Кіріспе

Scrope (айтылуы "скруп") – нормандық тегі бар ежелгі ағылшын әулетінің аты, ол алғаш рет 14 ғасырда көзге түсті. Бұл әулет Машам бароны Скроп, Болтон бароны Скроп және қысқа мерзімге Уилтшир графының мәртебелі титулдарын иеленді.

Атаудың шығу тегі

Атауы ("Scroop" деп айтылады) ежелгі англо-норманд тіліндегі "қарапа" деген сөзден шыққан болуы мүмкін. Шамадан тыс болса да, факт ретінде бір кезде әулеттік герб – қарапа (кейін бес қауырсын) болды және әулеттік ұран әлі де "Devant si je puis" ("егер мүмкін болса алға") деп аталады, бұл, әрине, қарапа тек қана бүйірмен жүре алатындықтан, қос мағынаға ие болуы мүмкін.

Ертедегі қоқыстар

Йоркшир Скроптарының алғашқы жақсы құжатталған ата-бабасы Роберт ле Скроп (1134 – 1198 жылдан кейін) болып табылады, ол Нортгемптон графы Алиса де Ганттың күйеуі Ричард ле Скроптың әпкесінің ұлы ретінде сипатталған. Скроптар отбасы 12 ғасырда Ганттар отбасымен туыс және одақтас болған көрінеді, және олардың тегі Линкольншир немесе Нортгемптонширге дейін жететін болуы мүмкін.

ХІV ғасырдағы қабырғалар

Хьюдың шөптесінің, шөптесінің, шөптесінің ұлы – сэр Уильям ле Скруп (шамамен 1259 – шамамен 1311 жылдары), Йоркширдегі Уэнслидейлдегі Болтоннан шыққан. Оның екі ұлы болды: Генри ле Скруп (1336 жылы қайтыс болған) және Джеффри ле Скруп (1340 жылы қайтыс болған). Екеуі де корольдің сот алқасының бас судьясы болып, Англия королі Эдуард II тұсында сарайдың көрнекті қолдаушылары болды.

Ричард Ле Скруп (шамамен 1327 1403)

Генрих Ричард Скроптың әкесі, Болтонның 1-ші бароны Скроп (шамамен 1327 - 1403), Англияның канцлері және Джон Гонттың жақтаушысы болған.

Уильям Ле Скруп (шамамен 1350 1399)

Оның үлкен ұлы Уильям ле Скруп (шамамен 1350 - 1399) 1397 жылы Ричард II оған Уилтшир графы титулын берді, ал ол Ричардтың үкіметін белсенді түрде қолдады. Уилтшир Салисбери графынан Мэн аралының тәуелсіздігін сатып алды. 1398 жылы Англияның қазынашысы болды. Бристольдегі оның өлімі Генрих IV-нің бірінші қадамдарының бірі болды, ал жедел құрылған соттың бұрыс үкімі Генрихтің алғашқы парламентімен бекітілді. Уилтширдің әкесі, лорд Скруп, және оның басқа ұлдары қылмыс жасады деген айыптамадан босатылып, Генрихтен толық кешірім алды. Скруп, Болтон қамалын салған адам, 1403 жылы қайтыс болды. Оның екінші ұлы Роджер баронияның мұрагері болды, оның ұрпақтары оны 1630 жылға дейін сақтап қалды.

Джеффри Ле Скруп (1340)

Сэр Джеффри ле Скроп (1340 жылы қайтыс болды), жоғарыда айтылғандай корольдік соттың бас судьясы, Болтонның бірінші бароны Скроптың інісі, 1350 жылы барон Скроп ретінде парламентке шақырылған Генри деген ұлы болды. Машам атағы оның немересінің тұсында отбасының ересек тармағының тағылымынан ажырату үшін қосылды. Генридің төртінші ұлы Ричард ле Скроп (шамамен 1350 – 1405), Йорк архиепископы, Генрих IV-ке қарсы Персилермен бірге болды және 1405 жылдың маусымында мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен басы кесілді. Осыған қарамастан, Генри Скроп, 3-ші Машам бароны (шамамен 1376 – 1415), Генрих V-тің жақын досы болды, ол оны 1410 жылы қазынашылыққа тағайындады және шетелде дипломатиялық миссияларға жіберді. Бірақ 1415 жылы ол Генрихті өлтіруге жасалған қастандыққа қатысты (Кенбриджтің 3-ші графы, Коннисбургтің Ричардымен бірге) және Саутгемптонда қорлықпен өлім жазасына кесілді. Оның тағылымы тәркіленді. Дегенмен, ол 1455 жылы оның інісі Джонға қайтарылды; ал 1517 жылы Машамның 11-ші бароны Джеффридің еркек балалары болмағандықтан қайтыс болғаннан кейін тағылымы тоқтап қалды.

16 - 17 ғасырлардағы скраптар

Джон Скроп, Болтонның 8-ші бароны, Генри VIII реформаларына наразылық білдірген «Жақындықтың зияраты» көтерілісіне белгілі бір тартымсыздықпен қатысты, бірақ корольдің комиссарларынан қашып жүрген Джеруолкс аббаты Адам Седбарға баспана бергенде корольдің гневiне ұшырады. Скроп өзінің қауіпсіздігі үшін Скиптон қамалына сиынуға мәжбүр болды, ал корольдің әскері оның Болтон қамалындағы резиденциясын өртке тоғытты. Аббат Седбар қолға түсіп, жазаланды. Оның ұлы Генри Скроп, Болтонның 9-шы бароны (1534–1592), Елизавета I тұсында Карлайл губернаторы болды және 1568 жылы шекараны кезіп өткен Шотландия королевасы Мэриге жауапкершілік жүктеді; ол оны Болтон қамалына алып барды, ол 1569 жылғы қаңтарға дейін сонда болды. Оның ұлы, сэр Томас Скроп, Болтонның 10-шы бароны, 1596 жылы Англия мен Шотландия шекарасында Батыс маршының сақшысы және Карлайл губернаторы болды, осы кезде «Батыл Букклех» атанған Уолтер Скотт Кинмонт Вилли Армстронгты босату үшін Карлайлға шабуыл жасады. Ол 1627 жылы Сандерленд графы атанған Эммануэль Скроптың (1584–1630) әкесі болды; 1630 жылы заңды мұрагерлерсіз қайтыс болғаннан кейін графтық жойылды, ал Болтон Скроптарының кең байлығы оның заңды емес балалары арасында бөлінді, ең басты бөлігі (Болтон қамалын қоса алғанда) 1689 жылы Болтон герцогы атанған Винчестер маркизіне, Риверс графына және Хоу графының атасы Джон Грубам Хоуға бұйырды. Болтонның Скроп баронының тақырыбы содан бері тоқтатылған сияқты; және тақырып, көрінетін болса, Ланкаширдегі Катоннан шыққан Чарльз Джонстың (1840 ж. қайтыс болған) әйел желісі арқылы талап етілуі мүмкін еді, бірақ ешқандай талап қойылған жоқ. Болтонның 1-ші бароны Скроптың үшінші ұлы Стивеннен Уилтширдегі Касл Комбтың Скроптары тарады, олардың соңғысы Уильям Скроп (1772–1852), суретші, жазушы және балық аулауды ұнататын, сэр Уолтер Скоттың жақын досы болды. Оның қызы Эмма Фиппс Скроп Джордж Пулетт Томпсонға (1797–1876) үйленді, ол көрнекті геолог және жақсы саяси жазушы болды, ол Скроп есімін қабылдады және әйелі қайтыс болғаннан кейін оның тарихын жазған Комб қақпасын сатты. Бұл әулеттің сол тармағынан шыққан полковник Адриан Скроп немесе Скруп (1601–1660) Регент болуы мүмкін, ол Азамат соғысында парламенттік тараптан белгілі болды және Карл I-нің өлім жазасына қол қойғандардың бірі болды. Полковник Скроп Вормслидегі Адриан Скроптың немересі болды, ол шамамен Джон Скроптың (1547 ж. қайтыс болған) үшінші ұлы, Спениторн, Йоркшир және Хамблден, Бакс, ол 6-шы лорд Скроптың (1468–1506 ж.) кіші ұлы болды. Перси - Нортумберлендтің 3-ші графы Генри Персидің қызы. Джон Скроп Адриан Скроптың немересі және Вормсли мен Бристольдің соңғы Скропы болды. Вормслидегі Чилтерн иелігі Джон Скроптың туыстарының біріне тиесілі болды; Томас Фэйннің ағаларының бірі, Вестморлендтің 8-ші графы.

Ұрпақтар

Scrope отбасының еркек желісі әлі де сақталып келеді, бірақ ол ғасырлар бойы «Дэнбидің Скропы» деп белгілі, және оның есіміне ешқандай мұрагерлік атақтар қалмаған. Болтон қамалы әлі де Скроп отбасының ұрпақтарына тиесілі болғанымен, олар Скроп есімді емес, Болтон герцогинясының әйел желісінен тараған ұрпақтар. Қазіргі отбасының ең үлкен еркегі немесе үйдің басшысы – Саймон Ричард Генри («Гарри») Скроп (1974 ж.т.), Данбидің Саймон Эггертон Скропының (1934–2010) әйелі (Дженнифер) Джейн Паркинсоннан туған жалғыз ұлы, ол 1-ші және соңғы Бингли баронының немере қызы. Келесі мұрагер – оның әкесінің туысы Генри Джон Скроп (1941 ж.т.), қайтыс болған Ральф Генри Скроптың әйелі Леди Беатрис Савилльден туған үлкен ұлы, ол 6-шы Мексборо графының екінші қызы. Басқа Скроптар да 20-шы ғасырда Кокрейн, Уорд, Дэвис, Следмирдің Сайкс отбасы сияқты ақсүйек отбасыларға және көптеген жер иелеріне үйленді.