалдық құрлық аралық баллистикалық зымырандар (ҚАБЗ) пайда болғаннан кейін, қаржыландыру мен дамудың басым бөлігі осы салаға ауыстырылды және 1960 жылдардың басында жоба тоқтатылды. 1961 жылдың 9 шілдесінде М 50А өзінің 19-шы және соңғы рейсін жасады, ол жылдық Тушино әуе шоуындағы әскери шеруге қатысты. Бұл алыптың жалғыз ресми көрсетілімі болды және қазір Мәскеудің сыртындағы Монино мұражайында сақталуда.
The 1 December 1958 issue of Aviation Week included an article Soviets Flight Testing Nuclear Bomber claiming that the Soviets had made great progress in their own nuclear aircraft program. This was accompanied by an editorial on the topic as well. The magazine claimed that the aircraft was real beyond a doubt, stating that "A nuclear powered bomber is being flight tested in the Soviet Union. It has been observed both in flight and on the ground by a wide variety of foreign observers from Communist and non Communist countries." In reality, however, the article was based on a hoax. The aircraft in the photographs was later revealed to be a M 50 and not a nuclear powered plane at all. In reality, in the early 1960s Soviet Union did test a technology demonstrator for a nuclear powered strategic bomber, Tupolev Tu 95LAL, similar to the somewhat earlier American Convair NB 36H project, but, being based on the turboprop Tu 95, it was never supersonic, it never flew under nuclear power (its main goal was to test the nuclear reactor shielding efficiency), and, moreover, it was developed by the Tupolev Design Bureau, as Myasischev company had lost the competition to develop the prototype. It was deemed successful, but further development dragged because of environmental concerns. When the functional ICBMs appeared, the majority of funding and development effort was shifted into that field, and in the early 1960s the project was stopped. On 9 July 1961, the M 50A made its 19th and last flight, participating at a flypast over the annual Tushino air show. This was the one and only public appearance of the giant, currently displayed at the Monino Museum outside Moscow.